Lucas 10
TAFO AYO (KXF) vs NVT
1 Manda nœ, Gbozu ke anga ayambarœ zazu votɔ dœ ndjokpa dœ bisha, yé œ vwa endje bisha bisha utshu ye dje lœ ongbo œdœ pe dje lakpɨ á tshe yindœ kœna lœ nœ dœ tœ ye.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Tshe pa fœ endje adœke: «Leyɔ doro ndjoro ɓa lœ kɨndɨ, kashe ayi kœkɔ tœnœ ngbangba nene. Mbœrœ tœnœ ataa, 'e kɨ fœ ayengɔ leyɔnœ adœke tshe vwa anga aayi akwa mbœrœ kœkɔ tœnœ.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 'E na zœ! Mœ sœ kœvwa 'e ɓata apata ɓa ugurutœ amuru.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Œdœ ngendja, œdœ ngbade, œdœ œrada, 'e zaza œrœ bale nene. 'E kaka tœ ala awa waa mbœrœ kœgo o'o dœ azu nene.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Lɔkɔ á 'e kœli ɓa sœnda nœ uzu, 'e pa utshunœ adœke: “Kœsœ gee sœ sœndanœ asœke.”
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Œdœ uzu nœ kœsœ gee kœsœ sœndanœ, kœsœ gee nœ 'e œ sœ pa ye. Á kœsœsœ atamœ nene, kœsœ geenœ œ kwa ga ndœ 'e.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 'E sœ ɓa sœndanœ asœmœ, 'e zɨ œrœ dœ́ œ ndjo œrœ á endje to fœ 'e. Gbambanœ nene, œ li adœke ayi akwa gbɔ œrœ tshangba akwa nœ ye. 'E lolo lœ anda bale dœ bale na tœnœ nene.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 «Œdœ 'e kœwuta ga lœ ongbo yé á endje kœza osho kœsœ fœ 'e tœnœ, 'e zɨ œneke á endje to fœ 'e.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 'E she aayi koɓa á endje sœ kpœtœmœ, yé œ pa fœ endje adœke: “Ogo gbozu nœ Ndjaba wuta œrrr ga ndœ 'e ye.”
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Kashe lœ ongbo á 'e kœli ga lœ nœ yé á endje kœzaza osho kœsœ fœ 'e nene, 'e wuta ga tœ ala awa dœ́ œ pa adœke:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “'A gɔrɔ trusha tshelœ ongbo nœ 'e á tɔpe tshada 'a ga atɨ fœ 'e. Andaa 'e wusœ nœ adœke, Ogo gbozu nœ Ndjaba wuta ga ndœ 'e ye.”
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e adœke: Dœ lɔkɔ kœwa ngbanga pa azu, ngbanga nœ azu tshelœ ongbonœ asœmœ œ sœ dœ ɔgbɔnœ kœropa œnœ azu Sodomo.»
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 «Oyo nœ 'e, azu tshalakpɨ Koraze! Oyo nœ 'e, azu tshalakpɨ Betesayida! Gbambanœ nene, œdœ afá á mœ mbœrœ ɓa ndœ 'e kœmbœrœ má tœ endje ɓa lakpɨ Tire œdœ ɓa lakpɨ Sidona, azu tsha ɓa zœ œ verœ má sake yé œ sœ ga lœ vorowo, mbœrœ kœma adœke œne fatshalɔsu œne ye.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Mbœrœ tœnœ ataa, dœ olo kœwa ngbanga, endje wa o'o nœ azu Tire œdœ azu Sidona tœ ɔgbɔnœ ɓata œnœ 'e nene.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Yé e'e dœ azu Kaparnawumu, 'e gbe adœke 'e 'ɔ œrrr ga lafo zœ a? 'E jerœ bala œrrr ɓa lœ ogo nœ akuzu.»
