Lucas 11
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Dœ anga ɔlɔ bale, Yisu sœ lima kœza avwala fœ Ndjaba ɓa tœ anga osho bale. Lɔkɔ á tshe za avwalanœ á ka, anga yambarœ nœ ye bale pa fœ she adœke: «Gbozu, yisœ mara kœza avwala fœ 'a ɓata á Yowane yi lima sœ nœ fœ ayambarœ nœ ye.»
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yisu pa fœ endje adœke: «Lɔkɔ á 'e kœsœ kœza avwala, 'e pa adœke:
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 To rœgo á li adœke 'a zɨ ɔlɔ dœ ɔlɔ fœ 'a.
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Djerœndœ ekperœ nœ 'a,
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 Yisu kpa pa fœ endje adœke: «Œ kœdœ adœke anga uzu bale lœ ugurutœ 'e kœsœ dœ yanganœ yé á na ga ndœ ye dœ ɔgbɔ butshɔ mbœrœ kœpa fœ she adœke: “Yanga mœ, daka mapa votɔ fœ mœ.
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Gbambanœ nene, anga yanga mœ bale á tshe sœ kœna gene yi kumu ye ga ndœ mœ ngɔngɔ asœke, yé mœ gugu dœ œrœ kœto fœ she bale nene.”
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 Yé á kœsœ adœke yanganœ á tshe lo ɓa sœnda gi fœ she adœke: “Katœ mœ, ndandanga mœ nene mbœrœ mœ tshu manda nœ mœ ga tœnœ ye. A'a dœ agbolo nœ mœ á sœ tœ olo; mœ áalafo ndœ kœza mapa fœ ɓœ nene.”
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Mœ sœ kœpa fœ 'e adœke: Ataa œdœ tshe kœáalafo ndœ kœko mapa fœ she mbœrœ á tshe dœ́ yanganœ nene, tshe áalafo yé œ to œneke kɔ á yanganœ gbe dœ tœnœ fœ she mbœrœ á yanganœ shi ngbɨrɨ dœ kœ'e she kpœ pa nœ kpœ pa nœ.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 «Mbœrœ tœnœ ataa, mœ sœ kœpa fœ 'e adœke: 'e kœyɔndœ œrœ, endje to fœ 'e. 'E kœpara œrœ, 'e gbɔ ye. 'E kœnge manda, endje kɔrɔ fœ 'e.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Gbambanœ nene, uzu kɔ á tshe yɔndœ œrœ, endje to fœ she; tsheneke á tshe para œrœ, tshe gbɔ; yé tsheneke á tshe nge manda, endje kɔrɔ fœ she ye.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 Aba gbolo neketa ugurutœ 'e dá yindœ nœ adœke œne za yakoro fœ gbolo nœ œne tœ œsœ́ ageatshalangu á tshe yɔndœ nœ a?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 Too œdœ tshe kœyɔndœ oporo ngato, tshe za kpalakongo fœ she a?
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Ataa, œdœ e'e á 'e dœ́ aekpe azu, 'e kœwusœ kœto ɔtshɔrœ fœ agbolo nœ 'e, Aba azœ á tshe sœ ɓa lafo œ vwaratœ ye tœ kœto Ɔtshɔ Ɨshirɨ fœ endjeneke á endje yɔndœ nœ ye a?»
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Anga uzu bale sœ dœ ekpe ɨshirɨ pa ye. Ekpe ɨshirɨnœ asœmœ mbœrœ adœke uzunœ papa o'o nene. Lɔkɔ á Yisu gɔrɔ ekpe ɨshirɨnœ pa ye, ngbewo tshe tetœ kœpa o'o yé azu ndjoro kɨ lima tœ œsœnœ waa.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Kashe anga azu pa lima adœke: «Tshe sœ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨnœ dœ gbɔgbɔ nœ Belezebula á tshe dœ gbozu tshapa aekpe ɨshirɨ.»
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Anga endje yi lima ndœ kœwu lɔsu ye, yé œ pa fœ she adœke tshe mbœrœ anga afá bale á sœ kœma adœke gbɔgbɔ nœ ye to ɓa ndœ Ndjaba.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Kashe Yisu wu lima sœ gbetshelœ nœ endje, œ pa fœ endje adœke: «Œdœ azu lakpɨ ogo bale kœsœ kœnga koshe ugurutœ endje, tshalakpɨnœ œ ndɨ, yé anda œ yo para kɔkɔ ga atɨ.
