Lucas 13
TAFO AYO (KXF) vs NTLH
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, anga azu na ga ndœ Yisu ndœ kœpandœ upu nœ azu Galilayi á Pilato wo lima endje lɔkɔ á endje sœ kœza tokóró fœ Ndjaba.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Yisu kœgi fœ endje adœke: «'E gbe adœke azu Galilayinœ asœmœ kœdœ aekpe azu á endje ropa udu azu Galilayi kɔ dœ ekperœ yekane á tshu kuzunœ asœmœ a?
2 Então Jesus disse:
3 Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, wala dœmœ. Kashe œdœ 'e kœfafatshalɔsu 'e nene, e'e para 'e tshu ndje ɓata endje.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Yé azu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ lœ Yerusaleme á endje tshu lima lɔkɔ á egerœ anda ɓa lœ Silowe kavwa, 'e gbe adœke ekperœ nœ endje ropa œnœ azu para lœ Yerusaleme ye a?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, wala dœmœ. Kashe œdœ 'e kœfafatshalɔsu 'e nene, e'e para 'e tshu ndje ɓata endje.»
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Yé Yisu kœpa Ndœma Toro asœke fœ endje adœke: «Anga uzu bale lu lima ɔyɔ fige ga lœ kɨndɨ nœ ye. Anga ɔlɔ bale, tshe na ndœ kœkɔ ele figenœ, kashe tshe gbɔgbɔ nene.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Yé tshe pa fœ ayi akwa tshelœ kɨndɨ nœ ye adœke: “wu kane, ungu votɔ kɔ, mœ sœ kœna ndœ kœkɔ ele fige asœ yé mœ sœsœ kœgbɔ tœnœ nene. De ga atɨ ye. Œ sœ kœndɨ ɔshɔ gbambanœ.”
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Kashe ayi akwa kɨndɨnœ gi fœ she adœke: “Gbozu, kpa katœnœ dœ ungunœ asœke kane; mœ dji kudu dji adanœ, œ va oforo ga zœ.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Anganœ nene ungu manda nœ, œ le zœ. Á œ kœsœsœ ataa nene, ɓœ kœde ga atɨ.”»
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Dœ anga ɔlɔ sabata bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ ɓa lœ Sinagoga.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Anga yashe bale sœ lima dœ ekpe ɨshirɨ á lu she manda ungu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ, tshe lu vwerele, yé tshe lili ndœ kœyɔrɔ tshelœtœ ye ndjii nene.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Kœwu she ataa, Yisu e she œ pa fœ she adœke: «Yashe, ɓœ she ye, koɓa nœ zœ ka ye.»
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Tshe to kane ye ga pa ye; trale atake, yashe kœka ndjii yé œ kœtetœ kœdonga Ndjaba.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Kashe gbozu tshapa Sinagoga wu lima tœ ekpenœ mbœrœ á Yisu she uzu dœ ɔlɔ sabata, yé œ pa fœ ukpulu azunœ adœke: «A sœ dœ olo mindu dœ bale nœ kœmbœrœ akwa; 'e na lœ olonœ asœmœ á endje kœshe 'e, kashe dœ ɔlɔ sabata nene.»
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Gbozu kœgi fœ she adœke: «E'e kœdœ aayi tshelœma, 'e sœsœ kœkɔrɔ angombe too ambarata nœ 'e dœ ɔlɔ sabata adœke endje na ndœ kœndjo ungu nene a?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Yé yashe asœ, ata Abrayamo á Satana i ɓa lima she ga tœnœ manda ungu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ, œ lili má adœke mœ vwara she dœ ɔlɔ sabata nene a?»
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Manda o'onœ asœ, ayingba ye gbɔ tshula kashe ukpulu azu para sœ lima dœ yanga nœ ɔtshɔ akwa á Yisu sœ kœmbœrœ tœnœ.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Yisu kœpa adœke: «Œrœ gaɗe dá li dœ Ogo gbozu nœ Ndjaba? Mœ li dœ œrœ gaɗe?
18 Jesus disse:
19 Œ lili dœ a'eara ele mutarde á uzu œ ko angwanœ ndœ kœlu ga lœ kɨndɨ nœ ye. Œ ko, œ gerœ ɓata ɔyɔ á ayanu œ mbœrœ koma endje ga lœ ganeanœ.»
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Yisu kpa pa adœke: «Œrœ gaɗe dá mœ li dœ Ogo gbozu nœ Ndjaba ma a?
