Lucas 22

TAFO AYO (KXF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Egerœ angbo nœ kœzɨ mapa á susuku nene á endje e ɨ'ɨrɨnœ Pake asœmœ, ndo lima ye.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe aayi kœyisœ awa akwa sœ lima kœpara awa ndœ kœwo Yisu, kashe endje sœ lima kœkpa awa azu.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Yé Satana li lima ga tœ lɔsu Yudasi Isikariote, á tshe kœdœ lima bale lœ andjokpa dœ bishanœ asœmœ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Tshe na ndœ kœvwarandœ o'o dœ agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu tshapa aayi kœgbɔndœ Tepelonœ, yé œ pa o'o dœ endje pa mara kœza Yisu yɔ œrœ fœ endje.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Endje sœ dœ yanga yé œ pa fœ she adœke œne ko ngendja fœ she.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yudasi yindœ nœ yé œ tetœ kœpara awa á sœ tœ ɔtshɔnœ mbœrœ kœza she yaa fœ endje adœke azu kœwuwusœ nœ nene.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Lɔkɔ angbo nœ mapa á susuku nene ndo, yé œ li adœke endje wo aaya apata á kœzɨ pa angbonœ asœmœ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Yisu kœvwa Apetro dœ Yowane adœke: «'E na dœ́ œ fa kœzɨrœ Pakenœ fœ azœ, yeka á a kœzɨ.»
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Yé endje kœyu Yisu adœke: «Ɓœ yindœ nœ adœke 'a na kœfa kœzɨrœnœ ɓata a?»
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Á tshe kœgi fœ endje adœke: «Kœli 'e ga lœ ongbonœ, 'e togba dœ anga yakoshe dœ lɔsú ungu lœ kumu ye. 'E te manda ye gu tœnœ ga tœ anda á tshe li,
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 yé 'e pa fœ ayengɔ andanœ adœke: “Ayi kœyisœrœ yu ɓœ adœke osho á œne zɨ kœzɨrœ angbo Pake dœ ayambarœ nœ œne sœ kpœta a?”
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Yé tshe yisœ anga gbɔshɔ ɓa lafo, á endje guma dœ œrœ kɔ lœnœ; 'e fa kœzɨrœ angbonœ kpœtœmœ.»
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Endje na œ gbɔ œrœ kɔ ɓata á tshe pa má tœnœ fœ endje, yé œ fa kœzɨrœ Pakenœ kpœtœmœ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Lɔndɔ á ada ɔlɔ kœzɨrœ li ye, Yisu sœ ga ɨndɨrɨ ndaba kœzɨrœ awa bale dœ aayi avwa nœ ye.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Yé tshe kœpa fœ endje adœke: «Adja mœ yindœ kœzɨ Pake asœ dœ 'e utshu kœwu oyo nœ mœ.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, mœ kpa zɨ anganœ nene œrrr ga tœ ɔlɔ á mbœrœ bala tœ endje ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.»
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Yé tshe za kopo, œ donga Ndjaba yé á pa adœke: «'E za œ su tshelœnœ tœ 'e.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa fœ 'e ataa: Mœ kpa ndjo vinu nene œrrr ga tœ lɔkɔ á Ogo gbozu nœ Ndjaba œ ma bala tœ endje.»
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Manda nœ, tshe kœza mapa œ donga Ndjaba, œ kavwa tshelœnœ yé œ kœkurutshelœ nœ tœ endje dœ kœpa adœke: «Asœ kœdœ undu mœ dá mœ to fœ 'e asœ. 'E mbœrœ ataa á kœgbe bala dœ mœ.»
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kolœnœ ataa, tshe za kopo manda kœzɨrœ, á pa adœke: «Yashi asœ kœdœ tafo ayo lœ indji mœ á tu mbœrœ 'e.»