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Œdœ Satana kœsœ kœnga koshe ga tœ ye dœ tœ ye, Ogo gbozu nœ ye œ shi pa ɔshɔ koto o? Gbambanœ nene, 'e sœ kœpa adœke mœ sœ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ dœ gbɔgbɔ nœ Belezebula.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Yé ataa œdœ mœ kœsœ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ dœ gbɔgbɔ nœ Belezebula, azu nœ 'e sœ ndje kœgɔrɔ endje dœ gbɔgbɔ nœ ɗe? 'E kœpa ataa, azu nœ 'e œ wa bala ngbanga ga pa 'e dœ tœ endje.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Kashe œdœ mœ kœsœ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ pa azu dœ gbɔgbɔ nœ Ndjaba, dá œ sœ kœma adœke Ogo gbozu nœ Ndjaba wuta ga ndœ 'e ye.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 «Lɔkɔ á uzu gbɔgbɔ kœza œrœ koshe á sœ kœgbɔndœ anda nœ ye, œrœ bale œ turutœ œrœ nœ ye nene.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Kashe œdœ anga angbɨ uzu á tshe ropa ye dœ gbɔgbɔ kœyi kumu ye á gɔrɔ she, tshe gbɔtœ œrœ koshe nœ ye á tshe za lɔsu ye ga pa nœ asœmœ ye. Tshe kurutshelœ œrœ kɔ á tshe ko tœ ye.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 «Uzu á tshe sœsœ awa bale dœ mœ nene, œshe kœdœ yingba mœ. Yé tsheneke á tshe sœsœ kœtɨ kane mœ adœke 'a ngbɔɓa azu nene, sœ kœndjɔtshelœ endje.»
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 «Lɔkɔ á ekpe ɨshirɨ kœgitœ ye pa uzu, tshe na djezœ lœ kpagagasho mbœrœ kœpara osho kœsœ tœnœ. Œdœ tshe kœgbɔgbɔ osho kœsœ tœnœ nene, tshe pa ɓa lœ ye adœke: “Mœ kwatœ mœ ga lœ anda nœ mœ á mœ wuta lœ nœ.”
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Tshe kwatœ ye yé œ wu adœke endje ngbɔ tshasœnda, œ guma œrœ tshelœnœ dœ awanœ.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 Kœwu ataa, tshe na œ e anga aekpe ɨshirɨnœ mindu dœ bisha (7) á endje ropa ye, endje gu œ li ga sœndanœ, yé œ sœ kpœtœmœ. Mara kœsœ uzunœ asœmœ kpa sœ tœ ekpenœ kœrosœ œneke utshunœ.»
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Lɔkɔ á Yisu pa o'onœ asœmœ á ka, anga yashe á tshe sœ lima ɓa uguru ukpulu azu, pa fœ she adœke: «Yanga nœ yashe á tshe gbɔ nguzu zœ á zu ɓœ, yé á gbɔndœ zœ dœ ɔngɔ.»
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Kashe Yisu gi fœ she adœke: «Azu á endje sœ kœdji o'o ama Ndjaba yé á sœ kœza ga tœ akwa, endje asœmœ dá sœ dœ yanga kœropanœ.»
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Ɓata á azu ndjoro sœ lima kœngbɔtœ endje ga ɨndɨrɨ Yisu, tshe tetœ kœpa o'o fœ endje adœke: «Azu nœ tshakpesheke asœ kœdœ aekpe azu. Endje yindœ nœ adœke œne wu anga ambárá afá bale á sœ kœma adœke mœ to ɓa ndœ Ndjaba. Kashe endje wu bale nene, kolœ ambárá œneke á Ndjaba ma lœ awa nœ Yona.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 Gbambanœ nene, ɓata á azu Ninive wu lima ambárá lœ awa nœ Yona, Gbolo nœ uzu œ dœ ambárá mbœrœ azu nœ tshakpesheke.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Dœ lɔkɔ kœwa ngbanga, gbozu yashe tshapa ogo ɓa lœ Sudi, œ tɔ meza pa azu nœ tshakpesheke. Gbambanœ nene, tshe to ɓa lœ ndɔngɔlɔ tshakala ogo pa ɔshɔ á na kœdji o'o á sú dœ kœwusœtœ nœ Salomo. Kashe anga uzu á tshe sœ ɓa ke, tshe ropa Salomo ye.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Dœ lɔkɔ kœwa ngbanga, azu tshalakpɨ Ninive œ tɔ meza pa azu nœ tshakpesheke. Gbambanœ nene, azu Ninive fatshalɔsu endje lɔkɔ á Yona yisœ o'o ama Ndjaba fœ endje. Kashe anga uzu á tshe sœ ɓa ke, tshe ropa Yona ye.»
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 «Uzu bale tata owo ga tœ miinda mbœrœ kœza yiwa tœnœ too kœza ga tshakudu lɔsu nene; kashe tshe za ga pa gbarœ á endje za miinda ga pa nœ mbœrœ adœke azu kɔ á endje li ga sœnda, mesho ngbɨ tœnœ.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Miinda nœ undu zœ kœdœ ala zœ. Œdœ ala zœ kœsœ dœ ɔtshɔnœ, undu zœ djigi œ sœ ndje lœ ɨngbɨsho. Kashe œdœ ala zœ kœsœ dœ koɓa, undu zœ ndje œ sœ lœ ubu osho.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Ataa, sœ dœ gbɔdjela adœke miinda á sœ ɓa ndœ zœ, œ dœ ubu osho nene.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Œdœ undu zœ djigi kœsœ tœ ɨngbɨsho yé anga osho bale kœsœsœ lœ ubu osho nene, undu zœ œ sœ lœ ɨngbɨsho ɓata ɨshirɨ miinda á tshi ga tœ zœ.»
