Lucas 13

TAFO AYO (KXF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, anga azu na ga ndœ Yisu ndœ kœpandœ upu nœ azu Galilayi á Pilato wo lima endje lɔkɔ á endje sœ kœza tokóró fœ Ndjaba.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Yisu kœgi fœ endje adœke: «'E gbe adœke azu Galilayinœ asœmœ kœdœ aekpe azu á endje ropa udu azu Galilayi kɔ dœ ekperœ yekane á tshu kuzunœ asœmœ a?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, wala dœmœ. Kashe œdœ 'e kœfafatshalɔsu 'e nene, e'e para 'e tshu ndje ɓata endje.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Yé azu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ lœ Yerusaleme á endje tshu lima lɔkɔ á egerœ anda ɓa lœ Silowe kavwa, 'e gbe adœke ekperœ nœ endje ropa œnœ azu para lœ Yerusaleme ye a?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke, wala dœmœ. Kashe œdœ 'e kœfafatshalɔsu 'e nene, e'e para 'e tshu ndje ɓata endje.»
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Yé Yisu kœpa Ndœma Toro asœke fœ endje adœke: «Anga uzu bale lu lima ɔyɔ fige ga lœ kɨndɨ nœ ye. Anga ɔlɔ bale, tshe na ndœ kœkɔ ele figenœ, kashe tshe gbɔgbɔ nene.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Yé tshe pa fœ ayi akwa tshelœ kɨndɨ nœ ye adœke: “wu kane, ungu votɔ kɔ, mœ sœ kœna ndœ kœkɔ ele fige asœ yé mœ sœsœ kœgbɔ tœnœ nene. De ga atɨ ye. Œ sœ kœndɨ ɔshɔ gbambanœ.”
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Kashe ayi akwa kɨndɨnœ gi fœ she adœke: “Gbozu, kpa katœnœ dœ ungunœ asœke kane; mœ dji kudu dji adanœ, œ va oforo ga zœ.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Anganœ nene ungu manda nœ, œ le zœ. Á œ kœsœsœ ataa nene, ɓœ kœde ga atɨ.”»
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Dœ anga ɔlɔ sabata bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ ɓa lœ Sinagoga.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Anga yashe bale sœ lima dœ ekpe ɨshirɨ á lu she manda ungu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ, tshe lu vwerele, yé tshe lili ndœ kœyɔrɔ tshelœtœ ye ndjii nene.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Kœwu she ataa, Yisu e she œ pa fœ she adœke: «Yashe, ɓœ she ye, koɓa nœ zœ ka ye.»
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Tshe to kane ye ga pa ye; trale atake, yashe kœka ndjii yé œ kœtetœ kœdonga Ndjaba.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Kashe gbozu tshapa Sinagoga wu lima tœ ekpenœ mbœrœ á Yisu she uzu dœ ɔlɔ sabata, yé œ pa fœ ukpulu azunœ adœke: «A sœ dœ olo mindu dœ bale nœ kœmbœrœ akwa; 'e na lœ olonœ asœmœ á endje kœshe 'e, kashe dœ ɔlɔ sabata nene.»
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Gbozu kœgi fœ she adœke: «E'e kœdœ aayi tshelœma, 'e sœsœ kœkɔrɔ angombe too ambarata nœ 'e dœ ɔlɔ sabata adœke endje na ndœ kœndjo ungu nene a?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Yé yashe asœ, ata Abrayamo á Satana i ɓa lima she ga tœnœ manda ungu ndjokpa dœ mindu dœ amanœ votɔ, œ lili má adœke mœ vwara she dœ ɔlɔ sabata nene a?»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Manda o'onœ asœ, ayingba ye gbɔ tshula kashe ukpulu azu para sœ lima dœ yanga nœ ɔtshɔ akwa á Yisu sœ kœmbœrœ tœnœ.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Yisu kœpa adœke: «Œrœ gaɗe dá li dœ Ogo gbozu nœ Ndjaba? Mœ li dœ œrœ gaɗe?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Œ lili dœ a'eara ele mutarde á uzu œ ko angwanœ ndœ kœlu ga lœ kɨndɨ nœ ye. Œ ko, œ gerœ ɓata ɔyɔ á ayanu œ mbœrœ koma endje ga lœ ganeanœ.»
