1 Tessalonicenses 2

TAFO AYO (KXF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Alaya, 'e wusœ nœ dœ ɔtshɔnœ dœ tœ 'e adœke 'a nana lima ga ndœ 'e gbambanœ nene.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 'E wusœ nœ ndje adœke lima utshunœ, endje gu 'a yé œ mbœrœ œrœ kanga fœ 'a ɓa lœ Filipo. Kashe Ndjaba to gbɔgbɔ fœ 'a adœke 'a mɨndœ Ɔtshɔ O'o fœ 'e ugurutœ azu ndjoro á endje sœ lima kœkpa kundœ 'a.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Gbambanœ nene, kœyisœrœ á 'a sœ kœyisœ nœ fœ azu kɔ toto lœ djingili too lœ ádá œrœ nœ uburu nene, yé 'a papara awa kœfara uzu bale nene.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Kashe 'a sœ kolœ kœmɨndœ nœ ɓata á Ndjaba yindœ nœ, mbœrœ tshe wu lɔsu 'a yé á za Ɔtshɔ O'o nœ ye fœ 'a. 'A mbœmbœrœ adœke 'a ga tœ ala azu nene, kashe 'a ga tœ ala Ndjaba á tshe wusœ lɔsu 'a.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Mbœrœ tœnœ ataa, 'e wusœ nœ dœ ɔtshɔnœ adœke 'a papa o'o nœ afara bale nene; 'a sœsœ ndje dœ gbetshelœ nœ zɨndœ nene, kashe Ndjaba bale dá dœ timunœ.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Yé œdœ ɓa ndœ 'e, œdœ ɓa ndœ anga azu kpi, 'a papara kœlɨsœtœ ɓa ndœ uzu bale nene.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Andaa ɓata aayi avwa nœ Kristu, 'a li má ndœ kœma tshagbozu nœ 'a dœ gbɔgbɔ fœ 'e ye. Kashe 'a sœ lima ugurutœ 'e dœ lɔsu 'a zɨtɨ ɓata ayi gbolo á tshe sœ kœgbɔndœ agbolo nœ ye.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Ataa, mbœrœ kœyindœsho nœ 'a ga ndœ 'e, 'a yiyi lima ndœ kœyi kolœ sœ Ɔtshɔ O'o nœ Ndjaba fœ 'e nene, kashe 'a yi ndje lima kœzatœ 'a djigi fœ 'e. Gbambanœ nene, œsœ 'e lɨ lima tœ ala 'a waa.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Alaya, 'e gbe dœ ɔgbɔ akwa á 'a mbœrœ œdœ kœmɔ. 'A mbœrœ lima akwa butshɔ dœ ɔlɔ mbœrœ adœke 'a wuwuta kongba pa uzu bale nene, kolœ mbœrœ kœyisœ Ɔtshɔ O'o nœ Ndjaba fœ 'e.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 E'e œdœ Ndjaba ndje kœdœ atimu kœwu adœke ɔtshɔ 'a ga ndœ 'e dœ́ ayindœ Yisu sœ lima yerœ, ndjii œdœ dœ mara adœke uzu gbagbagbara 'a nene.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Yé 'e wu lima sœ nœ adœke mara kœmbœrœtœ 'a ga ndœ uzu bale dœ bale ugurutœ 'e sœ ɓata mara á aba gbolo œ mbœrœ dœ agbolo nœ ye.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 'A yisœ o'o fœ 'e adœke 'e sœ dœ gbɔgbɔ yé 'a sœ kœpa kpœpanœ kpœpanœ adœke mara kœmbœrœtœ 'e sœ liaka gbetshelœ nœ Ndjaba, œshe á tshe sœ kœ'e 'e kœli ga lœ Ogo gbozu nœ ye œdœ ga lœ mokɔ nœ ye.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Mbœrœ tœnœ ataa, 'a sœ kœza mershe fœ Ndjaba ɔlɔ dœ ɔlɔ tœ upu adœke lɔkɔ á 'a mɨ lima ndœ o'o ama Ndjaba fœ 'e, 'e dji yé 'e zaza lima kolœ ɓata amba o'o nœ azu gbambanœ nene, kashe 'e dji ɓata adja o'o ama Ndjaba. O'onœ asœmœ mbœrœ akwa lœ e'e dœ́ ayindœ Yisu.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Gbambanœ nene, alaya, e'e dœ́ azu Tesalonike, 'e mbœrœ tshetœ mara œrœ nœ azu Ikrizia nœ Ndjaba ɓa lœ ogo Yuda. Endje sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ Yisu Kristu. 'E wu oyo tshakane adja aaya 'e ɓata á azu Ikrizia lœ Yuda wu lima tshakane aaya ndje dœ́ Ayuda.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Endje á endje wo lima Gbozu Yisu dœ pe aayi kœgbara o'o, endje mbœrœ ndje œrœ kanga fœ 'a, endje sœ kœmbœrœ œrœ á gaga tœ ala Ndjaba nene, yé endje kœdœ ayingba nœ azu para.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Endje sœ kœpakata 'a ndœ kœyisœ o'o ama Ndjaba fœ angbɨ azu mbœrœ kœshe endje, yé ɔlɔ dœ ɔlɔ, ekperœ nœ endje ropa nœ ye. Kashe ga tœ ndɔngɔlɔnœ, ókó nœ Ndjaba te ga pa endje ye.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Tœ a'a, alaya, 'a kurutshelœtœ 'a dœ 'e lœ ɔkɔ lœ olo teasho kashe œ dœ́dœ́ ɓa tœ lɔsu nene. 'A mbœrœ kɔ adœke 'a kwa kœwu 'e, mbœrœ 'a sœ kœgbe dœ 'e waa.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Mbœrœ tœnœ ataa, 'a yi má ndœ kœkwa ga ndœ 'e; yé œmœ Polo, mœ gbe má kœkwa tœnœ awa ndjoro, kashe Satana dá pakata 'a.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Gbambanœ nene, e'e dá 'a za lɔsu 'a ga pa 'e, e'e kœdœ yanga nœ 'a œdœ ambárá œrœ á za egerœ kumu fœ 'a ɓa utshu Gbozu Yisu lɔkɔ á tshe kwa bala tœ ye.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Adjapu, e'e kœdœ mokɔ œdœ yanga nœ 'a.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.