Lucas 10

TAFO AYO (KXF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Manda nœ, Gbozu ke anga ayambarœ zazu votɔ dœ ndjokpa dœ bisha, yé œ vwa endje bisha bisha utshu ye dje lœ ongbo œdœ pe dje lakpɨ á tshe yindœ kœna lœ nœ dœ tœ ye.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Tshe pa fœ endje adœke: «Leyɔ doro ndjoro ɓa lœ kɨndɨ, kashe ayi kœkɔ tœnœ ngbangba nene. Mbœrœ tœnœ ataa, 'e kɨ fœ ayengɔ leyɔnœ adœke tshe vwa anga aayi akwa mbœrœ kœkɔ tœnœ.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 'E na zœ! Mœ sœ kœvwa 'e ɓata apata ɓa ugurutœ amuru.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Œdœ ngendja, œdœ ngbade, œdœ œrada, 'e zaza œrœ bale nene. 'E kaka tœ ala awa waa mbœrœ kœgo o'o dœ azu nene.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Lɔkɔ á 'e kœli ɓa sœnda nœ uzu, 'e pa utshunœ adœke: “Kœsœ gee sœ sœndanœ asœke.”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Œdœ uzu nœ kœsœ gee kœsœ sœndanœ, kœsœ gee nœ 'e œ sœ pa ye. Á kœsœsœ atamœ nene, kœsœ geenœ œ kwa ga ndœ 'e.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 'E sœ ɓa sœndanœ asœmœ, 'e zɨ œrœ dœ́ œ ndjo œrœ á endje to fœ 'e. Gbambanœ nene, œ li adœke ayi akwa gbɔ œrœ tshangba akwa nœ ye. 'E lolo lœ anda bale dœ bale na tœnœ nene.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 «Œdœ 'e kœwuta ga lœ ongbo yé á endje kœza osho kœsœ fœ 'e tœnœ, 'e zɨ œneke á endje to fœ 'e.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 'E she aayi koɓa á endje sœ kpœtœmœ, yé œ pa fœ endje adœke: “Ogo gbozu nœ Ndjaba wuta œrrr ga ndœ 'e ye.”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Kashe lœ ongbo á 'e kœli ga lœ nœ yé á endje kœzaza osho kœsœ fœ 'e nene, 'e wuta ga tœ ala awa dœ́ œ pa adœke:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “'A gɔrɔ trusha tshelœ ongbo nœ 'e á tɔpe tshada 'a ga atɨ fœ 'e. Andaa 'e wusœ nœ adœke, Ogo gbozu nœ Ndjaba wuta ga ndœ 'e ye.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e adœke: Dœ lɔkɔ kœwa ngbanga pa azu, ngbanga nœ azu tshelœ ongbonœ asœmœ œ sœ dœ ɔgbɔnœ kœropa œnœ azu Sodomo.»
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Oyo nœ 'e, azu tshalakpɨ Koraze! Oyo nœ 'e, azu tshalakpɨ Betesayida! Gbambanœ nene, œdœ afá á mœ mbœrœ ɓa ndœ 'e kœmbœrœ má tœ endje ɓa lakpɨ Tire œdœ ɓa lakpɨ Sidona, azu tsha ɓa zœ œ verœ má sake yé œ sœ ga lœ vorowo, mbœrœ kœma adœke œne fatshalɔsu œne ye.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Mbœrœ tœnœ ataa, dœ olo kœwa ngbanga, endje wa o'o nœ azu Tire œdœ azu Sidona tœ ɔgbɔnœ ɓata œnœ 'e nene.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Yé e'e dœ azu Kaparnawumu, 'e gbe adœke 'e 'ɔ œrrr ga lafo zœ a? 'E jerœ bala œrrr ɓa lœ ogo nœ akuzu.»
