Lucas 19
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Manda kœli Yisu ga lœ Yeriko, tshe ro lima tɔ lœ ongbonœ.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Anga uzu á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Zakayo, sœ lima ɓa zœ; œshe kœdœ gbozu tshapa aayi kœko ngendja lapo, yé œshe lima kœdœ ayi kœgbɔrœ.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Tshe sœ lima kœpara awa kœwu Yisu adœke œshe kœdœ œɗe; kashe ɓata á tshe sœ lima tœ ondonœ, awa adœke tshe wu she gugu lima nene mbœrœ azu ro lima sœ nœ ye.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Tshe kpa utshunœ, œ ɔ ga lœ ɔyɔ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Sikomore, mbœrœ kœwu Yisu á tshe yi lima ndœ kœro tɔ kpœtœmœ.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Lɔkɔ á Yisu wuta kpœtœ oshonœ asœmœ, tshe mesho ga lafo yé œ pa fœ she adœke: «Zakayo, jerœ ga atɨ katsha, mbœrœ kpesheke œ li adœke mœ lo ɓa sœnda nœ zœ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Katsha Zakayo kœjerœ ga atɨ katsha yé œ za osho kœsœ fœ she dœ yanga.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Kœwu tœnœ ataa, azu kɔ te lima tœ kœpulœma endje adœke: «Uzu asœ na kœlo ɓa ndœ ayi ngbɨndɨrœ!»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Kashe Zakayo na ga tshu Gbozu œ pa adœke: «Wu, Gbozu, mœ kurutshelœ œrœ nœ mœ kpekpeka, œ ko tshakalanœ fœ aayi oyo, yé œdœ mœ kœza lima œrœ nœ anga uzu dœ ɔgbɔ, mœ gi ga manda nœ fœ she awa vana.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Yé Yisu kœgi fœ she adœke: «Kpœsheke, ɓœ she dœ azu tshasœnda nœ zœ ye, mbœrœ œɓœ kœdœ ndje anga ata Abrayamo.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Gbambanœ nene, Gbolo nœ uzu na ndœ kœpara œdœ kœza kœshe fœ azu á endje djingili.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ɓata á azu sœ lima kœdji o'onœ asœmœ, Yisu kpa pa lœ ndœma toro asœ mbœrœ tshe sœ lima ndoo dœ Yerusaleme. Azu sœ lima kœgbe adœke Ogo gbozu nœ Ndjaba œ matœ ye pe kpœtœ œsœnœ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ataa, Yisu kœpa adœke: «Anga uzu bale lœ mara nœ agbozu á œsœ endje lɨ, yi lima ndœ kœna ga lœ anga angbɨ ogo, mbœrœ azunœ ɓa zœ kœza œne tœ gbozu yekane á œne kœfatœ œne á kœgu á kœdœ gbozu tshapa ogo nœ œne.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Utshu kœro she, tshe e anga aayi akwa nœ ye ndjokpa œ ko langere ngendja nœ ye ndjokpa fœ uzu dœ uzu yé œ pa fœ endje adœke: “'E kotœ 'e ɓishu dœ ngendjanœ œrrr ga tœ olo á mœ gu.”
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Kashe azu ogo nœ ye sœ lima kœyiangba ye, yé œ vwa anga azu manda ye ndœ kœpa adœke: “'A yiyindœ nœ adœke tshe te gbozu tshapa 'a nene.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Andaa manda kœza akwa gbozugonœ fœ she, tshe gu œ e aayi akwa nœ ye á tshe ko lima ngendja fœ endje ndœ kœwusœ ngendja á uzu dœ uzu gbɔ ga pa nœ.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Uzu á tshe na utshunœ matœ ye œ pa adœke: “Gbozu, mœ gbɔ langere ngendja ndjokpa ga pa œneke á ɓœ ko lima fœ mœ.”
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Tshe kœpa fœ she adœke: “Œ sœ dœ ɔtshɔnœ, œɓœ kœdœ ɔtshɔ ayi akwa, ɓata á ɓœ mbœrœtœ zœ lindœ nœ lœ aya akwa atake, mœ za ɓœ tœ gbozu tshapa ongbo ndjokpa.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Bisha uzu na yé œ pa adœke: “Gbozu, mœ gbɔ langere ngendja mindu ga pa œneke á ɓœ ko lima fœ mœ.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Tshe kœpa ndje fœ she adœke: “Mœ za ɓœ tœ gbozu ga pa ongbo mindu.”
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Anga kpa kœna yé œ kœpa adœke: “Gbozu, wu langere ngendja nœ zœ dœke, mœ guma lima sœ nœ ga lœ lœba.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Gbambanœ nene, awa zœ za lima mœ waa, mbœrœ ɓœ gbɔɔgbɔ: Ɓœ sœ kœko œrœ á dœ́dœ́ œnœ zœ nene, ɓœ sœ kœkɔ ele ngwarœ neke á dœ́dœ́ ɓœ dá lu nene.”
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Tshe kœpa fœ she adœke: “Ekpe ayi akwa! Kolœ liaka o'o ama zœ, mœ wa ngbanga ga tœ zœ. Ɓœ wu lima sœ nœ adœke œmœ kœdœ uzu á mœ gbɔɔgbɔ, mœ ko œrœ neke á dœ́dœ́ œnœ mœ nene yé œ kɔ ele ngwarœ neke á œ dœ́dœ́ mœ dá lu nene.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Yé mbœrœ gaɗe á ɓœ zaza má ngendja nœ mœ ga lœ anda nœ kœgumasœ ngendja nene a? Atamœ á mœ kœgu má, á endje kœgi fœ mœ dœ anga œrœ ga pa nœ nene a?”
