Lucas 10

TAFO AYO (KXF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Manda nœ, Gbozu ke anga ayambarœ zazu votɔ dœ ndjokpa dœ bisha, yé œ vwa endje bisha bisha utshu ye dje lœ ongbo œdœ pe dje lakpɨ á tshe yindœ kœna lœ nœ dœ tœ ye.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Tshe pa fœ endje adœke: «Leyɔ doro ndjoro ɓa lœ kɨndɨ, kashe ayi kœkɔ tœnœ ngbangba nene. Mbœrœ tœnœ ataa, 'e kɨ fœ ayengɔ leyɔnœ adœke tshe vwa anga aayi akwa mbœrœ kœkɔ tœnœ.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 'E na zœ! Mœ sœ kœvwa 'e ɓata apata ɓa ugurutœ amuru.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Œdœ ngendja, œdœ ngbade, œdœ œrada, 'e zaza œrœ bale nene. 'E kaka tœ ala awa waa mbœrœ kœgo o'o dœ azu nene.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Lɔkɔ á 'e kœli ɓa sœnda nœ uzu, 'e pa utshunœ adœke: “Kœsœ gee sœ sœndanœ asœke.”
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Œdœ uzu nœ kœsœ gee kœsœ sœndanœ, kœsœ gee nœ 'e œ sœ pa ye. Á kœsœsœ atamœ nene, kœsœ geenœ œ kwa ga ndœ 'e.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 'E sœ ɓa sœndanœ asœmœ, 'e zɨ œrœ dœ́ œ ndjo œrœ á endje to fœ 'e. Gbambanœ nene, œ li adœke ayi akwa gbɔ œrœ tshangba akwa nœ ye. 'E lolo lœ anda bale dœ bale na tœnœ nene.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 «Œdœ 'e kœwuta ga lœ ongbo yé á endje kœza osho kœsœ fœ 'e tœnœ, 'e zɨ œneke á endje to fœ 'e.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 'E she aayi koɓa á endje sœ kpœtœmœ, yé œ pa fœ endje adœke: “Ogo gbozu nœ Ndjaba wuta œrrr ga ndœ 'e ye.”
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Kashe lœ ongbo á 'e kœli ga lœ nœ yé á endje kœzaza osho kœsœ fœ 'e nene, 'e wuta ga tœ ala awa dœ́ œ pa adœke:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 “'A gɔrɔ trusha tshelœ ongbo nœ 'e á tɔpe tshada 'a ga atɨ fœ 'e. Andaa 'e wusœ nœ adœke, Ogo gbozu nœ Ndjaba wuta ga ndœ 'e ye.”
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e adœke: Dœ lɔkɔ kœwa ngbanga pa azu, ngbanga nœ azu tshelœ ongbonœ asœmœ œ sœ dœ ɔgbɔnœ kœropa œnœ azu Sodomo.»
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Oyo nœ 'e, azu tshalakpɨ Koraze! Oyo nœ 'e, azu tshalakpɨ Betesayida! Gbambanœ nene, œdœ afá á mœ mbœrœ ɓa ndœ 'e kœmbœrœ má tœ endje ɓa lakpɨ Tire œdœ ɓa lakpɨ Sidona, azu tsha ɓa zœ œ verœ má sake yé œ sœ ga lœ vorowo, mbœrœ kœma adœke œne fatshalɔsu œne ye.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Mbœrœ tœnœ ataa, dœ olo kœwa ngbanga, endje wa o'o nœ azu Tire œdœ azu Sidona tœ ɔgbɔnœ ɓata œnœ 'e nene.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Yé e'e dœ azu Kaparnawumu, 'e gbe adœke 'e 'ɔ œrrr ga lafo zœ a? 'E jerœ bala œrrr ɓa lœ ogo nœ akuzu.»
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Yisu kpa pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Uzu á tshe dji o'o ama 'e; dá tshe dji ndje o'o ama mœ ye. Yé tsheneke á tshe kœyiyindœ o'o ama 'e nene, dá tshe yiyi ndje ndœ o'o ama mœ nene. Dœ tœnœ ataa tshe yiyi ndje ndœ tsheneke á tshe vwa mœ nene.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Ayambarœ zazu votɔ dœ ndjokpa dœ bisha gu lima dœ yanga, yé œ pa adœke: «Gbozu, aekpe ɨshirɨ mbœrœtœ endje lindœ o'o ama 'a dœ lɔkɔ á 'a pu o'o fœ endje dœ ɨ'ɨrɨ zœ.»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ wu lima Satana, tshe to ɓa lafo, œ te ga atɨ ɓata kœyerœwa yavuru.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 'E dji mœ kane! Mœ za awa fœ 'e adœke 'e zuru ayakoro œdœ akpalakongo dœ ada 'e, yé gbɔgbɔ 'e ropa œnœ yingba 'e. Ekperœ bale œ mbœrœtœ 'e nene.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Ataa atamœ gbaa, 'e sœsœ dœ yanga mbœrœ á aekpe ɨshirɨ mbœrœtœ endje lindœ o'o ama 'e nene, kashe 'e sœ dœ yanga mbœrœ á Ndjaba su ɨ'ɨrɨ 'e ga la buku nœ ye ɓa lafo.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Pe kpœtœ œsœnœ, Ɔtshɔ Ɨshirɨ za yanga fœ Yisu yé tshe pa adœke: «Aba, œɓœ kœdœ Gbozu nœ tshalafo œdœ tshapashɔ! Mœ donga ɓœ mbœrœ ɓœ ma œneke á ɓœ za yiwa tœnœ tœ azu á endje sœ dœ kœwusœtœ dœ pe azu á endje sœ dœ kœwusœrœ, yé á yisœ nœ fœ a'eara azu. Adjapu Aba, œbœ dá yindœ nœ adœke œ mbœrœtœ ye atamœ asœmœ.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Aba mœ katœ œrœ kɔ fœ mœ. Uzu œ wusœ ádá Gbolo nene, kashe kolœ Aba dá wusœ nœ; uzu bale œ wusœ ádá Aba nene, kashe kolœ Gbolo dá wusœ nœ œdœ pe endjeneke á Gbolo yindœ kœyisœ ye fœ endje.