Marcos 12

TAFO AYO (KXF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisu kpa tetœ kœpa o'o fœ endje lœ ndœma toro adœke: «Anga uzu bale djo lima kɨndɨ nœ ye, œ shi ada vinu. Tshe tɔ gbadjadja dji tœnœ tshakpata, œ dji kudu mbœrœ kœpu dœ ele vinunœ; œ mɔ ɨngɨrɨ anda gbara ga lafo á kœsœ tshakudunœ yeka á kœmesho pa vinunœ. Manda nœ, tshe guma o'o ugurutœ ye dœ azu kœmbœrœ akwa kɨndɨnœ, œ na ana.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Ɔlɔ kœkɔ ele vinunœ li, yé tshe vwa anga ayi akwa nœ ye fœ endjeneke á endje lœ ɓa lœ kɨndɨnœ adœke endje vwa œsœ œnœ œne ele vinunœ fœ œne.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Endje za she œ ɓi she kɔrɔnɔ kɔrɔnɔ, œ gi she tshakane ye gbambanœ.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Tshe kpa vwa anga angbɨ ayi akwa fœ endje, endje ɓi ɔkɔrɔ tsheneke mœ, œ gu she ga panœ.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Tshe vwa votɔ uzu fœ endje, yé endje wo tsheneke mœ. Ayengɔ kɨndɨ kpa vwa anga azu ndjoro, endje ɓi anga aayi avwanœ á tshe vwa endje asœmœ, œ wo anga endje œ wo.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Ayengɔ kɨndɨnœ sœpe dœ uzu tshebabale, kolœ gbolo nœ ye á tshe yindœ ye waa. Tshe vwa she fœ endje tœ ndɔngɔlɔnœ dœ gbetshelœ adœke: “Endje kpa ndara ete awa gbolo nœ mœ ye.”
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Ɔlɔ á endje wu gbolo nœ ye kœna ga ndœ endje, endje guma o'o lœ oporo tœ endje adœke: “'E wu, gbolonœ á tshe sœpe dœ kɨndɨnœ manda aba nœ dœke. A wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ!”
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Endje za she œ wo she, œ za oko ye vwi zara ga ushu lœ kɨndɨnœ.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 «Ata ayengɔ kɨndɨnœ œ mbœrœ gaɗe? Tshe na œ wo aayi akwa kɨndɨnœ kɔkɔ yé œ kpa za akwanœ fœ anga angbɨ aayi akwa.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Damba 'e dɨdɨ o'onœ asœke ala buku nœ Ndjaba nene a? Endje su adœke:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Gbozu Ndjaba dá mbœrœ akwa nœ asœmœ:
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Agbozu ayuda para awa tœ kœza she ga lœ kánga manda o'o ama ye asœmœ mbœrœ endje wu lima sœnœ adœke tshe pa o'onœ tœ œne. Yé kœwu adœke azu ngba lima waa, endje ka lima tœ ye, á guda ye.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Manda nœ, endje vwa anga Afarisayi dœ pe azu nœ Erode fœ Yisu, mbœrœ á endje kœgbɔ she manda ndœma ye.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Endje na œ yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke ɓœ sœ kœpa okporo o'o, ɓœ sœsœ ndje kœkatœ zœ tɨ fœ uzu adœke tshe li ga lœ zœ dœ ekpe o'o nene. Ɓœ kpakpa awa uzu nene, œ wuwu ndje tshatshu uzu nene, kashe ɓœ sœ kœyisœ adja awa Ndjaba. Yé pa fœ 'a kane, œ li adœke azu yɔ lapo nœ Sezare a? A yɔ too a yɔ nene?»
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Ɓata Yisu wu lima sœ gbetshelœ nœ endje, tshe pa fœ endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e yu tshelœma mœ a? 'E na dœ anga ngendjanœ gamœ dœ a wu kane»
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Endje na dœ anganœ bale. Yisu pa fœ endje adœke: «Tshatshu uzunœ asœke dœ pe ɨ'ɨrɨ ye á ndje su asœke kœdœ œnœ ɗe?» Endje gi fœ she adœke: «Œnœ Sezare.»
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Yisu pa fœ endje adœke: «'E gi œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba kœdœ œnœ Ndjaba.» Endje ka tshikɨngɨ mbœrœ o'onœ á tshe gi fœ endje.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje pa œnœ endje adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Á yu lima Yisu atake:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 «Ayi kœyisœrœ, Moyize su liya mbeti fœ 'a adœke: Œdœ uzu kœsœ dœ ayanœ á tshe kœto yashe á endje kœzuzu gbolo dœ she nene, á tshe kœtshu, œ li adœke tshe to koya manda ayanœ mbœrœ á tshe kœzu gbolo lœ œsœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Mbœrœ tœnœ ataa, anga ayazu mindu dœ bisha (7) lœ ayizu bale. Eyanœ za yashe, œ zuzu uzu dœ she nene yé œ tshu ye.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Bishanœ to yashenœ manda ye, œ zuzu uzu dœ she nene, œ tshu ndje ye. Votɔnœ awa bale.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Ugurutœ endje mindu dœ bisha á ndje to yashe sœmœ, anga bale zuzu gbolo dœ she nene. Yé manda nœ kɔ, yashenœ za awa œ tshu ndje ye.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Ataa, dœ olo nœ kœshe lœ akuzu, yashenœ œ dœ awo ɗe, mbœrœ endje mindu dœ bisha kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Yisu pa fœ endje adœke: «Koto á œndœ tœ 'e œ ro 'e ata a? Ádánœ kœdœ adœke 'e wuwusœ buku nœ Ndjaba dœ pe gbɔgbɔ ye nene.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ɔlɔ kœshe lœ akuzu, azu œ totœ endje nene kashe endje lœ ɓata aandjelu ɓa lafo.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Á kœdœ tœ o'o nœ kœshe lœ akuzu, 'e dɨdɨ ala mbeti nœ Moyize tœ o'o á Ndjaba pa lima fœ she ala owo á sœ lima kœtshi lœ ɔyɔ nene a? Ndjaba pa lima fœ Moyize adœke: “Œmœ kœdœ Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.”