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Yisu kpa pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Uzu á tshe dji o'o ama 'e; dá tshe dji ndje o'o ama mœ ye. Yé tsheneke á tshe kœyiyindœ o'o ama 'e nene, dá tshe yiyi ndje ndœ o'o ama mœ nene. Dœ tœnœ ataa tshe yiyi ndje ndœ tsheneke á tshe vwa mœ nene.»
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ayambarœ zazu votɔ dœ ndjokpa dœ bisha gu lima dœ yanga, yé œ pa adœke: «Gbozu, aekpe ɨshirɨ mbœrœtœ endje lindœ o'o ama 'a dœ lɔkɔ á 'a pu o'o fœ endje dœ ɨ'ɨrɨ zœ.»
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ wu lima Satana, tshe to ɓa lafo, œ te ga atɨ ɓata kœyerœwa yavuru.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 'E dji mœ kane! Mœ za awa fœ 'e adœke 'e zuru ayakoro œdœ akpalakongo dœ ada 'e, yé gbɔgbɔ 'e ropa œnœ yingba 'e. Ekperœ bale œ mbœrœtœ 'e nene.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ataa atamœ gbaa, 'e sœsœ dœ yanga mbœrœ á aekpe ɨshirɨ mbœrœtœ endje lindœ o'o ama 'e nene, kashe 'e sœ dœ yanga mbœrœ á Ndjaba su ɨ'ɨrɨ 'e ga la buku nœ ye ɓa lafo.»
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Pe kpœtœ œsœnœ, Ɔtshɔ Ɨshirɨ za yanga fœ Yisu yé tshe pa adœke: «Aba, œɓœ kœdœ Gbozu nœ tshalafo œdœ tshapashɔ! Mœ donga ɓœ mbœrœ ɓœ ma œneke á ɓœ za yiwa tœnœ tœ azu á endje sœ dœ kœwusœtœ dœ pe azu á endje sœ dœ kœwusœrœ, yé á yisœ nœ fœ a'eara azu. Adjapu Aba, œbœ dá yindœ nœ adœke œ mbœrœtœ ye atamœ asœmœ.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Aba mœ katœ œrœ kɔ fœ mœ. Uzu œ wusœ ádá Gbolo nene, kashe kolœ Aba dá wusœ nœ; uzu bale œ wusœ ádá Aba nene, kashe kolœ Gbolo dá wusœ nœ œdœ pe endjeneke á Gbolo yindœ kœyisœ ye fœ endje.»
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Manda nœ, Yisu fatœ ye ga ndœ ayambarœ nœ ye œ pa fœ endje dœ kutɨ endje adœke: «Yanga nœ azu á endje sœ kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Gbambanœ nene, mœ pa ngbɨ fœ 'e adœke aayi kœgbara o'o œdœ agbozugo ndjoro gbe kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ, kashe endje wuwu nene. Endje gbe lima kœdji œneke á 'e dji, kashe endje djidji lima nene.»
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Anga ayi kœyisœ awa akwa bale áalafo lima mbœrœ kœwu lɔsu Yisu, yé á yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, œrœ gaɗe dá mœ kœmbœrœ yeka á kœgbɔ soro neke á ka nene a?»
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yisu gi fœ she adœke: «O'o gaɗe dá endje sú ɓa la buku nœ awa akwa a? Ɓœ dɨ ma œnœ zœ kotoo?»
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Uzunœ gi fœ she adœke: «Œ li adœke ɓœ yindœ Gbozu Ndjaba nœ zœ dœ lɔsu zœ bale, dœ ɨshirɨ zœ djigi, dœ gbɔgbɔ zœ œdœ pe dœ gbetshelœ nœ zœ kɔ. Œ li ndje adœke ɓœ yindœ yanga zœ ɓata á ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ.»
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Yisu pa fœ she adœke: «Ɓœ gi o'onœ dœ ɔtshɔnœ. Mbœrœ atamœ yeka á kœgbɔ soro neke á ka nene.»
