Marcos 10
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Yisu gitœ ye kœro ga lœ ogo yuda ɓa kele ungu Yɔrdane. Ɓa zœ, azu ndjoro kpa dji she á tshe sœ kœyisœ œrœ fœ endje ɓata á tshe sœ ɓa lima kœmbœrœ tœnœ.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Anga Afarisayi na ga ndœ ye dœ gbetshelœ nœ kœyu tshelœ ye, yeka á endje yu adœke: «Œ li dœ yakoshe kœvwaratœ ye tœ awonœ a?»
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Yisu yu endje adœke: «O'o gaɗe dá Moyize pa lima fœ 'e a?»
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Endje gi adœke: «Moyize za awa nœ kœkatœ ayashe tɨ. Utshu nœ kœkatœ ye, ɓœ su mbeti nœ kœvwaratœ zœ tœ ye.»
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Tshe kpa pa fœ endje adœke: «Moyize za lima awa o'onœ asœmœ fœ 'e mbœrœ ɔgbɔ lɔsu nœ 'e.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Kashe utshu nœ kœmbœrœ œrœ kɔ pa ɔshɔ asœke, Ndjaba mbœrœ lima yakoshe dœ yashe.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ádánœ á yakoshe œ katœ abanœ dœ ayinœ tɨ, á ngbɔtœ ye ga tœ œsœnœ dœ awonœ,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 yeka á endje bisha œ wuta uzu bale. Endje kpa sœsœ azu bisha nene kashe uzu bale.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Ataa, œneke á Ndjaba ngbɔɓa ga tœnœ, uzu œ ndjɔ tshelœnœ nene.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Kœwuta endje ɓa sœnda, ayambarœ nœ ye kpa yu she tœ o'onœ má asœmœ.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Á tshe kœgi fœ endje adœke: «Uzu kɔ á tshe katœ awonœ tɨ á kpa to anga angbɨ yashe, tshe mbœrœ angba budu ga tœ ayendɔ nœ ye.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Œ kœsœ ndje adœke yashe kœkatœ akɔnœ á kpa kœi anga angbɨ yakoshe, tshe sœ kœmbœrœ angba budu.»
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Azu na dœ agbolo fœ Yisu adœke tshe to kane ye ga pa endje yeka ayambarœ nœ ye sœ lima kœgeta endje.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Kœwu atamœ, œ za ókó fœ Yisu yé tshe pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «'E katœ agbolo endje na ga ndœ mœ, 'e kɔkɔ endje nene mbœrœ Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ mbœrœ azu á ndje lœ ɓata endje.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Mœ sœ kœpa fœ 'e dœ adjapu adœke, œdœ uzu kœza osho kœsœ mbœrœ Ogo gbozu nœ Ndjaba ɓata gbolo nene, tshe li ga zœ nene.»
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Á Yisu djendœ endje ga tœ ɨgɨ ye á to kane ye ga pa endje.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Ɓata Yisu sœ lima kœro tœ awa, anga uzu kpa œ gote ga tshakudu ye, œ yu she adœke: «Ɔtshɔ ayi kœyisœrœ, œ li adœke mœ mbœrœ gaɗe á kœgbɔ soro neke á kaka nene a?»
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yisu pa fœ she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ e mœ ɔtshɔ uzu a? Ɔtshɔ uzu bale gugu nene kolœ Ndjaba tshebabale kutɨ ye.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Ɓœ wusœ awa o'o adœke: “Wowo uzu nene, papara awo uzu nene, zɨzɨ angba nene, wawa o'o dœ wala ga pa uzu nene, mbœmbœrœ ngbɨndɨrœ fœ uzu nene, lɨsœ aba zœ dœ ayi zœ.”»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Uzunœ gi fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, mœ sœ kœmbœrœtœ mœ lindœ nœ kɔ pe tœ gbolo mœ.»
