1 Coríntios 4
TAFO AYO (KXF) vs NAA
1 Ataa, œ li adœke 'e wu 'a ɓata aayi akwa nœ Kristu œdœ ɓata endje á endje sœ mbœrœ kœgbɔndœ adja o'o nœ Ndjaba á zatœ ye yiwa tœnœ.
1 Assim, pois, importa que todos nos considerem como ministros de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Andaa, œrœ kɔ á endje sœ kœyɔndœ nœ ɓa ndœ aayi kœgbɔndœrœ, kœdœ kœmbœrœtœ osho lindœ nœ.
2 Ora, além disso, o que se requer destes encarregados é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Tœ œmœ, œdœ e'e too anga azu kœwa ngbanga pa mœ, œ mbœrœ œrœ tœ mœ nene. Gapa nœ, mœ wa ngbanga nœ mœ dœ tœ mœ nene.
3 Mas a mim pouco importa ser julgado por vocês ou por um tribunal humano; nem eu julgo a mim mesmo.
4 Dœ adjapu, gbetshelœ nœ mœ sœsœ kœgbagbara mœ tœ œrœ bale nene, kashe œ dœ́dœ́ œtœnœ dá sœ kœma adœke mœ sœ ndjii nene. Tsheneke á tshe wa ngbanga nœ mœ kœdœ Gbozu.
4 Porque a consciência não me acusa de nada. Mas nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Mbœrœ tœnœ ataa, 'e wawa ngbanga ga pa uzu utshu nœ lɔkɔ kœwa ngbanga nene. 'E kate adœke Gbozu na yeka. Œshe dá ma œneke kɔ á zatœ endje yiwa tœnœ œdœ gbetshelœ á sœ ɓa lɔsu azu ngbɨ ga ushu. Dœ tœnœ ataa, uzu dœ uzu œ gbɔ kœdonga osho nœ Ndjaba á kwatœ endje ga ndœ ye.
5 Portanto, não julguem nada antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações. E então cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Alaya mœ, mœ pa o'onœ asœmœ tœ upu nœ mœ œdœ tœ upu nœ Apolo mbœrœ adœke œ yisœ œrœ fœ 'e. Mœ yindœ nœ adœke lœ awa nœ kœmarœ nœ 'a, 'e wusœ ádá awa o'onœ asœ: «Œ li adœke 'e ka kpœpa mapaka neke á endje sú», yé 'e dudu okoro 'e kolœ pa uzu bale nene, yé œ yiangba anga nene.
6 Meus irmãos, apliquei estas coisas figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por causa de vocês, para que por nosso exemplo vocês aprendam isto: “Não ultrapassem o que está escrito”, para que ninguém se encha de orgulho a favor de um em prejuízo de outro.
7 Gbambanœ nene, ɓœ ropa uzu ɗe? Œ dœ́dœ́ Ndjaba dá to œrœ á ɓœ sœ dœ tœnœ fœ ɓœ nene a? Yé á kœdœ Ndjaba dá to fœ ɓœ, mbœrœ gaɗe á ɓœ sœ kœdu okoro zœ ɓata ɓœ gbɔgbɔ ɓa ndœ ye nene a?
7 Pois quem é que faz com que você sobressaia? E o que é que você tem que não tenha recebido? E, se o recebeu, por que se gloria, como se não o tivesse recebido?
8 E'e, 'e gbɔ œnœ 'e œrœ kɔ á 'e gbe dœ tœnœ ye! 'E te œnœ 'e aayi kœgbɔrœ ye! Ataa 'a dœ́dœ́ agbozugo nene, 'e te œnœ 'e agbozugo ye! Adjapu dœ mœ a? 'A yindœ nœ adœke 'e dœ adja agbozugo mbœrœ á ɨ'ɨrɨ 'a kœto ndje dœ 'e awa bale.
8 Vocês já estão fartos! Já são ricos! Chegaram a reinar sem nós! Sim, quem dera que vocês fossem reis, para que também nós viéssemos a reinar com vocês!
9 Gbambanœ nene, mœ sœ kœgbe adœke Ndjaba ko 'a dœ aayi avwa tɔ ɓa tœ ndɔngɔlɔ azu kɔ: 'a sœ ɓata azu á endje wa agbɔ ngbanga nœ kuzu ga tœ endje, endje fa 'a tœ œrœ mɔlɔ nœ tshapashɔ, ɓa tœ ala aandjelu œdœ ɓa tœ ala azu kɔ.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte. Porque nos tornamos espetáculo para o mundo, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Anga azu sœ kœwu 'a tœ aayi iyi mangba Kristu, kashe e'e, 'e sœ kœzatœ 'e ɓata aayi kœwusœtœ lœ kœngbɔtœ 'e bale dœ Kristu. Anga azu sœ kœwu adœke 'a mɔɔmɔ, kashe e'e, 'e sœ kœzatœ 'e tœ aayi gbɔgbɔ. Endje sœ kœlɨsœ 'e, kashe œ sœ kœwu 'a tœ ayi odo.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vocês são sábios em Cristo. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são honrados, e nós somos desprezados.
