Lucas 19

TAFO AYO (KXF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Manda kœli Yisu ga lœ Yeriko, tshe ro lima tɔ lœ ongbonœ.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Anga uzu á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Zakayo, sœ lima ɓa zœ; œshe kœdœ gbozu tshapa aayi kœko ngendja lapo, yé œshe lima kœdœ ayi kœgbɔrœ.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Tshe sœ lima kœpara awa kœwu Yisu adœke œshe kœdœ œɗe; kashe ɓata á tshe sœ lima tœ ondonœ, awa adœke tshe wu she gugu lima nene mbœrœ azu ro lima sœ nœ ye.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Tshe kpa utshunœ, œ ɔ ga lœ ɔyɔ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Sikomore, mbœrœ kœwu Yisu á tshe yi lima ndœ kœro tɔ kpœtœmœ.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Lɔkɔ á Yisu wuta kpœtœ oshonœ asœmœ, tshe mesho ga lafo yé œ pa fœ she adœke: «Zakayo, jerœ ga atɨ katsha, mbœrœ kpesheke œ li adœke mœ lo ɓa sœnda nœ zœ.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Katsha Zakayo kœjerœ ga atɨ katsha yé œ za osho kœsœ fœ she dœ yanga.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Kœwu tœnœ ataa, azu kɔ te lima tœ kœpulœma endje adœke: «Uzu asœ na kœlo ɓa ndœ ayi ngbɨndɨrœ!»
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Kashe Zakayo na ga tshu Gbozu œ pa adœke: «Wu, Gbozu, mœ kurutshelœ œrœ nœ mœ kpekpeka, œ ko tshakalanœ fœ aayi oyo, yé œdœ mœ kœza lima œrœ nœ anga uzu dœ ɔgbɔ, mœ gi ga manda nœ fœ she awa vana.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yé Yisu kœgi fœ she adœke: «Kpœsheke, ɓœ she dœ azu tshasœnda nœ zœ ye, mbœrœ œɓœ kœdœ ndje anga ata Abrayamo.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Gbambanœ nene, Gbolo nœ uzu na ndœ kœpara œdœ kœza kœshe fœ azu á endje djingili.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ɓata á azu sœ lima kœdji o'onœ asœmœ, Yisu kpa pa lœ ndœma toro asœ mbœrœ tshe sœ lima ndoo dœ Yerusaleme. Azu sœ lima kœgbe adœke Ogo gbozu nœ Ndjaba œ matœ ye pe kpœtœ œsœnœ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ataa, Yisu kœpa adœke: «Anga uzu bale lœ mara nœ agbozu á œsœ endje lɨ, yi lima ndœ kœna ga lœ anga angbɨ ogo, mbœrœ azunœ ɓa zœ kœza œne tœ gbozu yekane á œne kœfatœ œne á kœgu á kœdœ gbozu tshapa ogo nœ œne.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Utshu kœro she, tshe e anga aayi akwa nœ ye ndjokpa œ ko langere ngendja nœ ye ndjokpa fœ uzu dœ uzu yé œ pa fœ endje adœke: “'E kotœ 'e ɓishu dœ ngendjanœ œrrr ga tœ olo á mœ gu.”
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Kashe azu ogo nœ ye sœ lima kœyiangba ye, yé œ vwa anga azu manda ye ndœ kœpa adœke: “'A yiyindœ nœ adœke tshe te gbozu tshapa 'a nene.”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Andaa manda kœza akwa gbozugonœ fœ she, tshe gu œ e aayi akwa nœ ye á tshe ko lima ngendja fœ endje ndœ kœwusœ ngendja á uzu dœ uzu gbɔ ga pa nœ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Uzu á tshe na utshunœ matœ ye œ pa adœke: “Gbozu, mœ gbɔ langere ngendja ndjokpa ga pa œneke á ɓœ ko lima fœ mœ.”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Tshe kœpa fœ she adœke: “Œ sœ dœ ɔtshɔnœ, œɓœ kœdœ ɔtshɔ ayi akwa, ɓata á ɓœ mbœrœtœ zœ lindœ nœ lœ aya akwa atake, mœ za ɓœ tœ gbozu tshapa ongbo ndjokpa.”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Bisha uzu na yé œ pa adœke: “Gbozu, mœ gbɔ langere ngendja mindu ga pa œneke á ɓœ ko lima fœ mœ.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Tshe kœpa ndje fœ she adœke: “Mœ za ɓœ tœ gbozu ga pa ongbo mindu.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Anga kpa kœna yé œ kœpa adœke: “Gbozu, wu langere ngendja nœ zœ dœke, mœ guma lima sœ nœ ga lœ lœba.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Gbambanœ nene, awa zœ za lima mœ waa, mbœrœ ɓœ gbɔɔgbɔ: Ɓœ sœ kœko œrœ á dœ́dœ́ œnœ zœ nene, ɓœ sœ kœkɔ ele ngwarœ neke á dœ́dœ́ ɓœ dá lu nene.”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Tshe kœpa fœ she adœke: “Ekpe ayi akwa! Kolœ liaka o'o ama zœ, mœ wa ngbanga ga tœ zœ. Ɓœ wu lima sœ nœ adœke œmœ kœdœ uzu á mœ gbɔɔgbɔ, mœ ko œrœ neke á dœ́dœ́ œnœ mœ nene yé œ kɔ ele ngwarœ neke á œ dœ́dœ́ mœ dá lu nene.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Yé mbœrœ gaɗe á ɓœ zaza má ngendja nœ mœ ga lœ anda nœ kœgumasœ ngendja nene a? Atamœ á mœ kœgu má, á endje kœgi fœ mœ dœ anga œrœ ga pa nœ nene a?”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Manda nœ, tshe kœpa fœ azu á endje sœ lima kpœmœ adœke: “'E za langere ngendja nœ ye tshakane ye, yé œ za fœ tsheneke á tshe sœ dœ tœnœ ndjokpa.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Endje pa fœ she adœke: “Gbozu, tshe sœ dœ anga langere ngendjanœ ndjokpa zœ!”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Tshe kœgi adœke: “Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, uzu kɔ á tshe sœ dœ œrœ, endje kpa to anganœ ga pa nœ fœ she kœrosœ nœ, kashe tsheneke á tshe gugu dœ œrœ nene, endje gbɔtœ œneke teasho á tshe sœ dœ tœnœ tshakane ye.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Tœ ayingba mœ, azu á endje yiyi lima ndœ nœ adœke mœ dœ gbozu tshapa endje nene, 'e na dœ endje ga mœ dœ́ œ wa ɔngɔrɔ endje kpœtshu mœ.”»
