Lucas 15
Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs ACF
1 Wan Roma gobierno pial sapmuruzkas wan kwail kimtuzkas Jesústa kashara wanmakkara, ussa mɨana.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fariseo awakas Moisés parɨt aizpa kamtamtuzkas Jesústa kwail kizat kit kaizara:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Suasne Jesúsne an kamtam kwinta kaiznara:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Mɨnpazha cien pɨriku mɨjazi. Maza pɨrikune ɨnkalpara karɨt. Noventa y nueve pɨriku chɨhkarawane, pɨrikuwamikane ɨmtu, pɨriku karɨtta sainakima.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Pɨrikura sairawane, usne watsal kul kit sail waktamta tanak kit mumtu.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Yalta pianatpane, usne izmuruzakas makis uzturuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kularawa. Nane an pɨriku karɨtta sairau.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Kawarain kaiznamtus. Kwail kimmika paiña kwail kirɨt aizpa maizta akwa, chiyura uztuzne an wat kulanazi. Akkwan awa uspa kwail kiarɨt aizpa maizashimtuchine, chiyura uztuzne wat kulasachi.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Maza ashampane diez pial mɨjazi. Maza pial karɨtne, usne impil put kit yal pishkat kit pial saimtu, wanmalnakima.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Pial wanmaltawane, usne izmuruzakas kasha uztuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kultain. Nane sun pial karɨt aizpa wanmaltau.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Kawarain kaiznamtus. Diospa ángeltuzne wat kulanazi, kwail kitmika paiña kwail kirɨt aizpa maiztane.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesúsne mamaz kamtam kwinta kaiznara: “Maza ampune paas painkulkasa uzta.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 An ainkimikane papihshta kaizta: ‘Taitta. Nawa paimpa su mɨlazha. Papihshne uspa paasta sukas chiwazha saptu aizpakas mɨlanara.’
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Akkwan payu chikima an ainkimikane paiña wan su painin kit attish sura ɨmɨzta. Kwail kimtu uztuasmin, pane usne paiña su painintɨt pial wan pailta.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wan pial mɨj aizpa pailtawane, chinkas mɨjchi kirɨt. Pane kumtu mɨjchi akwa, akkwan awakas yak kiara.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Uskas yak kimtu akwa, usne sun su awara ɨt kit kal saira. Sun anpatne ussa paiña sura ɨninta, kuzu kwira kinpa.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Usne kuzu kum kumira kwashira. Sunkana mɨnminkas ussa kwintachi.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Usmin min kit nɨjkul kit kaizta: ‘Ap taittane kwisha akkwan kiwaintuza ɨninnamtu. Uspane akkwan kumira mɨj, tizawal. Nain akkin inapain ish, kumtuchi akwa.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nane ap taitta uztukin kailtɨnash. Sua ka ussa kaiznash: Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun. Up kiwainmikakana kal kishimtus,’ minta.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Suasne usne kuhs kit papihshpa yalta kailta.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Painkulne ussa kaizta: ‘Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish. Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun,’ kizta.Papihshne painkulta saptu|src="cn01761b.tif" size="span" copy="©David C. Cook Foundation" ref="LUK 15.21"
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Papihshne kiwaintuza kaiznara: ‘Azain an watsal pĩn karatpa, us kwanapa. Sultikashkas paiña chihtɨ tɨppura nuktawa. Zapatokas paiña mittɨkin nuktawa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Pɨntɨt ainki wakara karat kit piantari. Kuwizsan. Pishta sawizsan.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Na ap painkul irɨtka mintakas, usne uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish.’ Suasne pishta saamɨzta.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Painkul ɨlapamikane nanmal kal kimtuazi. Tas kail kit yalta kasha akane, usne música mɨra. Kukiamtu izta.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Usne maza kiwainmumikasha akwat kit ka mɨmara: ‘¿Sun awane chima kiamtui?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Usne ussa sɨnkara: ‘Up aña ainki kailtai. Watmin kailta akwa, up taittane pɨntɨt wakara nakta.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Painkul ɨlapamikane aliz kul kit yalta napshitchi. Suasne papihshne ustukin ɨt kit kwisha akwara, napnapa.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Usne papihshta sɨnkara: ‘Izti. Akkwan añokima nua kiwaintuarau. Wan nu kaizta aizpa kirɨtkas, nune nawa pɨriku pashpa mɨlamash, ap izmuruzkasa pishta sana.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Sunkana mane up painkul, kwail ashampakasa pittɨtmika, u pial kwairɨtmika piannakane, nune us akwa pɨntɨt ainki wakara nakta.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Papihshne ussa kaizta: ‘Ap painkul, mɨri. Nune wan payukima nakasa uztu. Wan na mɨj aizpa up i.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Sunkana kwisha wari pishta sana, wat kulana. Aune up aimpihsh irɨtka mintamakpas. Ma uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish,’ ” kizta.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.