Lucas 16

TAFO AYO (KXF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Manda nœ, Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Anga ayi ngendja sœ lima dœ kapeta nœ ye, yé anga azu na œ pandœ nœ fœ she adœke kapetanœ sœ kœndɨ œrœ nœ ye.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Tshe kœ'e kapeta œ pa fœ she adœke: “O'o gaɗe dá mœ dji dœ ɨ'ɨrɨ zœ ata a? Ma mara á ɓœ mbœrœ akwa dœ ngendja fœ mœ dœ́ mœ wu, mbœrœ ngɔngɔ asœ ɓœ kpa dœ́dœ́ kapeta nœ œrœ nœ mœ nene.”
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 «Kapeta kœtetœ kœpu lœ ma ye adœke: “Gbozu nœ mœ yindœ kœza akwa tshakane mœ. Mœ mbœrœ kotoo? Mœ gugu dœ gbɔgbɔ ndœ kœdjo kɨndɨ nene. Mœ sœ dœ tshula kœyɔndœ œrœ.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Mœ wusœ œrœ á mœ mbœrœ ye! Mœ tetœ kœyindœ azu á endje kœyindœ mœ kœna ga ndœ endje ɔlɔ á akwa kapeta nœ mœ kœka.”
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Tshe e uzu dœ uzu á tshe sœ lima dœ kuɗa nœ gbozu nœ ye, yé œ yu tsheneke á tshe na utshunœ adœke: “Kuɗa nœ gbozu sœ lima lœ kumu zœ kotoo?”
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Uzunœ kœgi fœ she adœke: “Ngbongolo kada kama bale (100).” Kapeta kœpa fœ she adœke: “Za mbeti kuɗa nœ zœ, sœ ga atɨ œ su adœke: Ngbongolo kada zazu bisha dœ ndjokpa.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Tshe kpa yu anga adœke: “Ɓœ sœ dœ kuɗanœ kotoo?” Uzunœ gi fœ she adœke: “Sake nœ indji ble kama bale (100).” Kapeta kœpa fœ she adœke: “Za mbeti kuɗa nœ zœ, yé œ su adœke: Zazu vana.”
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Gbozu donga ekpe kapetanœ mbœrœ á tshe mbœrœ akwa nœ ye dœ kœwusœrœ, yé œ pa adœke: “Azu á endje sœ kœgbe dœ kœgbɔ œrœ nœ tshapashɔ asœke sœ hara hara lœ kœmbœrœ ayo ugurutœ endje dœ anga endje kœropa endjeneke á endje dœ́ azu nœ ɨngbɨsho.”»
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Yisu kpa pa adœke: «'E mbœrœ ayo dœ azu lœ awa nœ kœgbɔrœ nœ tshapashɔnœ asœke á sœ kœfara osho mbœrœ á 'e kœgugu dœ tœnœ nene, yeka á Ndjaba kœza osho kœsœ nœ waa dœ waa fœ 'e.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 «Uzu á tshe kœzatœ ye ndjii lœ aya akwa, tshe za ndje tœ ye ndjii lœ egerœ akwa. Yé tsheneke á tshe dœ ayi wala lœ aya akwa, tshe dœ ndje ayi wala lœ egerœ akwa.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Œdœ 'e kœsœsœ kœzatœ 'e ndjii lœ mara kœmbœrœ akwa dœ ngendja á dœ œrœ afara nene, œɗe dá to adja ɔtshɔrœ fœ 'e a?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Yé œdœ 'e kœmbœmbœrœtœ 'e ndjii lœ kœza œrœ nœ anga azu ga tœ akwa nene, œɗe dá to œrœ neke á sœ mbœrœ 'e fœ 'e a?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 «Ayi akwa bale lili kœmbœrœ akwa fœ agbozu bisha nene. Gbambanœ nene, œdœ tshe kœsœ kœyindœ anga bale, tshe yiangba anga; too œdœ tshe kœzatœ ye ga ndœ tsheneke utshunœ, tshe vwaratœ ye tœ anga. 'E lili adœke 'e mbœrœ akwa fœ Ndjaba dœ kœdœ akanga nœ ngendja nene.»