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Yisu kpa pa adœke: «Œrœ gaɗe dá mœ li dœ Ogo gbozu nœ Ndjaba ma a?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Ogo gbozu nœ Ndjaba lili dœ ɔyɔ kœsuku mapa á yashe œ to ga ndœ zuwa ndjoro lœ egerœ gbarœ adœke œ suku.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Yisu ro lima tɔ lœ ongbo dœpe lakpɨ kœyisœ œrœ fœ azu tœ awa ndœ kœro ga lœ Yerusaleme.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Anga uzu kœyu she adœke: «Gbozu, azu á endje she bala, endje ngba zœ a?» Yisu kœgi fœ endje adœke:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «'E pa avwara ndœ kœli tœ manda neke á sœ teasho. Gbambanœ nene, mœ sœ kœpa fœ 'e adœke azu ndjoro œ para bala awa ndœ kœli tœnœ, kashe endje li nene.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 «Lɔkɔ á ayengɔ anda kœalafo á tshu manda nœ ye ga tœnœ, e'e, 'e sœ ɓa shu, 'e tetœ kœnge manda yé œ pa adœke: “Gbozu, kɔrɔ manda fœ 'a.” Kashe tshe gi fœ 'e adœke: “Mœ wuwusœ osho á 'e to tœnœ nene!”
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Yé, 'e pa fœ she adœke: “A zɨ lima œrœ yé œ ndjo lima œrœ kpœsœnœ bale dœ ɓœ, ɓœ yisœ œrœ dje lœ ongbo nœ 'a.”
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Kashe tshe kpa pa fœ 'e adœke: “Mœ wuwusœ osho á 'e totœnœ nene, 'e gitœ 'e ɨndɨrɨ mœ ga zœ, e'e para dá sœ lima kœmbœrœ œrœ á sœsœ ndjii nene.”
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 «Dœ lɔndɔnœ asœmœ, 'e tetœ ɨkɨ dœpe kœzɨ tshelœ da iji 'e, lɔkɔ á 'e kœwu Abrayamo, Izaka, Yakobo œdœ pe aayi kœgbara o'o para á endje sœ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba; yé e'e, endje ko 'e va ga shu.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Azu ndjoro œ to ɓa tœ osho á ɔlɔ œ wuta tœnœ œdœ ɓa tœ osho á ɔlɔ œ li tœnœ, ɓa tœ nɔrœ dœ pe ɓa tœ sudi, yeka á na kœgbɔ osho ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 «Yé ataa, azu á endje sœ tœ ndɔngɔlɔnœ kpesheke, endje te azu nœ kœsœ utshunœ, yé anga azu á endje sœ lima utshunœ, œ te azu nœ ndɔngɔlɔnœ.»
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Kolœ dœ ɔlɔnœ asœmœ, anga azu Farisayi na ga ndœ Yisu, œ pa fœ she adœke: «Gitœ zœ kpœke, œ na ga tœ anga osho, mbœrœ Erode yindœ kœwo ɓœ.»
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yisu kœgi fœ endje adœke: «'E na œ pa fœ uzunœ á tshe sœ ɓata rawo kœko angato asœmœ adœke, mœ sœ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ dœ pe kœshe ayi koɓa kpesheke dœ ɓa mbatsha, tœ votɔ olonœ dá akwa nœ mœ ka ye.
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Kashe œ li adœke mœ áalafo ndœ awa ana nœ mœ kpesheke, ɓa mbatsha œdœ pe ɓambiya, mbœrœ œ lili adœke ayi kœgbara o'o tshu ɓa shu nene, kashe ɓa lœ Yerusaleme.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 «Yerusaleme, Yerusaleme, œɓœ á ɓœ sœ kœwo aayi kœgbara o'o yé á sœ kœve endjeneke á Ndjaba sœ kœvwa endje fœ 'e dœ badja! Awa ndjoro, mœ yi lima ndœ kœngbɔɓa azu nœ zœ ga tœ œsœnœ bale ɓata á ayi ngato œ ngbɔɓa ayanœ dœ ombo ye ga tshakudu ye, kashe 'e yiyi lima ndœ nœ nene. Egerœ tshalakpɨ Yerusaleme|src="hk00379c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="13.35"
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba œ gi ala ye pa tshalakpɨ nœ 'e ye. Mœ sœ kœpa fœ 'e, 'e kpa wu mœ nene œrrr ga tœ lɔkɔ á 'e pa adœke: “Kaka Ndjaba to kane ye ga pa uzu á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu!”»
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.