Marcos 12

TAFO AYO (KXF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yisu kpa tetœ kœpa o'o fœ endje lœ ndœma toro adœke: «Anga uzu bale djo lima kɨndɨ nœ ye, œ shi ada vinu. Tshe tɔ gbadjadja dji tœnœ tshakpata, œ dji kudu mbœrœ kœpu dœ ele vinunœ; œ mɔ ɨngɨrɨ anda gbara ga lafo á kœsœ tshakudunœ yeka á kœmesho pa vinunœ. Manda nœ, tshe guma o'o ugurutœ ye dœ azu kœmbœrœ akwa kɨndɨnœ, œ na ana.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Ɔlɔ kœkɔ ele vinunœ li, yé tshe vwa anga ayi akwa nœ ye fœ endjeneke á endje lœ ɓa lœ kɨndɨnœ adœke endje vwa œsœ œnœ œne ele vinunœ fœ œne.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Endje za she œ ɓi she kɔrɔnɔ kɔrɔnɔ, œ gi she tshakane ye gbambanœ.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Tshe kpa vwa anga angbɨ ayi akwa fœ endje, endje ɓi ɔkɔrɔ tsheneke mœ, œ gu she ga panœ.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Tshe vwa votɔ uzu fœ endje, yé endje wo tsheneke mœ. Ayengɔ kɨndɨ kpa vwa anga azu ndjoro, endje ɓi anga aayi avwanœ á tshe vwa endje asœmœ, œ wo anga endje œ wo.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Ayengɔ kɨndɨnœ sœpe dœ uzu tshebabale, kolœ gbolo nœ ye á tshe yindœ ye waa. Tshe vwa she fœ endje tœ ndɔngɔlɔnœ dœ gbetshelœ adœke: “Endje kpa ndara ete awa gbolo nœ mœ ye.”
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Ɔlɔ á endje wu gbolo nœ ye kœna ga ndœ endje, endje guma o'o lœ oporo tœ endje adœke: “'E wu, gbolonœ á tshe sœpe dœ kɨndɨnœ manda aba nœ dœke. A wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ!”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Endje za she œ wo she, œ za oko ye vwi zara ga ushu lœ kɨndɨnœ.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 «Ata ayengɔ kɨndɨnœ œ mbœrœ gaɗe? Tshe na œ wo aayi akwa kɨndɨnœ kɔkɔ yé œ kpa za akwanœ fœ anga angbɨ aayi akwa.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Damba 'e dɨdɨ o'onœ asœke ala buku nœ Ndjaba nene a? Endje su adœke:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Gbozu Ndjaba dá mbœrœ akwa nœ asœmœ:
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Agbozu ayuda para awa tœ kœza she ga lœ kánga manda o'o ama ye asœmœ mbœrœ endje wu lima sœnœ adœke tshe pa o'onœ tœ œne. Yé kœwu adœke azu ngba lima waa, endje ka lima tœ ye, á guda ye.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Manda nœ, endje vwa anga Afarisayi dœ pe azu nœ Erode fœ Yisu, mbœrœ á endje kœgbɔ she manda ndœma ye.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Endje na œ yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke ɓœ sœ kœpa okporo o'o, ɓœ sœsœ ndje kœkatœ zœ tɨ fœ uzu adœke tshe li ga lœ zœ dœ ekpe o'o nene. Ɓœ kpakpa awa uzu nene, œ wuwu ndje tshatshu uzu nene, kashe ɓœ sœ kœyisœ adja awa Ndjaba. Yé pa fœ 'a kane, œ li adœke azu yɔ lapo nœ Sezare a? A yɔ too a yɔ nene?»
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ɓata Yisu wu lima sœ gbetshelœ nœ endje, tshe pa fœ endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e yu tshelœma mœ a? 'E na dœ anga ngendjanœ gamœ dœ a wu kane»
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Endje na dœ anganœ bale. Yisu pa fœ endje adœke: «Tshatshu uzunœ asœke dœ pe ɨ'ɨrɨ ye á ndje su asœke kœdœ œnœ ɗe?» Endje gi fœ she adœke: «Œnœ Sezare.»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Yisu pa fœ endje adœke: «'E gi œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba kœdœ œnœ Ndjaba.» Endje ka tshikɨngɨ mbœrœ o'onœ á tshe gi fœ endje.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje pa œnœ endje adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Á yu lima Yisu atake:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 «Ayi kœyisœrœ, Moyize su liya mbeti fœ 'a adœke: Œdœ uzu kœsœ dœ ayanœ á tshe kœto yashe á endje kœzuzu gbolo dœ she nene, á tshe kœtshu, œ li adœke tshe to koya manda ayanœ mbœrœ á tshe kœzu gbolo lœ œsœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Mbœrœ tœnœ ataa, anga ayazu mindu dœ bisha (7) lœ ayizu bale. Eyanœ za yashe, œ zuzu uzu dœ she nene yé œ tshu ye.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Bishanœ to yashenœ manda ye, œ zuzu uzu dœ she nene, œ tshu ndje ye. Votɔnœ awa bale.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ugurutœ endje mindu dœ bisha á ndje to yashe sœmœ, anga bale zuzu gbolo dœ she nene. Yé manda nœ kɔ, yashenœ za awa œ tshu ndje ye.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ataa, dœ olo nœ kœshe lœ akuzu, yashenœ œ dœ awo ɗe, mbœrœ endje mindu dœ bisha kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Yisu pa fœ endje adœke: «Koto á œndœ tœ 'e œ ro 'e ata a? Ádánœ kœdœ adœke 'e wuwusœ buku nœ Ndjaba dœ pe gbɔgbɔ ye nene.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Ɔlɔ kœshe lœ akuzu, azu œ totœ endje nene kashe endje lœ ɓata aandjelu ɓa lafo.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Á kœdœ tœ o'o nœ kœshe lœ akuzu, 'e dɨdɨ ala mbeti nœ Moyize tœ o'o á Ndjaba pa lima fœ she ala owo á sœ lima kœtshi lœ ɔyɔ nene a? Ndjaba pa lima fœ Moyize adœke: “Œmœ kœdœ Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.”