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Yisu kpa pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Uzu á tshe dji o'o ama 'e; dá tshe dji ndje o'o ama mœ ye. Yé tsheneke á tshe kœyiyindœ o'o ama 'e nene, dá tshe yiyi ndje ndœ o'o ama mœ nene. Dœ tœnœ ataa tshe yiyi ndje ndœ tsheneke á tshe vwa mœ nene.»
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ayambarœ zazu votɔ dœ ndjokpa dœ bisha gu lima dœ yanga, yé œ pa adœke: «Gbozu, aekpe ɨshirɨ mbœrœtœ endje lindœ o'o ama 'a dœ lɔkɔ á 'a pu o'o fœ endje dœ ɨ'ɨrɨ zœ.»
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ wu lima Satana, tshe to ɓa lafo, œ te ga atɨ ɓata kœyerœwa yavuru.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 'E dji mœ kane! Mœ za awa fœ 'e adœke 'e zuru ayakoro œdœ akpalakongo dœ ada 'e, yé gbɔgbɔ 'e ropa œnœ yingba 'e. Ekperœ bale œ mbœrœtœ 'e nene.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Ataa atamœ gbaa, 'e sœsœ dœ yanga mbœrœ á aekpe ɨshirɨ mbœrœtœ endje lindœ o'o ama 'e nene, kashe 'e sœ dœ yanga mbœrœ á Ndjaba su ɨ'ɨrɨ 'e ga la buku nœ ye ɓa lafo.»
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Pe kpœtœ œsœnœ, Ɔtshɔ Ɨshirɨ za yanga fœ Yisu yé tshe pa adœke: «Aba, œɓœ kœdœ Gbozu nœ tshalafo œdœ tshapashɔ! Mœ donga ɓœ mbœrœ ɓœ ma œneke á ɓœ za yiwa tœnœ tœ azu á endje sœ dœ kœwusœtœ dœ pe azu á endje sœ dœ kœwusœrœ, yé á yisœ nœ fœ a'eara azu. Adjapu Aba, œbœ dá yindœ nœ adœke œ mbœrœtœ ye atamœ asœmœ.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Aba mœ katœ œrœ kɔ fœ mœ. Uzu œ wusœ ádá Gbolo nene, kashe kolœ Aba dá wusœ nœ; uzu bale œ wusœ ádá Aba nene, kashe kolœ Gbolo dá wusœ nœ œdœ pe endjeneke á Gbolo yindœ kœyisœ ye fœ endje.»
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Manda nœ, Yisu fatœ ye ga ndœ ayambarœ nœ ye œ pa fœ endje dœ kutɨ endje adœke: «Yanga nœ azu á endje sœ kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Gbambanœ nene, mœ pa ngbɨ fœ 'e adœke aayi kœgbara o'o œdœ agbozugo ndjoro gbe kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ, kashe endje wuwu nene. Endje gbe lima kœdji œneke á 'e dji, kashe endje djidji lima nene.»
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Anga ayi kœyisœ awa akwa bale áalafo lima mbœrœ kœwu lɔsu Yisu, yé á yu she adœke: «Ayi kœyisœrœ, œrœ gaɗe dá mœ kœmbœrœ yeka á kœgbɔ soro neke á ka nene a?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yisu gi fœ she adœke: «O'o gaɗe dá endje sú ɓa la buku nœ awa akwa a? Ɓœ dɨ ma œnœ zœ kotoo?»
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Uzunœ gi fœ she adœke: «Œ li adœke ɓœ yindœ Gbozu Ndjaba nœ zœ dœ lɔsu zœ bale, dœ ɨshirɨ zœ djigi, dœ gbɔgbɔ zœ œdœ pe dœ gbetshelœ nœ zœ kɔ. Œ li ndje adœke ɓœ yindœ yanga zœ ɓata á ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ.»
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yisu pa fœ she adœke: «Ɓœ gi o'onœ dœ ɔtshɔnœ. Mbœrœ atamœ yeka á kœgbɔ soro neke á ka nene.»
