Lucas 16
TAFO AYO (KXF) vs ACF
1 Manda nœ, Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Anga ayi ngendja sœ lima dœ kapeta nœ ye, yé anga azu na œ pandœ nœ fœ she adœke kapetanœ sœ kœndɨ œrœ nœ ye.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Tshe kœ'e kapeta œ pa fœ she adœke: “O'o gaɗe dá mœ dji dœ ɨ'ɨrɨ zœ ata a? Ma mara á ɓœ mbœrœ akwa dœ ngendja fœ mœ dœ́ mœ wu, mbœrœ ngɔngɔ asœ ɓœ kpa dœ́dœ́ kapeta nœ œrœ nœ mœ nene.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 «Kapeta kœtetœ kœpu lœ ma ye adœke: “Gbozu nœ mœ yindœ kœza akwa tshakane mœ. Mœ mbœrœ kotoo? Mœ gugu dœ gbɔgbɔ ndœ kœdjo kɨndɨ nene. Mœ sœ dœ tshula kœyɔndœ œrœ.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Mœ wusœ œrœ á mœ mbœrœ ye! Mœ tetœ kœyindœ azu á endje kœyindœ mœ kœna ga ndœ endje ɔlɔ á akwa kapeta nœ mœ kœka.”
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Tshe e uzu dœ uzu á tshe sœ lima dœ kuɗa nœ gbozu nœ ye, yé œ yu tsheneke á tshe na utshunœ adœke: “Kuɗa nœ gbozu sœ lima lœ kumu zœ kotoo?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Uzunœ kœgi fœ she adœke: “Ngbongolo kada kama bale (100).” Kapeta kœpa fœ she adœke: “Za mbeti kuɗa nœ zœ, sœ ga atɨ œ su adœke: Ngbongolo kada zazu bisha dœ ndjokpa.”
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Tshe kpa yu anga adœke: “Ɓœ sœ dœ kuɗanœ kotoo?” Uzunœ gi fœ she adœke: “Sake nœ indji ble kama bale (100).” Kapeta kœpa fœ she adœke: “Za mbeti kuɗa nœ zœ, yé œ su adœke: Zazu vana.”
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Gbozu donga ekpe kapetanœ mbœrœ á tshe mbœrœ akwa nœ ye dœ kœwusœrœ, yé œ pa adœke: “Azu á endje sœ kœgbe dœ kœgbɔ œrœ nœ tshapashɔ asœke sœ hara hara lœ kœmbœrœ ayo ugurutœ endje dœ anga endje kœropa endjeneke á endje dœ́ azu nœ ɨngbɨsho.”»
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Yisu kpa pa adœke: «'E mbœrœ ayo dœ azu lœ awa nœ kœgbɔrœ nœ tshapashɔnœ asœke á sœ kœfara osho mbœrœ á 'e kœgugu dœ tœnœ nene, yeka á Ndjaba kœza osho kœsœ nœ waa dœ waa fœ 'e.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 «Uzu á tshe kœzatœ ye ndjii lœ aya akwa, tshe za ndje tœ ye ndjii lœ egerœ akwa. Yé tsheneke á tshe dœ ayi wala lœ aya akwa, tshe dœ ndje ayi wala lœ egerœ akwa.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Œdœ 'e kœsœsœ kœzatœ 'e ndjii lœ mara kœmbœrœ akwa dœ ngendja á dœ œrœ afara nene, œɗe dá to adja ɔtshɔrœ fœ 'e a?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Yé œdœ 'e kœmbœmbœrœtœ 'e ndjii lœ kœza œrœ nœ anga azu ga tœ akwa nene, œɗe dá to œrœ neke á sœ mbœrœ 'e fœ 'e a?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Ayi akwa bale lili kœmbœrœ akwa fœ agbozu bisha nene. Gbambanœ nene, œdœ tshe kœsœ kœyindœ anga bale, tshe yiangba anga; too œdœ tshe kœzatœ ye ga ndœ tsheneke utshunœ, tshe vwaratœ ye tœ anga. 'E lili adœke 'e mbœrœ akwa fœ Ndjaba dœ kœdœ akanga nœ ngendja nene.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Afarisayi á endje yindœ ngendja waa, dji lima o'onœ ataa yé œ tetœ kœmɔ Yisu.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Yisu kœpa fœ endje adœke: «E'e, 'e sœ kœmatœ 'e ɓata azu á endje sœ ndjii tœ ala azu, kashe Ndjaba wu lɔsu 'e ye. Gbambanœ nene, œneke á azu sœ kœza dœ ádá waa, Ndjaba wu tœ ekpenœ.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «Œndœ buku nœ awa akwa nœ Moyize œdœ buku á aayi kœgbara o'o su lima, dɨ œrrr ga tœ kœna Yowane ayi kœza batisimu. Dœ lɔndɔnœ asœmœ, endje sœ lima kœyisœ Ɔtshɔ O'o nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, yé uzu dœ uzu sœ kœpa lima avwara ndœ kœli ga zœ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Andaa tshalafo dœ tshapashɔ œ yiwa ye, kashe endje wa œrœ bale lœ awa akwa nene, œdœ ndje tshakanea a'eara uwu mbeti nene.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «Yakoshe kɔ á tshe katœ awonœ tɨ yé á to ata anga, tshe mbœrœ angba budu. Tsheneke á tshe to yashe á akɔnœ katœ ye tɨ, tshe sœ kœmbœrœ ndje angba budu.»
