Lucas 7

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lɔkɔ á Yisu pa o'o nœ ye kɔ fœ azu á endje sœ lima kœdji she, tshe na ga lœ Kaparnawumu.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Anga gbozu tshapa aturugu tshelœ Roma sœ lima dœ anga kanga nœ ye bale á tshe yindœ ye tɔpanœ kpuru. Kanganœ asœmœ sœ lima dœ koɓa, ndoo dœ kuzu.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Lɔkɔ á gbozu tshapa aturugunœ dji upu nœ Yisu, tshe vwa anga agbɔ agbozu Ikrizia adœke endje na œ kɨ fœ she dœ́ tshe na œ she kanga nœ œne.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Endje wuta ɓa ndœ Yisu, yé œ kɨ fœ she kpœpanœ kpœpanœ adœke: «Uzunœ á tshe vwa 'a kœdœ ɔtshɔ uzu, œ li adœke ɓœ mbœrœ œrœ á tshe pa tœnœ, fœ she.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Gbambanœ nene, tshe yindœ ogo nœ azœ yé œshe dá mɔ Sinagoga fœ azœ.»
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Yé Yisu gu tœ awanœ bale dœ endje. Lɔkɔ á tshe wuta lima ndoo dœ anda, gbozu tshapa aturugu vwa anganœ mbœrœ kœpa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, wuwu oyo tœ zœ nene, mbœrœ mœ sœsœ ndjii adœke ɓœ kœli ga lœ anda nœ mœ nene.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Mbœrœ tœnœ ndje ataa á mœ wa adœke, mœ na dœ tœ mœ œrrr ga ndœ zœ nene; kashe pa kolœ o'o bale dœ́ kanga nœ mœ á mœ yindœ ye waa, she.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Œmœ ndje, mœ sœ dœ agbozu tshapa mœ á mœ sœ kœdji endje, yé dœ aturugu á endje sœ tshakudu mœ. Œdœ mœ kœpa fœ anga bale adœke: “Na”, ngbewo tshe na da ye. Œdœ mœ kpa kœpa ndje fœ anga adœke: “Na ga mœ”, ngbewo tshe na ye. Yé œdœ mœ kœpa ndje fœ kanga nœ mœ adœke: “Mbœrœ œrœnœ asœ”, ngbewo tshe mbœrœ ye.»
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Lɔkɔ á Yisu dji o'onœ asœmœ, tshe sœ dœ yanga ga ndœ ye. Tshe fatœ ye ga ndœ ukpulu azu á endje sœ lima kœna manda ye, yé œ pa fœ endje adœke: «Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e adœke, œdœ ndje ɓa ugurutœ azu Israyelenœ gbaa, mœ gbɔgbɔ mara kœyindœrœ sœke nene.»
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Lɔkɔ á azunœ á gbozu tshapa aturugu vwa endje, gu ɓa sœnda nœ gbozu tshapa aturugunœ ɓa zœ, endje gbɔ ayi akwanœ tshe sœ dœ ɔtshɔ ɔkɔ ye.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Manda nœ, Yisu ro ga lœ anga ongbo bale á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Nayine. Ayambarœ nœ ye œdœ pe ukpulu azu ndjoro sœ lima kœna tœ awanœ bale dœ she.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Lɔkɔ á endje wuta lima ndoo tœ kœli ga lœ ongbonœ atake, endje gbɔtœ endje dœ ukpulu azu ndjoro á endje sœ lima kœna ndœ kœshi kuzu: Œ dœ lima gbolo yakoshe tshebabale nœ anga yashe koya. Azu tshelœ ongbonœ ndjoro na lima tœ awa bale dœ yashenœ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Lɔkɔ á Gbozu wu yashenœ asœmœ, oyo ye ká she yé tshe pa fœ she adœke: «Kpa kɨkɨ nene.»
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Yisu gitœ ye ga utshunœ œ goro ngbongbo kuzunœ. Azu á endje za lima ngbongbonœ ka, yé Yisu pa adœke: «Ovoro gbolo yakoshe, mœ pa fœ ɓœ, jo ye!»
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ngbewo kuzunœ sœ ga atɨ, œ tetœ kœpa o'o. Yé Yisu za she fœ ayinœ.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Awa li lima tœ azu para kɔkɔ, yé endje te lima tœ kœdonga Ndjaba adœke: «Egerœ ayi kœgbara o'o wuta ga lœ ugurutœ azœ!» Yé œ kpa pa ndje adœke: «Ndjaba na kœshe azu nœ ye!»
