Lucas 8
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Manda nœ, Yisu na lima djelœ ongbo œdœ dje lakpɨ mbœrœ kœyisœ Ɔtshɔ O'o tœ upu nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba. Ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha na lima awa bale dœ she,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 œdœ ndje ayashe á tshe gɔrɔ ekpe ɨshirɨ pa endje, dœ anga endje á tshe she endje lœ koɓa: Mareya á endje e she uzu Magadala á Yisu gɔrɔ ekpe ɨshirɨ mindu dœ bisha (7) pa ye,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 dœ Jane, awo Suza á tshe dœ egerœ uzu tshelœ buro nœ Erode, dœ Suzana œdœ pe anga endje ndjoro á endje sœ lima kœto œrœ nœ endje fœ she dœ ayambarœ nœ ye.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Azu ndjoro to lima djelœ ongbo dœ ongbo œ na kœngbɔtœ endje dœ Yisu. Yé tshe pa dœ ndœma toro adœke:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Anga uzu na lima ndœ kœlu ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ ye. Lɔkɔ á tshe sœ lima kœlu ngwarœnœ rotœnœ, anga indjinœ yo ga ɨndɨrɨ ama awa, azu na panœ yé ayanu de ye.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Anga indjinœ yo ga lœ oporo badja. Œ ko ye, kashe œ ɔrɔ lima mbœrœ eshenœ gbɔgbɔ lima ungu lœ ɔshɔ nene.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Anganœ yo ga lœ ishi. Œ gerœ lima dœ tœnœ awa bale yé œ vwele ɔtshɔ ngwarœnœ, awa adœke œ gerœ gugu nene.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Kashe anganœ yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Œ gerœ yé œ le kpo'oro kpo'oro. Kumunœ bale dœ bale sœ lima dœ indjinœ kama bale (100) tœnœ.» Yé Yisu kpa pa adœke: «Uzu á tshe kœsœ dœ utu nœ kœdji o'o, tshe dji!»
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ayambarœ nœ ye yu she lima tœ ádá ndœma toronœ asœmœ.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Tshe gi fœ endje adœke: «Mbœrœ 'e, 'e wusœ ádá o'o nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba á zatœ endje yiwa tœnœ ye; kashe mbœrœ anga endje, endje dji kolœnœ ɓata ndœma toro. Ataa,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Yisu mɨndœ nœ fœ endje adœke: «'E dji ádá ndœma toronœ asœmœ: Ngwarœnœ asœmœ, kœdœ o'o ama Ndjaba.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Anga azu lœ ɓata ama awa á indji ngwarœ te ga tœnœ. Endje kœdji O'o ama Ndjaba, Djaboro na œ kakara tœ lɔsu endje kparawa adœke endje sœsœ dœ kœyindœrœ nene yé á Ndjaba kœsheshe ndje endje nene.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Anga endje sœ ɓata ɔshɔ badja. Endje dji o'o dœ ɔtshɔnœ yé œ yindœ nœ dœ yanga, kashe eshenœ lili ɔshɔ nene. Endje yindœ nœ kolœ kwatake œndœ nœ œ dɨ nene, yé lɔkɔ á endje kœli ga lœ ɔgbɔ o'o, endje ka ngbɨrɨ lœ kœyindœrœ nœ endje nene.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Indji ngwarœ neke á yo ga ugurutœ ɔyɔ ishi sœ kœma endjeneke á endje sœ kœdji o'o tœ ɔtshɔnœ, kashe gbetshelœ, ogo kœgbɔ œrœ ndjoro œdœ pe yanga á sœ kœfara azu lœ soro ndɨ tshelœ o'o ama Ndjaba kɔ tœ endje ye, awa adœke leyɔnœ gbɔ, gugu nene.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Anga endje sœ ɓata indji ngwarœ á yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Endje sœ kœdji o'o, œ sœ kœgbɔndœ nœ ga lɔsu endje dœ ɔtshɔnœ. Endje shi gbɨ lœ nœ yé œ sœ kœzu ɔtshɔ leyɔ.»
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Yisu pa fœ endje adœke: «Uzu tata owo ga tœ miinda mbœrœ kœza lɔsú tshu ga pa nœ too mbœrœ kœza ɓa tshakudu kelekpa nene. Kashe endje za gbara ɓa pa anga œrœ ɓa lafo mbœrœ adœke azu kɔ á endje li ga sœnda, kœmesho ngbɨ tœ ɨshirɨnœ.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Gbambanœ nene, œrœ kɔ á zatœ endje yiwa tœnœ, œ matœ endje ga shu yé ugurutœ œrœ kɔ á sœ kœmbœrœtœ endje lœ ubunœ, endje wusœ nœ yé œ ma ga shu ngbɨ.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 'E sœ dœ gbɔdjela tœ mara á 'e sœ kœdji dœ o'o. Gbambanœ nene, uzu á tshe sœ dœ œrœ ndjoro, endje to anganœ ga panœ fœ she. Kashe tsheneke á tshe gugu dœ œrœ nene, endje gbɔtœ œneke teasho á tshe sœ kœza gbetshelœ nœ ye ga panœ asœmœ tœ ye yé.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ayi Yisu dœ aayanœ na lima manda ye, kashe awa adœke endje wuta ɓa zœ gugu lima nene mangba ukpu azu.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Endje pandœ nœ fœ she adœke: «Ayi zœ dœ pe aaya zœ ka ɓa shu; endje gbe kœwu ɓœ.»