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 «Anga uzu bale kœdœ lima ayi kœgbɔrœ, tshe verœ kolœ ɔtshɔ lœba nœ ngendja. Ɔlɔ dœ ɔlɔ tshe sœ lima kœzɨ ɔtshɔrœ ɓata uzu sœ dœ angbo.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Anga ayi oyo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Lazaro, sœ lima kœlo ɓa pa manda anda nœ ye; tshe sœ lima dœ uku gbadja tœ kotœ ye.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Tshe sœ lima kœyindœ kœzɨ kutirɨ kœzɨrœ á sœ kœyo ɓa tshakudu ndaba kœzɨrœ nœ ayi kœgbɔrœ sœmœ kashe tshe lili lima nene. Yé ayavoro sœ ndje lima kœna kœla tshala uku gbadja nœ ye.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 «Ayi oyo tshu, yé aandjelu to she na tœnœ ndoo dœ Abrayamo. Ayi kœgbɔ œrœ tshu ndje, yé endje shi she.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ayi kœgbɔ œrœ sœ lima kœwu oyo waa ɓa lœ ogo nœ akuzu. Tshe mesho ga lafo atake, œ wu Lazaro á tshe sœ ndoo dœ Abrayamo.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Tshe kœve rawa adœke: “Aba mœ dœ Abrayamo, wu oyo mœ dœ́ œ vwa Lazaro tshe yi yɔkɔne ye ga la ngu dœ́ œ sa ga pa tima mœ kane, mbœrœ mœ sœ kœwu oyo ɓa la wo ɓa ke waa.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kashe Abrayamo pa fœ she adœke: “Gbolo nœ mœ, wusœ nœ adœke ɓœ gbɔ lima œrœ tshapashɔ lœ soro zœ ndjoro, kashe Lazaro sœ lima dœ oyo kœrosœ nœ. Ngɔngɔ asœke, oyo nœ ye ka ye, andaa œɓœ, ɓœ sœ kœwu oyo.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ga pa nœ, egerœ kudu wa mapaka ugurutœ zœ dœ a'a ye. Uzu œ to ɓa ke œ na ga ndœ 'e ɓa zœ nene, uzu œ to ndje ɓa ndœ 'e ɓa zœ œ na ndje ga ndœ 'a nene.”
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 «Ayi kœgbɔrœ kœpa adœke: “Mœ sœ kœdɨ tshelœma mœ fœ ɓœ, aba, vwa Lazaro ɓa sœnda nœ aba mœ,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 mbœrœ mœ katœ aaya mœ mindu ɓa zœ. Tshe mɨndœ nœ fœ endje mbœrœ adœke endje kœnana ɓa tœ osho á mœ wu oyo tœnœ ɓa ke asœ nene.”
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abrayamo kœpa fœ she adœke: “Aaya zœ wusœ buku nœ awa akwa nœ Moyize dœ pe kœmɨ upu nœ aayi kœgbara o'o, yé endje dji œ za ga tœ akwa.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ayi kœgbɔrœnœ kpa pa adœke: “Œ sœsœ ataa nene Abrayamo aba mœ, œdœ uzu kœtshu lima, yé á wuta á na ga ndœ endje, endje fatshalɔsu endje ye.”
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Kashe Abrayamo kpa kœgi fœ she adœke: “Œdœ endje kœdjidji Moyize dœ pe aayi kœgbara o'o nene, œdœ ndje uzu á tshe kœtshu, á she, á na ga ndœ endje, endje yi ndje ndœ o'o ye nene.”»
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.