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Kashe 'e wu kane: Kane uzu á tshe sœ kœza mœ yɔ œrœ, za kœzɨrœ pa ndaba awa bale dœ mœ kpœke.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Gbambanœ nene, Gbolo nœ uzu œ gu ɓata á Ndjaba pa lima tœnœ. Kashe oyo nœ uzu á tshe za she yɔ œrœ!
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Yé endje tetœ kœyutœ endje lœ tœ endje adœke uzu ɗe ugurutœ endje dá yindœ kœmbœrœ œrœ ataa.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Endje tetœ kœgbugburutshelœ o'o lœ tœ endje mbœrœ kœwusœ uzu á tshe ropa anganœ.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yisu kœpa fœ endje adœke: «Agbozugo tshapa angbɨ ogo sœ kœmbœrœ akwa nœ endje dœ gbɔgbɔ, yé endjeneke á endje sœ kœgbɔndœ ogo yi ɓalima ndœ nœ adœke azu e œne “ɔtshɔ azu”.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Tœ 'e, 'e mbœmbœrœ œnœ 'e ata nene, kashe œ li adœke tsheneke ugurutœ 'e á tshe ropa 'e, tshe sœ ɓata rodonga, yé œ li adœke tsheneke á tshe sœ tœ gbozu, tshe sœ ɓata ayi akwa.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Yé ataa, œɗe dá ropa anganœ a? Uzu neke á tshe sœ pa ndaba too tsheneke á tshe sœ kœko kœzɨrœ fœ azu a? Œ dœ́dœ́ uzu á tshe sœ pa ndaba nene a? Kashe tœ mœ, mœ sœ ugurutœ 'e ɓata uzu kœmbœrœ akwa fœ 'e.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 «E'e kœdœ azu á 'e kaka lima tœ mœ tɨ nene lɔkɔ á mœ li lima ga lœ kœwu lɔsu.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Yé œmœ, mœ za akwa ogo gbozu fœ 'e ɓata á Aba mœ za ndje lima fœ mœ.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Ataa, 'e zɨ bala œrœ œ ndjorœ pa ndaba dœ mœ awa bale ɓa lœ Ogo gbozu nœ mœ, yé 'e sœ ndje bala ga pa ngande tshagbozu mbœrœ kœwa ngbanga nœ mara ndjokpa dœ bisha lœ ogo Israyele.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Gbozu pa fœ Shimu adœke: «Shimu, Shimu, Satana esho ndœ gbɔgbɔ adœke œne pe tshelœ 'e ɓata á endje pe tshelœ indji ble.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Kashe œmœ, mœ za avwala tœ upu nœ zœ mbœrœ adœke kœyindœrœ nœ zœ kœ kaka nene. Yé œɓœ, lɔkɔ á ɓœ kœkwatœ zœ, ɓœ to gbɔgbɔ fœ aaya zœ.»
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Petro pa fœ she adœke: «Gbozu, œdœ lœ kánga œdœ lœ kuzu, mœ yindœ nœ adœke mœ li, too mœ tshu dœ ɓœ awa bale.»
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Yisu gi adœke: «Mœ sœ kœpa fœ ɓœ ngbɨ, Petro, utshunœ adœke kɔngato kɨ, ɓœ 'ea mœ awa votɔ adœke ɓœ wuwusœ mœ nene.»
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Yé tshe kœpa fœ endje adœke: «Lɔkɔ á mœ vwa lima 'e, œdœ ngendja, œdœ ngbade, œdœ œrœ ada, 'e zaza lima œrœ bale nene. Atamœ 'e sœsœ lima dœ œrœ nene a?» Endje gi adœke: «'A sœ lima dœ œrœ zœ.»