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Manda nœ, tshe kœpa fœ azu á endje sœ lima kpœmœ adœke: “'E za langere ngendja nœ ye tshakane ye, yé œ za fœ tsheneke á tshe sœ dœ tœnœ ndjokpa.”
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Endje pa fœ she adœke: “Gbozu, tshe sœ dœ anga langere ngendjanœ ndjokpa zœ!”
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Tshe kœgi adœke: “Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, uzu kɔ á tshe sœ dœ œrœ, endje kpa to anganœ ga pa nœ fœ she kœrosœ nœ, kashe tsheneke á tshe gugu dœ œrœ nene, endje gbɔtœ œneke teasho á tshe sœ dœ tœnœ tshakane ye.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Tœ ayingba mœ, azu á endje yiyi lima ndœ nœ adœke mœ dœ gbozu tshapa endje nene, 'e na dœ endje ga mœ dœ́ œ wa ɔngɔrɔ endje kpœtshu mœ.”»
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Manda kœpu o'onœ asœmœ ataa, Yisu te utshunœ kœɔ ga lœ Yerusaleme.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Lɔkɔ á tshe ndo dœ tshalakpɨ Betefaje œdœ Betani, ndoo dœ tshapa kaga á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ kaga ɔyɔ Olive, tshe vwa ayambarœ bisha utshunœ,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 yé œ pa adœke: «'E ro ɓa lakpɨ á sœ ndjii utshu azœ asœke. Kœli 'e tshendja, 'e wu aya ane á endje du she kpœtœmœ yé á uzu bale ɔɔ damba ga pa ye nene, 'e vwara she œ gu dœ she ga mœ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Yé œdœ uzu kœyu 'e adœke: “Mbœrœ gaɗe á 'e vwara she a?” 'E gi fœ she adœke: “Gbozu dá gbe dœ she.”»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Aayi avwanœ na, œ wu ndje kolœ œrœnœ ɓata á Gbozu pandœ nœ fœ endje asœmœ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Lɔkɔ á endje sœ kœvwara anenœ, ayengɔ ye yu endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e vwara anenœ asœ a?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Endje gi adœke: «Gbozu dá gbe dœ she.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Endje gu dœ anenœ fœ Yisu, manda nœ endje ko yɔgbɔdɔ lœba nœ endje va ga pa ye, á za Yisu ga pa nœ.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Lɔkɔ á Yisu sœ ndœ kœro tœnœ, azu sœ lima kœsaka lœba nœ endje ga tœ ala awa.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Kœndo dœ awa á jerœ ga tœ kaga ɔyɔ Olive, ayambarœ nœ Yisu ndjoro sœ dœ yanga, œ tetœ kœdonga Ndjaba dœ avwara mbœrœ afá á Yisu mbœrœ á endje wu.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Endje sœ lima kœpa adœke: «Kaka Ndjaba to kane ye ga pa gbozugo á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ ye. Kaka kœsœ gee sœ ɓa lafo yé mokɔ nœ Ndjaba matœ ye ɓa zœ!»
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Kashe anga Afarisayi á endje sœ lima ugurutœ ukpulu azunœ, pa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, pa fœ ayambarœ nœ zœ adœke endje sœ koko!»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Yisu kœgi adœke: «Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke: Œdœ endje kœsœ koko, badja œ ta rawa.»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Lɔkɔ á Yisu ndo dœ ongbonœ yé á wu, tshe kɨ mbœrœ tœnœ.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Tshe pa lima adœke: «Uu Yerusaleme, œdœ ɓœ kœwu má sœ œrœ á na ndœ kœza kœsœ gee fœ ɓœ, œ sœ má dœ ɔtshɔnœ waa. Kashe ngɔngɔnœ asœke, œ zatœ ye yiwa tœnœ tœ ala zœ ye.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Yé wusœ nœ adœke, bala mbatsha, ayingba zœ œ tɔ gbadjadja nœ endje dji ɓœ djikpata, œ kpakundœ zœ dje tœ osho kɔ.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Endje ndɨ tshalakpɨ nœ zœ, œ wo ɓœ œdœ agbolo nœ zœ para. Endje katœ anga badja bale tɨ ga pa anganœ nene, mbœrœ ɓœ wuwu lima sœ lɔkɔ á Ndjaba na ndœ kœtɨ kane zœ ga lafo nene.»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Manda nœ, Yisu li ga lœ Tepelo, œ tetœ kœgɔrɔ azu á endje sœ lima kœka œrœ.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Tshe pa lima fœ endje adœke: «Endje sú ɓa la Buku nœ Ndjaba adœke: “Anda nœ mœ œ dœ bala anda nœ kœza avwala, kashe 'e fa tœ wutu nœ aayi angba.”»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Yisu sœ lima ɔlɔ dœ ɔlɔ kœyisœ œrœ ɓa lœ Tepelo. Agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ ndje pe agbozu tshapa azu sœ lima kœpara awa kœwo she.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Kashe endje gbɔgbɔ lima awa nene, gbambanœ nene, azu ndjoro za lima lɔsu endje djigi ndœ kœdji kolœ she.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.