Marcos 10

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisu gitœ ye kœro ga lœ ogo yuda ɓa kele ungu Yɔrdane. Ɓa zœ, azu ndjoro kpa dji she á tshe sœ kœyisœ œrœ fœ endje ɓata á tshe sœ ɓa lima kœmbœrœ tœnœ.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Anga Afarisayi na ga ndœ ye dœ gbetshelœ nœ kœyu tshelœ ye, yeka á endje yu adœke: «Œ li dœ yakoshe kœvwaratœ ye tœ awonœ a?»
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Yisu yu endje adœke: «O'o gaɗe dá Moyize pa lima fœ 'e a?»
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Endje gi adœke: «Moyize za awa nœ kœkatœ ayashe tɨ. Utshu nœ kœkatœ ye, ɓœ su mbeti nœ kœvwaratœ zœ tœ ye.»
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Tshe kpa pa fœ endje adœke: «Moyize za lima awa o'onœ asœmœ fœ 'e mbœrœ ɔgbɔ lɔsu nœ 'e.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Kashe utshu nœ kœmbœrœ œrœ kɔ pa ɔshɔ asœke, Ndjaba mbœrœ lima yakoshe dœ yashe.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ádánœ á yakoshe œ katœ abanœ dœ ayinœ tɨ, á ngbɔtœ ye ga tœ œsœnœ dœ awonœ,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 yeka á endje bisha œ wuta uzu bale. Endje kpa sœsœ azu bisha nene kashe uzu bale.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ataa, œneke á Ndjaba ngbɔɓa ga tœnœ, uzu œ ndjɔ tshelœnœ nene.»
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Kœwuta endje ɓa sœnda, ayambarœ nœ ye kpa yu she tœ o'onœ má asœmœ.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Á tshe kœgi fœ endje adœke: «Uzu kɔ á tshe katœ awonœ tɨ á kpa to anga angbɨ yashe, tshe mbœrœ angba budu ga tœ ayendɔ nœ ye.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Œ kœsœ ndje adœke yashe kœkatœ akɔnœ á kpa kœi anga angbɨ yakoshe, tshe sœ kœmbœrœ angba budu.»
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Azu na dœ agbolo fœ Yisu adœke tshe to kane ye ga pa endje yeka ayambarœ nœ ye sœ lima kœgeta endje.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Kœwu atamœ, œ za ókó fœ Yisu yé tshe pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «'E katœ agbolo endje na ga ndœ mœ, 'e kɔkɔ endje nene mbœrœ Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ mbœrœ azu á ndje lœ ɓata endje.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Mœ sœ kœpa fœ 'e dœ adjapu adœke, œdœ uzu kœza osho kœsœ mbœrœ Ogo gbozu nœ Ndjaba ɓata gbolo nene, tshe li ga zœ nene.»
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Á Yisu djendœ endje ga tœ ɨgɨ ye á to kane ye ga pa endje.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ɓata Yisu sœ lima kœro tœ awa, anga uzu kpa œ gote ga tshakudu ye, œ yu she adœke: «Ɔtshɔ ayi kœyisœrœ, œ li adœke mœ mbœrœ gaɗe á kœgbɔ soro neke á kaka nene a?»
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Yisu pa fœ she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ e mœ ɔtshɔ uzu a? Ɔtshɔ uzu bale gugu nene kolœ Ndjaba tshebabale kutɨ ye.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ɓœ wusœ awa o'o adœke: “Wowo uzu nene, papara awo uzu nene, zɨzɨ angba nene, wawa o'o dœ wala ga pa uzu nene, mbœmbœrœ ngbɨndɨrœ fœ uzu nene, lɨsœ aba zœ dœ ayi zœ.”»
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Uzunœ gi fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, mœ sœ kœmbœrœtœ mœ lindœ nœ kɔ pe tœ gbolo mœ.»