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Lɔkɔ á Yisu pa o'o á ka, anga Farisayi bale e she adœke tshe na dœ́ œ zɨ œrœ ɓa ndœ œne. Yisu na œ li ga sœnda nœ ye, yé œ sœ ga ɨndɨrɨ ndaba kœzɨrœ.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Kœwu lima adœke Yisu djudjutɔ kane ye ɓata awa akwa pa tœnœ utshu kœzɨrœ nene, Farisayinœ kɨtœ œsœnœ.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Yé Gbozu kœpa fœ she adœke: «E'e dœ Afarisayi, 'e sœ kœdjutɔ kolœ tshapa yashi œdœ tshapa saani, kashe lɔsu 'e sú dœ ogo kœzɨ angba œdœ pe dœ ókó.
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 E'e kœdœ agbakɨndɨ! Ndjaba á tshe mbœrœ tshapa œrœ, œ dœ́dœ́ she dá mbœrœ ndje tshœlœnœ nene a?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 'E ko œrœ á sœ ɓa lœ yashi œdœ œneke ɓa lœ saane nœ 'e, tœ makabo fœ aayi oyo. Yé atamœ, œrœ kɔ á 'e mbœrœ, œ sœ yerœ.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 «Kashe oyo nœ 'e dœ́ Afarisayi! Mbœrœ 'e sœ kœto bale lœ ndjokpa lœ kako dɔngɔ ɓata tshalumba, dimbili œdœ tshelœ aka dɔngɔ kɔ, fœ Ndjaba. Kashe 'e sœ kœdjerœndœ kœmbœrœ œrœ á sœ ndjii œdœ pe kœyindœ Ndjaba. Œrœ á li adœke 'e mbœrœ dœmœ, kashe 'e kaka ndje tœ asœmœ nene.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 «Oyo nœ 'e dœ Afarisayi! Mbœrœ ɓa lœ Sinagoga, 'e yindœ kœsœ kolœ ɓa utshunœ ɓa tœ osho agboro azu, yé œ sœ kœyi kolœ ndœ nœ adœke azu bala 'e ɓa tœ œsœ́ angbɔtœ.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Oyo nœ 'e! Mbœrœ 'e sœ ɓata tshapa udu á anga œrœ bale sœsœ pa nœ nene, yé á azu wuwusœ nœ nene á sœ kœna tɔpanœ.»
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Yé kœdji o'onœ ataa, anga ayi kœyisœ awa akwa nœ Ayuda bale pa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, o'onœ á ɓœ pa asœmœ, ɓœ sœ kœgu ndje 'a!»
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Yisu gi fœ she adœke: «Oyo nœ 'e ndje dœ aayi kœyisœ awa akwa nœ Ayuda! Mbœrœ 'e sœ kœko ogboro kongba ga pa kumu azu, kashe 'e tuturutœ anganœ dœ yɔkɔne 'e bale nene tœ kœtɨ kane endje.
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 Oyo nœ 'e! Mbœrœ 'e sœ kœguma tshapa udu aayi kœgbara o'o á endje tshu, andaa aata 'e dá wo lima endje.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Ataa, 'e sœ kœma adœke 'e yindœ œrœ á aata 'e mbœrœ lima ye. Gbambanœ nene, endje wo lima aayi kœgbara o'o yé á 'e sœ kœguma tshapa udu endje.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Mbœrœ tœnœ ataa dá Ndjaba lœ kœwusœtœ nœ ye, pa adœke: “Mœ vwa bala aayi kœgbara o'o œdœ aayi avwa fœ endje; endje wo anga endje, yé œ mbœrœ œrœ kanga ga tœ anga endje.”
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba œ za djofele fœ azu nœ tshakpesheke mangba kuzu nœ aayi kœgbara o'o kɔ á endje wo lima endje, kœto ɓa tœ ali kœmbœrœ tshapashɔ,
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Kœto kpœtœ kuzu Abele œrrr ga tœ œnœ Zakariya á endje wo lima she ɓa uguru ndaba tokóró œdœ œyerœ osho. Adjapu, mœ sœ kœmɨndœ nœ ngbɨ fœ 'e adœke, azu nœ tshakpesheke œ gbɔ djofele tshaangbanœ.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 «Oyo nœ 'e dœ aayi kœyisœ awa akwa nœ ayuda! Mbœrœ 'e za herela nœ kœwusœrœ: E'e dœ tœ 'e 'e lili ga zœ nene, yé 'e sœ kœpakata endjeneke á endje yindœ kœli tœnœ.»
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Lɔkɔ á Yisu wuta lœ andanœ asœmœ, ayi kœyisœ awa akwa nœ ayuda dœ pe Afarisayi, sœ dœ ókó yé œ te lima tœ kœyu she tœ mara tshelœ áká o'o kɔ.
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 Endje sœ lima dœ gbetshelœ nœ kœgɨ uku ga tœ awa ye yeka á kœgbɔ she lœ o'o ye.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.