Lucas 22

TAFO AYO (KXF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Egerœ angbo nœ kœzɨ mapa á susuku nene á endje e ɨ'ɨrɨnœ Pake asœmœ, ndo lima ye.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe aayi kœyisœ awa akwa sœ lima kœpara awa ndœ kœwo Yisu, kashe endje sœ lima kœkpa awa azu.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Yé Satana li lima ga tœ lɔsu Yudasi Isikariote, á tshe kœdœ lima bale lœ andjokpa dœ bishanœ asœmœ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Tshe na ndœ kœvwarandœ o'o dœ agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu tshapa aayi kœgbɔndœ Tepelonœ, yé œ pa o'o dœ endje pa mara kœza Yisu yɔ œrœ fœ endje.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Endje sœ dœ yanga yé œ pa fœ she adœke œne ko ngendja fœ she.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Yudasi yindœ nœ yé œ tetœ kœpara awa á sœ tœ ɔtshɔnœ mbœrœ kœza she yaa fœ endje adœke azu kœwuwusœ nœ nene.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Lɔkɔ angbo nœ mapa á susuku nene ndo, yé œ li adœke endje wo aaya apata á kœzɨ pa angbonœ asœmœ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Yisu kœvwa Apetro dœ Yowane adœke: «'E na dœ́ œ fa kœzɨrœ Pakenœ fœ azœ, yeka á a kœzɨ.»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Yé endje kœyu Yisu adœke: «Ɓœ yindœ nœ adœke 'a na kœfa kœzɨrœnœ ɓata a?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Á tshe kœgi fœ endje adœke: «Kœli 'e ga lœ ongbonœ, 'e togba dœ anga yakoshe dœ lɔsú ungu lœ kumu ye. 'E te manda ye gu tœnœ ga tœ anda á tshe li,
10 Jesus respondeu:
11 yé 'e pa fœ ayengɔ andanœ adœke: “Ayi kœyisœrœ yu ɓœ adœke osho á œne zɨ kœzɨrœ angbo Pake dœ ayambarœ nœ œne sœ kpœta a?”
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Yé tshe yisœ anga gbɔshɔ ɓa lafo, á endje guma dœ œrœ kɔ lœnœ; 'e fa kœzɨrœ angbonœ kpœtœmœ.»
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Endje na œ gbɔ œrœ kɔ ɓata á tshe pa má tœnœ fœ endje, yé œ fa kœzɨrœ Pakenœ kpœtœmœ.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Lɔndɔ á ada ɔlɔ kœzɨrœ li ye, Yisu sœ ga ɨndɨrɨ ndaba kœzɨrœ awa bale dœ aayi avwa nœ ye.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Yé tshe kœpa fœ endje adœke: «Adja mœ yindœ kœzɨ Pake asœ dœ 'e utshu kœwu oyo nœ mœ.
15 e lhes disse:
16 Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, mœ kpa zɨ anganœ nene œrrr ga tœ ɔlɔ á mbœrœ bala tœ endje ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.»
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Yé tshe za kopo, œ donga Ndjaba yé á pa adœke: «'E za œ su tshelœnœ tœ 'e.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa fœ 'e ataa: Mœ kpa ndjo vinu nene œrrr ga tœ lɔkɔ á Ogo gbozu nœ Ndjaba œ ma bala tœ endje.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Manda nœ, tshe kœza mapa œ donga Ndjaba, œ kavwa tshelœnœ yé œ kœkurutshelœ nœ tœ endje dœ kœpa adœke: «Asœ kœdœ undu mœ dá mœ to fœ 'e asœ. 'E mbœrœ ataa á kœgbe bala dœ mœ.»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Kolœnœ ataa, tshe za kopo manda kœzɨrœ, á pa adœke: «Yashi asœ kœdœ tafo ayo lœ indji mœ á tu mbœrœ 'e.»