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Kashe ayi kœyisœ awa akwanœ yi lima ndœ kœma adœke œne tete dœ o'o nene, œ yu Yisu adœke: «Yé ataa, œɗe dá dœ yanga mœ a?»
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yisu gi fœ she adœke: «Anga uzu bale to lima ɓa lœ Yerusaleme œ sœ kœro ga lœ Yeriko, yé œ wuta ga tœ ayi angba. Endje verœ lœba tœ ye, œ ko œrœ kɔ tœ ye, yé œ ɓi she ndoo dœ kuzu yeka á katœ ye dœ kœro endje.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Manda nœ teasho, anga nganga Ndjaba bale sœ lima kœro dœ awanœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu uzunœ asœmœ, tshe sha pa ye, yé œ ro zara da ye.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Manda nœ, anga Levi wuta ndje ga tœ oshonœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu uzunœ asœmœ, tshe sha pa ye, yé œ ro zara da ye.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Kashe anga uzu Samariya bale á tshe sœ lima kœna gene, wuta ga tœ uzunœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu she, oyo ye ka she.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Tshe gitœ ye ndoo dœ she, œ djutɔ uku tœ ye, yé œ ta kada œdœ vinu ga la nœ. Manda nœ, tshe za she ga pa mbarata nœ ye, œ na dœ she ga tœ anda nœ agene, yé á gbɔndœ ye.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Osho kɔrɔ pa nœ, tshe ko langere ngendja bisha fœ ayengɔ kœgbɔndœ anda nœ agenenœ, yé œ pa fœ she adœke: “Gbɔndœ uzunœ asœke. Œdœ ɓœ kœndɨ anga angbɨ ngendja pa ye kœropa nœ, mœ gi fœ ɓœ lɔkɔ á mœ kœgu tɔ kpœke.”»Langere ngendja|src="hk00168c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="10.35"
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Yé Yisu kpa yu ayi kœyisœ awa akwanœ adœke: «Ɓa tœ zœ nœ zœ, œɗe lœ ugurutœ azunœ asœmœ votɔ dá matœ ye adœke œshe kœdœ yanga uzu á ayi angba ɓi she a?»
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ayi kœyisœ awa akwanœ gi adœke: «Tsheneke á tshe wu oyo ye, yé á gbɔndœ ye asœmœ.» Ngbewo Yisu kœpa fœ she adœke: «Gu zœ, yé œ mbœrœ ndje atamœ.»
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Lɔkɔ á Yisu dœ ayambarœ nœ ye sœ lima tœ awa, tshe wuta ga lœ anga tshalakpɨ bale, yé anga yashe bale lakpɨnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marta, za osho kœsœ fœ she ɓa sœnda nœ ye.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Tshe sœ lima dœ anga yingɔnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Mareya. Tshe sœ lima ga atɨ ɓa tœ ada Yisu, yé á sœ kœdji o'o á tshe sœ lima kœpa tœnœ.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Marta sœ lima dœ akwa ngbangbangba á ropa ye. Tshe na ndoo dœ Yisu œ pa fœ she adœke: «Gbozu, mara á yingɔ mœ ka kolœ tœ mœ tɨ kutɨ mœ kœmbœrœ akwa kɔ asœke, sœsœ kœmbœrœ œrœ bale ɓa ndœ zœ nene a? Pa fœ she tshe na, œ tɨ kane mœ ga lafo.»
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Gbozu Yisu gi fœ she adœke: «Marta, Marta, mœ wu adœke lɔsu zœ sœ ga lafo yé ɓœ sœ kœdɔtœ zœ mbœrœ œrœ ndjoro.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Kashe wusœ nœ adœke kolœ œrœ tshebabale dá sœ dœ ádá kœrosœ nœ. Œtœnœ dá Mareya ke œnœ ye asœmœ, uzu bale œ kakara tœ ye nene.»
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.