Atos 19
TAFO AYO (KXF) vs VC
1 Ɔlɔ á Apolo sœ lima ɓa lœ Koriti, Polo ro lima tɔ lœ kaga lœ aya Azi yeka á jerœ ga lœ Efeze. Ɓa zœ, tshe gbɔ lima anga ayindœ Yisu,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 á yu endje adœke: «'E gbɔ lima Ɔtshɔ Ɨshirɨ ɔlɔ á 'e te ayindœ Yisu ye a?» Endje kœgi fœ she adœke: «'A djidji ndje anga nœ adœke Ɔtshɔ Ɨshirɨ sœ zœ nene.»
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Polo kpa kœyu endje adœke: «Ka batisimu gaɗe dá 'e gbɔ a?» Endje kœgi fœ she adœke: «'A gbɔ batisimunœ á Yowane ayi kœza Batisimu yisœ nœ.»
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Polo kœgi adœke: «Adjapu Yowane sœ lima kœza batisimu fœ azu á endje fatshalɔsu endje, yé tshe sœ lima kœpa fœ endje adœke endje yindœ uzu á tshe na manda œne, œ yindœ kœpa adœke Yisu.»
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Endje dji o'onœ asœmœ, yé œ gbɔ lima batisimu dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu Yisu.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Polo kœto kane ye ga pa endje, yé endje kœgbɔ Ɔtshɔ Ɨshirɨ. Endje tetœ kœpa tafo o'o ama ogo dœ pe kœmɨndœ o'o á to ɓa ndœ Ndjaba.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Azu wuta lima kɔkɔ ga pa œrœ nœ́ ndjokpa dœ bisha.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Polo sœ lima kœro ga lœ Sinagoga, yé lœ yapu votɔ, tshe sœ lima kœyisœ œrœ tœ upu nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba dœ awa nene, yé œ pa o'o dœ mara adœke endje á endje dji she, yindœ o'o á tshe sœ kœpa tœnœ.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Kashe anga azu sœ lima dœ gbɔkumu, œ vwaratœ endje tœ kœyindœ nœ yé œ sœ kœmɔ awa nœ Gbozu kpœtœ ala angbɔtœ. Polo katœ endje tɨ œ ko ayindœ Yisu potœ ye, yé œ tetœ kœyisœ œrœ fœ endje ɔlɔ dœ ɔlɔ ɓa lœ anda lakɔrɔ nœ Tiranuse.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Tshe mbœrœ lima ataa manda ungu bisha yeka á azu kɔ á endje sœ lœ ogo Azi, œdœ Ayuda œdœ Agreke, endje dji lima o'o nœ Gbozu.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Ndjaba sœ lima kœmbœrœ ogboro œrœ lœ awa nœ Polo.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Mbœrœ tœnœ ataa, anga azu sœ lima kœgu dœ siriki á goro ɔkɔ Polo fœ aayi koɓa. Koɓa nœ endje ka lima tœ endje yé ekpe ɨshirɨ gi lima tœ ye pa azu.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Anga Ayuda á endje sœ lima kœro dje tœ osho kɔ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ pa azu koɓa asœmœ yamba lima kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu. Endje pa lima adœke: «Mœ pa fœ 'e adœke dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu Yisu á Polo œ yisœ œrœ tœ upu nœ ye asœmœ, 'e wuta ye!»
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Azu á endje le lima œrœ nœ asœmœ kœdœ agbolo yakoshe mindu dœ bisha (7) nœ anga gbozu nganga Ndjaba nœ Ayuda á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Seva.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Kashe ɔlɔ bale, ekpe ɨshirɨ gi lima fœ endje adœke: «Yisu a? Mœ wusœ ye, yé mœ wu ndje sœ Polo. Kashe e'e a, 'e kœdœ aɗe e?»
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Yé yakoshe á tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨnœ pa ye kœi ga ugurutœ endje dœ gbɔgbɔ kɔ, œ kœtetœ kœɓi lima endje, œ suru tshelœ lœba, dœ pe kœtu uku tœ endje, á endje tɔ lima sœnda dœ ɔrɔ á kpa ye.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Azu para lœ Efeze, Ayuda dœ pe angbɨ azu dji lima o'onœ asœmœ, yé awa za endje yeka á endje lɨ lima œsœ ɨ'ɨrɨ Gbozu Yisu.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Azu ndjoro á endje yi lima ndœ Yisu, tetœ kœna tœnœ mbœrœ kœpandœ ekperœ á endje mbœrœ lima dœ tshama endje ga lafo.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Anga endje ndjoro á endje sœ lima kœfa œrœ tsharawo, ko œrœ nœ endje para ga shu, yé á endje sho lima ukpulunœ tœ ala azu para. Endje dɨ lima œrœnœ kɔ mbœrœ kœwusœ amanœ, œ wu lima adœke mbetinœ kɔ á endje sho li dœ Langere ngendja kutu zazu bisha dœ ndjokpa (250.000).