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Kashe 'e wu kane: Kane uzu á tshe sœ kœza mœ yɔ œrœ, za kœzɨrœ pa ndaba awa bale dœ mœ kpœke.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Gbambanœ nene, Gbolo nœ uzu œ gu ɓata á Ndjaba pa lima tœnœ. Kashe oyo nœ uzu á tshe za she yɔ œrœ!
22 Pois o
23 Yé endje tetœ kœyutœ endje lœ tœ endje adœke uzu ɗe ugurutœ endje dá yindœ kœmbœrœ œrœ ataa.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Endje tetœ kœgbugburutshelœ o'o lœ tœ endje mbœrœ kœwusœ uzu á tshe ropa anganœ.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Yisu kœpa fœ endje adœke: «Agbozugo tshapa angbɨ ogo sœ kœmbœrœ akwa nœ endje dœ gbɔgbɔ, yé endjeneke á endje sœ kœgbɔndœ ogo yi ɓalima ndœ nœ adœke azu e œne “ɔtshɔ azu”.
25 Então Jesus disse:
26 Tœ 'e, 'e mbœmbœrœ œnœ 'e ata nene, kashe œ li adœke tsheneke ugurutœ 'e á tshe ropa 'e, tshe sœ ɓata rodonga, yé œ li adœke tsheneke á tshe sœ tœ gbozu, tshe sœ ɓata ayi akwa.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Yé ataa, œɗe dá ropa anganœ a? Uzu neke á tshe sœ pa ndaba too tsheneke á tshe sœ kœko kœzɨrœ fœ azu a? Œ dœ́dœ́ uzu á tshe sœ pa ndaba nene a? Kashe tœ mœ, mœ sœ ugurutœ 'e ɓata uzu kœmbœrœ akwa fœ 'e.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 «E'e kœdœ azu á 'e kaka lima tœ mœ tɨ nene lɔkɔ á mœ li lima ga lœ kœwu lɔsu.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Yé œmœ, mœ za akwa ogo gbozu fœ 'e ɓata á Aba mœ za ndje lima fœ mœ.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ataa, 'e zɨ bala œrœ œ ndjorœ pa ndaba dœ mœ awa bale ɓa lœ Ogo gbozu nœ mœ, yé 'e sœ ndje bala ga pa ngande tshagbozu mbœrœ kœwa ngbanga nœ mara ndjokpa dœ bisha lœ ogo Israyele.»
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Gbozu pa fœ Shimu adœke: «Shimu, Shimu, Satana esho ndœ gbɔgbɔ adœke œne pe tshelœ 'e ɓata á endje pe tshelœ indji ble.
31 Jesus continuou:
32 Kashe œmœ, mœ za avwala tœ upu nœ zœ mbœrœ adœke kœyindœrœ nœ zœ kœ kaka nene. Yé œɓœ, lɔkɔ á ɓœ kœkwatœ zœ, ɓœ to gbɔgbɔ fœ aaya zœ.»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Petro pa fœ she adœke: «Gbozu, œdœ lœ kánga œdœ lœ kuzu, mœ yindœ nœ adœke mœ li, too mœ tshu dœ ɓœ awa bale.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Yisu gi adœke: «Mœ sœ kœpa fœ ɓœ ngbɨ, Petro, utshunœ adœke kɔngato kɨ, ɓœ 'ea mœ awa votɔ adœke ɓœ wuwusœ mœ nene.»
34 Então Jesus afirmou:
35 Yé tshe kœpa fœ endje adœke: «Lɔkɔ á mœ vwa lima 'e, œdœ ngendja, œdœ ngbade, œdœ œrœ ada, 'e zaza lima œrœ bale nene. Atamœ 'e sœsœ lima dœ œrœ nene a?» Endje gi adœke: «'A sœ lima dœ œrœ zœ.»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Tshe pa fœ endje adœke: «Kashe ngɔngɔ asœ, uzu á tshe kœsœ dœ ngendja, tshe za; awa bale ndje mbœrœ uzu á tshe sœ dœ ngbade. Yé tsheneke á tshe gugu dœ ɨngɨrɨ yakamba nene, tshe ka yɔgbɔdɔ lœba nœ ye dœ́ œ yɔ dœ anganœ bale.
