Lucas 13
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, anga azu na ga ndœ Yisu ndœ kœpandœ upu nœ azu Galilayi á Pilato wo lima endje lɔkɔ á endje sœ kœza tokóró fœ Ndjaba.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Yisu kœgi fœ endje adœke: «'E gbe adœke azu Galilayinœ asœmœ kœdœ aekpe azu á endje ropa udu azu Galilayi kɔ dœ ekperœ yekane á tshu kuzunœ asœmœ a?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, wala dœmœ. Kashe œdœ 'e kœfafatshalɔsu 'e nene, e'e para 'e tshu ndje ɓata endje.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Yé azu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ lœ Yerusaleme á endje tshu lima lɔkɔ á egerœ anda ɓa lœ Silowe kavwa, 'e gbe adœke ekperœ nœ endje ropa œnœ azu para lœ Yerusaleme ye a?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, wala dœmœ. Kashe œdœ 'e kœfafatshalɔsu 'e nene, e'e para 'e tshu ndje ɓata endje.»
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yé Yisu kœpa Ndœma Toro asœke fœ endje adœke: «Anga uzu bale lu lima ɔyɔ fige ga lœ kɨndɨ nœ ye. Anga ɔlɔ bale, tshe na ndœ kœkɔ ele figenœ, kashe tshe gbɔgbɔ nene.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Yé tshe pa fœ ayi akwa tshelœ kɨndɨ nœ ye adœke: “wu kane, ungu votɔ kɔ, mœ sœ kœna ndœ kœkɔ ele fige asœ yé mœ sœsœ kœgbɔ tœnœ nene. De ga atɨ ye. Œ sœ kœndɨ ɔshɔ gbambanœ.”
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Kashe ayi akwa kɨndɨnœ gi fœ she adœke: “Gbozu, kpa katœnœ dœ ungunœ asœke kane; mœ dji kudu dji adanœ, œ va oforo ga zœ.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Anganœ nene ungu manda nœ, œ le zœ. Á œ kœsœsœ ataa nene, ɓœ kœde ga atɨ.”»
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Dœ anga ɔlɔ sabata bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ ɓa lœ Sinagoga.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Anga yashe bale sœ lima dœ ekpe ɨshirɨ á lu she manda ungu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ, tshe lu vwerele, yé tshe lili ndœ kœyɔrɔ tshelœtœ ye ndjii nene.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Kœwu she ataa, Yisu e she œ pa fœ she adœke: «Yashe, ɓœ she ye, koɓa nœ zœ ka ye.»
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Tshe to kane ye ga pa ye; trale atake, yashe kœka ndjii yé œ kœtetœ kœdonga Ndjaba.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Kashe gbozu tshapa Sinagoga wu lima tœ ekpenœ mbœrœ á Yisu she uzu dœ ɔlɔ sabata, yé œ pa fœ ukpulu azunœ adœke: «A sœ dœ olo mindu dœ bale nœ kœmbœrœ akwa; 'e na lœ olonœ asœmœ á endje kœshe 'e, kashe dœ ɔlɔ sabata nene.»
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Gbozu kœgi fœ she adœke: «E'e kœdœ aayi tshelœma, 'e sœsœ kœkɔrɔ angombe too ambarata nœ 'e dœ ɔlɔ sabata adœke endje na ndœ kœndjo ungu nene a?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Yé yashe asœ, ata Abrayamo á Satana i ɓa lima she ga tœnœ manda ungu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ, œ lili má adœke mœ vwara she dœ ɔlɔ sabata nene a?»
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Manda o'onœ asœ, ayingba ye gbɔ tshula kashe ukpulu azu para sœ lima dœ yanga nœ ɔtshɔ akwa á Yisu sœ kœmbœrœ tœnœ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Yisu kœpa adœke: «Œrœ gaɗe dá li dœ Ogo gbozu nœ Ndjaba? Mœ li dœ œrœ gaɗe?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Œ lili dœ a'eara ele mutarde á uzu œ ko angwanœ ndœ kœlu ga lœ kɨndɨ nœ ye. Œ ko, œ gerœ ɓata ɔyɔ á ayanu œ mbœrœ koma endje ga lœ ganeanœ.»
