Lucas 19
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Manda kœli Yisu ga lœ Yeriko, tshe ro lima tɔ lœ ongbonœ.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Anga uzu á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Zakayo, sœ lima ɓa zœ; œshe kœdœ gbozu tshapa aayi kœko ngendja lapo, yé œshe lima kœdœ ayi kœgbɔrœ.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Tshe sœ lima kœpara awa kœwu Yisu adœke œshe kœdœ œɗe; kashe ɓata á tshe sœ lima tœ ondonœ, awa adœke tshe wu she gugu lima nene mbœrœ azu ro lima sœ nœ ye.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Tshe kpa utshunœ, œ ɔ ga lœ ɔyɔ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Sikomore, mbœrœ kœwu Yisu á tshe yi lima ndœ kœro tɔ kpœtœmœ.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Lɔkɔ á Yisu wuta kpœtœ oshonœ asœmœ, tshe mesho ga lafo yé œ pa fœ she adœke: «Zakayo, jerœ ga atɨ katsha, mbœrœ kpesheke œ li adœke mœ lo ɓa sœnda nœ zœ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Katsha Zakayo kœjerœ ga atɨ katsha yé œ za osho kœsœ fœ she dœ yanga.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Kœwu tœnœ ataa, azu kɔ te lima tœ kœpulœma endje adœke: «Uzu asœ na kœlo ɓa ndœ ayi ngbɨndɨrœ!»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Kashe Zakayo na ga tshu Gbozu œ pa adœke: «Wu, Gbozu, mœ kurutshelœ œrœ nœ mœ kpekpeka, œ ko tshakalanœ fœ aayi oyo, yé œdœ mœ kœza lima œrœ nœ anga uzu dœ ɔgbɔ, mœ gi ga manda nœ fœ she awa vana.»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Yé Yisu kœgi fœ she adœke: «Kpœsheke, ɓœ she dœ azu tshasœnda nœ zœ ye, mbœrœ œɓœ kœdœ ndje anga ata Abrayamo.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Gbambanœ nene, Gbolo nœ uzu na ndœ kœpara œdœ kœza kœshe fœ azu á endje djingili.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ɓata á azu sœ lima kœdji o'onœ asœmœ, Yisu kpa pa lœ ndœma toro asœ mbœrœ tshe sœ lima ndoo dœ Yerusaleme. Azu sœ lima kœgbe adœke Ogo gbozu nœ Ndjaba œ matœ ye pe kpœtœ œsœnœ.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ataa, Yisu kœpa adœke: «Anga uzu bale lœ mara nœ agbozu á œsœ endje lɨ, yi lima ndœ kœna ga lœ anga angbɨ ogo, mbœrœ azunœ ɓa zœ kœza œne tœ gbozu yekane á œne kœfatœ œne á kœgu á kœdœ gbozu tshapa ogo nœ œne.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Utshu kœro she, tshe e anga aayi akwa nœ ye ndjokpa œ ko langere ngendja nœ ye ndjokpa fœ uzu dœ uzu yé œ pa fœ endje adœke: “'E kotœ 'e ɓishu dœ ngendjanœ œrrr ga tœ olo á mœ gu.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Kashe azu ogo nœ ye sœ lima kœyiangba ye, yé œ vwa anga azu manda ye ndœ kœpa adœke: “'A yiyindœ nœ adœke tshe te gbozu tshapa 'a nene.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Andaa manda kœza akwa gbozugonœ fœ she, tshe gu œ e aayi akwa nœ ye á tshe ko lima ngendja fœ endje ndœ kœwusœ ngendja á uzu dœ uzu gbɔ ga pa nœ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Uzu á tshe na utshunœ matœ ye œ pa adœke: “Gbozu, mœ gbɔ langere ngendja ndjokpa ga pa œneke á ɓœ ko lima fœ mœ.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Tshe kœpa fœ she adœke: “Œ sœ dœ ɔtshɔnœ, œɓœ kœdœ ɔtshɔ ayi akwa, ɓata á ɓœ mbœrœtœ zœ lindœ nœ lœ aya akwa atake, mœ za ɓœ tœ gbozu tshapa ongbo ndjokpa.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Bisha uzu na yé œ pa adœke: “Gbozu, mœ gbɔ langere ngendja mindu ga pa œneke á ɓœ ko lima fœ mœ.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Tshe kœpa ndje fœ she adœke: “Mœ za ɓœ tœ gbozu ga pa ongbo mindu.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Anga kpa kœna yé œ kœpa adœke: “Gbozu, wu langere ngendja nœ zœ dœke, mœ guma lima sœ nœ ga lœ lœba.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Gbambanœ nene, awa zœ za lima mœ waa, mbœrœ ɓœ gbɔɔgbɔ: Ɓœ sœ kœko œrœ á dœ́dœ́ œnœ zœ nene, ɓœ sœ kœkɔ ele ngwarœ neke á dœ́dœ́ ɓœ dá lu nene.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Tshe kœpa fœ she adœke: “Ekpe ayi akwa! Kolœ liaka o'o ama zœ, mœ wa ngbanga ga tœ zœ. Ɓœ wu lima sœ nœ adœke œmœ kœdœ uzu á mœ gbɔɔgbɔ, mœ ko œrœ neke á dœ́dœ́ œnœ mœ nene yé œ kɔ ele ngwarœ neke á œ dœ́dœ́ mœ dá lu nene.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Yé mbœrœ gaɗe á ɓœ zaza má ngendja nœ mœ ga lœ anda nœ kœgumasœ ngendja nene a? Atamœ á mœ kœgu má, á endje kœgi fœ mœ dœ anga œrœ ga pa nœ nene a?”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Manda nœ, tshe kœpa fœ azu á endje sœ lima kpœmœ adœke: “'E za langere ngendja nœ ye tshakane ye, yé œ za fœ tsheneke á tshe sœ dœ tœnœ ndjokpa.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Endje pa fœ she adœke: “Gbozu, tshe sœ dœ anga langere ngendjanœ ndjokpa zœ!”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Tshe kœgi adœke: “Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, uzu kɔ á tshe sœ dœ œrœ, endje kpa to anganœ ga pa nœ fœ she kœrosœ nœ, kashe tsheneke á tshe gugu dœ œrœ nene, endje gbɔtœ œneke teasho á tshe sœ dœ tœnœ tshakane ye.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Tœ ayingba mœ, azu á endje yiyi lima ndœ nœ adœke mœ dœ gbozu tshapa endje nene, 'e na dœ endje ga mœ dœ́ œ wa ɔngɔrɔ endje kpœtshu mœ.”»
