Lucas 16
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Manda nœ, Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Anga ayi ngendja sœ lima dœ kapeta nœ ye, yé anga azu na œ pandœ nœ fœ she adœke kapetanœ sœ kœndɨ œrœ nœ ye.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Tshe kœ'e kapeta œ pa fœ she adœke: “O'o gaɗe dá mœ dji dœ ɨ'ɨrɨ zœ ata a? Ma mara á ɓœ mbœrœ akwa dœ ngendja fœ mœ dœ́ mœ wu, mbœrœ ngɔngɔ asœ ɓœ kpa dœ́dœ́ kapeta nœ œrœ nœ mœ nene.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 «Kapeta kœtetœ kœpu lœ ma ye adœke: “Gbozu nœ mœ yindœ kœza akwa tshakane mœ. Mœ mbœrœ kotoo? Mœ gugu dœ gbɔgbɔ ndœ kœdjo kɨndɨ nene. Mœ sœ dœ tshula kœyɔndœ œrœ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Mœ wusœ œrœ á mœ mbœrœ ye! Mœ tetœ kœyindœ azu á endje kœyindœ mœ kœna ga ndœ endje ɔlɔ á akwa kapeta nœ mœ kœka.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Tshe e uzu dœ uzu á tshe sœ lima dœ kuɗa nœ gbozu nœ ye, yé œ yu tsheneke á tshe na utshunœ adœke: “Kuɗa nœ gbozu sœ lima lœ kumu zœ kotoo?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Uzunœ kœgi fœ she adœke: “Ngbongolo kada kama bale (100).” Kapeta kœpa fœ she adœke: “Za mbeti kuɗa nœ zœ, sœ ga atɨ œ su adœke: Ngbongolo kada zazu bisha dœ ndjokpa.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Tshe kpa yu anga adœke: “Ɓœ sœ dœ kuɗanœ kotoo?” Uzunœ gi fœ she adœke: “Sake nœ indji ble kama bale (100).” Kapeta kœpa fœ she adœke: “Za mbeti kuɗa nœ zœ, yé œ su adœke: Zazu vana.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Gbozu donga ekpe kapetanœ mbœrœ á tshe mbœrœ akwa nœ ye dœ kœwusœrœ, yé œ pa adœke: “Azu á endje sœ kœgbe dœ kœgbɔ œrœ nœ tshapashɔ asœke sœ hara hara lœ kœmbœrœ ayo ugurutœ endje dœ anga endje kœropa endjeneke á endje dœ́ azu nœ ɨngbɨsho.”»
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Yisu kpa pa adœke: «'E mbœrœ ayo dœ azu lœ awa nœ kœgbɔrœ nœ tshapashɔnœ asœke á sœ kœfara osho mbœrœ á 'e kœgugu dœ tœnœ nene, yeka á Ndjaba kœza osho kœsœ nœ waa dœ waa fœ 'e.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 «Uzu á tshe kœzatœ ye ndjii lœ aya akwa, tshe za ndje tœ ye ndjii lœ egerœ akwa. Yé tsheneke á tshe dœ ayi wala lœ aya akwa, tshe dœ ndje ayi wala lœ egerœ akwa.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Œdœ 'e kœsœsœ kœzatœ 'e ndjii lœ mara kœmbœrœ akwa dœ ngendja á dœ œrœ afara nene, œɗe dá to adja ɔtshɔrœ fœ 'e a?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Yé œdœ 'e kœmbœmbœrœtœ 'e ndjii lœ kœza œrœ nœ anga azu ga tœ akwa nene, œɗe dá to œrœ neke á sœ mbœrœ 'e fœ 'e a?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Ayi akwa bale lili kœmbœrœ akwa fœ agbozu bisha nene. Gbambanœ nene, œdœ tshe kœsœ kœyindœ anga bale, tshe yiangba anga; too œdœ tshe kœzatœ ye ga ndœ tsheneke utshunœ, tshe vwaratœ ye tœ anga. 'E lili adœke 'e mbœrœ akwa fœ Ndjaba dœ kœdœ akanga nœ ngendja nene.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Afarisayi á endje yindœ ngendja waa, dji lima o'onœ ataa yé œ tetœ kœmɔ Yisu.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yisu kœpa fœ endje adœke: «E'e, 'e sœ kœmatœ 'e ɓata azu á endje sœ ndjii tœ ala azu, kashe Ndjaba wu lɔsu 'e ye. Gbambanœ nene, œneke á azu sœ kœza dœ ádá waa, Ndjaba wu tœ ekpenœ.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «Œndœ buku nœ awa akwa nœ Moyize œdœ buku á aayi kœgbara o'o su lima, dɨ œrrr ga tœ kœna Yowane ayi kœza batisimu. Dœ lɔndɔnœ asœmœ, endje sœ lima kœyisœ Ɔtshɔ O'o nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, yé uzu dœ uzu sœ kœpa lima avwara ndœ kœli ga zœ.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Andaa tshalafo dœ tshapashɔ œ yiwa ye, kashe endje wa œrœ bale lœ awa akwa nene, œdœ ndje tshakanea a'eara uwu mbeti nene.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «Yakoshe kɔ á tshe katœ awonœ tɨ yé á to ata anga, tshe mbœrœ angba budu. Tsheneke á tshe to yashe á akɔnœ katœ ye tɨ, tshe sœ kœmbœrœ ndje angba budu.»