20 Jesus continuou:
21 Ogo gbozu nœ Ndjaba lili dœ ɔyɔ kœsuku mapa á yashe œ to ga ndœ zuwa ndjoro lœ egerœ gbarœ adœke œ suku.»
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yisu ro lima tɔ lœ ongbo dœpe lakpɨ kœyisœ œrœ fœ azu tœ awa ndœ kœro ga lœ Yerusaleme.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Anga uzu kœyu she adœke: «Gbozu, azu á endje she bala, endje ngba zœ a?» Yisu kœgi fœ endje adœke:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 «'E pa avwara ndœ kœli tœ manda neke á sœ teasho. Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa fœ 'e adœke azu ndjoro œ para bala awa ndœ kœli tœnœ, kashe endje li nene.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 «Lɔkɔ á ayengɔ anda kœalafo á tshu manda nœ ye ga tœnœ, e'e, 'e sœ ɓa shu, 'e tetœ kœnge manda yé œ pa adœke: “Gbozu, kɔrɔ manda fœ 'a.” Kashe tshe gi fœ 'e adœke: “Mœ wuwusœ osho á 'e to tœnœ nene!”
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Yé, 'e pa fœ she adœke: “A zɨ lima œrœ yé œ ndjo lima œrœ kpœsœnœ bale dœ ɓœ, ɓœ yisœ œrœ dje lœ ongbo nœ 'a.”
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Kashe tshe kpa pa fœ 'e adœke: “Mœ wuwusœ osho á 'e totœnœ nene, 'e gitœ 'e ɨndɨrɨ mœ ga zœ, e'e para dá sœ lima kœmbœrœ œrœ á sœsœ ndjii nene.”
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 «Dœ lɔndɔnœ asœmœ, 'e tetœ ɨkɨ dœpe kœzɨ tshelœ da iji 'e, lɔkɔ á 'e kœwu Abrayamo, Izaka, Yakobo œdœ pe aayi kœgbara o'o para á endje sœ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba; yé e'e, endje ko 'e va ga shu.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Azu ndjoro œ to ɓa tœ osho á ɔlɔ œ wuta tœnœ œdœ ɓa tœ osho á ɔlɔ œ li tœnœ, ɓa tœ nɔrœ dœ pe ɓa tœ sudi, yeka á na kœgbɔ osho ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 «Yé ataa, azu á endje sœ tœ ndɔngɔlɔnœ kpesheke, endje te azu nœ kœsœ utshunœ, yé anga azu á endje sœ lima utshunœ, œ te azu nœ ndɔngɔlɔnœ.»
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Kolœ dœ ɔlɔnœ asœmœ, anga azu Farisayi na ga ndœ Yisu, œ pa fœ she adœke: «Gitœ zœ kpœke, œ na ga tœ anga osho, mbœrœ Erode yindœ kœwo ɓœ.»
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Yisu kœgi fœ endje adœke: «'E na œ pa fœ uzunœ á tshe sœ ɓata rawo kœko angato asœmœ adœke, mœ sœ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ dœ pe kœshe ayi koɓa kpesheke dœ ɓa mbatsha, tœ votɔ olonœ dá akwa nœ mœ ka ye.
32 Jesus respondeu:
33 Kashe œ li adœke mœ áalafo ndœ awa ana nœ mœ kpesheke, ɓa mbatsha œdœ pe ɓambiya, mbœrœ œ lili adœke ayi kœgbara o'o tshu ɓa shu nene, kashe ɓa lœ Yerusaleme.
33 E Jesus continuou:
34 «Yerusaleme, Yerusaleme, œɓœ á ɓœ sœ kœwo aayi kœgbara o'o yé á sœ kœve endjeneke á Ndjaba sœ kœvwa endje fœ 'e dœ badja! Awa ndjoro, mœ yi lima ndœ kœngbɔɓa azu nœ zœ ga tœ œsœnœ bale ɓata á ayi ngato œ ngbɔɓa ayanœ dœ ombo ye ga tshakudu ye, kashe 'e yiyi lima ndœ nœ nene. Egerœ tshalakpɨ Yerusaleme|src="hk00379c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="13.35"
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba œ gi ala ye pa tshalakpɨ nœ 'e ye. Mœ sœ kœpa fœ 'e, 'e kpa wu mœ nene œrrr ga tœ lɔkɔ á 'e pa adœke: “Kaka Ndjaba to kane ye ga pa uzu á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu!”»
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.