Marcos 15
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Dœ tshamazɨ tuu, agbozu tshapa anganga Ndjaba vwarandœ o'o dœ agbɔ Ayuda, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe aayi kœwa ngbanga para kɔkɔ. Endje i Yisu ga tœnœ, œ na dœ she fœ Pilato.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilato yu she adœke: «Œɓœ kœdœ gbozugo nœ Ayuda a?» Yisu gi fœ she adœke: «Œɓœ dá pa ataa.»
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Agboro agbozu tshapa anganga Ndjaba pa wala ga pa ye tɔpanœ kpuru.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilato kpa yu she: «Ɓœ ɨ ama zœ nene a? Dji o'o á endje pa ga pa zœ asœke.»
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Kashe Yisu gigi o'o bale nene, yé uvuru Pilato kpa ye.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Lɔkɔ angbo Pake lœ ngbugu bale dœ bale kɔ, Pilato sœ lima kœkatœ ayi kánga bale, tsheneke á endje kœyɔndœ ye.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Yé tsheneke á endje e she Barabase sœ lima lœ kánga dœ anga azu á endje nga koshe œrrr á wo uzu.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Azu ndjoro na ga ndœ Pilato, œ tetœ kœyu she adœke tshe kpa mbœrœ anga œrœnœ á tshe mbœrœ ɓalima fœ œne asœmœ.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Pilato gi fœ endje adœke: «'E yindœ nœ adœke mœ za awa fœ gbozu nœ Ayuda dœ́ tshe gu da ye a?»
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Mbœrœ tshe wu lima sœnœ adœke agbozu tshapa anganga Ndjabanœ mbœrœ úkú ga tœ Yisu yeka á na dœ she fœ œne asœmœ.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Agbozu tshapa anganga Ndjabanœ bɨlɨ azu ndjoro kœyu Pilato adœke endje za awa fœ Barabase adœke tshe gu da ye.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Pilato kpa yu endje adœke: «Mœ mbœrœ gaɗe dœ uzu á 'e e she adœke gbozugo nœ Ayuda a?»
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Endje ta rawa kɔkɔ adœke: «Wo she ɓa pa kurushi!»
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pilato gi fœ endje adœke: «Œrœ gaɗe dá tshe mbœrœ a?» Endje kpa ve rawa tœ ɔgbɔnœ adœke: «Wo she ɓa pa kurushi!»
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Pilato vwara Barabase tœ kœza yanga fœ azu, œ za Yisu adœke endje ɓi she dœ ndjapa, œ za she ga tshakane endje adœke endje wo she ɓa pa kurushi.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Aturugu li dœ Yisu ga lœ gbagba anda nœ gbozugonœ, œ e tœ endje para kɔkɔ.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Endje verœ yɔgbɔdɔ odoro lœba ga tœ ye, œ verœ kpoto ishi ga tœ kumu ye.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Manda nœ, endje tetœ kœmɔ she adœke: «Abala, gbozugo nœ Ayuda!»
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Endje sɔ kumu ye dœ adja wara, œ tu ngusha ga tœ ye, yé œ ká kœgote dœ pe kœtra kumu endje ga atɨ ga tshatshu ye.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Manda kœmɔ she, endje sɔ lima odoro lœbanœ á endje verœ ga tœ ye yeka á kpa verœ adja lœba nœ ye ga tœ ye, á to she wuta tœnœ ndœ kœwo she.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Anga uzu bale, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Shimu, uzu tshalakpɨ Sirene, aba kœzu Alekezandre dœ pe Rufusi, to lima ɓa lœ kɨndɨ á sœ kœgu dœ awanœ asœmœ. Aturugu za she dœ ɔgbɔ á pa adœke tshe za átá kurushinœ tœ Yisu.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Endje to Yisu natœnœ ɓa tœ osho á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Gologota, ádánœ adœke: «Osho gbayashi kɔrɔ.»
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Endje sú vinu á ndje ngbɔɓa dœ shundɔɗɔ ɔyɔ, œ za fœ Yisu adœke tshe ndjo kashe tshe vwaratœ ye tœ kœndjo tœnœ.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Endje kuru she ga pa kurushi, œ ta wuka pa lœba nœ ye tœ kœwu adœke uzu dœ uzu œ gbɔ œneketa.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Endje ɓi she ga pa kurushi lima dœ ada ɔlɔ mindu dœ vana.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Endje su ádá kœwo she lima ga pa tsheporo ɔyɔ adœke: «Gbozugo nœ Ayuda».