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Kashe ayi kœyisœ awa akwanœ yi lima ndœ kœma adœke œne tete dœ o'o nene, œ yu Yisu adœke: «Yé ataa, œɗe dá dœ yanga mœ a?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Yisu gi fœ she adœke: «Anga uzu bale to lima ɓa lœ Yerusaleme œ sœ kœro ga lœ Yeriko, yé œ wuta ga tœ ayi angba. Endje verœ lœba tœ ye, œ ko œrœ kɔ tœ ye, yé œ ɓi she ndoo dœ kuzu yeka á katœ ye dœ kœro endje.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Manda nœ teasho, anga nganga Ndjaba bale sœ lima kœro dœ awanœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu uzunœ asœmœ, tshe sha pa ye, yé œ ro zara da ye.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Manda nœ, anga Levi wuta ndje ga tœ oshonœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu uzunœ asœmœ, tshe sha pa ye, yé œ ro zara da ye.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Kashe anga uzu Samariya bale á tshe sœ lima kœna gene, wuta ga tœ uzunœ asœmœ. Lɔkɔ á tshe wu she, oyo ye ka she.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Tshe gitœ ye ndoo dœ she, œ djutɔ uku tœ ye, yé œ ta kada œdœ vinu ga la nœ. Manda nœ, tshe za she ga pa mbarata nœ ye, œ na dœ she ga tœ anda nœ agene, yé á gbɔndœ ye.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Osho kɔrɔ pa nœ, tshe ko langere ngendja bisha fœ ayengɔ kœgbɔndœ anda nœ agenenœ, yé œ pa fœ she adœke: “Gbɔndœ uzunœ asœke. Œdœ ɓœ kœndɨ anga angbɨ ngendja pa ye kœropa nœ, mœ gi fœ ɓœ lɔkɔ á mœ kœgu tɔ kpœke.”»Langere ngendja|src="hk00168c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="10.35"
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Yé Yisu kpa yu ayi kœyisœ awa akwanœ adœke: «Ɓa tœ zœ nœ zœ, œɗe lœ ugurutœ azunœ asœmœ votɔ dá matœ ye adœke œshe kœdœ yanga uzu á ayi angba ɓi she a?»
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ayi kœyisœ awa akwanœ gi adœke: «Tsheneke á tshe wu oyo ye, yé á gbɔndœ ye asœmœ.» Ngbewo Yisu kœpa fœ she adœke: «Gu zœ, yé œ mbœrœ ndje atamœ.»
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Lɔkɔ á Yisu dœ ayambarœ nœ ye sœ lima tœ awa, tshe wuta ga lœ anga tshalakpɨ bale, yé anga yashe bale lakpɨnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marta, za osho kœsœ fœ she ɓa sœnda nœ ye.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Tshe sœ lima dœ anga yingɔnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Mareya. Tshe sœ lima ga atɨ ɓa tœ ada Yisu, yé á sœ kœdji o'o á tshe sœ lima kœpa tœnœ.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Marta sœ lima dœ akwa ngbangbangba á ropa ye. Tshe na ndoo dœ Yisu œ pa fœ she adœke: «Gbozu, mara á yingɔ mœ ka kolœ tœ mœ tɨ kutɨ mœ kœmbœrœ akwa kɔ asœke, sœsœ kœmbœrœ œrœ bale ɓa ndœ zœ nene a? Pa fœ she tshe na, œ tɨ kane mœ ga lafo.»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Gbozu Yisu gi fœ she adœke: «Marta, Marta, mœ wu adœke lɔsu zœ sœ ga lafo yé ɓœ sœ kœdɔtœ zœ mbœrœ œrœ ndjoro.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Kashe wusœ nœ adœke kolœ œrœ tshebabale dá sœ dœ ádá kœrosœ nœ. Œtœnœ dá Mareya ke œnœ ye asœmœ, uzu bale œ kakara tœ ye nene.»
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.