11 Lœ ada ɔlɔnœ asœ, 'a sœ kœwu oyo dœ ogo kœzɨrœ œdœ dœ ogo ungu, 'a gugu dœ lœba nene, endje sœ kœɓi 'a, 'a na yame yame djezœ;
11 Até a presente hora, sofremos fome, sede e nudez; somos esbofeteados e não temos morada certa;
12 'a sœ kœwu djofele dœ akwa dœ kane 'a yeka á gbɔ kœzɨrœ. Œdœ endje kœgu 'a, 'a sœ kœgi ɔtshɔ o'o. Lɔkɔ á endje kœsœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ 'a, 'a sœ kœru lɔsu 'a.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos insultados, bendizemos; quando somos perseguidos, suportamos;
13 Lɔkɔ á endje kœsœ kœpa ekpe o'o nœ 'a, 'a sœ kœgi o'o dœ ɔtshɔ lɔsu. Ngɔngɔ asœke, endje kpa wu 'a ɓata tshapandikɔ nœ tshapashɔ, ɓata uyu œrœ nœ tshapashɔ.
13 quando somos caluniados, procuramos conciliação. Até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Mœ sœsœ kœsu mbeti asœmœ mbœrœ kœza tshula fœ 'e nene, kashe mœ su mbœrœ kœgbota tshelœ utu 'e ɓata agbolo nœ mœ á mœ yindœ endje waa.
14 Não escrevo estas coisas para que vocês fiquem envergonhados; pelo contrário, para admoestá-los como a meus filhos amados.
15 Gbambanœ nene, ataa œdœ 'e kœsœ dœ aayi kœyisœ o'o nœ Kristu kutu ndjokpa gbaa, 'e sœ kolœ dœ aba tshebabale. Œmœ dá zu 'e lœ Yisu Kristu lœ awa nœ kœyisœ Ɔtshɔ O'o fœ 'e.
15 Porque, ainda que vocês tivessem milhares de instrutores em Cristo, não teriam muitos pais, pois eu gerei vocês em Cristo Jesus, pelo evangelho.
16 Mœ sœ kœkɨ fœ 'e adœke 'e mbœrœtœ 'e lindœ mara kœmbœrœtœ nœ mœ.
16 Portanto, eu peço a vocês que sejam meus imitadores.
17 Mbœrœ tœnœ ataa dá mœ vwa Timote fœ 'e, gbolo nœ mœ á mœ yindœ ye waa yé á tshe sœ kœzatœ ye fœ Gbozu. Tshe kpa yi bala sœ awa akwa nœ soro nœ mœ ga ndœ Kristu fœ 'e ɓata á mœ sœ kœyisœ nœ tœ osho kɔ œdœ pe djelœ Ikrizia kɔ.
17 Por esta causa, eu enviei até vocês Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual fará com que vocês se lembrem dos meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Andaa, anga azu ugurutœ 'e gbe adœke mœ na nene, yé mbœrœ tœnœ ataa á endje sœ kœdu okoro endje.
18 Alguns de vocês se encheram de orgulho, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 Kashe œdœ Gbozu kœyindœ nœ, mœ na lœ ondonœ asœke kœwu 'e zœ. Dœ tœnœ ataa, mœ para adœke mœ tondœ kolœ o'o nœ aayi kœdu okoro endje asœmœ nene, kashe mœ para ndje awa kœwu mara akwa á endje sœ kœmbœrœ tœnœ.
19 Mas, em breve, se o Senhor quiser, irei visitá-los, e então conhecerei não a palavra, mas o poder desses orgulhosos.
20 Gbambanœ nene, Ogo gbozu nœ Ndjaba dœ́dœ́ o'o nœ tshelœ ama nene, kashe tœnœ kœdœ kœmbœrœ akwa dœ gbɔgbɔ nœ Ndjaba.
20 Porque o Reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Œrœ gaɗe dá 'e gbe dœ tœnœ a? 'E yindœ nœ adœke mœ na ga ndœ 'e dœ ndjapa too dœ ɔmɔ lɔsu a?
21 O que vocês preferem? Que eu vá até aí com um chicote ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.