Lucas 15
Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs VC
1 Wan Roma gobierno pial sapmuruzkas wan kwail kimtuzkas Jesústa kashara wanmakkara, ussa mɨana.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Fariseo awakas Moisés parɨt aizpa kamtamtuzkas Jesústa kwail kizat kit kaizara:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Suasne Jesúsne an kamtam kwinta kaiznara:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Mɨnpazha cien pɨriku mɨjazi. Maza pɨrikune ɨnkalpara karɨt. Noventa y nueve pɨriku chɨhkarawane, pɨrikuwamikane ɨmtu, pɨriku karɨtta sainakima.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Pɨrikura sairawane, usne watsal kul kit sail waktamta tanak kit mumtu.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Yalta pianatpane, usne izmuruzakas makis uzturuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kularawa. Nane an pɨriku karɨtta sairau.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kawarain kaiznamtus. Kwail kimmika paiña kwail kirɨt aizpa maizta akwa, chiyura uztuzne an wat kulanazi. Akkwan awa uspa kwail kiarɨt aizpa maizashimtuchine, chiyura uztuzne wat kulasachi.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Maza ashampane diez pial mɨjazi. Maza pial karɨtne, usne impil put kit yal pishkat kit pial saimtu, wanmalnakima.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Pial wanmaltawane, usne izmuruzakas kasha uztuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kultain. Nane sun pial karɨt aizpa wanmaltau.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Kawarain kaiznamtus. Diospa ángeltuzne wat kulanazi, kwail kitmika paiña kwail kirɨt aizpa maiztane.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Jesúsne mamaz kamtam kwinta kaiznara: “Maza ampune paas painkulkasa uzta.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 An ainkimikane papihshta kaizta: ‘Taitta. Nawa paimpa su mɨlazha. Papihshne uspa paasta sukas chiwazha saptu aizpakas mɨlanara.’
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Akkwan payu chikima an ainkimikane paiña wan su painin kit attish sura ɨmɨzta. Kwail kimtu uztuasmin, pane usne paiña su painintɨt pial wan pailta.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Wan pial mɨj aizpa pailtawane, chinkas mɨjchi kirɨt. Pane kumtu mɨjchi akwa, akkwan awakas yak kiara.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Uskas yak kimtu akwa, usne sun su awara ɨt kit kal saira. Sun anpatne ussa paiña sura ɨninta, kuzu kwira kinpa.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Usne kuzu kum kumira kwashira. Sunkana mɨnminkas ussa kwintachi.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Usmin min kit nɨjkul kit kaizta: ‘Ap taittane kwisha akkwan kiwaintuza ɨninnamtu. Uspane akkwan kumira mɨj, tizawal. Nain akkin inapain ish, kumtuchi akwa.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Nane ap taitta uztukin kailtɨnash. Sua ka ussa kaiznash: Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun. Up kiwainmikakana kal kishimtus,’ minta.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Suasne usne kuhs kit papihshpa yalta kailta.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Painkulne ussa kaizta: ‘Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish. Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun,’ kizta.Papihshne painkulta saptu|src="cn01761b.tif" size="span" copy="©David C. Cook Foundation" ref="LUK 15.21"
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Papihshne kiwaintuza kaiznara: ‘Azain an watsal pĩn karatpa, us kwanapa. Sultikashkas paiña chihtɨ tɨppura nuktawa. Zapatokas paiña mittɨkin nuktawa.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Pɨntɨt ainki wakara karat kit piantari. Kuwizsan. Pishta sawizsan.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Na ap painkul irɨtka mintakas, usne uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish.’ Suasne pishta saamɨzta.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Painkul ɨlapamikane nanmal kal kimtuazi. Tas kail kit yalta kasha akane, usne música mɨra. Kukiamtu izta.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Usne maza kiwainmumikasha akwat kit ka mɨmara: ‘¿Sun awane chima kiamtui?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Usne ussa sɨnkara: ‘Up aña ainki kailtai. Watmin kailta akwa, up taittane pɨntɨt wakara nakta.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Painkul ɨlapamikane aliz kul kit yalta napshitchi. Suasne papihshne ustukin ɨt kit kwisha akwara, napnapa.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Usne papihshta sɨnkara: ‘Izti. Akkwan añokima nua kiwaintuarau. Wan nu kaizta aizpa kirɨtkas, nune nawa pɨriku pashpa mɨlamash, ap izmuruzkasa pishta sana.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Sunkana mane up painkul, kwail ashampakasa pittɨtmika, u pial kwairɨtmika piannakane, nune us akwa pɨntɨt ainki wakara nakta.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Papihshne ussa kaizta: ‘Ap painkul, mɨri. Nune wan payukima nakasa uztu. Wan na mɨj aizpa up i.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Sunkana kwisha wari pishta sana, wat kulana. Aune up aimpihsh irɨtka mintamakpas. Ma uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish,’ ” kizta.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.