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Yisu shokɔ she, yé dœ ala nœ ayo, œ pa fœ she adœke: «Œ sœpe œrœ bale, gu œ ka œrœ nœ zœ para kɔkɔ, œ kurutshelœ ngendjanœ kɔkɔ tœ aayi oyo á kœgbɔ kœgbɔrœ ɓa lafo. Manda nœ, fatœ zœ œ na manda mœ.»
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Manda o'onœ asœmœ, tshe sœ ko ko ko yé œ gu dœ oyo tœ ye, mbœrœ tshe sœ lima dœ œrœ waa.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Yisu mesho djitœ ye œ pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Œ sœ tœ ɔgbɔnœ bala tœ aayi kœgbɔrœ tœ kœli ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba!»
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 O'onœ ndjingɨvwɨ ayambarœ nœ ye. Yé Yisu kœpa pa fœ endje adœke: «Agbolo nœ mœ, Kœli ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba gbɔɔgbɔ.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Œ gbɔɔgbɔ adœke agea ɓata shamo li tɔ lœ ogoro ɨmbɨlɨ. Kashe œ kpa gbɔ kœrosœ nœ tœ ayi kœgbɔrœ adœke tshe li ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Uvuru endje i gara lœ nœ, á endje tetœ kœyutœ endje ugurutœ endje adœke: «Atamœ, uzu ɗe dá li kœshe tœnœ a?»
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Yisu tondœ endje, œ pa adœke: «Ɓa tœ azu, œ li nene; kashe tœ Ndjaba, œrœ kɔ œ li ye. Gbambanœ nene, Ndjaba li kœmbœrœ œrœ kɔkɔ.»
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Yé Petro pa fœ she adœke: «Wu kane, a katœ œrœ nœ 'a tɨ kɔ, á na manda zœ.»
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Yisu gi fœ she adœke: «Mœ pa fœ 'e dœ adjapu adœke, œ kœsœ adœke uzu katœ anda nœ ye, dœ ndje aayanœ, ayingɔnœ, ayinœ, abanœ, agbolo nœ ye, kɨndɨ nœ ye tɨ mbœrœ upu nœ mœ ndje dœ pe mbœrœ upu Ɔtshɔ O'o,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 dœ oshonœ asœke, tshe gbɔ anga anda, aya, ayingɔ, ayi, agbolo, kɨndɨ œdœ ndje œrœ kanga; yeka dœ oshonœ á na manda nœ, á tshe gbɔ soro neke á ka nene.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Azu ndjoro á ndje sœ utshunœ, endje sœ bala tœ ndɔngɔlɔnœ, yé endje nœ ndɔngɔlɔnœ œ te bala azunœ tshatshu nœ.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Yisu dœ ayambarœ nœ ye sœ lima tœ awa kœɔ gu tœnœ ga lœ Yerusaleme. Yisu te lima utshu endje, yé awa li lima tœ azunœ á ndje lœ lima kœna manda ye, lɔsu endje sœ lima ga lafo. Yisu kpa ko ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha ga ɨndɨrɨ tœ ye, á tetœ kœpa o'o tœ upu œrœ a yindœ kœmbœrœtœ ye fœ endje atake:
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 «'E wu, a ɔ kɔ ɓa lœ Yerusaleme. Endje ka Gbolo nœ uzu fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba ndje dœ aayi kœyisœ awa akwa. Endje wa agbɔ ngbanga ga pa ye adœke endje wo she, yé œ za she fœ angbɨɨ azu.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Endje mɔ she, œ tu ngusha ga tœ ye, œ sɔ she dœ ndjapa, œ wo she, yeka manda olo votɔ á tshe she lœ akuzu.»
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ajake dœ Yowane, agbolo nœ Zebedayi, na ga ndœ Yisu, œ yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a yindœ nœ adœke ɓœ mbœrœ œrœ neke á a yu ɓœ tœnœ fœ 'a.»
