Atos 19
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Ɔlɔ á Apolo sœ lima ɓa lœ Koriti, Polo ro lima tɔ lœ kaga lœ aya Azi yeka á jerœ ga lœ Efeze. Ɓa zœ, tshe gbɔ lima anga ayindœ Yisu,
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 á yu endje adœke: «'E gbɔ lima Ɔtshɔ Ɨshirɨ ɔlɔ á 'e te ayindœ Yisu ye a?» Endje kœgi fœ she adœke: «'A djidji ndje anga nœ adœke Ɔtshɔ Ɨshirɨ sœ zœ nene.»
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Polo kpa kœyu endje adœke: «Ka batisimu gaɗe dá 'e gbɔ a?» Endje kœgi fœ she adœke: «'A gbɔ batisimunœ á Yowane ayi kœza Batisimu yisœ nœ.»
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Polo kœgi adœke: «Adjapu Yowane sœ lima kœza batisimu fœ azu á endje fatshalɔsu endje, yé tshe sœ lima kœpa fœ endje adœke endje yindœ uzu á tshe na manda œne, œ yindœ kœpa adœke Yisu.»
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Endje dji o'onœ asœmœ, yé œ gbɔ lima batisimu dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu Yisu.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Polo kœto kane ye ga pa endje, yé endje kœgbɔ Ɔtshɔ Ɨshirɨ. Endje tetœ kœpa tafo o'o ama ogo dœ pe kœmɨndœ o'o á to ɓa ndœ Ndjaba.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Azu wuta lima kɔkɔ ga pa œrœ nœ́ ndjokpa dœ bisha.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Polo sœ lima kœro ga lœ Sinagoga, yé lœ yapu votɔ, tshe sœ lima kœyisœ œrœ tœ upu nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba dœ awa nene, yé œ pa o'o dœ mara adœke endje á endje dji she, yindœ o'o á tshe sœ kœpa tœnœ.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Kashe anga azu sœ lima dœ gbɔkumu, œ vwaratœ endje tœ kœyindœ nœ yé œ sœ kœmɔ awa nœ Gbozu kpœtœ ala angbɔtœ. Polo katœ endje tɨ œ ko ayindœ Yisu potœ ye, yé œ tetœ kœyisœ œrœ fœ endje ɔlɔ dœ ɔlɔ ɓa lœ anda lakɔrɔ nœ Tiranuse.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Tshe mbœrœ lima ataa manda ungu bisha yeka á azu kɔ á endje sœ lœ ogo Azi, œdœ Ayuda œdœ Agreke, endje dji lima o'o nœ Gbozu.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Ndjaba sœ lima kœmbœrœ ogboro œrœ lœ awa nœ Polo.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Mbœrœ tœnœ ataa, anga azu sœ lima kœgu dœ siriki á goro ɔkɔ Polo fœ aayi koɓa. Koɓa nœ endje ka lima tœ endje yé ekpe ɨshirɨ gi lima tœ ye pa azu.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Anga Ayuda á endje sœ lima kœro dje tœ osho kɔ kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ pa azu koɓa asœmœ yamba lima kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu. Endje pa lima adœke: «Mœ pa fœ 'e adœke dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu Yisu á Polo œ yisœ œrœ tœ upu nœ ye asœmœ, 'e wuta ye!»
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Azu á endje le lima œrœ nœ asœmœ kœdœ agbolo yakoshe mindu dœ bisha (7) nœ anga gbozu nganga Ndjaba nœ Ayuda á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Seva.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Kashe ɔlɔ bale, ekpe ɨshirɨ gi lima fœ endje adœke: «Yisu a? Mœ wusœ ye, yé mœ wu ndje sœ Polo. Kashe e'e a, 'e kœdœ aɗe e?»
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Yé yakoshe á tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨnœ pa ye kœi ga ugurutœ endje dœ gbɔgbɔ kɔ, œ kœtetœ kœɓi lima endje, œ suru tshelœ lœba, dœ pe kœtu uku tœ endje, á endje tɔ lima sœnda dœ ɔrɔ á kpa ye.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Azu para lœ Efeze, Ayuda dœ pe angbɨ azu dji lima o'onœ asœmœ, yé awa za endje yeka á endje lɨ lima œsœ ɨ'ɨrɨ Gbozu Yisu.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Azu ndjoro á endje yi lima ndœ Yisu, tetœ kœna tœnœ mbœrœ kœpandœ ekperœ á endje mbœrœ lima dœ tshama endje ga lafo.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Anga endje ndjoro á endje sœ lima kœfa œrœ tsharawo, ko œrœ nœ endje para ga shu, yé á endje sho lima ukpulunœ tœ ala azu para. Endje dɨ lima œrœnœ kɔ mbœrœ kœwusœ amanœ, œ wu lima adœke mbetinœ kɔ á endje sho li dœ Langere ngendja kutu zazu bisha dœ ndjokpa (250.000).
