1 Coríntios 4
TAFO AYO (KXF) vs NVT
1 Ataa, œ li adœke 'e wu 'a ɓata aayi akwa nœ Kristu œdœ ɓata endje á endje sœ mbœrœ kœgbɔndœ adja o'o nœ Ndjaba á zatœ ye yiwa tœnœ.
1 Portanto, devemos ser considerados simples servos de Cristo, encarregados de explicar os mistérios de Deus.
2 Andaa, œrœ kɔ á endje sœ kœyɔndœ nœ ɓa ndœ aayi kœgbɔndœrœ, kœdœ kœmbœrœtœ osho lindœ nœ.
2 De um encarregado espera-se que seja fiel.
3 Tœ œmœ, œdœ e'e too anga azu kœwa ngbanga pa mœ, œ mbœrœ œrœ tœ mœ nene. Gapa nœ, mœ wa ngbanga nœ mœ dœ tœ mœ nene.
3 Quanto a mim, pouco importa como sou avaliado por vocês ou por qualquer autoridade humana. Na verdade, nem minha própria avaliação é importante.
4 Dœ adjapu, gbetshelœ nœ mœ sœsœ kœgbagbara mœ tœ œrœ bale nene, kashe œ dœ́dœ́ œtœnœ dá sœ kœma adœke mœ sœ ndjii nene. Tsheneke á tshe wa ngbanga nœ mœ kœdœ Gbozu.
4 Minha consciência está limpa, mas isso não prova que estou certo. O Senhor é quem me avaliará e decidirá.
5 Mbœrœ tœnœ ataa, 'e wawa ngbanga ga pa uzu utshu nœ lɔkɔ kœwa ngbanga nene. 'E kate adœke Gbozu na yeka. Œshe dá ma œneke kɔ á zatœ endje yiwa tœnœ œdœ gbetshelœ á sœ ɓa lɔsu azu ngbɨ ga ushu. Dœ tœnœ ataa, uzu dœ uzu œ gbɔ kœdonga osho nœ Ndjaba á kwatœ endje ga ndœ ye.
5 Portanto, não julguem ninguém antes do tempo, antes que o Senhor volte. Pois ele trará à luz nossos segredos mais obscuros e revelará nossas intenções mais íntimas. Então Deus dará a cada um a devida aprovação.
6 Alaya mœ, mœ pa o'onœ asœmœ tœ upu nœ mœ œdœ tœ upu nœ Apolo mbœrœ adœke œ yisœ œrœ fœ 'e. Mœ yindœ nœ adœke lœ awa nœ kœmarœ nœ 'a, 'e wusœ ádá awa o'onœ asœ: «Œ li adœke 'e ka kpœpa mapaka neke á endje sú», yé 'e dudu okoro 'e kolœ pa uzu bale nene, yé œ yiangba anga nene.
6 Irmãos, usei a mim mesmo e a Apolo para ilustrar o que lhes tenho dito. Se aprenderem a não ir além daquilo que está escrito, não se orgulharão de um à custa de outro.
7 Gbambanœ nene, ɓœ ropa uzu ɗe? Œ dœ́dœ́ Ndjaba dá to œrœ á ɓœ sœ dœ tœnœ fœ ɓœ nene a? Yé á kœdœ Ndjaba dá to fœ ɓœ, mbœrœ gaɗe á ɓœ sœ kœdu okoro zœ ɓata ɓœ gbɔgbɔ ɓa ndœ ye nene a?
7 Pois que direito vocês têm de julgar desse modo? O que vocês têm que Deus não lhes tenha dado? E, se tudo que temos vem de Deus, por que nos orgulharmos como se não fosse uma dádiva?
8 E'e, 'e gbɔ œnœ 'e œrœ kɔ á 'e gbe dœ tœnœ ye! 'E te œnœ 'e aayi kœgbɔrœ ye! Ataa 'a dœ́dœ́ agbozugo nene, 'e te œnœ 'e agbozugo ye! Adjapu dœ mœ a? 'A yindœ nœ adœke 'e dœ adja agbozugo mbœrœ á ɨ'ɨrɨ 'a kœto ndje dœ 'e awa bale.
8 Vocês consideram que já têm tudo de que precisam. Pensam que já são ricos e até já começaram a reinar sem nós! Gostaria que, de fato, já estivessem reinando, pois então eu reinaria com vocês.
9 Gbambanœ nene, mœ sœ kœgbe adœke Ndjaba ko 'a dœ aayi avwa tɔ ɓa tœ ndɔngɔlɔ azu kɔ: 'a sœ ɓata azu á endje wa agbɔ ngbanga nœ kuzu ga tœ endje, endje fa 'a tœ œrœ mɔlɔ nœ tshapashɔ, ɓa tœ ala aandjelu œdœ ɓa tœ ala azu kɔ.
9 Por vezes me parece que Deus colocou a nós, os apóstolos, em último lugar, como condenados à morte, espetáculo para o mundo inteiro, tanto para as pessoas como para os anjos.
