Atos 2
TAFO AYO (KXF) vs NVT
1 Lɔkɔ á olo angbo Patekɔte li, ayindœ Yisu ngbɔɓatœ endje para kɔkɔ ga tœnœ.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Trale, ɨngɨrɨ to ɓa lafo ɓata egerœ yugu yé œ su tshelœ anda á endje sœ lima tœnœ djigi.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Endje wu œrœ á wuta ga ndœ endje ɓata owo, œ kurutshelœtœ endje á sœ ga pa kumu uzu dœ uzu.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Endje para kɔkɔ gbɔ Ɔtshɔ Ɨshirɨ yé œ tetœ kœpa angbɨ o'o ama ogo ɓata á Ɨshirɨ to fœ endje.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Anga Ayuda nœ ɔtshɔ lɔsu sœ ndje lima lœ Yerusaleme, endje to lima djelœ ogo kɔ pa ɔshɔ.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Ɨngɨrɨ yugunœ za lima osho djigi, yé ukpulu azu ngbɔɓatœ endje œ sœ kœkɨtœ œsœnœ, mbœrœ uzu dœ uzu sœ lima kœdji o'o dœ adja o'o ama ogo ye.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Endje kɨtœ œsœnœ, œ sœ dœ yanga yé á pa adœke: «Azunœ asœ para kɔkɔ á endje pa o'o asœ, dœ́dœ́ azu Galilayi nene a?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Œ mbœrœ koto á uzu dœ uzu lœ ugurutœ azœ sœ kœdji endje dœ o'o ama ogo ye a?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Ugurutœ azœ, a sœ dœ Aparte, Amede dœ Elame, azu ogo Mezopotami, azu ogo Yuda dœ kapadose, azu ogo Ponte dœ Azi,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 azu ogo Friji dœ Pafili, azu ogo Ezipito dœ azu tshakala ogo Sirene ɓa lœ Libi; anga endje kœdœ endjeneke á endje to lœ Roma,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 adja Ayudanœ œdœ azu neke á endje wuta aayi kœdonga Ndjaba nœ Ayuda asœmœ; azu ogo Krete dœ endje nœ Arabi. Kashe azœ para kɔkɔ, a dji endje kœpa o'o dœ ama ogo azœ, kœgbara ogboro œrœ á Ndjaba mbœrœ.»
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Endje kɔkɔ, endje kɨ lima tœ œsœnœ, yé œ yutœ endje adœke: «Œ yindœ kœpa adœke gaɗe dœ mœ a?»
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Kashe anga azu sœ lima kœmɔ endje adœke: «Ipi dá mbœrœ endje asœmœ.»
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Yé Petro kœza o'o ugurutœ aayi avwa ndjokpa dœ bale á endje sœ lima tœ œsœnœ, á kœpa dœ ɔgbɔ adœke: «E'e dœ Ayuda œdœ pe 'e dœ azu para kɔkɔ á 'e sœ lœ Yerusaleme kpœke, 'e wusœ œneke á sœ kœrotœ nœ, 'e dara utu 'e yé œ dji mœ dœ ɔtshɔnœ.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Wala, azunœ asœke ndjondjo ipi ɓata á 'e sœ kœgbe tœnœ asœmœ nene: mbœrœ a sœ damba kolœ dœ ada ɔlɔ mindu dœ vana gbambanœ.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Kashe œneke á sœ kœmatœ endje ngɔngɔ asœke kœdœ o'o á ayi kœgbara o'o Jowele pa lima. Tshe gbara lima adœke:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 “Ndjaba pa adœke: Lɔkɔ kœka tshapashɔ,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Adjapu, ɔlɔnœ asœmœ
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Mœ mbœrœ bala ogboro œrœ ɓa lafo, yé œ ma ambara afá ɓa pa ɔshɔ ɓa ke:
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Ɔlɔ œ fa butshɔ,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Yé uzu kɔ á tshe kɨ dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu, tshe she.”
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 «Azu tshelœ Israyele, 'e dji o'o mœ: Yisu, uzu tshœlœ Nazarete kœdœ lima uzu á Ndjaba ma gbɔgbɔ nœ ye fœ 'e lœ ye dœ awa nœ kœmbœrœ afá, ogboro œrœ œdœ kœma ambárá œrœ ɓa ugurutœ 'e ɓata á 'e wusœ nœ dœ tœ'e.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Uzunœ asœmœ, 'e za lima she ga tshaabrœ azu á endje wuwusœ Ndjaba nene, yekane á endje wo she á kuru she ga pa kurushi lindœ agbe nœ Ndjaba á tshe guma.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Kashe Ndjaba she she, yé œ gbota she lœ kanga nœ kuzu mbœrœ œ lili adœke kuzu ropa ye dœ gbɔgbɔ nene.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Davidi pa lima o'o tœ upu nœ ye adœke:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Mbœrœ tœnœ ataa, lɔsu mœ su dœ yanga
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Gbambanœ nene, Gbozu, ɓœ katœ mœ tɨ
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Ɓœ yi lima sœ awa soro fœ mœ,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 «Aaya, œ li adœke mœ pa o'ara fœ 'e tœ upu nœ ata azœ dœ Davidi: tshe tshu lima, endje shi she yé tshapa udu ye sœpe damba œrrr kpesheke ndœ azœ.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Kashe œshe kœdœ lima ayi kœgbara o'o, yé tshe wusœ nœ adœke Ndjaba dara lima ama ye adœke anga gbolo tshelœ ye œ te gbozu manda ye.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Davidi wu lima sœ œrœ á yindœ kœwuta bala tœnœ, yé tshe gbara lima o'o kœshe nœ Masiya. Tœnœ dá tshe pa lima adœke: “Tshe sœsœpe lima lœ ogo nœ akuzu nene, yé tshe fufu lima nene.”