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Afarisayi á endje yindœ ngendja waa, dji lima o'onœ ataa yé œ tetœ kœmɔ Yisu.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Yisu kœpa fœ endje adœke: «E'e, 'e sœ kœmatœ 'e ɓata azu á endje sœ ndjii tœ ala azu, kashe Ndjaba wu lɔsu 'e ye. Gbambanœ nene, œneke á azu sœ kœza dœ ádá waa, Ndjaba wu tœ ekpenœ.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 «Œndœ buku nœ awa akwa nœ Moyize œdœ buku á aayi kœgbara o'o su lima, dɨ œrrr ga tœ kœna Yowane ayi kœza batisimu. Dœ lɔndɔnœ asœmœ, endje sœ lima kœyisœ Ɔtshɔ O'o nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, yé uzu dœ uzu sœ kœpa lima avwara ndœ kœli ga zœ.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Andaa tshalafo dœ tshapashɔ œ yiwa ye, kashe endje wa œrœ bale lœ awa akwa nene, œdœ ndje tshakanea a'eara uwu mbeti nene.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 «Yakoshe kɔ á tshe katœ awonœ tɨ yé á to ata anga, tshe mbœrœ angba budu. Tsheneke á tshe to yashe á akɔnœ katœ ye tɨ, tshe sœ kœmbœrœ ndje angba budu.»
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 «Anga uzu bale kœdœ lima ayi kœgbɔrœ, tshe verœ kolœ ɔtshɔ lœba nœ ngendja. Ɔlɔ dœ ɔlɔ tshe sœ lima kœzɨ ɔtshɔrœ ɓata uzu sœ dœ angbo.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Anga ayi oyo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Lazaro, sœ lima kœlo ɓa pa manda anda nœ ye; tshe sœ lima dœ uku gbadja tœ kotœ ye.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Tshe sœ lima kœyindœ kœzɨ kutirɨ kœzɨrœ á sœ kœyo ɓa tshakudu ndaba kœzɨrœ nœ ayi kœgbɔrœ sœmœ kashe tshe lili lima nene. Yé ayavoro sœ ndje lima kœna kœla tshala uku gbadja nœ ye.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 «Ayi oyo tshu, yé aandjelu to she na tœnœ ndoo dœ Abrayamo. Ayi kœgbɔ œrœ tshu ndje, yé endje shi she.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ayi kœgbɔ œrœ sœ lima kœwu oyo waa ɓa lœ ogo nœ akuzu. Tshe mesho ga lafo atake, œ wu Lazaro á tshe sœ ndoo dœ Abrayamo.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Tshe kœve rawa adœke: “Aba mœ dœ Abrayamo, wu oyo mœ dœ́ œ vwa Lazaro tshe yi yɔkɔne ye ga la ngu dœ́ œ sa ga pa tima mœ kane, mbœrœ mœ sœ kœwu oyo ɓa la wo ɓa ke waa.”
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kashe Abrayamo pa fœ she adœke: “Gbolo nœ mœ, wusœ nœ adœke ɓœ gbɔ lima œrœ tshapashɔ lœ soro zœ ndjoro, kashe Lazaro sœ lima dœ oyo kœrosœ nœ. Ngɔngɔ asœke, oyo nœ ye ka ye, andaa œɓœ, ɓœ sœ kœwu oyo.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Ga pa nœ, egerœ kudu wa mapaka ugurutœ zœ dœ a'a ye. Uzu œ to ɓa ke œ na ga ndœ 'e ɓa zœ nene, uzu œ to ndje ɓa ndœ 'e ɓa zœ œ na ndje ga ndœ 'a nene.”
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 «Ayi kœgbɔrœ kœpa adœke: “Mœ sœ kœdɨ tshelœma mœ fœ ɓœ, aba, vwa Lazaro ɓa sœnda nœ aba mœ,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 mbœrœ mœ katœ aaya mœ mindu ɓa zœ. Tshe mɨndœ nœ fœ endje mbœrœ adœke endje kœnana ɓa tœ osho á mœ wu oyo tœnœ ɓa ke asœ nene.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Abrayamo kœpa fœ she adœke: “Aaya zœ wusœ buku nœ awa akwa nœ Moyize dœ pe kœmɨ upu nœ aayi kœgbara o'o, yé endje dji œ za ga tœ akwa.”
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ayi kœgbɔrœnœ kpa pa adœke: “Œ sœsœ ataa nene Abrayamo aba mœ, œdœ uzu kœtshu lima, yé á wuta á na ga ndœ endje, endje fatshalɔsu endje ye.”
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Kashe Abrayamo kpa kœgi fœ she adœke: “Œdœ endje kœdjidji Moyize dœ pe aayi kœgbara o'o nene, œdœ ndje uzu á tshe kœtshu, á she, á na ga ndœ endje, endje yi ndje ndœ o'o ye nene.”»
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.