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Manda kœpu o'onœ asœmœ ataa, Yisu te utshunœ kœɔ ga lœ Yerusaleme.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Lɔkɔ á tshe ndo dœ tshalakpɨ Betefaje œdœ Betani, ndoo dœ tshapa kaga á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ kaga ɔyɔ Olive, tshe vwa ayambarœ bisha utshunœ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 yé œ pa adœke: «'E ro ɓa lakpɨ á sœ ndjii utshu azœ asœke. Kœli 'e tshendja, 'e wu aya ane á endje du she kpœtœmœ yé á uzu bale ɔɔ damba ga pa ye nene, 'e vwara she œ gu dœ she ga mœ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Yé œdœ uzu kœyu 'e adœke: “Mbœrœ gaɗe á 'e vwara she a?” 'E gi fœ she adœke: “Gbozu dá gbe dœ she.”»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Aayi avwanœ na, œ wu ndje kolœ œrœnœ ɓata á Gbozu pandœ nœ fœ endje asœmœ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Lɔkɔ á endje sœ kœvwara anenœ, ayengɔ ye yu endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e vwara anenœ asœ a?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Endje gi adœke: «Gbozu dá gbe dœ she.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Endje gu dœ anenœ fœ Yisu, manda nœ endje ko yɔgbɔdɔ lœba nœ endje va ga pa ye, á za Yisu ga pa nœ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Lɔkɔ á Yisu sœ ndœ kœro tœnœ, azu sœ lima kœsaka lœba nœ endje ga tœ ala awa.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Kœndo dœ awa á jerœ ga tœ kaga ɔyɔ Olive, ayambarœ nœ Yisu ndjoro sœ dœ yanga, œ tetœ kœdonga Ndjaba dœ avwara mbœrœ afá á Yisu mbœrœ á endje wu.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Endje sœ lima kœpa adœke: «Kaka Ndjaba to kane ye ga pa gbozugo á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ ye. Kaka kœsœ gee sœ ɓa lafo yé mokɔ nœ Ndjaba matœ ye ɓa zœ!»
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Kashe anga Afarisayi á endje sœ lima ugurutœ ukpulu azunœ, pa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, pa fœ ayambarœ nœ zœ adœke endje sœ koko!»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yisu kœgi adœke: «Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke: Œdœ endje kœsœ koko, badja œ ta rawa.»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Lɔkɔ á Yisu ndo dœ ongbonœ yé á wu, tshe kɨ mbœrœ tœnœ.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Tshe pa lima adœke: «Uu Yerusaleme, œdœ ɓœ kœwu má sœ œrœ á na ndœ kœza kœsœ gee fœ ɓœ, œ sœ má dœ ɔtshɔnœ waa. Kashe ngɔngɔnœ asœke, œ zatœ ye yiwa tœnœ tœ ala zœ ye.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Yé wusœ nœ adœke, bala mbatsha, ayingba zœ œ tɔ gbadjadja nœ endje dji ɓœ djikpata, œ kpakundœ zœ dje tœ osho kɔ.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Endje ndɨ tshalakpɨ nœ zœ, œ wo ɓœ œdœ agbolo nœ zœ para. Endje katœ anga badja bale tɨ ga pa anganœ nene, mbœrœ ɓœ wuwu lima sœ lɔkɔ á Ndjaba na ndœ kœtɨ kane zœ ga lafo nene.»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Manda nœ, Yisu li ga lœ Tepelo, œ tetœ kœgɔrɔ azu á endje sœ lima kœka œrœ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Tshe pa lima fœ endje adœke: «Endje sú ɓa la Buku nœ Ndjaba adœke: “Anda nœ mœ œ dœ bala anda nœ kœza avwala, kashe 'e fa tœ wutu nœ aayi angba.”»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yisu sœ lima ɔlɔ dœ ɔlɔ kœyisœ œrœ ɓa lœ Tepelo. Agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ ndje pe agbozu tshapa azu sœ lima kœpara awa kœwo she.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Kashe endje gbɔgbɔ lima awa nene, gbambanœ nene, azu ndjoro za lima lɔsu endje djigi ndœ kœdji kolœ she.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.