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Mbœrœ tœnœ ataa, Ɔtshɔ O'o za lima osho, azu ndjoro yi lima ndœ nœ lœ awa nœ gbɔgbɔ nœ Gbozu.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Manda o'onœ asœmœ, Polo wa o'o lœ awa nœ Ɨshirɨ kœro ga lœ Yerusaleme yé tshe vwanga tɔ lœ Masedwane dœ pe Akayi. Tshe pa ndje adœke: «Ɔlɔ á mœ kœwuta ɓa zœ, œ li ndje adœke mœ kpa ro ndje ga lœ Roma.»
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Tshe vwa anga anganœ bisha, Atimote dœ Eraste ga lœ Masedwane, yé œ sœpe damba œnœ ye lima kœlo lœ Azi.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Kolœ dœ lɔndɔnœ asœmœ dá egerœ djingili wuta lima tœ upu nœ awa nœ Gbozu ɓa lœ Efeze.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Anga ayi kœfatshelœ ɔrœ, á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Demetriyuse, sœ lima kœmbœrœ a 'eara anda tepelo nœ Artemise dœ kœwo, yé œ sœ lima kœte ngendja fœ endje waa.Ndjaba yashe Artemise|src="hk00286c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="19.24"
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Tshe ngbɔɓa lima aayi kœfatshelœ ɔrœ dœ pe anga aayi akwa kɔ á endje sœ lima kœmbœrœ mara akwanœ asœmœ, á pa fœ endje adœke: «'E wusœ nœ ye anga mœ; a kœsœ dœ ɔtshɔnœ, œ to kolœ manda akwa nœ azœ asœ.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Yé 'e sœ kœwu tœnœ too 'e sœ kœdji azu kœpa adœke: Polonœ asœmœ sœ kœmɨndœ nœ adœke andjaba á azu mbœrœ endje dœ kane endje dœ́dœ́ ɔtshɔ andjaba nene. Azu ndjoro dji o'onœ yé œ fa lɔsu endje ndœ nœ. Tshe mbœmbœrœ kolœ ɓa lœ Efeze nene, kashe dje ndje lœ Azi para.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Œ dœ́dœ́ kolœ azœ dá o'onœ asœ œ ndɨ akwa nœ azœ nene, kashe œ ndɨ ndje anda Tepelo nœ egerœ ndjaba yashe Artemise. Azu œ wu andanœ gbambanœ yé endje kpa lɨsœ nœ nene. Mbœrœ Azi dœ pe ogo djigi sœ lima kœdonga ndjabanœ asœmœ.»
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Manda kœpa o'onœ asœmœ ataa, azu kɔ á endje dji djerœ ókó, œ sœ kœta rawa adœke: «Artemise, egerœ ndjaba yashe lœ ongbo Efeze!»
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Azu tshelœ ongbonœ djigi oma dœ o'o kekeke. Endje ko anga Polo á endje na tœ awa akwanœ bale dœ she, Agayuse dœ pe Aristarke azu Masedwane, na tœnœ ga la wutu mɔlɔ.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Polo yi lima ndœ kœwuta ga utshu azunœ ga zœ, kashe ayambarœ pakata she yé.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Anga aayi akwa nœ lita á endje dœ lima anga Polo mɨ lima upu fœ she adœke, tshe kpa nana ga la wutu mɔlɔnœ nene.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, uzu dœ uzu sœ lima kœta rawa nœ ye dœ o'o nœ ye kpikpikpi, yé azu ndjoro ugurutœ endje kpa wuwusœ ádá á endje ngbɔtœ endje ndœ nœ nene.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Anga azu lœ ukpulu azunœ mɨndœ upunœ fœ anga uzu bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Alekezandre á Ayuda gavwa she ɓa utshu endje. Á tshe yi kane ye ga lafo ndœ kœyu o'o.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Kashe ɔlɔ á ndje wusœ nœ adœke œshe kœdœ uzu Yuda, endje kpa ta rawa manda ada ɔlɔ bisha adœke: «A donga Artemise lœ Efeze!»
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Manda nœ, anga gbozu tshelœ ongbonœ u endje ga tœnœ yé á pa adœke: «Azu Efeze, uzu ɗe dá wuwusœ nœ adœke ongbo Efeze sœ dœ anda tepelo nœ Artemise œdœ pe œrœ á endje gɨ á to ɓa lafo á te nene a?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Uzu bale œ shara o'onœ asœ nene, œ li adœke a sœ koko, yé a katœ kœmbœrœ œrœ á ádánœ gugu nene.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Azu á 'e to endje na tœnœ ga mœ asœ gugu œsœ ndjaba nœ azœ nene, endje zɨzɨ ndje angba nene.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Œ kœsœ adœke Demetriyuse dœ pe azu akwa nœ ye asœ sœ dœ o'o dœ uzu, uzunœ na œ tɔ meza pa ye, ayi kœwa o'o sœ zœ dœ pe olo ngbanga sœ ndje zœ.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Yé anga o'o kœsœ ndje zœ, osho á azu œ ngbɔtœ endje ga tœnœ kœguma o'o, œ wa o'onœ zœ.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 A gbɔ o'o tœ œrœ á a ngbɔtœ azœ ga tœnœ kpesheke á mbœrœ asœ. Azu œ e azœ tœ aayi kœoma dœ o'o. Gbambanœ nene, anga uzu kœtɔ meza pa azœ, o'o nœ kœpa tœnœ œ gu nene.»
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 — ausente —
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.