Marcos 4
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Yisu kpa kwatœ ye ndœ kœyisœ œrœ ɓa tœ mangu Galilayi. Azu ndjoro ngbɔtœ endje tœ kœdji she. Mbœrœ tœnœ ataa, tshe na œ ɔ ga lœ agba á sœ ga atɨ yeka azu ka yaba yaba ga tœ ɔshɔ tœ makaga ungunœ á lœ tœ kœdji she.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Tshe yi lima sœ œrœ ndjoro fœ endje lœ ndœma toro. Lœ kœyisœrœ nœ ye, tshe pa adœke:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 «E dji mœ dœ ɔshɔnœ! Anga uzu bale na lima ndœ kœlu ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ ye.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ɓata á tshe sœ kœlu ngwarœ natœnœ, anga indjinœ yo ga ɨndɨrɨ ama awa, ayanu wu œ de.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Anga indjinœ yo ga lœ oporo badja. Œ ko gbaa, kashe œ totoro kœgerœ tœnœ mbœrœ adœke ɔshɔ mimi tœ oshonœ nene.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ɓata ɔlɔ tɔ vwege vwege, œ ɔrɔ mbœrœ awa adœke eshenœ li ɔshɔ gugu nene.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Anga indjinœ yo ga lœ ishi. Ishinœ gerœ œ ropa ɔtshɔ ngwarœnœ yé awa adœke œ le gugu nene.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Anganœ yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Œ ko, œ gerœ dœ ɔtshɔnœ. Œ zu tshelœtœ endje, œ le zazu bale dœ ndjokpa (30), anganœ le zazu votɔ (60), anganœ kama bale (100).»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Yisu pa fœ endje adœke: «Uzu á tshe kœsœ dœ utu kœdji dœ o'o, kaka tshe dji.»
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ɔlɔnœ á Yisu gi lima tœ ye tœ azu á sœ kutɨ ye, endje á ndje sœ lima kœna manda ye dœ pe ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha gitœ endje ga ɨndɨrɨ ye tœ kœyu she tœ ádá ndœma toronœ á tshe pa má asœmœ.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Yé tshe gi o'o fœ endje adœke: «Mbœrœ e'e, Ndjaba yisœ ádá o'o Ogo gbozu nœ ye á zatœ endje yiwa tœnœ fœ 'e yé, kashe anga azu á ndje lœ ɓa shu, endje dji o'o kɔ kolœ ɓata ndœma toro gbambanœ,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 mbœrœ adœke endje li kœtondœ œrœ dœ ɔtshɔnœ kashe endje wu nene,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Manda nœ, tshe kpa kœyu endje adœke: «E djidji tshelœ kata ndœma toronœ asœke nene a? Atamœ 'e wu má sœ ádá anga udunœ koto o?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Ayi kœlu ngwarœ nœ asœmœ kœdœ ayi kœyisœ O'o ama Ndjaba fœ azu.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Anga azu lœ ɓata ama awa. O'o ama Ndjaba na ga ndœ endje ɓata indji ngwarœ á yo ga tœ ala awa. Endje kœdji O'o ama Ndjaba, Satana na œ kakara tœ lɔsu endje.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Anga azu lœ ndje ɓata indji ngwarœ œneke á yo ga lœ djeere badja. Ɔlɔ á endje kœdji O'o ama Ndjaba, endje yindœ nœ katsha dœ yanga,
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 kashe œndœ kœyindœrœ nœ endje œ dɨ nene mbœrœ eshe endje lili ɔshɔ nene. Endje lili kœla banga mbœrœ O'o ama Ndjaba nene œdœ o'o kœna ga ndœ endje yeka á endje ka ngbɨrɨ lœ kœyindœrœ nœ endje nene.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Anga azu lœ ɓata indji ngwarœ œneke á yo ga lœ ishi. Endje dji O'o ama Ndjaba dœ ɔtshɔnœ,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 kashe oyo tshapashɔnœ asœke, yanga kœgbɔrœ á sœ kœfara azu, dœ pe tshelœ áká gbetshelœ kɔkɔ á zuzu tœ lɔsu endje. Tœnœ kɔ dá ndɨ tshelœ O'o ama Ndjaba. Mbœrœ tœnœ ataa, awa adœke endje mbœrœ ɔtshɔrœ gugu nene.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Anganœ yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Ɔtshɔ ɔshɔnœ kœdœ azu neke á ndje dji O'o ama Ndjaba á gbɔndœ nœ ga tœ lɔsu endje, á matœ endje dœ ɔtshɔ akwa manda kœdji o'onœ. Endje kœdœ ngwarœ neke á gerœ berea berea, œ le zazu bale dœ ndjokpa (30), anganœ zazu votɔ (60), yé anganœ ndje kama bale (100).»