36 Então Jesus disse:
37 Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa ngbɨ fœ 'e, œ li adœke o'o á endje sú ɓala buku nœ Ndjaba mbœrœtœ endje ga tœ mœ liakanœ: Endje dɨ she ga ugurutœ aayi kœmbœrœ ngbɨndɨrœ. Dœ tœnœ ataa, o'o á endje pa lima tœ upu nœ mœ, œ mbœrœtœ endje ye.»
37 Pois as
38 Endje kœpa adœke: «Gbozu, ɨngɨrɨ yakamba bisha dœke». Tshe kœgi fœ endje adœke: «Œ li ye».
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yisu wuta œ ro ga pa kaga ɔyɔ Olive ɓata á tshe ro ɓa lima, yé ayambarœ nœ ye na manda ye.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Lɔndɔ á tshe yi kumu ye ɓa zœ, tshe pa fœ endje adœke: «'E za avwala nœ 'e fœ Ndjaba adœke 'e kœlili ga lœ kœbɨlɨ osho nœ Satana nene.»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Manda nœ, tshe gitœ ye zara tœ endje, œ gote dœ koda ye yé œ tetœ kœza avwala fœ Ndjaba adœke:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 «Aba, œdœ ɓœ kœyindœ nœ, ɓœ mbœrœ adœke yashi oyonœ asœke gitœ ye utshu mœ ye. Mbœmbœrœ œrœ á mœ yindœ nœ nene, kashe mbœrœ œrœ á ɓœ yindœ nœ.» [
42 dizendo:
43 Ataa, anga andjelu to ɓa lafo œ wuta ga ndœ ye mbœrœ kœto gbɔgbɔ fœ she.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Lɔsu ye su lima dœ oyo, tshe kpa za avwala ga pa nœ ga pa nœ fœ Ndjaba, yé ɨlɨ sara tœ ye tea tea ga tœ ɔshɔ ɓata indji.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Manda kœza avwalanœ, Yisu áalafo œ gu ga ndœ ayambarœ nœ ye œ gbɔ endje, endje mɔ œ lo ye.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Tshe pa fœ endje adœke: «Koto o! 'E lo ye a? 'E áalafo yé œ za avwala fœ Ndjaba adœke 'e lili ga lœ kœwu lɔsu nœ Satana nene.»
46 E disse:
47 Tshe sœpe damba kœpa o'o trale atake, ukpulu azu kœyi kumu endje. Anga bale ugurutœ andjokpa dœ bishanœ asœmœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ lima Yudasi, te utshu endje. Tshe na ndoo dœ Yisu ndœ kœbala she dœ kœuru tshelœ utu ye.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Kashe Yisu pa fœ she adœke: «Yudasi, ɓœ za Gbolo nœ uzu fœ angbɨ azu lœ awa nœ kœuru tshelœ utu ye a?»
48 Mas Jesus disse:
49 Lɔkɔ á azu á endje ro tœ awanœ dœ Yisu wu lima œrœ á yindœ kœmbœrœtœ endje, endje yu she adœke: «Gbozu, 'a nga koshe dœ endje dœ ɨngɨrɨ yakamba a?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Yé anga bale ugurutœ endje gbota ɨngɨrɨ yakamba nœ ye, œ de ayi akwa nœ egerœ nganga Ndjaba, á wa utu ye dja ga pa kuni ndja tœnœ ye.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Kashe Yisu pa adœke: «'E katœ nœ dœ́ endje mbœrœ œrœ á endje yindœ nœ.» Á za utu ye tɔ ga ngbanœ.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Manda nœ, Yisu pa fœ azu á endje na lima kœza she, agbozu tshapa anganga Ndjaba, agbozu tshapa azu á endje gbɔndœ Tepelo dœ pe agbozu Ikrizia ayuda adœke: «'E na dœ ɨngɨrɨ yakamba dœ pe ndɨndɨ ɔyɔ ndœ mœ ɓata œmœ kœdœ ayi angba a?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ɔlɔ dœ ɔlɔ á mœ sœ lima dœ 'e lœ Tepelo, 'e tuturutœ mœ nene. Kashe ngɔngɔ asœke kœdœ olo nœ 'e œdœ gbɔgbɔ akwa nœ aayi butshɔ.»