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 «Anga uzu bale kœdœ lima ayi kœgbɔrœ, tshe verœ kolœ ɔtshɔ lœba nœ ngendja. Ɔlɔ dœ ɔlɔ tshe sœ lima kœzɨ ɔtshɔrœ ɓata uzu sœ dœ angbo.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Anga ayi oyo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Lazaro, sœ lima kœlo ɓa pa manda anda nœ ye; tshe sœ lima dœ uku gbadja tœ kotœ ye.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Tshe sœ lima kœyindœ kœzɨ kutirɨ kœzɨrœ á sœ kœyo ɓa tshakudu ndaba kœzɨrœ nœ ayi kœgbɔrœ sœmœ kashe tshe lili lima nene. Yé ayavoro sœ ndje lima kœna kœla tshala uku gbadja nœ ye.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 «Ayi oyo tshu, yé aandjelu to she na tœnœ ndoo dœ Abrayamo. Ayi kœgbɔ œrœ tshu ndje, yé endje shi she.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ayi kœgbɔ œrœ sœ lima kœwu oyo waa ɓa lœ ogo nœ akuzu. Tshe mesho ga lafo atake, œ wu Lazaro á tshe sœ ndoo dœ Abrayamo.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Tshe kœve rawa adœke: “Aba mœ dœ Abrayamo, wu oyo mœ dœ́ œ vwa Lazaro tshe yi yɔkɔne ye ga la ngu dœ́ œ sa ga pa tima mœ kane, mbœrœ mœ sœ kœwu oyo ɓa la wo ɓa ke waa.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kashe Abrayamo pa fœ she adœke: “Gbolo nœ mœ, wusœ nœ adœke ɓœ gbɔ lima œrœ tshapashɔ lœ soro zœ ndjoro, kashe Lazaro sœ lima dœ oyo kœrosœ nœ. Ngɔngɔ asœke, oyo nœ ye ka ye, andaa œɓœ, ɓœ sœ kœwu oyo.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ga pa nœ, egerœ kudu wa mapaka ugurutœ zœ dœ a'a ye. Uzu œ to ɓa ke œ na ga ndœ 'e ɓa zœ nene, uzu œ to ndje ɓa ndœ 'e ɓa zœ œ na ndje ga ndœ 'a nene.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 «Ayi kœgbɔrœ kœpa adœke: “Mœ sœ kœdɨ tshelœma mœ fœ ɓœ, aba, vwa Lazaro ɓa sœnda nœ aba mœ,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 mbœrœ mœ katœ aaya mœ mindu ɓa zœ. Tshe mɨndœ nœ fœ endje mbœrœ adœke endje kœnana ɓa tœ osho á mœ wu oyo tœnœ ɓa ke asœ nene.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abrayamo kœpa fœ she adœke: “Aaya zœ wusœ buku nœ awa akwa nœ Moyize dœ pe kœmɨ upu nœ aayi kœgbara o'o, yé endje dji œ za ga tœ akwa.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ayi kœgbɔrœnœ kpa pa adœke: “Œ sœsœ ataa nene Abrayamo aba mœ, œdœ uzu kœtshu lima, yé á wuta á na ga ndœ endje, endje fatshalɔsu endje ye.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Kashe Abrayamo kpa kœgi fœ she adœke: “Œdœ endje kœdjidji Moyize dœ pe aayi kœgbara o'o nene, œdœ ndje uzu á tshe kœtshu, á she, á na ga ndœ endje, endje yi ndje ndœ o'o ye nene.”»
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.