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yisu pa fœ endje adœke: «Uzu kœta owo ga tœ miinda, tshe za ga tshakudu lɔsú too ɓa tshakudu kelekpa a? Endje za miinda ɓa pa gbarœ kœza miinda ga panœ, œ sœsœ atamœ nene a?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Kolœnœ ataa, o'o á zatœ endje yiwa tœnœ, œ matœ endje ngbɨɨ dœ eshenœ kɔkɔ.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Uzu á tshe kœsœ dœ utu nœ kœdji dœ o'o, kaka tshe dji!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yisu kpa mɨndœ nœ fœ endje adœke: «'E gbe dœ o'onœ á 'e dji asœke. Kolœ awa bale ɓata á 'e sœ kœzatœ 'e fœ azu, awa bale Ndjaba œ to ɔtshɔrœ fœ 'e tɔpanœ kpɔlirɔ.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Gbambanœ nene, œshe á tshe kœsœ dœ œrœ ndjoro, endje za anganœ ga pa nœ; tsheneke á tshe kœgugu dœ œrœ nene, endje ko œneke teasho á sœpe tshakane ye.»
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yisu kpa pa adœke: «Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ ɓata uzu lu ngwarœ ga lœ ɔshɔ.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Uzu á tshe lu ngwarœ lo olo dœ butshɔ œ na ana dœ ɔlɔ. Ɔlɔ kœwuta ngwarœ dœ pe kœgerœ tœnœ, ayi kœlu ngwarœnœ wuwusœ nœ bale nene.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ɔshɔ mbœrœ kotoo á ngwarœ œ gere a? Utshunœ kɔ, ungbu ngwarœnœ œ wuta yekane á manda nœ elenœ œ u. Tœ votɔnœ á kakonœ œ vuru lœ kumunœ yeka á tetœ kœgerœ tœnœ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ɔlɔ á elenœ kœgbɔ yeka á azu œ na kœwa tœnœ, kœvere too kœkɔ tœnœ mbœrœ olonœ li ye.»
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yisu kpa yu osho adœke: «Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ koto o? Ndœma toro gaɗe dá li dœ tœnœ adœke a kœdji a?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ ɓata ele mutarde. Œ kœdœ kœlu tœnœ, elenœ sœ teasho ga tshakudu leyɔ kɔ pa ɔshɔ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Manda kœlu tœnœ œ kœko, œ zutshelœtœ ye. Œ gerœ tœ ɨngɨrɨnœ kœropa kako dɔngɔ para kɔkɔ lœ kɨndɨ. Ganeanœ œ gboro tœ ɔtshɔnœ kœli adœke ayanu mbœrœ koma endje ga tshakudunœ.»
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Yisu yisœ œrœ fœ azu lœ ndœma toro ndjoro ɓata œneke mbœrœ adœke endje kœdji ádá o'onœ á œne sœ tœ kœpa fœ endje.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Tshe sœ lima kpalakpala kœpa o'o ko dœ ndœma toro kashe endje kœsœ kolœnœ dœ ayambarœ nœ ye yeka á tshe gbara ala o'onœ ngbɨɨ fœ endje.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Kolœ dœ ɔlɔnœ asœmœ, dœ ɔgbɔ kɨdala, Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke œne zu ga atshi egerœ ungu adanga.
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Ataa endje ka lima tœ azu tɨ, œ za Yisu dœ agba neke á tshe sœ lima lœnœ yé anga angbɨ agba lœ lima ɨndɨrɨ nœ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ɓata á endje sœ lima kœzu ungu, ndavuru yugu za gu tœnœ kpɨkpɨkpɨ. Loko na, yakpa ungu tu yé œ ɔ dœ agba tshé tshé tshé, agba yindœ kœnduru tœnœ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Yisu sœ ɓa tœ budu agba, œ za kumu ye ga pa tɨkumu, œ lo ye. Ayambarœ nœ ye jo she œ pa fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, á tshu ke a! Ɓœ gbe kotoo dœ œrœ á mbœrœ dœ kumu azœ asœke a?»
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yisu jo lœ olo, œ gbagbara yugu, œ pa fœ ungu adœke: «Tuturu nene! Sœ koko!» Tshelœ yugu wa ngbewo yé osho yi tá.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Yisu yu ayambarœ nœ ye adœke: «Mbœrœ gaɗe awa sœ tœ 'e ata a? 'E gugu dœ kœyindœrœ nene a?»
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Uvuru endje i lima gara yeka endje sœ lima kœvwi o'o ugurutœ endje adœke: «Tsheneke kœdœ ɗe yeka á ungu dœ pe yugu kɔ œ dji she atake a?»
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.