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Manda nœ, Yisu fatœ ye ga ndœ ayambarœ nœ ye œ pa fœ endje dœ kutɨ endje adœke: «Yanga nœ azu á endje sœ kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Gbambanœ nene, mœ pa ngbɨ fœ 'e adœke aayi kœgbara o'o œdœ agbozugo ndjoro gbe kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ, kashe endje wuwu nene. Endje gbe lima kœdji œneke á 'e dji, kashe endje djidji lima nene.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Anga ayi kœyisœ awa akwa bale áalafo lima mbœrœ kœwu lɔsu Yisu, yé á yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, œrœ gaɗe dá mœ kœmbœrœ yeka á kœgbɔ soro neke á ka nene a?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Yisu gi fœ she adœke: «O'o gaɗe dá endje sú ɓa la buku nœ awa akwa a? Ɓœ dɨ ma œnœ zœ kotoo?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Uzunœ gi fœ she adœke: «Œ li adœke ɓœ yindœ Gbozu Ndjaba nœ zœ dœ lɔsu zœ bale, dœ ɨshirɨ zœ djigi, dœ gbɔgbɔ zœ œdœ pe dœ gbetshelœ nœ zœ kɔ. Œ li ndje adœke ɓœ yindœ yanga zœ ɓata á ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ.»
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yisu pa fœ she adœke: «Ɓœ gi o'onœ dœ ɔtshɔnœ. Mbœrœ atamœ yeka á kœgbɔ soro neke á ka nene.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Kashe ayi kœyisœ awa akwanœ yi lima ndœ kœma adœke œne tete dœ o'o nene, œ yu Yisu adœke: «Yé ataa, œɗe dá dœ yanga mœ a?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yisu gi fœ she adœke: «Anga uzu bale to lima ɓa lœ Yerusaleme œ sœ kœro ga lœ Yeriko, yé œ wuta ga tœ ayi angba. Endje verœ lœba tœ ye, œ ko œrœ kɔ tœ ye, yé œ ɓi she ndoo dœ kuzu yeka á katœ ye dœ kœro endje.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Manda nœ teasho, anga nganga Ndjaba bale sœ lima kœro dœ awanœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu uzunœ asœmœ, tshe sha pa ye, yé œ ro zara da ye.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Manda nœ, anga Levi wuta ndje ga tœ oshonœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu uzunœ asœmœ, tshe sha pa ye, yé œ ro zara da ye.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Kashe anga uzu Samariya bale á tshe sœ lima kœna gene, wuta ga tœ uzunœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu she, oyo ye ka she.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Tshe gitœ ye ndoo dœ she, œ djutɔ uku tœ ye, yé œ ta kada œdœ vinu ga la nœ. Manda nœ, tshe za she ga pa mbarata nœ ye, œ na dœ she ga tœ anda nœ agene, yé á gbɔndœ ye.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Osho kɔrɔ pa nœ, tshe ko langere ngendja bisha fœ ayengɔ kœgbɔndœ anda nœ agenenœ, yé œ pa fœ she adœke: “Gbɔndœ uzunœ asœke. Œdœ ɓœ kœndɨ anga angbɨ ngendja pa ye kœropa nœ, mœ gi fœ ɓœ lɔkɔ á mœ kœgu tɔ kpœke.”»Langere ngendja|src="hk00168c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="10.35"
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Yé Yisu kpa yu ayi kœyisœ awa akwanœ adœke: «Ɓa tœ zœ nœ zœ, œɗe lœ ugurutœ azunœ asœmœ votɔ dá matœ ye adœke œshe kœdœ yanga uzu á ayi angba ɓi she a?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Ayi kœyisœ awa akwanœ gi adœke: «Tsheneke á tshe wu oyo ye, yé á gbɔndœ ye asœmœ.» Ngbewo Yisu kœpa fœ she adœke: «Gu zœ, yé œ mbœrœ ndje atamœ.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Lɔkɔ á Yisu dœ ayambarœ nœ ye sœ lima tœ awa, tshe wuta ga lœ anga tshalakpɨ bale, yé anga yashe bale lakpɨnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marta, za osho kœsœ fœ she ɓa sœnda nœ ye.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Tshe sœ lima dœ anga yingɔnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Mareya. Tshe sœ lima ga atɨ ɓa tœ ada Yisu, yé á sœ kœdji o'o á tshe sœ lima kœpa tœnœ.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Marta sœ lima dœ akwa ngbangbangba á ropa ye. Tshe na ndoo dœ Yisu œ pa fœ she adœke: «Gbozu, mara á yingɔ mœ ka kolœ tœ mœ tɨ kutɨ mœ kœmbœrœ akwa kɔ asœke, sœsœ kœmbœrœ œrœ bale ɓa ndœ zœ nene a? Pa fœ she tshe na, œ tɨ kane mœ ga lafo.»
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Gbozu Yisu gi fœ she adœke: «Marta, Marta, mœ wu adœke lɔsu zœ sœ ga lafo yé ɓœ sœ kœdɔtœ zœ mbœrœ œrœ ndjoro.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Kashe wusœ nœ adœke kolœ œrœ tshebabale dá sœ dœ ádá kœrosœ nœ. Œtœnœ dá Mareya ke œnœ ye asœmœ, uzu bale œ kakara tœ ye nene.»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.