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Tshe dœ́dœ́ Ndjaba nœ akuzu nene, tshe kœdœ Ndjaba nœ azu á ndje sœ dœ soro. 'E lœ adja lœ djingili.»
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Anga ayi kœyisœ awa akwa dji endje kœvwarandœ o'onœ ataa, œ wu adœke Yisu gi adja o'o fœ Asadukayinœ. Á gitœ ye ndoo dœ Yisu á yu she adœke: «Awa o'o gaɗe dá ropa anganœ lœ awa akwa a?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yisu gi adœke: «Alinœ kœdœ: Azu Israyele, 'e dji kane, Gbozu, Ndjaba nœ azœ sœ tshebabale.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Yindœ Gbozu Ndjaba nœ zœ dœ lɔsu zœ bale, dœ ɨshirɨ zœ kɔ, dœ gbetshelœ nœ zœ kɔ dœ pe gbɔgbɔ zœ kɔ.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Bisha awa o'o dœke: Yindœ yanga zœ ɓata ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ. Anga upu á ro œneke bisha gugu nene.»
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Ayi kœyisœ awa akwa pa fœ she adœke: «Adjapu, ayi kœyisœrœ, ɓœ pa okporo o'o, Ndjaba sœ tshebabale yé anga ɓata she gugu nene.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Yé kœyindœ ye dœ lɔsu zœ bale, dœ kœwusœrœ nœ zœ kɔ, dœ gbɔgbɔ zœ kɔ œdœ ndje kœyindœ yanga zœ ɓata á ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ, ropa kœsho agea pa wopa fœ Ndjaba œdœ tokóró kɔ.»
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yisu wu adœke tshe gi o'o tœ uzu nœ kœwusœrœ, œ pa fœ she adœke: «Ɓœ ndo tœ kœte uzu Ogo gbozu nœ Ndjaba.» Anga uzu bale á tshe kpa yu she dœ o'o gugu nene.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Ɔlɔnœ á Yisu sœ lima tœ kœyisœ œrœ ɓa lœ Tepelo, tshe yu adœke: «Œ mbœrœ kotoo á aayi kœyisœ awa akwa pa adœke Masiya kœdœ gbolo nœ Davidi a?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Ɔtshɔ Ɨshirɨ mbœrœ akwa lœ Davidi, yé tshe pa tœ ye dœ tœ ye adœke:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Davidi dœ tœ ye e she Gbozu yé mbœrœ gaɗe á tshe kpa fa gbolo nœ ye a?» Azu ndjoro sœ lima kœdji she dœ yanga.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Lœ kœyisœ œrœ nœ ye, tshe pa lima adœke: «Ala 'e gbɔ dœ aayi kœyisœ awa akwa kane: Endje yindœ kœyisœtœ endje kœro dœ yɔgbɔdɔ lœba tœ ala azu yeka á 'e kœbala endje lœ ukpulu azu.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Endje yindœ kœsœ lœ ngande á sœ ɓa utshunœ lœ sinagoga œdœ pe kœsœ ɓa tœ œsœ agboro azu lœ angbo.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Endje u ayashe koya œ ko œrœ tœ endje kɔ, endje yindœ kœ'e osho œrrr fœ Ndjaba yeka azu kœgbe adœke œne dá dœ ɔtshɔ azu. Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba œ wa bala ɔgbɔ ngbanga ga tœ endje.»
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Yisu sœ ga atɨ ɓa sœnda Tepelo, ga ɨndɨrɨ gbarœ tokóró á sœ kœwu mara kœto œrœ nœ azu fœ Ndjaba. Ayi kœgbɔ ukpulu œrœ sœ lima kœto egerœ ngendja.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Atamœ yeka anga yashe koya á tshe dœ ayi oyo á akɔnœ tshu, na ndje á ko kolœ aya ngendja œnœ ye bibisha va ga lœ gbarœ tokórónœ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Yé Yisu e ayambarœ nœ ye, œ pa fœ endje: «Mœ pa fœ 'e dœ okporo o'o adœke yashe koya nœ asœke to œnœ ye kœropa azu kɔ.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Gbambanœ nene, azu kɔ ko ngendja neke á sœsœ dœ akwa ɓa ndœ endje nene, kashe œshe, tshe ko œneke kɔ á tshe sœ dœ tœnœ, á sœ má adœke tshe zɨ dœ œrœ nœ ye.»
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.