10 Anga azu sœ kœwu 'a tœ aayi iyi mangba Kristu, kashe e'e, 'e sœ kœzatœ 'e ɓata aayi kœwusœtœ lœ kœngbɔtœ 'e bale dœ Kristu. Anga azu sœ kœwu adœke 'a mɔɔmɔ, kashe e'e, 'e sœ kœzatœ 'e tœ aayi gbɔgbɔ. Endje sœ kœlɨsœ 'e, kashe œ sœ kœwu 'a tœ ayi odo.
10 Nossa dedicação a Cristo nos faz parecer loucos, mas vocês afirmam ser sábios em Cristo. Nós somos fracos, mas vocês são fortes. Vocês são respeitados, mas nós somos ridicularizados.
11 Lœ ada ɔlɔnœ asœ, 'a sœ kœwu oyo dœ ogo kœzɨrœ œdœ dœ ogo ungu, 'a gugu dœ lœba nene, endje sœ kœɓi 'a, 'a na yame yame djezœ;
11 Até agora passamos fome e sede, e não temos roupa necessária para nos manter aquecidos. Somos espancados e não temos casa.
12 'a sœ kœwu djofele dœ akwa dœ kane 'a yeka á gbɔ kœzɨrœ. Œdœ endje kœgu 'a, 'a sœ kœgi ɔtshɔ o'o. Lɔkɔ á endje kœsœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ 'a, 'a sœ kœru lɔsu 'a.
12 Trabalhamos arduamente com as próprias mãos para obter sustento. Abençoamos quem nos amaldiçoa. Somos pacientes com quem nos maltrata.
13 Lɔkɔ á endje kœsœ kœpa ekpe o'o nœ 'a, 'a sœ kœgi o'o dœ ɔtshɔ lɔsu. Ngɔngɔ asœke, endje kpa wu 'a ɓata tshapandikɔ nœ tshapashɔ, ɓata uyu œrœ nœ tshapashɔ.
13 Respondemos com bondade quando falam mal de nós. E, no entanto, até o momento, temos sido tratados como a escória do mundo, como o lixo de todos.
14 Mœ sœsœ kœsu mbeti asœmœ mbœrœ kœza tshula fœ 'e nene, kashe mœ su mbœrœ kœgbota tshelœ utu 'e ɓata agbolo nœ mœ á mœ yindœ endje waa.
14 Não escrevo estas coisas para envergonhá-los, mas para adverti-los como meus filhos amados.
15 Gbambanœ nene, ataa œdœ 'e kœsœ dœ aayi kœyisœ o'o nœ Kristu kutu ndjokpa gbaa, 'e sœ kolœ dœ aba tshebabale. Œmœ dá zu 'e lœ Yisu Kristu lœ awa nœ kœyisœ Ɔtshɔ O'o fœ 'e.
15 Pois, ainda que tivessem dez mil mestres em Cristo, vocês não têm muitos pais, pois eu me tornei seu pai espiritual em Cristo Jesus por meio das boas-novas que lhes anunciei.
16 Mœ sœ kœkɨ fœ 'e adœke 'e mbœrœtœ 'e lindœ mara kœmbœrœtœ nœ mœ.
16 Portanto, suplico-lhes que sejam meus imitadores.
17 Mbœrœ tœnœ ataa dá mœ vwa Timote fœ 'e, gbolo nœ mœ á mœ yindœ ye waa yé á tshe sœ kœzatœ ye fœ Gbozu. Tshe kpa yi bala sœ awa akwa nœ soro nœ mœ ga ndœ Kristu fœ 'e ɓata á mœ sœ kœyisœ nœ tœ osho kɔ œdœ pe djelœ Ikrizia kɔ.
17 Por isso enviei Timóteo, meu filho amado e fiel no Senhor. Ele os lembrará de como sigo Cristo Jesus, de acordo com o que ensino em todas as igrejas, em qualquer lugar aonde vou.
18 Andaa, anga azu ugurutœ 'e gbe adœke mœ na nene, yé mbœrœ tœnœ ataa á endje sœ kœdu okoro endje.
18 Alguns de vocês se tornaram arrogantes, pensando que não irei mais visitá-los.
19 Kashe œdœ Gbozu kœyindœ nœ, mœ na lœ ondonœ asœke kœwu 'e zœ. Dœ tœnœ ataa, mœ para adœke mœ tondœ kolœ o'o nœ aayi kœdu okoro endje asœmœ nene, kashe mœ para ndje awa kœwu mara akwa á endje sœ kœmbœrœ tœnœ.
19 Mas eu irei, e logo, se o Senhor permitir, e então verei se esses arrogantes apenas fazem discursos pretensiosos ou se têm, de fato, o poder de Deus.
20 Gbambanœ nene, Ogo gbozu nœ Ndjaba dœ́dœ́ o'o nœ tshelœ ama nene, kashe tœnœ kœdœ kœmbœrœ akwa dœ gbɔgbɔ nœ Ndjaba.
20 Pois o reino de Deus não consiste apenas em palavras, mas em poder.
21 Œrœ gaɗe dá 'e gbe dœ tœnœ a? 'E yindœ nœ adœke mœ na ga ndœ 'e dœ ndjapa too dœ ɔmɔ lɔsu a?
21 O que vocês escolhem? Devo ir com vara para castigá-los ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.