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Endje kpa kuru anga aayi angba bisha ga pa kurushi ga ɨndɨrɨ tœ ye, anga ga pa kuni, anga ga pa gele ye. [
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Ataa, œ mbœrœtœ endje dœ mara á endje sú lima ala mbeti adœke: «Endje dɨ lima she ga ugurutœ aayi angba.»]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Azu á ndje sœ lima kœvwanga tœ awa tɔ kpœtœmœ sœ kœgu she, kœvwi kumu endje kœpa pe adœke: «Ha, ɓœ pa lima adœke ɓœ ndɨ tshelœ egerœ zamɨtɨ anda Tepelo á kpa mɔ tshandœnœ manda olo votɔ,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 ɓœ she tœ zœ dœ tœ zœ œ jerœ pa kurushinœ ga atɨ nene a?»
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Awa bale, agboro agbozu tshapa anganga Ndjabanœ dœ aayi kœyisœ awa akwanœ mɔ tœ endje ugurutœ endje á pa adœke: «Tshe she lima anga azu, tshe sheshe tœ ye dœ tœ ye nene a!
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Masiya, Gbozu nœ Israyele, tshe jerœ pa kurushinœ yeka á a kœwu á kœyindœ nœ.» Ayi angba á endje kuru ndje endje lima dœ she ga pa kurushi fa ndje tœ endje kpœtœtœ kœgu she.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Dœ kakpi ɔlɔ, osho wu kporokoto pa ɔshɔ djigi œrrr ga tœ ada ɔlɔ votɔ manda kakpi ɔlɔ.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Kœwuta ga tœ ada ɔlɔ nœ asœmœ, Yisu tá ɔgbɔ rawa adœke: «Eloyi, Eloyii, lema sabakatani?» Œ yindœ kœpa adœke: «Ndjaba nœ mœ, Ndjaba nœ mœ, mbœrœ gaɗe á ɓœ katœ mœ tɨ a?»
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Anga azu á endje lœ lima kpœtœmœ pa adœke: «'E dji kane, tshe sœ tœ kœ'e Eliya!»
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Anga uzu kpa œ nduru ndɔhɔrɔ gala ikpi vinu á vwele ga tœ kumu wara yeka á yi ga tœ ama ye adœke tshe ndjo dœ kœpa pa adœke: «'E kaka a wu Eliyanœ á tshe na tœ kœza she ga atɨ pa kurushinœ.»
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Kashe Yisu ta ɔgbɔ rawa trale dœ kœtshu she.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Yé egerœ lœba á endje du ɓa sœnda Tepelo suru tshelœtœ ye bisha kœto ɓa lafo kpa ga atɨ.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Gbozu tshapa aturugu á tshe sœ lima ɓa utshu ye wu mara kuzu á Yisu tshu, á pa adœke: «Adja uzu asœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.»
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Anga ayashe ka lima zara á lœ kœtondœ osho, ugurutœ endje Mareya uzu Magadala, dœ Mareya ayi aya Jake œdœ Joze, dœ pe Salome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Endje sœ lima kœna manda ye tœ kœmbœrœ akwa fœ she lɔkɔ á tshe sœ lima ɓa lœ Galilayi. Anga azu ndjoro á endje ɔ lima dœ she ga lœ Yerusaleme lœ ndje lima kpœtœmœ.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Œ za awa fœ Pilato kœdji adœke Yisu tshu. Tshe e gbozu tshapa aturugunœ á yu she adœke Yisu tshu ata œndœ nœ dɨ ye a?
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Manda kœdji gbozu tshapa aturugunœ, tshe za awa fœ Yozefu kœza oko Yisu.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yozefu yɔ lœba kuzu, œ ɨ she tœ kurushi, œ vwele she dœ lœba akuzunœ, á za she ga lœ udu tshelœ badja bale á tshe yɔ. Yé á vwɨrɨ egerœ tame ga pa ogoro kudunœ.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mareya uzu Magadala dœ Mareya ayi Joze ká lima kœwu osho á endje za oko Yisu ga tœnœ.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.