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Kashe Yisu gi fœ azu kɔkɔ adœke: «Ayi mœ dœ pe aaya mœ kœdœ endjeneke á endje sœ kœdji o'o ama Ndjaba, yé á sœ kœza tœnœ ga tœ akwa.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Anga ɔlɔ bale, Yisu ɔ ga lœ agba dœ ayambarœ nœ ye. Tshe pa fœ endje adœke: «A zu ga atshi egerœ ungu adanga.» Yé endje tetœ kœzu tœnœ.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Lɔkɔ á endje sœ lima kœzu ungunœ, Yisu lo ye. Trale, ndavuru yugu za gu tœnœ kpɨkpɨkpɨ ga pa ungu. Ungu tu lima ga lœ agba œ ɔ dœ tœnœ tshé tshé tshé, yé agbanœ yindœ kœnduru dœ endje.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ayambarœ gitœ endje ndoo dœ Yisu œ jo she lœ olonœ, yé á pa fœ she adœke: «Gbozu, Gbozu, a tshu ke a!» Yisu jo lœ olo œ ra yugu œdœ pe loko á sœ kœyakpa ungunœ asœmœ, yé yugu ka, osho yi tá.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yisu yu ayambarœ nœ ye adœke: «Kœyindœrœ nœ 'e sœ kpœta a?» Kashe awa li lima tœ endje kpa kpa kpa, uvuru endje i gara yé endje tetœ kœyutœ endje lœ ugurutœ endje adœke: «Uzunœ asœke kœdœ ɗe? Tshe sœ kœpa o'o fœ yugu dœ ungu, yé œ sœ kœmbœrœtœ endje lindœ nœ!»
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Endje zu ga atshi œ wuta ga lœ ogo nœ Ageresaye á za tshatshu ye tɔtœnœ dœ Galilayi.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Lɔkɔ á Yisu jerœ lœ agbanœ ga tœ ɔshɔ, anga uzu tshelœ ongbonœ bale to ɓa zœ, œ na para tshatshu ye. Uzunœ asœmœ sœ lima dœ ekpe ɨshirɨ pa ye. Tshe veverœ lœba œ lolo lima ɓa sœnda nene œndœnœ dɨ ye. Kashe tshe lo lima kolœ ɓa pa udu.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Lɔkɔ á tshe wu Yisu, tshe ve rawa œ te ga tœ ada ye, yé œ kɨ dœ ɔgbɔ fœ she adœke: «Yisu, Gbolo nœ Ndjaba á tshe ropa œrœ kɔ, ɓœ yindœ kœmbœrœ œrœ gaɗe tœ mœ a? Mœ kɨ fœ ɓœ, gágága kumu mœ nene!»
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Gbambanœ nene, Yisu pa lima fœ ekpe ɨshirɨ adœke tshe gitœ ye pa ye. Ekpe ɨshirɨnœ sœ lima kœndanga she kpœpanœ kpœpanœ, endje sœ lima kœi kane ye dœ ada ye dœ djingiri, kashe tshe sœ lima kœsɔ tshelœ nœ, yé ekpe ɨshirɨnœ sœ lima kœza she natœnœ ga lœ kpagagasho.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yisu yu she adœke: «Ɨ'ɨrɨ zœ kœdœ ɗe?» Tshe gi fœ she adœke: «Ɨ'ɨrɨ mœ kœdœ ndjoro.» Gbambanœ nene, aekpe ɨshirɨ ndjoro dá sœ lima pa ye.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Yé aekpe ɨshirɨnœ asœmœ sœ lima kœdɨtshelœma endje fœ Yisu adœke tshe koko œne va ga lœ kudu owo nene.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Dá asœmœ, egerœ ukpulu akɔso sœ lima kœzɨ œrœ ɓa pa kaga. Aekpe ɨshirɨ asœmœ dɨ lima tshelœma endje adœke Yisu za awa fœ œne dœ́ œne na œ li ga lœ akɔso. Dœ tœnœ ataa, Yisu za awa fœ endje.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Aekpe ɨshirɨnœ wuta lœ uzu asœmœ, œ kpa yé œ li gɔrrr ga lœ akɔso. Akɔso sœmœ ndjoro to ɓa pa kaga 'uru 'uru 'uru dœ ɔrɔ tra tœnœ œrrr ga la egerœ ungu adanga, yé œ nduru kɔkɔ ye.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Lɔkɔ á aayi kœgbɔndœ akɔsonœ wu œrœ á mbœrœtœ endje ataa, endje kpagu kœmɨndœ nœ fœ azu ɓa lœ ongbo, œdœ ndje fœ anga endje á endje sœ lœ kɨndɨ.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Azu wuta lima mbœrœ kœwu œrœ á mbœrœtœ endje asœmœ. Endje na ndoo dœ Yisu yé œ gbɔ lima uzunœ á aekpe ɨshirɨ gitœ endje pa ye asœmœ, tshe verœ lœba ga tœ ye, yé œ sœ dœ ɔkɔ ye dœ ɔtshɔnœ ɓa tœ ada Yisu. Awa li lima tœ endje ye.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Endjeneke á endje wu lima œrœ á mbœrœtœ endje kɔ asœmœ, endje mɨndœ mara á uzunœ á ekpe ɨshirɨ sœ lima pa ye, she dœ tœnœ.