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Yisu shokɔ she, yé dœ ala nœ ayo, œ pa fœ she adœke: «Œ sœpe œrœ bale, gu œ ka œrœ nœ zœ para kɔkɔ, œ kurutshelœ ngendjanœ kɔkɔ tœ aayi oyo á kœgbɔ kœgbɔrœ ɓa lafo. Manda nœ, fatœ zœ œ na manda mœ.»
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Manda o'onœ asœmœ, tshe sœ ko ko ko yé œ gu dœ oyo tœ ye, mbœrœ tshe sœ lima dœ œrœ waa.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Yisu mesho djitœ ye œ pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Œ sœ tœ ɔgbɔnœ bala tœ aayi kœgbɔrœ tœ kœli ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba!»
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 O'onœ ndjingɨvwɨ ayambarœ nœ ye. Yé Yisu kœpa pa fœ endje adœke: «Agbolo nœ mœ, Kœli ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba gbɔɔgbɔ.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Œ gbɔɔgbɔ adœke agea ɓata shamo li tɔ lœ ogoro ɨmbɨlɨ. Kashe œ kpa gbɔ kœrosœ nœ tœ ayi kœgbɔrœ adœke tshe li ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Uvuru endje i gara lœ nœ, á endje tetœ kœyutœ endje ugurutœ endje adœke: «Atamœ, uzu ɗe dá li kœshe tœnœ a?»
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Yisu tondœ endje, œ pa adœke: «Ɓa tœ azu, œ li nene; kashe tœ Ndjaba, œrœ kɔ œ li ye. Gbambanœ nene, Ndjaba li kœmbœrœ œrœ kɔkɔ.»
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Yé Petro pa fœ she adœke: «Wu kane, a katœ œrœ nœ 'a tɨ kɔ, á na manda zœ.»
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Yisu gi fœ she adœke: «Mœ pa fœ 'e dœ adjapu adœke, œ kœsœ adœke uzu katœ anda nœ ye, dœ ndje aayanœ, ayingɔnœ, ayinœ, abanœ, agbolo nœ ye, kɨndɨ nœ ye tɨ mbœrœ upu nœ mœ ndje dœ pe mbœrœ upu Ɔtshɔ O'o,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 dœ oshonœ asœke, tshe gbɔ anga anda, aya, ayingɔ, ayi, agbolo, kɨndɨ œdœ ndje œrœ kanga; yeka dœ oshonœ á na manda nœ, á tshe gbɔ soro neke á ka nene.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Azu ndjoro á ndje sœ utshunœ, endje sœ bala tœ ndɔngɔlɔnœ, yé endje nœ ndɔngɔlɔnœ œ te bala azunœ tshatshu nœ.»
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Yisu dœ ayambarœ nœ ye sœ lima tœ awa kœɔ gu tœnœ ga lœ Yerusaleme. Yisu te lima utshu endje, yé awa li lima tœ azunœ á ndje lœ lima kœna manda ye, lɔsu endje sœ lima ga lafo. Yisu kpa ko ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha ga ɨndɨrɨ tœ ye, á tetœ kœpa o'o tœ upu œrœ a yindœ kœmbœrœtœ ye fœ endje atake:
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 «'E wu, a ɔ kɔ ɓa lœ Yerusaleme. Endje ka Gbolo nœ uzu fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba ndje dœ aayi kœyisœ awa akwa. Endje wa agbɔ ngbanga ga pa ye adœke endje wo she, yé œ za she fœ angbɨɨ azu.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Endje mɔ she, œ tu ngusha ga tœ ye, œ sɔ she dœ ndjapa, œ wo she, yeka manda olo votɔ á tshe she lœ akuzu.»
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ajake dœ Yowane, agbolo nœ Zebedayi, na ga ndœ Yisu, œ yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a yindœ nœ adœke ɓœ mbœrœ œrœ neke á a yu ɓœ tœnœ fœ 'a.»