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Adja Ndjaba she Yisu lœ akuzu. A'a para kɔkɔ kœdœ atimu nœ o'onœ.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ndjaba za she ɓa tœ kuni ye, œ to Ɔtshɔ Ɨ'ɨrɨ á tshe pa lima tœ ye fœ she á tshe kurutshelœ nœ tœ 'a ɓata á 'e sœ kœwu tœnœ á sœ kœdji tœnœ.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Davidi ɔɔ ga lafo nene gbaa, kashe tshe pa adœke:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 œrrr ga tœ lɔkɔ á mœ fa azu á endje yiangba zœ, ga tshada zœ ɓata mbata.”
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 «Azu Israyele, 'e wusœ nœ dœ ɔtshɔnœ adœke: Yisu á 'e kuru she lima ga pa kurushi asœmœ, Ndjaba mbœrœ adœke tshe fa Gbozu, yé œ fa Kristu.»
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Lɔkɔ á azu dji o'onœ asœmœ ataa, lɔsu endje ka endje, yé endje yu Petro œdœ pe anga udu aayi avwa adœke: «Aaya, 'a mbœrœ gaɗe?»
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Petro gi fœ endje adœke: «'E fatshalɔsu 'e: uzu dœ uzu gbɔ batisimu dœ ɨ'ɨrɨ Yisu Kristu yeka á Ndjaba kœdjerœndœ ekperœ nœ 'e. Yé Ndjaba œ to Ɔtshɔ Ɨshirɨ fœ 'e.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Gbambanœ nene, o'o nœ Ɔtshɔ Ɨshirɨ á Ndjaba pa lima tœnœ, œ sœ mbœrœ e'e dœ agbolo nœ 'e, œdœ ndje pe azu á endje sœ lœ ɨngɨrɨnœ, endjeneke á Gbozu Ndjaba nœ azœ œ 'e bala endje.»
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Petro kpa pa o'o ndjoro fœ endje. Tshe pa ala o'o kɔ adœke endje yindœ œneke á œne pa, yé œ gbota gbetshelœ nœ endje dœ kœpa adœke: « 'E yindœ soro á Ndjaba za fœ 'e mbœrœ á kœgitœ 'e ugurutœ azu osho asœ á ɔtshɔ endje gaga nene!»
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Endje neke á endje yi lima ndœ o'o nœ ye, endje gbɔ batisimu. Yé dœ ɔlɔnœ asœmœ, azu ga pa œrœ nœ́ kutu votɔ te lima ga ndœ ukpulu ayindœ Yisu.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Endje zatœ endje djigi ga tœ kœyisœrœ nœ aayi avwa yé œ sœ kœngbɔɓatœ endje lœ yazu, œ sœ kœkurutshelœ mapa tœ endje dœ pe kœkɨ fœ Ndjaba kpœtœ œsœnœ awa bale.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Awa li lima tœ endje kpa kpa kpa ye: Aayi avwa mbœrœ ogboro œrœ yé œ má ndje ambáránœ.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Ayindœ Yisu para kɔkɔ sœ lima kpœtœ œsœnœ bale yé œ ngboɓa œrœ nœ endje kɔ ga tœ nœ bale.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Endje ka lima kɨndɨ nœ endje ndje dœ œrœ nœ endje á kurutshelœ ngendjanœ dœ mara adœke uzu dœ uzu gbɔ liaka ogo nœ ye.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Endje sœ lima kœngbɔɓatœ endje ɔlɔ dœ ɔlɔ ɓa lœ Tepelo, yé œ sœ lima kœzɨ œrœ kpœtœ œsœnœ bale ɓa lœ anda nœ endje. Endje sœ lima kœzɨ œrœ dœ yanga œdœ ɔtshɔ lɔsu.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Endje sœ lima kœdonga Ndjaba, yé azu kɔ yi lima ndœ endje waa. Ɔlɔ dœ ɔlɔ, Gbozu sœ kœyi endjeneke á endje gbɔ kœshe ga ugurutœ azu Ikrizia.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.