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Tshe pa fœ endje adœke: «Kashe ngɔngɔ asœ, uzu á tshe kœsœ dœ ngendja, tshe za; awa bale ndje mbœrœ uzu á tshe sœ dœ ngbade. Yé tsheneke á tshe gugu dœ ɨngɨrɨ yakamba nene, tshe ka yɔgbɔdɔ lœba nœ ye dœ́ œ yɔ dœ anganœ bale.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa ngbɨ fœ 'e, œ li adœke o'o á endje sú ɓala buku nœ Ndjaba mbœrœtœ endje ga tœ mœ liakanœ: Endje dɨ she ga ugurutœ aayi kœmbœrœ ngbɨndɨrœ. Dœ tœnœ ataa, o'o á endje pa lima tœ upu nœ mœ, œ mbœrœtœ endje ye.»
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Endje kœpa adœke: «Gbozu, ɨngɨrɨ yakamba bisha dœke». Tshe kœgi fœ endje adœke: «Œ li ye».
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Yisu wuta œ ro ga pa kaga ɔyɔ Olive ɓata á tshe ro ɓa lima, yé ayambarœ nœ ye na manda ye.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Lɔndɔ á tshe yi kumu ye ɓa zœ, tshe pa fœ endje adœke: «'E za avwala nœ 'e fœ Ndjaba adœke 'e kœlili ga lœ kœbɨlɨ osho nœ Satana nene.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Manda nœ, tshe gitœ ye zara tœ endje, œ gote dœ koda ye yé œ tetœ kœza avwala fœ Ndjaba adœke:
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 «Aba, œdœ ɓœ kœyindœ nœ, ɓœ mbœrœ adœke yashi oyonœ asœke gitœ ye utshu mœ ye. Mbœmbœrœ œrœ á mœ yindœ nœ nene, kashe mbœrœ œrœ á ɓœ yindœ nœ.» [
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Ataa, anga andjelu to ɓa lafo œ wuta ga ndœ ye mbœrœ kœto gbɔgbɔ fœ she.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Lɔsu ye su lima dœ oyo, tshe kpa za avwala ga pa nœ ga pa nœ fœ Ndjaba, yé ɨlɨ sara tœ ye tea tea ga tœ ɔshɔ ɓata indji.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Manda kœza avwalanœ, Yisu áalafo œ gu ga ndœ ayambarœ nœ ye œ gbɔ endje, endje mɔ œ lo ye.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Tshe pa fœ endje adœke: «Koto o! 'E lo ye a? 'E áalafo yé œ za avwala fœ Ndjaba adœke 'e lili ga lœ kœwu lɔsu nœ Satana nene.»
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Tshe sœpe damba kœpa o'o trale atake, ukpulu azu kœyi kumu endje. Anga bale ugurutœ andjokpa dœ bishanœ asœmœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ lima Yudasi, te utshu endje. Tshe na ndoo dœ Yisu ndœ kœbala she dœ kœuru tshelœ utu ye.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Kashe Yisu pa fœ she adœke: «Yudasi, ɓœ za Gbolo nœ uzu fœ angbɨ azu lœ awa nœ kœuru tshelœ utu ye a?»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Lɔkɔ á azu á endje ro tœ awanœ dœ Yisu wu lima œrœ á yindœ kœmbœrœtœ endje, endje yu she adœke: «Gbozu, 'a nga koshe dœ endje dœ ɨngɨrɨ yakamba a?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Yé anga bale ugurutœ endje gbota ɨngɨrɨ yakamba nœ ye, œ de ayi akwa nœ egerœ nganga Ndjaba, á wa utu ye dja ga pa kuni ndja tœnœ ye.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Kashe Yisu pa adœke: «'E katœ nœ dœ́ endje mbœrœ œrœ á endje yindœ nœ.» Á za utu ye tɔ ga ngbanœ.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Manda nœ, Yisu pa fœ azu á endje na lima kœza she, agbozu tshapa anganga Ndjaba, agbozu tshapa azu á endje gbɔndœ Tepelo dœ pe agbozu Ikrizia ayuda adœke: «'E na dœ ɨngɨrɨ yakamba dœ pe ndɨndɨ ɔyɔ ndœ mœ ɓata œmœ kœdœ ayi angba a?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ɔlɔ dœ ɔlɔ á mœ sœ lima dœ 'e lœ Tepelo, 'e tuturutœ mœ nene. Kashe ngɔngɔ asœke kœdœ olo nœ 'e œdœ gbɔgbɔ akwa nœ aayi butshɔ.»