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Manda kœpu o'onœ asœmœ ataa, Yisu te utshunœ kœɔ ga lœ Yerusaleme.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Lɔkɔ á tshe ndo dœ tshalakpɨ Betefaje œdœ Betani, ndoo dœ tshapa kaga á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ kaga ɔyɔ Olive, tshe vwa ayambarœ bisha utshunœ,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 yé œ pa adœke: «'E ro ɓa lakpɨ á sœ ndjii utshu azœ asœke. Kœli 'e tshendja, 'e wu aya ane á endje du she kpœtœmœ yé á uzu bale ɔɔ damba ga pa ye nene, 'e vwara she œ gu dœ she ga mœ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Yé œdœ uzu kœyu 'e adœke: “Mbœrœ gaɗe á 'e vwara she a?” 'E gi fœ she adœke: “Gbozu dá gbe dœ she.”»
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Aayi avwanœ na, œ wu ndje kolœ œrœnœ ɓata á Gbozu pandœ nœ fœ endje asœmœ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Lɔkɔ á endje sœ kœvwara anenœ, ayengɔ ye yu endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e vwara anenœ asœ a?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Endje gi adœke: «Gbozu dá gbe dœ she.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Endje gu dœ anenœ fœ Yisu, manda nœ endje ko yɔgbɔdɔ lœba nœ endje va ga pa ye, á za Yisu ga pa nœ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Lɔkɔ á Yisu sœ ndœ kœro tœnœ, azu sœ lima kœsaka lœba nœ endje ga tœ ala awa.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Kœndo dœ awa á jerœ ga tœ kaga ɔyɔ Olive, ayambarœ nœ Yisu ndjoro sœ dœ yanga, œ tetœ kœdonga Ndjaba dœ avwara mbœrœ afá á Yisu mbœrœ á endje wu.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Endje sœ lima kœpa adœke: «Kaka Ndjaba to kane ye ga pa gbozugo á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ ye. Kaka kœsœ gee sœ ɓa lafo yé mokɔ nœ Ndjaba matœ ye ɓa zœ!»
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Kashe anga Afarisayi á endje sœ lima ugurutœ ukpulu azunœ, pa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, pa fœ ayambarœ nœ zœ adœke endje sœ koko!»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yisu kœgi adœke: «Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke: Œdœ endje kœsœ koko, badja œ ta rawa.»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Lɔkɔ á Yisu ndo dœ ongbonœ yé á wu, tshe kɨ mbœrœ tœnœ.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Tshe pa lima adœke: «Uu Yerusaleme, œdœ ɓœ kœwu má sœ œrœ á na ndœ kœza kœsœ gee fœ ɓœ, œ sœ má dœ ɔtshɔnœ waa. Kashe ngɔngɔnœ asœke, œ zatœ ye yiwa tœnœ tœ ala zœ ye.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Yé wusœ nœ adœke, bala mbatsha, ayingba zœ œ tɔ gbadjadja nœ endje dji ɓœ djikpata, œ kpakundœ zœ dje tœ osho kɔ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Endje ndɨ tshalakpɨ nœ zœ, œ wo ɓœ œdœ agbolo nœ zœ para. Endje katœ anga badja bale tɨ ga pa anganœ nene, mbœrœ ɓœ wuwu lima sœ lɔkɔ á Ndjaba na ndœ kœtɨ kane zœ ga lafo nene.»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Manda nœ, Yisu li ga lœ Tepelo, œ tetœ kœgɔrɔ azu á endje sœ lima kœka œrœ.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Tshe pa lima fœ endje adœke: «Endje sú ɓa la Buku nœ Ndjaba adœke: “Anda nœ mœ œ dœ bala anda nœ kœza avwala, kashe 'e fa tœ wutu nœ aayi angba.”»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Yisu sœ lima ɔlɔ dœ ɔlɔ kœyisœ œrœ ɓa lœ Tepelo. Agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ ndje pe agbozu tshapa azu sœ lima kœpara awa kœwo she.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Kashe endje gbɔgbɔ lima awa nene, gbambanœ nene, azu ndjoro za lima lɔsu endje djigi ndœ kœdji kolœ she.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.