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Yé azu kɔ lœ ogo Geresaye pa fœ Yisu adœke tshe gitœ ye lœ ogo nœ œne ye. Gbambanœ nene, endje sœ lima dœ awa waa ye. Yé Yisu ɔ ga lœ agba œ gu da ye.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Uzu á aekpe ɨshirɨ wuta lœ ye asœmœ, yu Yisu adœke œne na dœ she awa bale. Kashe tshe vwaratœ ye, yé œ pa fœ she adœke:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Gu ga sœnda nœ zœ yé œ mɨndœ œneke kɔ á Ndjaba mbœrœ fœ ɓœ.» Tshe gu yé œ tetœ kœmɨndœ œrœ á Yisu mbœrœ fœ she djelœ ongbo kɔ.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Lɔkɔ á Yisu kwatœ ye lima ga tœ makaga egerœ ungu adanganœ, azu ndjoro na para tshatshu ye mbœrœ endje para kɔkɔ sœ lima kœkate she.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Anga uzu á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Jaeruse, œshe kœdœ gbozu tshapa Sinagoga. Tshe na lima œ gote ga tshu Yisu, yé œ kɨ fœ she adœke tshe na ɓa ndœ œne.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Gbambanœ nene, tshe sœ lima dœ yawuru nœ ye tshebabale á tshe sœ lima dœ ungu ndjokpa dœ bisha. Yawurunœ sœ lima ndoo dœ kuzu.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Anga yashe bale á tshe mbœrœ ungu ndjokpa dœ bisha dœ koɓa indji, sœ lima kpœtœmœ. Tshe ndɨ ngendja nœ ye kɔ á tshe sœ dœ tœnœ dje ndœ amonganga, kashe uzu bale á tshe li lima kœshe she gugu nene.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Tshe gitœ ye ndoo ɓa ngba Yisu yé œ goro ama lœba ye. Pe kpœtœ œsœnœ, indji katœ kœi tœ ye yé.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Yisu yu adœke: «Uzu ɗe dá turutœ mœ a?» Azu kɔ vusœ nœ, yé Petro pa adœke: «Gbozu, azu ndjoro kpa dji ɓœ, yé œ sœ kœturutœ zœ tœ osho kɔ.»
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Kashe Yisu pa adœke: «Anga uzu turutœ mœ, mbœrœ mœ wu adœke anga gbɔgbɔ wuta lœ ɔkɔ mœ.»
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Yashe koɓanœ wusœ nœ adœke Yisu wusœ œne ye. Tshe na dœ kœgugu tœnœ œ te ga tshu Yisu, yé œ pandœ ádá á tshe turutœ ye dœ mara á tshe she ngbewo lœ koɓa nœ ye, ɓa utshu azu kɔ.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Yisu pa fœ she adœke: «Yawuru nœ mœ, kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye. Gu dœ kœsœ gee.»
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Yisu sœpe damba kœpa o'o lœ ama ye ataa, anga ayi avwa to ɓa sœnda nœ gbozu tshapa Sinagoga yé œ pa fœ she adœke: «Yawuru nœ zœ tshu ye. Ndandanga ayi kœyisœrœ nene.»
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Kashe Yisu dji o'onœ asœmœ yé œ pa fœ Jaeruse adœke: «Awa zaza ɓœ nene, sœ kolœ dœ kœyindœrœ, yé tshe she ye.»
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Lɔkɔ á Yisu wuta ɓa sœnda ɓa zœ, tshe zaza lima awa kœli ga sœnda dœ she fœ uzu bale nene, kashe kolœ Petro, Yowane, Jake œdœ pe aba gbolo dœ ayi gbolonœ asœmœ dá tshe za awa fœ endje.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Azu kɔ sœ lima kœkɨ tœnœ yé œ sœ kœdɨtshelœma endje. Yisu pa adœke: «'E kɨkɨ nene. Tshe tshutshu nene, kashe tshe sœ tœ olo.»
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Endje sœ lima kœmɔ she mbœrœ endje wu lima sœ nœ adœke tshe tshu ye.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Andaa, Yisu tepa kane ye, yé œ pa dœ ɔgbɔ adœke: «Gbolo nœ mœ, áalafo!»
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ɨshirɨ ye kwa ga lœ nœ yé trale tshe kœalafo. Yisu pa fœ endje adœke endje to kœzɨrœ fœ she.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Agbozu nœ ye sœ lima kœkɨtœ œsœnœ, kashe Yisu pa fœ endje adœke endje papandœ œrœ á mbœrœtœ endje asœmœ fœ uzu bale nene.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.