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Endje za Yisu, œ gu dœ she ɓa lœ anda nœ egerœ nganga Ndjaba. Petro sœ lima kœna manda endje lœ ɨngɨrɨnœ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ɓata á endje ngbɔ lima egerœ owo ga lœ gbagba á ngbɔtœ endje ga ɨndɨrɨnœ, Petro na œ sœ ga ugurutœ endje.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Anga yashe akwanœ bale wu she kœsœ ga ɨndɨrɨ owonœ, tshe shokɔ she yé œ pa adœke: «Uzu asœ ɓa e sœ ndje lima dœ she awa bale.»
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Kashe Petro 'eatœ ye, œ pa adœke: «Yashe, mœ wuwusœ ye nene.»
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Teasho manda nœ, anga uzu kpa wu she, œ pa adœke: «Œɓœ ndje kœdœ uzu nœ endje.» Petro gi adœke: «Œ̃œ̃, œ dœ́dœ́ mœ nene.»
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Ga pa œrœ nœ́ ada ɔlɔ bale manda nœ, anga uzu kpa shi kɔɗɔɔ dœ o'onœ adœke: «Adja upu, uzu asœ ɓa e sœ lima dœ she awa bale; ga panœ dœmœ, œshe kœdœ uzu Galilayi.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Petro kœgi adœke: «Mœ wuwusœ o'o á ɓœ yindœ kœpa tœnœ asœmœ nene.» Petœ œsœnœ á tshe sœ lima pe kœpa o'o lœma ye, trale kɔngato kœkɨ.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Gbozu fatœ ye œ tondœ Petro, yé Petro kœgbe dœ o'o á Gbozu pa lima fœ she adœke: «Utshunœ adœke kɔngato kɨ, ɓœ 'ea mœ awa votɔ.»
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Petro wuta yé œ tetœ ɨkɨ tshuru tshuru tshuru.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ayakoshe á endje sœ lima kœsœ ɨndɨrɨ Yisu, tetœ kœmɔ she dœ pe kœɓi she.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Endje i tshatshu ye ga tœnœ dœ lœba á sœ kœyu she adœke: «Ma adœke œɓœ kœdœ ayi kœgbara o'o! Uzu ɗe dá ɓi ɓœ a?»
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Yé endje sœ ndje lima kœgu she dœ ekpe o'o waa.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Lɔkɔ á osho kɔrɔ, agbɔ Ayuda, agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ aayi kœyisœ awa akwa ngbɔtœ endje ga tœnœ, yé œ na dœ Yisu ɓa tœ egerœ angbɔtœ kœwa ngbanga nœ endje.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Endje pa fœ she adœke: «Œdœ ɓœ kœdœ Masiya, pandœ nœ fœ 'a.» Yisu gi fœ endje adœke: «Œdœ mœ kœpandœ nœ fœ 'e, 'e yindœ nœ ga ndœ mœ nene;
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 yé œdœ mœ kœyu 'o, 'e gi o'o fœ mœ nene.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Kashe ngɔngɔ asœ, Gbolo nœ uzu œ sœ ga tœ kuni Ndjaba nœ gbɔgbɔ.»
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Endje para kɔkɔ yu adœke: «Œɓœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba a?» Tshe kœgi fœ endje adœke: «E'e dœ tœ 'e 'e sœ kœpa tœnœ adœke, œmœ kœdœ Gbolo nœ ye.»
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Endje kœpa adœke: «Ádá kœgbe dœ anga timu kpa gugu nene! Gbambanœ nene, azœ dœ tœ azœ a dji o'onœ lœ adja ama ye dœ tœ ye!»
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.