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Mbœrœ tœnœ ataa, Ɔtshɔ O'o za lima osho, azu ndjoro yi lima ndœ nœ lœ awa nœ gbɔgbɔ nœ Gbozu.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Manda o'onœ asœmœ, Polo wa o'o lœ awa nœ Ɨshirɨ kœro ga lœ Yerusaleme yé tshe vwanga tɔ lœ Masedwane dœ pe Akayi. Tshe pa ndje adœke: «Ɔlɔ á mœ kœwuta ɓa zœ, œ li ndje adœke mœ kpa ro ndje ga lœ Roma.»
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Tshe vwa anga anganœ bisha, Atimote dœ Eraste ga lœ Masedwane, yé œ sœpe damba œnœ ye lima kœlo lœ Azi.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Kolœ dœ lɔndɔnœ asœmœ dá egerœ djingili wuta lima tœ upu nœ awa nœ Gbozu ɓa lœ Efeze.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Anga ayi kœfatshelœ ɔrœ, á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Demetriyuse, sœ lima kœmbœrœ a 'eara anda tepelo nœ Artemise dœ kœwo, yé œ sœ lima kœte ngendja fœ endje waa.Ndjaba yashe Artemise|src="hk00286c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="19.24"
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Tshe ngbɔɓa lima aayi kœfatshelœ ɔrœ dœ pe anga aayi akwa kɔ á endje sœ lima kœmbœrœ mara akwanœ asœmœ, á pa fœ endje adœke: «'E wusœ nœ ye anga mœ; a kœsœ dœ ɔtshɔnœ, œ to kolœ manda akwa nœ azœ asœ.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Yé 'e sœ kœwu tœnœ too 'e sœ kœdji azu kœpa adœke: Polonœ asœmœ sœ kœmɨndœ nœ adœke andjaba á azu mbœrœ endje dœ kane endje dœ́dœ́ ɔtshɔ andjaba nene. Azu ndjoro dji o'onœ yé œ fa lɔsu endje ndœ nœ. Tshe mbœmbœrœ kolœ ɓa lœ Efeze nene, kashe dje ndje lœ Azi para.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Œ dœ́dœ́ kolœ azœ dá o'onœ asœ œ ndɨ akwa nœ azœ nene, kashe œ ndɨ ndje anda Tepelo nœ egerœ ndjaba yashe Artemise. Azu œ wu andanœ gbambanœ yé endje kpa lɨsœ nœ nene. Mbœrœ Azi dœ pe ogo djigi sœ lima kœdonga ndjabanœ asœmœ.»
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Manda kœpa o'onœ asœmœ ataa, azu kɔ á endje dji djerœ ókó, œ sœ kœta rawa adœke: «Artemise, egerœ ndjaba yashe lœ ongbo Efeze!»
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Azu tshelœ ongbonœ djigi oma dœ o'o kekeke. Endje ko anga Polo á endje na tœ awa akwanœ bale dœ she, Agayuse dœ pe Aristarke azu Masedwane, na tœnœ ga la wutu mɔlɔ.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Polo yi lima ndœ kœwuta ga utshu azunœ ga zœ, kashe ayambarœ pakata she yé.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Anga aayi akwa nœ lita á endje dœ lima anga Polo mɨ lima upu fœ she adœke, tshe kpa nana ga la wutu mɔlɔnœ nene.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, uzu dœ uzu sœ lima kœta rawa nœ ye dœ o'o nœ ye kpikpikpi, yé azu ndjoro ugurutœ endje kpa wuwusœ ádá á endje ngbɔtœ endje ndœ nœ nene.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Anga azu lœ ukpulu azunœ mɨndœ upunœ fœ anga uzu bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Alekezandre á Ayuda gavwa she ɓa utshu endje. Á tshe yi kane ye ga lafo ndœ kœyu o'o.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Kashe ɔlɔ á ndje wusœ nœ adœke œshe kœdœ uzu Yuda, endje kpa ta rawa manda ada ɔlɔ bisha adœke: «A donga Artemise lœ Efeze!»
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Manda nœ, anga gbozu tshelœ ongbonœ u endje ga tœnœ yé á pa adœke: «Azu Efeze, uzu ɗe dá wuwusœ nœ adœke ongbo Efeze sœ dœ anda tepelo nœ Artemise œdœ pe œrœ á endje gɨ á to ɓa lafo á te nene a?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Uzu bale œ shara o'onœ asœ nene, œ li adœke a sœ koko, yé a katœ kœmbœrœ œrœ á ádánœ gugu nene.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Azu á 'e to endje na tœnœ ga mœ asœ gugu œsœ ndjaba nœ azœ nene, endje zɨzɨ ndje angba nene.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Œ kœsœ adœke Demetriyuse dœ pe azu akwa nœ ye asœ sœ dœ o'o dœ uzu, uzunœ na œ tɔ meza pa ye, ayi kœwa o'o sœ zœ dœ pe olo ngbanga sœ ndje zœ.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Yé anga o'o kœsœ ndje zœ, osho á azu œ ngbɔtœ endje ga tœnœ kœguma o'o, œ wa o'onœ zœ.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 A gbɔ o'o tœ œrœ á a ngbɔtœ azœ ga tœnœ kpesheke á mbœrœ asœ. Azu œ e azœ tœ aayi kœoma dœ o'o. Gbambanœ nene, anga uzu kœtɔ meza pa azœ, o'o nœ kœpa tœnœ œ gu nene.»
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 — ausente —
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.