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Tshe dœ́dœ́ Ndjaba nœ akuzu nene, tshe kœdœ Ndjaba nœ azu á ndje sœ dœ soro. 'E lœ adja lœ djingili.»
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Anga ayi kœyisœ awa akwa dji endje kœvwarandœ o'onœ ataa, œ wu adœke Yisu gi adja o'o fœ Asadukayinœ. Á gitœ ye ndoo dœ Yisu á yu she adœke: «Awa o'o gaɗe dá ropa anganœ lœ awa akwa a?»
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yisu gi adœke: «Alinœ kœdœ: Azu Israyele, 'e dji kane, Gbozu, Ndjaba nœ azœ sœ tshebabale.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Yindœ Gbozu Ndjaba nœ zœ dœ lɔsu zœ bale, dœ ɨshirɨ zœ kɔ, dœ gbetshelœ nœ zœ kɔ dœ pe gbɔgbɔ zœ kɔ.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Bisha awa o'o dœke: Yindœ yanga zœ ɓata ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ. Anga upu á ro œneke bisha gugu nene.»
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ayi kœyisœ awa akwa pa fœ she adœke: «Adjapu, ayi kœyisœrœ, ɓœ pa okporo o'o, Ndjaba sœ tshebabale yé anga ɓata she gugu nene.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Yé kœyindœ ye dœ lɔsu zœ bale, dœ kœwusœrœ nœ zœ kɔ, dœ gbɔgbɔ zœ kɔ œdœ ndje kœyindœ yanga zœ ɓata á ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ, ropa kœsho agea pa wopa fœ Ndjaba œdœ tokóró kɔ.»
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yisu wu adœke tshe gi o'o tœ uzu nœ kœwusœrœ, œ pa fœ she adœke: «Ɓœ ndo tœ kœte uzu Ogo gbozu nœ Ndjaba.» Anga uzu bale á tshe kpa yu she dœ o'o gugu nene.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Ɔlɔnœ á Yisu sœ lima tœ kœyisœ œrœ ɓa lœ Tepelo, tshe yu adœke: «Œ mbœrœ kotoo á aayi kœyisœ awa akwa pa adœke Masiya kœdœ gbolo nœ Davidi a?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ɔtshɔ Ɨshirɨ mbœrœ akwa lœ Davidi, yé tshe pa tœ ye dœ tœ ye adœke:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Davidi dœ tœ ye e she Gbozu yé mbœrœ gaɗe á tshe kpa fa gbolo nœ ye a?» Azu ndjoro sœ lima kœdji she dœ yanga.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Lœ kœyisœ œrœ nœ ye, tshe pa lima adœke: «Ala 'e gbɔ dœ aayi kœyisœ awa akwa kane: Endje yindœ kœyisœtœ endje kœro dœ yɔgbɔdɔ lœba tœ ala azu yeka á 'e kœbala endje lœ ukpulu azu.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Endje yindœ kœsœ lœ ngande á sœ ɓa utshunœ lœ sinagoga œdœ pe kœsœ ɓa tœ œsœ agboro azu lœ angbo.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Endje u ayashe koya œ ko œrœ tœ endje kɔ, endje yindœ kœ'e osho œrrr fœ Ndjaba yeka azu kœgbe adœke œne dá dœ ɔtshɔ azu. Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba œ wa bala ɔgbɔ ngbanga ga tœ endje.»
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Yisu sœ ga atɨ ɓa sœnda Tepelo, ga ɨndɨrɨ gbarœ tokóró á sœ kœwu mara kœto œrœ nœ azu fœ Ndjaba. Ayi kœgbɔ ukpulu œrœ sœ lima kœto egerœ ngendja.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Atamœ yeka anga yashe koya á tshe dœ ayi oyo á akɔnœ tshu, na ndje á ko kolœ aya ngendja œnœ ye bibisha va ga lœ gbarœ tokórónœ.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Yé Yisu e ayambarœ nœ ye, œ pa fœ endje: «Mœ pa fœ 'e dœ okporo o'o adœke yashe koya nœ asœke to œnœ ye kœropa azu kɔ.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Gbambanœ nene, azu kɔ ko ngendja neke á sœsœ dœ akwa ɓa ndœ endje nene, kashe œshe, tshe ko œneke kɔ á tshe sœ dœ tœnœ, á sœ má adœke tshe zɨ dœ œrœ nœ ye.»
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.