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Á Yisu kœyu endje adœke: «Œrœ gaɗe dá 'e yindœ nœ adœke mœ mbœrœ fœ 'e a?»
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Endje gi fœ she adœke: «Œ kœsœ adœke ɓœ sœ kœsœ lœ mokɔ nœ zœ, za awa fœ 'a kœsœ ga ɨndɨrɨ tœ zœ, anga uzu bale ga pa kuni zœ, yé anga ga pa gele.»
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Á Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E wuwusœ œrœnœ a 'e esho ndœ nœ asœke nene. Adja 'e li kœndjo yashi kanganœ á mœ ndjo bala ye a? 'E li ndje kœgbɔ batisimunœ á mœ gbɔ bala ye a?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Yé endje gi fœ she adœke: «A li dœ tœnœ ye.» A Yisu gi fœ endje adœke: «Kpœtœpu, 'e ndjo yashi kanganœ á mœ ndjo ye, yé 'e gbɔ batisimu á mœ gbɔ ye.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Kashe tœ kœza awa fœ uzu kœsœ ga atɨ ga pa kuni mœ too ga pa gele mœ, asœmœ wuwu mœ nene. Mbœrœ tœnœ kœdœ osho á sœ fœ endjeneke má Ndjaba guma fœ endje.»
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Udu ayambarœnœ ndjokpa dji o'onœ atamœ œ tetœ kœso ókó ga tœ Ajake dœ Yowane.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Yisu e endje para kɔkɔ œ pa fœ endje adœke: «'E wusœ nœ adœke agbozugo yindœ nœ adœke azu lœpe kolœ tshakudu tshagbozu nœ endje. Yé agboro azu yi ndje ndœ kœma kolœ gbɔgbɔ endje ga pa aaya azu.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Œneke sœsœ kœmbœrœtœ endje lœ guru tœ 'e nene. Kashe, œ kœsœ adœke uzu gbe kœsœ tœ egerœ uzu ugurutœ 'e, œ li adœke tshe fatœ ye tœ ayi akwa nœ 'e.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Œ kœsœ adœke anga uzu ugurutœ 'e yindœ kœsœ utshunœ, œ li adœke tshe dœ kanga nœ 'e para kɔkɔ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Mbœrœ Gbolo nœ uzu nana adœke azu mbœrœ akwa fœ she nene, kashe tshe na tœ kœmbœrœ akwa fœ azu dœ pe ndje kœzatœ ye fœ kuzu mbœrœ kœshe ukpu azu.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Yisu dœ ayambarœ nœ ye wuta ɓa lœ Yeriko. Ɓata á endje sœ kœwuta awa bale dœ azu ndjoro, anga ayibula á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Bartime, gbolo nœ Time, sœ lima ɨndɨrɨ awa tœ kœyɔndœ œrœ.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Tœ kœdji adœke Yisu uzu Nazarete dœke, tshe tetœ kœ'e osho: «Yisu, Gbolo nœ Davidi, wu oyo mœ!»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Azu ndjoro rá she adœke tshe sœ koko, á tshe kpa tá tshandœ rawanœ dœ ɔgbɔnœ adœke: «Gbolo nœ Davidi, wu oyo mœ!»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Yisu ka yé œ pa adœke: «'E e she fœ mœ.» Endje e ayibula sœmœ œ pa fœ she adœke: «Indji zœ ga waa, áalafo, tshe sœ kœ'e ɓœ.»
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Tshe za yɔgbɔdɔ lœba nœ ye vwi ga atɨ, œ su gbuu á na ga ndœ Yisu.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Yisu yu she adœke: «Ɓœ yindœ nœ adœke mœ mbœrœ gaɗe fœ ɓœ a?» Ayibula gi fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, kolœnœ adœke mœ kpa wu osho.»
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Yisu pa fœ she adœke: «Gu zœ, kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye.» Trale tshe wu osho œ te ndje tœ kœna manda Yisu.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.