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Yé o'o tœ́ upu nœ œrœnœ á Yisu mbœrœ asœmœ za tshelœ lœ ogo Yuda œdœ tshalakpɨ kɔ á sœ ɨndɨrɨnœ ndjengene.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ayambarœ nœ Yowane pandœ akwa kɔ á Yisu mbœrœ asœmœ fœ she. Tshe e anga endje bisha ugurutœ endje,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 yé œ vwa endje fœ Gbozu Yisu kœyu she adœke: «Œɓœ kœdœ Masiya á tshe sœ kœna tœnœ a, too 'a kate anga angbɨ uzu?»
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Lɔkɔ á endje wuta ɓa ndœ Yisu, endje pa fœ she adœke: «Yowane ayi kœza batisimu vwa 'a ɓa ndœ zœ mbœrœ kœyu ɓœ adœke: “Œɓœ kœdœ Masiya á tshe sœ kœna tœnœ a, too 'a kate anga angbɨ uzu?”»
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Kolœ dœ lɔndɔnœ asœmœ, Yisu she azu ndjoro lœ koɓa nœ endje, lœ kœndɨ nœ endje. Tshe gɔrɔ ekpe ɨshirɨ pa endje yé œ she ndje aayibula.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Manda nœ, tshe gi lima fœ azu á Yowane vwa endje adœke: «'E gu œ pandœ neke á 'e wu dœ ala 'e yé á dji dœ utu 'e, fœ she. 'E pandœ nœ adœke: “Aayibula tetœ kœwu osho, azu á ada endje tshu tetœ kœna ana, aayi boroma she, aayi bitu tetœ kœdji o'o, akuzu kwatœ endje ga lœ soro, yé endje pandœ Ɔtshɔ O'o fœ aayi oyo.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Yanga nœ uzu á tshe kakatœ kœyindœrœ nœ ye ga ndœ mœ nene.”»
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Lɔkɔ á aayi avwa nœ Yowane gu lima da ye, Yisu tetœ kœpa tœ upu nœ Yowane fœ ukpulu azu asœmœ adœke: «Œrœ gaɗe dá 'e na kœwu tœnœ ɓa lœ kpagagasho a? 'E na kœwu mulu á yugu sœ kœmea tœnœ kpangi kpangi a? Œ̃ œ̃ nene.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Yé ata œrœ gaɗe dá 'e na lima kœwu tœnœ a? 'E na kœwu uzu á tshe verœ ɔtshɔ lœba a? Œ̃ œ̃ nene. Gbambanœ nene, azu á endje sœ kœverœ ɔtshɔ lœba, yé á sœ dœ œrœ waa, endje sœ ɓa lœ anda nœ agbozugo.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ata 'e na lima ndœ kœwu gaɗe? 'E na kœwu anga ayi kœgbara o'o a? Œ̃, kashe mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e adœke tshe rosœ ayi kœgbara o'o ye.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Gbambanœ nene, Yowane kœdœ uzu á endje pa o'o tœ upu nœ ye ɓa la buku nœ Ndjaba adœke:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Yé Yisu kpa pa adœke: «Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e adœke lœ ugurutœ azu tshapashɔ asœ kɔ, uzu bale á tshe ropa Yowane gugu nene. Kashe aya uzu ɓa lœ ogo Gbozu nœ Ndjaba ropa ye ye.»
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 «Azu para kɔkɔ dœ pe aayi kœko ngendja lapo á endje dji o'o má Yowane pa, wusœ nœ adœke Ndjaba sœ ndjii yé œ gbɔ lima batisimu nœ Yowane.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Kashe Afarisayi œdœ aayi kœyisœ awa akwa vwaratœ endje kœyindœ œrœ á Ndjaba yindœ kœmbœrœ fœ endje, yé œ tshapu kœgbɔ batisimu nœ Yowane ye.»
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yisu kpa pa adœke: «Mœ li mara azu nœ asœ dœ azu ɗe? Endje li dœ azu ɗe?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Endje liili dœ agbolo á endje sœ ɓa ushu, yé á sœ kœ'etœ endje lœ tœ endje adœke: “'A 'uru ngbake fœ 'e, kashe 'e vivi ipi nene! 'A ɓi itshi kuzu fœ 'e, kashe 'e kɨkɨ nene!”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Gbambanœ nene, Yowane ayi kœza batisimu na, œ vwaratœ ye tœ kœzɨ mapa œdœ kœndjo ipi, 'e pa adœke: “Tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨ pa ye!”
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Gbolo nœ uzu na œ sœ kœzɨ mapa dœ kœndjo ipi, 'e pa adœke: “'E wu uzunœ asœ, tshe gbe kolœ dœ kœzɨrœ œdœ kœndjorœ, yé anganœ kœdœ aayi kœko ngendja lapo œdœ pe azu kœmbœrœ ekperœ.”
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kashe kœwusœtœ nœ Ndjaba matœ ye ndjii lœ awa nœ azu kɔ á endje yindœ nœ.»
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Anga Farisayi bale vwa osho fœ Yisu adœke tshe na kœzɨ œrœ ɓa ndœ œne. Yisu li ga sœnda nœ Farisayinœ asœmœ, yé œ sœ ga ɨndɨrɨ ndaba kœzɨrœ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Kashe anga yashe bale á akwa tshelœ ye gaga nene sœ lima lœ ongbonœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe dji adœke Yisu sœ kœzɨ œrœ ɓa ndœ Farisayi, tshe za yombo kperœ dœ anga albatre yé œ na dœ tœnœ.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tshe ka djagamanda Yisu, œ gote ndoo dœ ada ye. Tshe sœ lima tœ ɨkɨ, yé ngola ye sara œ gba lima tshapa ada Yisu. Tshe turu dœ sukumu ye, œ ndjoro tshapanœ dœ ama ye, yé manda nœ á su lima yombo kpɔɔ kpɔɔ ga panœ.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Lɔkɔ á Farisayinœ á tshe vwa osho ndœ Yisu asœmœ wu atamœ, tshe pa ɓa lœ ye dœ tœ ye adœke: «Œdœ uzunœ asœ kœdœ má adja ayi kœgbara o'o, tshe wu ma sœ nœ adœke yashenœ á tshe goro œne asœmœ, œshe kœdœ ayi kœmbœrœ ekperœ.»
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yisu za o'o yé œ pa fœ Farisayinœ asœmœ adœke: «Shimu, mœ sœ dœ anga o'o kœpa tœnœ fœ ɓœ.» Shimu gi fœ she adœke: «Pa 'onœ zœ, Ayi kœyisœrœ!»
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yé Yisu kœpa adœke: «Azu bisha sœ lima dœ kuɗa nœ anga uzu bale. Anga bale daka lima egerœ ngendja, yé anga yanganœ daka œnœ ye teasho.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ɓata á endje bibisha lili lima kœgi kuɗanœ nene, ayengɔ kuɗanœ wu oyo endje yé œ katœnœ ye. Lœ ugurutœ endje bisha asœmœ, uzu ɗe dá yindœ ayengɔ ngendjanœ asœmœ kœropa nœ a?»
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Shimu gi fœ she adœke: «Mœ wu adœke uzu á kuɗa sœ lima dœ egerœnœ lœ kumu ye dá yindœ ye tɔpanœ kpuru.» Yisu kœpa fœ she adœke: «Ɓœ gi adja o'o.»
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Manda nœ, tshe fatœ ye ga ndœ yashenœ yé œ pa fœ Shimu adœke: «Ɓœ wu yashenœ asœ? Mœ li ɓa sœnda nœ zœ yé ɓœ susu ungu fœ mœ adœke mœ djutɔ dœ ada mœ nene, kashe tshe djutɔ ada mœ dœ ngola ye, yé œ turu dœ sukumu ye.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ɓœ nana œ uru tshelœ utu mœ nene, kashe tshe kakatœ kœndjoro tshapa ada mœ tœ kœli mœ á mœ li gamœ asœ nene.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ɓœ djadja tshapa kumu mœ dœ kada nene, kashe tshe su yombo kpɔɔ ga pa ada mœ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Mbœrœ tœnœ ataa, mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ ɓœ adœke: Ndjaba djerœndœ ekperœ nœ ye para mbœrœ egerœ kœyindœsho á tshe ma. Kashe tsheneke á endje djerœndœ ekperœ nœ ye teasho, tshe ma ndje kœyindœsho teasho.»
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Yé Yisu kœpa fœ yashenœ adœke: «Mœ djerœndœ ekperœ nœ zœ para ye.»
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Azu á endje sœ ɨndɨrɨ ndaba kœzɨrœ bale dœ she, te lima tœ kœyutœ endje lœ tœ endje dœ tœ endje adœke: «Uzunœ asœ kœdœ ma œnœ ye ɗe yeka á li ndœ kœdjerœndœ ekperœ nœ azu a?»
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Kashe Yisu kœpa fœ yashenœ adœke: «Kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye. Gu dœ kœsœ gee.»
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.