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yisu kpa pa adœke: «Œrœ gaɗe dá mœ li dœ Ogo gbozu nœ Ndjaba ma a?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Ogo gbozu nœ Ndjaba lili dœ ɔyɔ kœsuku mapa á yashe œ to ga ndœ zuwa ndjoro lœ egerœ gbarœ adœke œ suku.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Yisu ro lima tɔ lœ ongbo dœpe lakpɨ kœyisœ œrœ fœ azu tœ awa ndœ kœro ga lœ Yerusaleme.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Anga uzu kœyu she adœke: «Gbozu, azu á endje she bala, endje ngba zœ a?» Yisu kœgi fœ endje adœke:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 «'E pa avwara ndœ kœli tœ manda neke á sœ teasho. Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa fœ 'e adœke azu ndjoro œ para bala awa ndœ kœli tœnœ, kashe endje li nene.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 «Lɔkɔ á ayengɔ anda kœalafo á tshu manda nœ ye ga tœnœ, e'e, 'e sœ ɓa shu, 'e tetœ kœnge manda yé œ pa adœke: “Gbozu, kɔrɔ manda fœ 'a.” Kashe tshe gi fœ 'e adœke: “Mœ wuwusœ osho á 'e to tœnœ nene!”
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Yé, 'e pa fœ she adœke: “A zɨ lima œrœ yé œ ndjo lima œrœ kpœsœnœ bale dœ ɓœ, ɓœ yisœ œrœ dje lœ ongbo nœ 'a.”
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Kashe tshe kpa pa fœ 'e adœke: “Mœ wuwusœ osho á 'e totœnœ nene, 'e gitœ 'e ɨndɨrɨ mœ ga zœ, e'e para dá sœ lima kœmbœrœ œrœ á sœsœ ndjii nene.”
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 «Dœ lɔndɔnœ asœmœ, 'e tetœ ɨkɨ dœpe kœzɨ tshelœ da iji 'e, lɔkɔ á 'e kœwu Abrayamo, Izaka, Yakobo œdœ pe aayi kœgbara o'o para á endje sœ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba; yé e'e, endje ko 'e va ga shu.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Azu ndjoro œ to ɓa tœ osho á ɔlɔ œ wuta tœnœ œdœ ɓa tœ osho á ɔlɔ œ li tœnœ, ɓa tœ nɔrœ dœ pe ɓa tœ sudi, yeka á na kœgbɔ osho ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 «Yé ataa, azu á endje sœ tœ ndɔngɔlɔnœ kpesheke, endje te azu nœ kœsœ utshunœ, yé anga azu á endje sœ lima utshunœ, œ te azu nœ ndɔngɔlɔnœ.»
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Kolœ dœ ɔlɔnœ asœmœ, anga azu Farisayi na ga ndœ Yisu, œ pa fœ she adœke: «Gitœ zœ kpœke, œ na ga tœ anga osho, mbœrœ Erode yindœ kœwo ɓœ.»
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yisu kœgi fœ endje adœke: «'E na œ pa fœ uzunœ á tshe sœ ɓata rawo kœko angato asœmœ adœke, mœ sœ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ dœ pe kœshe ayi koɓa kpesheke dœ ɓa mbatsha, tœ votɔ olonœ dá akwa nœ mœ ka ye.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Kashe œ li adœke mœ áalafo ndœ awa ana nœ mœ kpesheke, ɓa mbatsha œdœ pe ɓambiya, mbœrœ œ lili adœke ayi kœgbara o'o tshu ɓa shu nene, kashe ɓa lœ Yerusaleme.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 «Yerusaleme, Yerusaleme, œɓœ á ɓœ sœ kœwo aayi kœgbara o'o yé á sœ kœve endjeneke á Ndjaba sœ kœvwa endje fœ 'e dœ badja! Awa ndjoro, mœ yi lima ndœ kœngbɔɓa azu nœ zœ ga tœ œsœnœ bale ɓata á ayi ngato œ ngbɔɓa ayanœ dœ ombo ye ga tshakudu ye, kashe 'e yiyi lima ndœ nœ nene. Egerœ tshalakpɨ Yerusaleme|src="hk00379c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="13.35"
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba œ gi ala ye pa tshalakpɨ nœ 'e ye. Mœ sœ kœpa fœ 'e, 'e kpa wu mœ nene œrrr ga tœ lɔkɔ á 'e pa adœke: “Kaka Ndjaba to kane ye ga pa uzu á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu!”»
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.