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Endje za Yisu, œ gu dœ she ɓa lœ anda nœ egerœ nganga Ndjaba. Petro sœ lima kœna manda endje lœ ɨngɨrɨnœ.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ɓata á endje ngbɔ lima egerœ owo ga lœ gbagba á ngbɔtœ endje ga ɨndɨrɨnœ, Petro na œ sœ ga ugurutœ endje.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Anga yashe akwanœ bale wu she kœsœ ga ɨndɨrɨ owonœ, tshe shokɔ she yé œ pa adœke: «Uzu asœ ɓa e sœ ndje lima dœ she awa bale.»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Kashe Petro 'eatœ ye, œ pa adœke: «Yashe, mœ wuwusœ ye nene.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Teasho manda nœ, anga uzu kpa wu she, œ pa adœke: «Œɓœ ndje kœdœ uzu nœ endje.» Petro gi adœke: «Œ̃œ̃, œ dœ́dœ́ mœ nene.»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ga pa œrœ nœ́ ada ɔlɔ bale manda nœ, anga uzu kpa shi kɔɗɔɔ dœ o'onœ adœke: «Adja upu, uzu asœ ɓa e sœ lima dœ she awa bale; ga panœ dœmœ, œshe kœdœ uzu Galilayi.»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Petro kœgi adœke: «Mœ wuwusœ o'o á ɓœ yindœ kœpa tœnœ asœmœ nene.» Petœ œsœnœ á tshe sœ lima pe kœpa o'o lœma ye, trale kɔngato kœkɨ.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Gbozu fatœ ye œ tondœ Petro, yé Petro kœgbe dœ o'o á Gbozu pa lima fœ she adœke: «Utshunœ adœke kɔngato kɨ, ɓœ 'ea mœ awa votɔ.»
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Petro wuta yé œ tetœ ɨkɨ tshuru tshuru tshuru.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ayakoshe á endje sœ lima kœsœ ɨndɨrɨ Yisu, tetœ kœmɔ she dœ pe kœɓi she.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Endje i tshatshu ye ga tœnœ dœ lœba á sœ kœyu she adœke: «Ma adœke œɓœ kœdœ ayi kœgbara o'o! Uzu ɗe dá ɓi ɓœ a?»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Yé endje sœ ndje lima kœgu she dœ ekpe o'o waa.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Lɔkɔ á osho kɔrɔ, agbɔ Ayuda, agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ aayi kœyisœ awa akwa ngbɔtœ endje ga tœnœ, yé œ na dœ Yisu ɓa tœ egerœ angbɔtœ kœwa ngbanga nœ endje.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Endje pa fœ she adœke: «Œdœ ɓœ kœdœ Masiya, pandœ nœ fœ 'a.» Yisu gi fœ endje adœke: «Œdœ mœ kœpandœ nœ fœ 'e, 'e yindœ nœ ga ndœ mœ nene;
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 yé œdœ mœ kœyu 'o, 'e gi o'o fœ mœ nene.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Kashe ngɔngɔ asœ, Gbolo nœ uzu œ sœ ga tœ kuni Ndjaba nœ gbɔgbɔ.»
69 Mas de agora em diante o
70 Endje para kɔkɔ yu adœke: «Œɓœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba a?» Tshe kœgi fœ endje adœke: «E'e dœ tœ 'e 'e sœ kœpa tœnœ adœke, œmœ kœdœ Gbolo nœ ye.»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Endje kœpa adœke: «Ádá kœgbe dœ anga timu kpa gugu nene! Gbambanœ nene, azœ dœ tœ azœ a dji o'onœ lœ adja ama ye dœ tœ ye!»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.