Marcos 3

TAFO AYO (KXF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɔlɔ bale, Yisu kpa li ga lœ Sinagoga, œ gbɔ anga uzu á kane ye tshu.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Azu á ndje lœ lima tœ œsœnœ, mesho lima lœ ala endje kœwu too Yisu œ she uzunœ asœmœ dœ lɔkɔ sabata, yeka á œne kœgbɔ awa kœtɔ meza pa ye.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Yé Yisu pa fœ uzunœ á kane ye tshu adœke: «Aalafo, œ na œ ka kpœgurunœ.»
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Tshe yu azunœ adœke: «Lɔkɔ sabata yindœ nœ adœke azu mbœrœ ɔtshɔrœ too ekperœ? Lɔkɔ sabata yindœ kœshe uzu too kœkatœ ye adœke tshe tshu?» Endje ngbɔ kɔkɔ œ lœ ko ko ko.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Yisu shokɔ endje vwirrr, tshelœ ye voro tœ endje kɔ kɔ kɔ. Tshe sœ lima dœ adja oyo tœ lɔsu ye tœ kœwu ɔgbɔ lɔsu nœ endje, yé œ pa fœ ayi koɓanœ adœke: «Yɔrɔ tshelœ kane zœ!» Tshe yɔrɔ tshelœnœ yé tœ farapu, kane ye gumatœ ye ngbewo.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Afarisayi wuta kɔ lœ anda ngbɔtœ, œ ngbɔtœ endje pe kpœtœmœ dœ azu nœ Erode kœvwarandœ o'o tœ kœpara awa ndœ kœwo she dœ Yisu.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Yisu dœ ayambarœ nœ ye áalafo œ gitœ endje kœna ga tœ mangu Galilayi. Azu ndjoro lœ ogo Galilayi na manda ye. Anga endje to lœ ogo Yuda,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 dœ Yerusaleme, ɓa lœ ogo Idume, œdœ ogonœ á sœ ɓa atshi Yɔrdane, dœ ogonœ á sœ mashenga dœ tshalakpɨ Tire dœ Sidona. Azu na lima ndjoro ga ndœ Yisu mbœrœ endje dji lima o'o tœ upu œneke kɔ á tshe sœ lima kœmbœrœ tœnœ.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Yé Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke endje gumasœ aya agba bale ndœ ana mbœrœ adœke azu kœpoporo œne nene.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Gbambanœ nene, tshe she lima azu tɔpanœ kpuru yeka á endjeneke á endje lœpe dœ koɓa sœ kœgbugburutshelœtœ endje adœke œne goro she yeka á kœshe.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Œdœ ndje endjeneke á ndje sœ lima dœ ekpe ɨshirɨ, endje kœwu she, endje sœ lima kœyo ga tœ koda ye dœ kœve rawa adœke: «Œɓœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.»
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Yisu rá endje adœke endje papandœ nœ fœ uzu bale nene.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Manda nœ Yisu ɔ ga pa kaga, œ e azu neke á tshe yindœ endje kœna ga ndœ ye.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Tshe ke endje ndjokpa dœ bisha yé œ fa endje tœ «ayi avwa» nœ ye. Tshe ke endje kœsœ awa bale dœ she, tœ kœvwa endje ndœ kœyisœ œrœ,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 œdœ ndje pe kœza gbɔgbɔ kœgɔrɔ dœ ekpe ɨshirɨ pa azu fœ endje.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Ɨ'ɨrɨ aayi avwanœ ndjokpa dœ bisha kœdœ: Shimu (á Yisu za anga ɨ'ɨrɨ ye ga panœ adœke Petro),
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Jake œdœ ayanœ dœ Yowane (endje bisha kœdœ agbolo nœ Zebedayi, Yisu tá ɨ'ɨrɨ endje adœke Boaneregese, ádánœ adœke, agbolo nœ kœsɔ yavuru),
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 dœ Andere, Filipo, Bartelemi, Matie, Toma, Jake tshenœ Alefe, Tade, Shimu uzu Kanana,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 dœ Yudasi Isikariote, œshe dá ka lima Yisu.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Yisu gu ga sœnda yé azu ndjoro kpa ngbɔtœ endje dji she. Mbœrœ tœnœ ataa, tshe gbɔgbɔ awa kœzɨrœ teasho œdœ ndje ayambarœ nœ ye nene.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Aayanœ dji ataa œ ngbɔtœ endje, œ na manda ye ndœ kœto she mbœrœ endje gbe adœke: «Kumu ye djingili ye.»
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Aayi kœyisœ awa akwa á endje to ɓa lœ Yerusaleme pa fœ endje adœke: «Belezebula gbozu nœ ekpe ɨshirɨ sœ pa ye. Œshe dá za gbɔgbɔ fœ she tœ kœgɔrɔ dœ ekpe ɨshirɨ pa azu asœmœ.»
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Yisu e endje, œ pa fœ endje lœ gbaguru adœke: «Kotoo á Satana œ gɔrɔ undu ye dœ tœ ye a?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Œ kœsœ adœke azu lœ ogo bale kœndjɔtshelœtœ endje, ogonœ œ kpa dœ ogo nene.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Œdœ azu lœ mazungu kœsœ dœ o'o lœ oporo tœ endje, mazungunœ œ sœpe nene.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Œ kœsœ adœke Satana sœ kœnga koshe dœ azu nœ ye too œ kœsœ ndje adœke azu nœ ye kurutshelœtœ endje, gbɔgbɔ ye œ ka, yé œndœ ye œ dɨ nene.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 «Uzu á tshe kœyindœ kœli kœzɨ angba œrœ nœ ayi gbɔgbɔ, œ li adœke tshe i she vwagbagba ga tœnœ dœ uwu yeka á kœko œrœ nœ ye.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Mœ pa fœ 'e dœ adjapu adœke Ndjaba œ djerœndœ ekperœ nœ azu kɔkɔ dœ pe o'o ama endje á ndje pa.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Kashe uzu neke á tshe kœpa ekpe o'o goro œsœ́ Ɔtshɔ Ɨshirɨ, Ndjaba œ djerœndœ ekperœ nœ ye teasho nene mbœrœ tshe mbœrœ ekperœ.»
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Yisu mɨ lima ndœ nœ fœ endje ataa, mbœrœ endje pa lima adœke: «Ekpe ɨshirɨ sœ pa ye.»
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Dœ anga ɔlɔ bale, ayi Yisu dœ pe aayanœ na, œ sœpe ɓa shu œ vwa uzu kœ'e she fœ endje.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Azu ndjoro á ndje lœ atɨ kœdji she pa fœ she adœke: «Oro osho kane! Ayi zœ dœ aaya zœ sœ kœpara ɓœ ɓa shu.»
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Yisu gi fœ endje adœke: «Œɗe kœdœ ayi mœ a? Œɗe kœdœ aya mœ a?»
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Tshe shokɔ endje á ndje lœ ga atɨ kœdji she karrr, œ pa fœ endje adœke: «'E wu ayi mœ œdœ aaya mœ; endje dá lœ atɨ asœke.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Uzu neke á tshe mbœrœ œneke kɔ á Ndjaba yindœ nœ, uzunœ kœdœ aya mœ, yingɔ mœ œdœ ndje pe ayi mœ.»
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.