Lucas 15
Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs NAA
1 Wan Roma gobierno pial sapmuruzkas wan kwail kimtuzkas Jesústa kashara wanmakkara, ussa mɨana.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fariseo awakas Moisés parɨt aizpa kamtamtuzkas Jesústa kwail kizat kit kaizara:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Suasne Jesúsne an kamtam kwinta kaiznara:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Mɨnpazha cien pɨriku mɨjazi. Maza pɨrikune ɨnkalpara karɨt. Noventa y nueve pɨriku chɨhkarawane, pɨrikuwamikane ɨmtu, pɨriku karɨtta sainakima.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Pɨrikura sairawane, usne watsal kul kit sail waktamta tanak kit mumtu.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Yalta pianatpane, usne izmuruzakas makis uzturuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kularawa. Nane an pɨriku karɨtta sairau.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Kawarain kaiznamtus. Kwail kimmika paiña kwail kirɨt aizpa maizta akwa, chiyura uztuzne an wat kulanazi. Akkwan awa uspa kwail kiarɨt aizpa maizashimtuchine, chiyura uztuzne wat kulasachi.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Maza ashampane diez pial mɨjazi. Maza pial karɨtne, usne impil put kit yal pishkat kit pial saimtu, wanmalnakima.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Pial wanmaltawane, usne izmuruzakas kasha uztuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kultain. Nane sun pial karɨt aizpa wanmaltau.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Kawarain kaiznamtus. Diospa ángeltuzne wat kulanazi, kwail kitmika paiña kwail kirɨt aizpa maiztane.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesúsne mamaz kamtam kwinta kaiznara: “Maza ampune paas painkulkasa uzta.
11 Jesus continuou:
12 An ainkimikane papihshta kaizta: ‘Taitta. Nawa paimpa su mɨlazha. Papihshne uspa paasta sukas chiwazha saptu aizpakas mɨlanara.’
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Akkwan payu chikima an ainkimikane paiña wan su painin kit attish sura ɨmɨzta. Kwail kimtu uztuasmin, pane usne paiña su painintɨt pial wan pailta.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Wan pial mɨj aizpa pailtawane, chinkas mɨjchi kirɨt. Pane kumtu mɨjchi akwa, akkwan awakas yak kiara.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Uskas yak kimtu akwa, usne sun su awara ɨt kit kal saira. Sun anpatne ussa paiña sura ɨninta, kuzu kwira kinpa.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Usne kuzu kum kumira kwashira. Sunkana mɨnminkas ussa kwintachi.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Usmin min kit nɨjkul kit kaizta: ‘Ap taittane kwisha akkwan kiwaintuza ɨninnamtu. Uspane akkwan kumira mɨj, tizawal. Nain akkin inapain ish, kumtuchi akwa.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nane ap taitta uztukin kailtɨnash. Sua ka ussa kaiznash: Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun. Up kiwainmikakana kal kishimtus,’ minta.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Suasne usne kuhs kit papihshpa yalta kailta.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Painkulne ussa kaizta: ‘Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish. Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun,’ kizta.Papihshne painkulta saptu|src="cn01761b.tif" size="span" copy="©David C. Cook Foundation" ref="LUK 15.21"
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Papihshne kiwaintuza kaiznara: ‘Azain an watsal pĩn karatpa, us kwanapa. Sultikashkas paiña chihtɨ tɨppura nuktawa. Zapatokas paiña mittɨkin nuktawa.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Pɨntɨt ainki wakara karat kit piantari. Kuwizsan. Pishta sawizsan.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Na ap painkul irɨtka mintakas, usne uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish.’ Suasne pishta saamɨzta.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Painkul ɨlapamikane nanmal kal kimtuazi. Tas kail kit yalta kasha akane, usne música mɨra. Kukiamtu izta.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Usne maza kiwainmumikasha akwat kit ka mɨmara: ‘¿Sun awane chima kiamtui?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Usne ussa sɨnkara: ‘Up aña ainki kailtai. Watmin kailta akwa, up taittane pɨntɨt wakara nakta.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Painkul ɨlapamikane aliz kul kit yalta napshitchi. Suasne papihshne ustukin ɨt kit kwisha akwara, napnapa.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Usne papihshta sɨnkara: ‘Izti. Akkwan añokima nua kiwaintuarau. Wan nu kaizta aizpa kirɨtkas, nune nawa pɨriku pashpa mɨlamash, ap izmuruzkasa pishta sana.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Sunkana mane up painkul, kwail ashampakasa pittɨtmika, u pial kwairɨtmika piannakane, nune us akwa pɨntɨt ainki wakara nakta.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Papihshne ussa kaizta: ‘Ap painkul, mɨri. Nune wan payukima nakasa uztu. Wan na mɨj aizpa up i.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Sunkana kwisha wari pishta sana, wat kulana. Aune up aimpihsh irɨtka mintamakpas. Ma uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish,’ ” kizta.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.