Marcos 12

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisu kpa tetœ kœpa o'o fœ endje lœ ndœma toro adœke: «Anga uzu bale djo lima kɨndɨ nœ ye, œ shi ada vinu. Tshe tɔ gbadjadja dji tœnœ tshakpata, œ dji kudu mbœrœ kœpu dœ ele vinunœ; œ mɔ ɨngɨrɨ anda gbara ga lafo á kœsœ tshakudunœ yeka á kœmesho pa vinunœ. Manda nœ, tshe guma o'o ugurutœ ye dœ azu kœmbœrœ akwa kɨndɨnœ, œ na ana.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Ɔlɔ kœkɔ ele vinunœ li, yé tshe vwa anga ayi akwa nœ ye fœ endjeneke á endje lœ ɓa lœ kɨndɨnœ adœke endje vwa œsœ œnœ œne ele vinunœ fœ œne.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Endje za she œ ɓi she kɔrɔnɔ kɔrɔnɔ, œ gi she tshakane ye gbambanœ.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Tshe kpa vwa anga angbɨ ayi akwa fœ endje, endje ɓi ɔkɔrɔ tsheneke mœ, œ gu she ga panœ.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Tshe vwa votɔ uzu fœ endje, yé endje wo tsheneke mœ. Ayengɔ kɨndɨ kpa vwa anga azu ndjoro, endje ɓi anga aayi avwanœ á tshe vwa endje asœmœ, œ wo anga endje œ wo.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Ayengɔ kɨndɨnœ sœpe dœ uzu tshebabale, kolœ gbolo nœ ye á tshe yindœ ye waa. Tshe vwa she fœ endje tœ ndɔngɔlɔnœ dœ gbetshelœ adœke: “Endje kpa ndara ete awa gbolo nœ mœ ye.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Ɔlɔ á endje wu gbolo nœ ye kœna ga ndœ endje, endje guma o'o lœ oporo tœ endje adœke: “'E wu, gbolonœ á tshe sœpe dœ kɨndɨnœ manda aba nœ dœke. A wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ!”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Endje za she œ wo she, œ za oko ye vwi zara ga ushu lœ kɨndɨnœ.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 «Ata ayengɔ kɨndɨnœ œ mbœrœ gaɗe? Tshe na œ wo aayi akwa kɨndɨnœ kɔkɔ yé œ kpa za akwanœ fœ anga angbɨ aayi akwa.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Damba 'e dɨdɨ o'onœ asœke ala buku nœ Ndjaba nene a? Endje su adœke:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Gbozu Ndjaba dá mbœrœ akwa nœ asœmœ:
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Agbozu ayuda para awa tœ kœza she ga lœ kánga manda o'o ama ye asœmœ mbœrœ endje wu lima sœnœ adœke tshe pa o'onœ tœ œne. Yé kœwu adœke azu ngba lima waa, endje ka lima tœ ye, á guda ye.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Manda nœ, endje vwa anga Afarisayi dœ pe azu nœ Erode fœ Yisu, mbœrœ á endje kœgbɔ she manda ndœma ye.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Endje na œ yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke ɓœ sœ kœpa okporo o'o, ɓœ sœsœ ndje kœkatœ zœ tɨ fœ uzu adœke tshe li ga lœ zœ dœ ekpe o'o nene. Ɓœ kpakpa awa uzu nene, œ wuwu ndje tshatshu uzu nene, kashe ɓœ sœ kœyisœ adja awa Ndjaba. Yé pa fœ 'a kane, œ li adœke azu yɔ lapo nœ Sezare a? A yɔ too a yɔ nene?»
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ɓata Yisu wu lima sœ gbetshelœ nœ endje, tshe pa fœ endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e yu tshelœma mœ a? 'E na dœ anga ngendjanœ gamœ dœ a wu kane»
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Endje na dœ anganœ bale. Yisu pa fœ endje adœke: «Tshatshu uzunœ asœke dœ pe ɨ'ɨrɨ ye á ndje su asœke kœdœ œnœ ɗe?» Endje gi fœ she adœke: «Œnœ Sezare.»
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Yisu pa fœ endje adœke: «'E gi œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba kœdœ œnœ Ndjaba.» Endje ka tshikɨngɨ mbœrœ o'onœ á tshe gi fœ endje.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje pa œnœ endje adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Á yu lima Yisu atake:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 «Ayi kœyisœrœ, Moyize su liya mbeti fœ 'a adœke: Œdœ uzu kœsœ dœ ayanœ á tshe kœto yashe á endje kœzuzu gbolo dœ she nene, á tshe kœtshu, œ li adœke tshe to koya manda ayanœ mbœrœ á tshe kœzu gbolo lœ œsœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Mbœrœ tœnœ ataa, anga ayazu mindu dœ bisha (7) lœ ayizu bale. Eyanœ za yashe, œ zuzu uzu dœ she nene yé œ tshu ye.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Bishanœ to yashenœ manda ye, œ zuzu uzu dœ she nene, œ tshu ndje ye. Votɔnœ awa bale.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ugurutœ endje mindu dœ bisha á ndje to yashe sœmœ, anga bale zuzu gbolo dœ she nene. Yé manda nœ kɔ, yashenœ za awa œ tshu ndje ye.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ataa, dœ olo nœ kœshe lœ akuzu, yashenœ œ dœ awo ɗe, mbœrœ endje mindu dœ bisha kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Yisu pa fœ endje adœke: «Koto á œndœ tœ 'e œ ro 'e ata a? Ádánœ kœdœ adœke 'e wuwusœ buku nœ Ndjaba dœ pe gbɔgbɔ ye nene.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ɔlɔ kœshe lœ akuzu, azu œ totœ endje nene kashe endje lœ ɓata aandjelu ɓa lafo.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Á kœdœ tœ o'o nœ kœshe lœ akuzu, 'e dɨdɨ ala mbeti nœ Moyize tœ o'o á Ndjaba pa lima fœ she ala owo á sœ lima kœtshi lœ ɔyɔ nene a? Ndjaba pa lima fœ Moyize adœke: “Œmœ kœdœ Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Tshe dœ́dœ́ Ndjaba nœ akuzu nene, tshe kœdœ Ndjaba nœ azu á ndje sœ dœ soro. 'E lœ adja lœ djingili.»
