Marcos 3

TAFO AYO (KXF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɔlɔ bale, Yisu kpa li ga lœ Sinagoga, œ gbɔ anga uzu á kane ye tshu.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Azu á ndje lœ lima tœ œsœnœ, mesho lima lœ ala endje kœwu too Yisu œ she uzunœ asœmœ dœ lɔkɔ sabata, yeka á œne kœgbɔ awa kœtɔ meza pa ye.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 Yé Yisu pa fœ uzunœ á kane ye tshu adœke: «Aalafo, œ na œ ka kpœgurunœ.»
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Tshe yu azunœ adœke: «Lɔkɔ sabata yindœ nœ adœke azu mbœrœ ɔtshɔrœ too ekperœ? Lɔkɔ sabata yindœ kœshe uzu too kœkatœ ye adœke tshe tshu?» Endje ngbɔ kɔkɔ œ lœ ko ko ko.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Yisu shokɔ endje vwirrr, tshelœ ye voro tœ endje kɔ kɔ kɔ. Tshe sœ lima dœ adja oyo tœ lɔsu ye tœ kœwu ɔgbɔ lɔsu nœ endje, yé œ pa fœ ayi koɓanœ adœke: «Yɔrɔ tshelœ kane zœ!» Tshe yɔrɔ tshelœnœ yé tœ farapu, kane ye gumatœ ye ngbewo.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Afarisayi wuta kɔ lœ anda ngbɔtœ, œ ngbɔtœ endje pe kpœtœmœ dœ azu nœ Erode kœvwarandœ o'o tœ kœpara awa ndœ kœwo she dœ Yisu.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Yisu dœ ayambarœ nœ ye áalafo œ gitœ endje kœna ga tœ mangu Galilayi. Azu ndjoro lœ ogo Galilayi na manda ye. Anga endje to lœ ogo Yuda,
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 dœ Yerusaleme, ɓa lœ ogo Idume, œdœ ogonœ á sœ ɓa atshi Yɔrdane, dœ ogonœ á sœ mashenga dœ tshalakpɨ Tire dœ Sidona. Azu na lima ndjoro ga ndœ Yisu mbœrœ endje dji lima o'o tœ upu œneke kɔ á tshe sœ lima kœmbœrœ tœnœ.
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Yé Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke endje gumasœ aya agba bale ndœ ana mbœrœ adœke azu kœpoporo œne nene.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 Gbambanœ nene, tshe she lima azu tɔpanœ kpuru yeka á endjeneke á endje lœpe dœ koɓa sœ kœgbugburutshelœtœ endje adœke œne goro she yeka á kœshe.
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Œdœ ndje endjeneke á ndje sœ lima dœ ekpe ɨshirɨ, endje kœwu she, endje sœ lima kœyo ga tœ koda ye dœ kœve rawa adœke: «Œɓœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.»
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Yisu rá endje adœke endje papandœ nœ fœ uzu bale nene.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Manda nœ Yisu ɔ ga pa kaga, œ e azu neke á tshe yindœ endje kœna ga ndœ ye.
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Tshe ke endje ndjokpa dœ bisha yé œ fa endje tœ «ayi avwa» nœ ye. Tshe ke endje kœsœ awa bale dœ she, tœ kœvwa endje ndœ kœyisœ œrœ,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 œdœ ndje pe kœza gbɔgbɔ kœgɔrɔ dœ ekpe ɨshirɨ pa azu fœ endje.
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Ɨ'ɨrɨ aayi avwanœ ndjokpa dœ bisha kœdœ: Shimu (á Yisu za anga ɨ'ɨrɨ ye ga panœ adœke Petro),
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 Jake œdœ ayanœ dœ Yowane (endje bisha kœdœ agbolo nœ Zebedayi, Yisu tá ɨ'ɨrɨ endje adœke Boaneregese, ádánœ adœke, agbolo nœ kœsɔ yavuru),
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 dœ Andere, Filipo, Bartelemi, Matie, Toma, Jake tshenœ Alefe, Tade, Shimu uzu Kanana,
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 dœ Yudasi Isikariote, œshe dá ka lima Yisu.
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Yisu gu ga sœnda yé azu ndjoro kpa ngbɔtœ endje dji she. Mbœrœ tœnœ ataa, tshe gbɔgbɔ awa kœzɨrœ teasho œdœ ndje ayambarœ nœ ye nene.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Aayanœ dji ataa œ ngbɔtœ endje, œ na manda ye ndœ kœto she mbœrœ endje gbe adœke: «Kumu ye djingili ye.»
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Aayi kœyisœ awa akwa á endje to ɓa lœ Yerusaleme pa fœ endje adœke: «Belezebula gbozu nœ ekpe ɨshirɨ sœ pa ye. Œshe dá za gbɔgbɔ fœ she tœ kœgɔrɔ dœ ekpe ɨshirɨ pa azu asœmœ.»
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Yisu e endje, œ pa fœ endje lœ gbaguru adœke: «Kotoo á Satana œ gɔrɔ undu ye dœ tœ ye a?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Œ kœsœ adœke azu lœ ogo bale kœndjɔtshelœtœ endje, ogonœ œ kpa dœ ogo nene.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Œdœ azu lœ mazungu kœsœ dœ o'o lœ oporo tœ endje, mazungunœ œ sœpe nene.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Œ kœsœ adœke Satana sœ kœnga koshe dœ azu nœ ye too œ kœsœ ndje adœke azu nœ ye kurutshelœtœ endje, gbɔgbɔ ye œ ka, yé œndœ ye œ dɨ nene.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 «Uzu á tshe kœyindœ kœli kœzɨ angba œrœ nœ ayi gbɔgbɔ, œ li adœke tshe i she vwagbagba ga tœnœ dœ uwu yeka á kœko œrœ nœ ye.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 Mœ pa fœ 'e dœ adjapu adœke Ndjaba œ djerœndœ ekperœ nœ azu kɔkɔ dœ pe o'o ama endje á ndje pa.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 Kashe uzu neke á tshe kœpa ekpe o'o goro œsœ́ Ɔtshɔ Ɨshirɨ, Ndjaba œ djerœndœ ekperœ nœ ye teasho nene mbœrœ tshe mbœrœ ekperœ.»
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 Yisu mɨ lima ndœ nœ fœ endje ataa, mbœrœ endje pa lima adœke: «Ekpe ɨshirɨ sœ pa ye.»
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Dœ anga ɔlɔ bale, ayi Yisu dœ pe aayanœ na, œ sœpe ɓa shu œ vwa uzu kœ'e she fœ endje.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Azu ndjoro á ndje lœ atɨ kœdji she pa fœ she adœke: «Oro osho kane! Ayi zœ dœ aaya zœ sœ kœpara ɓœ ɓa shu.»
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 Yisu gi fœ endje adœke: «Œɗe kœdœ ayi mœ a? Œɗe kœdœ aya mœ a?»
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Tshe shokɔ endje á ndje lœ ga atɨ kœdji she karrr, œ pa fœ endje adœke: «'E wu ayi mœ œdœ aaya mœ; endje dá lœ atɨ asœke.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Uzu neke á tshe mbœrœ œneke kɔ á Ndjaba yindœ nœ, uzunœ kœdœ aya mœ, yingɔ mœ œdœ ndje pe ayi mœ.»
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.