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Á Yisu kœyu endje adœke: «Œrœ gaɗe dá 'e yindœ nœ adœke mœ mbœrœ fœ 'e a?»
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Endje gi fœ she adœke: «Œ kœsœ adœke ɓœ sœ kœsœ lœ mokɔ nœ zœ, za awa fœ 'a kœsœ ga ɨndɨrɨ tœ zœ, anga uzu bale ga pa kuni zœ, yé anga ga pa gele.»
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Á Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E wuwusœ œrœnœ a 'e esho ndœ nœ asœke nene. Adja 'e li kœndjo yashi kanganœ á mœ ndjo bala ye a? 'E li ndje kœgbɔ batisimunœ á mœ gbɔ bala ye a?»
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Yé endje gi fœ she adœke: «A li dœ tœnœ ye.» A Yisu gi fœ endje adœke: «Kpœtœpu, 'e ndjo yashi kanganœ á mœ ndjo ye, yé 'e gbɔ batisimu á mœ gbɔ ye.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Kashe tœ kœza awa fœ uzu kœsœ ga atɨ ga pa kuni mœ too ga pa gele mœ, asœmœ wuwu mœ nene. Mbœrœ tœnœ kœdœ osho á sœ fœ endjeneke má Ndjaba guma fœ endje.»
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Udu ayambarœnœ ndjokpa dji o'onœ atamœ œ tetœ kœso ókó ga tœ Ajake dœ Yowane.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Yisu e endje para kɔkɔ œ pa fœ endje adœke: «'E wusœ nœ adœke agbozugo yindœ nœ adœke azu lœpe kolœ tshakudu tshagbozu nœ endje. Yé agboro azu yi ndje ndœ kœma kolœ gbɔgbɔ endje ga pa aaya azu.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Œneke sœsœ kœmbœrœtœ endje lœ guru tœ 'e nene. Kashe, œ kœsœ adœke uzu gbe kœsœ tœ egerœ uzu ugurutœ 'e, œ li adœke tshe fatœ ye tœ ayi akwa nœ 'e.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Œ kœsœ adœke anga uzu ugurutœ 'e yindœ kœsœ utshunœ, œ li adœke tshe dœ kanga nœ 'e para kɔkɔ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Mbœrœ Gbolo nœ uzu nana adœke azu mbœrœ akwa fœ she nene, kashe tshe na tœ kœmbœrœ akwa fœ azu dœ pe ndje kœzatœ ye fœ kuzu mbœrœ kœshe ukpu azu.»
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Yisu dœ ayambarœ nœ ye wuta ɓa lœ Yeriko. Ɓata á endje sœ kœwuta awa bale dœ azu ndjoro, anga ayibula á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Bartime, gbolo nœ Time, sœ lima ɨndɨrɨ awa tœ kœyɔndœ œrœ.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Tœ kœdji adœke Yisu uzu Nazarete dœke, tshe tetœ kœ'e osho: «Yisu, Gbolo nœ Davidi, wu oyo mœ!»
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Azu ndjoro rá she adœke tshe sœ koko, á tshe kpa tá tshandœ rawanœ dœ ɔgbɔnœ adœke: «Gbolo nœ Davidi, wu oyo mœ!»
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Yisu ka yé œ pa adœke: «'E e she fœ mœ.» Endje e ayibula sœmœ œ pa fœ she adœke: «Indji zœ ga waa, áalafo, tshe sœ kœ'e ɓœ.»
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Tshe za yɔgbɔdɔ lœba nœ ye vwi ga atɨ, œ su gbuu á na ga ndœ Yisu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Yisu yu she adœke: «Ɓœ yindœ nœ adœke mœ mbœrœ gaɗe fœ ɓœ a?» Ayibula gi fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, kolœnœ adœke mœ kpa wu osho.»
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Yisu pa fœ she adœke: «Gu zœ, kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye.» Trale tshe wu osho œ te ndje tœ kœna manda Yisu.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.