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Anga ayi kœyisœ awa akwa dji endje kœvwarandœ o'onœ ataa, œ wu adœke Yisu gi adja o'o fœ Asadukayinœ. Á gitœ ye ndoo dœ Yisu á yu she adœke: «Awa o'o gaɗe dá ropa anganœ lœ awa akwa a?»
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Yisu gi adœke: «Alinœ kœdœ: Azu Israyele, 'e dji kane, Gbozu, Ndjaba nœ azœ sœ tshebabale.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Yindœ Gbozu Ndjaba nœ zœ dœ lɔsu zœ bale, dœ ɨshirɨ zœ kɔ, dœ gbetshelœ nœ zœ kɔ dœ pe gbɔgbɔ zœ kɔ.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Bisha awa o'o dœke: Yindœ yanga zœ ɓata ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ. Anga upu á ro œneke bisha gugu nene.»
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Ayi kœyisœ awa akwa pa fœ she adœke: «Adjapu, ayi kœyisœrœ, ɓœ pa okporo o'o, Ndjaba sœ tshebabale yé anga ɓata she gugu nene.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Yé kœyindœ ye dœ lɔsu zœ bale, dœ kœwusœrœ nœ zœ kɔ, dœ gbɔgbɔ zœ kɔ œdœ ndje kœyindœ yanga zœ ɓata á ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ, ropa kœsho agea pa wopa fœ Ndjaba œdœ tokóró kɔ.»
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Yisu wu adœke tshe gi o'o tœ uzu nœ kœwusœrœ, œ pa fœ she adœke: «Ɓœ ndo tœ kœte uzu Ogo gbozu nœ Ndjaba.» Anga uzu bale á tshe kpa yu she dœ o'o gugu nene.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ɔlɔnœ á Yisu sœ lima tœ kœyisœ œrœ ɓa lœ Tepelo, tshe yu adœke: «Œ mbœrœ kotoo á aayi kœyisœ awa akwa pa adœke Masiya kœdœ gbolo nœ Davidi a?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Ɔtshɔ Ɨshirɨ mbœrœ akwa lœ Davidi, yé tshe pa tœ ye dœ tœ ye adœke:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Davidi dœ tœ ye e she Gbozu yé mbœrœ gaɗe á tshe kpa fa gbolo nœ ye a?» Azu ndjoro sœ lima kœdji she dœ yanga.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Lœ kœyisœ œrœ nœ ye, tshe pa lima adœke: «Ala 'e gbɔ dœ aayi kœyisœ awa akwa kane: Endje yindœ kœyisœtœ endje kœro dœ yɔgbɔdɔ lœba tœ ala azu yeka á 'e kœbala endje lœ ukpulu azu.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Endje yindœ kœsœ lœ ngande á sœ ɓa utshunœ lœ sinagoga œdœ pe kœsœ ɓa tœ œsœ agboro azu lœ angbo.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Endje u ayashe koya œ ko œrœ tœ endje kɔ, endje yindœ kœ'e osho œrrr fœ Ndjaba yeka azu kœgbe adœke œne dá dœ ɔtshɔ azu. Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba œ wa bala ɔgbɔ ngbanga ga tœ endje.»
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Yisu sœ ga atɨ ɓa sœnda Tepelo, ga ɨndɨrɨ gbarœ tokóró á sœ kœwu mara kœto œrœ nœ azu fœ Ndjaba. Ayi kœgbɔ ukpulu œrœ sœ lima kœto egerœ ngendja.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Atamœ yeka anga yashe koya á tshe dœ ayi oyo á akɔnœ tshu, na ndje á ko kolœ aya ngendja œnœ ye bibisha va ga lœ gbarœ tokórónœ.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Yé Yisu e ayambarœ nœ ye, œ pa fœ endje: «Mœ pa fœ 'e dœ okporo o'o adœke yashe koya nœ asœke to œnœ ye kœropa azu kɔ.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Gbambanœ nene, azu kɔ ko ngendja neke á sœsœ dœ akwa ɓa ndœ endje nene, kashe œshe, tshe ko œneke kɔ á tshe sœ dœ tœnœ, á sœ má adœke tshe zɨ dœ œrœ nœ ye.»
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.