Lucas 15

Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wan Roma gobierno pial sapmuruzkas wan kwail kimtuzkas Jesústa kashara wanmakkara, ussa mɨana.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fariseo awakas Moisés parɨt aizpa kamtamtuzkas Jesústa kwail kizat kit kaizara:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Suasne Jesúsne an kamtam kwinta kaiznara:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Mɨnpazha cien pɨriku mɨjazi. Maza pɨrikune ɨnkalpara karɨt. Noventa y nueve pɨriku chɨhkarawane, pɨrikuwamikane ɨmtu, pɨriku karɨtta sainakima.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Pɨrikura sairawane, usne watsal kul kit sail waktamta tanak kit mumtu.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Yalta pianatpane, usne izmuruzakas makis uzturuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kularawa. Nane an pɨriku karɨtta sairau.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Kawarain kaiznamtus. Kwail kimmika paiña kwail kirɨt aizpa maizta akwa, chiyura uztuzne an wat kulanazi. Akkwan awa uspa kwail kiarɨt aizpa maizashimtuchine, chiyura uztuzne wat kulasachi.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Maza ashampane diez pial mɨjazi. Maza pial karɨtne, usne impil put kit yal pishkat kit pial saimtu, wanmalnakima.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Pial wanmaltawane, usne izmuruzakas kasha uztuzakas akwanat kit kaiznamtu: ‘Nakasa wat kultain. Nane sun pial karɨt aizpa wanmaltau.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Kawarain kaiznamtus. Diospa ángeltuzne wat kulanazi, kwail kitmika paiña kwail kirɨt aizpa maiztane.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesúsne mamaz kamtam kwinta kaiznara: “Maza ampune paas painkulkasa uzta.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 An ainkimikane papihshta kaizta: ‘Taitta. Nawa paimpa su mɨlazha. Papihshne uspa paasta sukas chiwazha saptu aizpakas mɨlanara.’
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Akkwan payu chikima an ainkimikane paiña wan su painin kit attish sura ɨmɨzta. Kwail kimtu uztuasmin, pane usne paiña su painintɨt pial wan pailta.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wan pial mɨj aizpa pailtawane, chinkas mɨjchi kirɨt. Pane kumtu mɨjchi akwa, akkwan awakas yak kiara.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Uskas yak kimtu akwa, usne sun su awara ɨt kit kal saira. Sun anpatne ussa paiña sura ɨninta, kuzu kwira kinpa.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Usne kuzu kum kumira kwashira. Sunkana mɨnminkas ussa kwintachi.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Usmin min kit nɨjkul kit kaizta: ‘Ap taittane kwisha akkwan kiwaintuza ɨninnamtu. Uspane akkwan kumira mɨj, tizawal. Nain akkin inapain ish, kumtuchi akwa.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nane ap taitta uztukin kailtɨnash. Sua ka ussa kaiznash: Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun. Up kiwainmikakana kal kishimtus,’ minta.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Suasne usne kuhs kit papihshpa yalta kailta.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Painkulne ussa kaizta: ‘Taitta. Nane Dios iztakinkas nu iztakinkas kwail kirɨt ish. Nane wat chi ish. Nawa ap painkul i kizmun,’ kizta.Papihshne painkulta saptu|src="cn01761b.tif" size="span" copy="©David C. Cook Foundation" ref="LUK 15.21"
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Papihshne kiwaintuza kaiznara: ‘Azain an watsal pĩn karatpa, us kwanapa. Sultikashkas paiña chihtɨ tɨppura nuktawa. Zapatokas paiña mittɨkin nuktawa.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Pɨntɨt ainki wakara karat kit piantari. Kuwizsan. Pishta sawizsan.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Na ap painkul irɨtka mintakas, usne uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish.’ Suasne pishta saamɨzta.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Painkul ɨlapamikane nanmal kal kimtuazi. Tas kail kit yalta kasha akane, usne música mɨra. Kukiamtu izta.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Usne maza kiwainmumikasha akwat kit ka mɨmara: ‘¿Sun awane chima kiamtui?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Usne ussa sɨnkara: ‘Up aña ainki kailtai. Watmin kailta akwa, up taittane pɨntɨt wakara nakta.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Painkul ɨlapamikane aliz kul kit yalta napshitchi. Suasne papihshne ustukin ɨt kit kwisha akwara, napnapa.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Usne papihshta sɨnkara: ‘Izti. Akkwan añokima nua kiwaintuarau. Wan nu kaizta aizpa kirɨtkas, nune nawa pɨriku pashpa mɨlamash, ap izmuruzkasa pishta sana.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Sunkana mane up painkul, kwail ashampakasa pittɨtmika, u pial kwairɨtmika piannakane, nune us akwa pɨntɨt ainki wakara nakta.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Papihshne ussa kaizta: ‘Ap painkul, mɨri. Nune wan payukima nakasa uztu. Wan na mɨj aizpa up i.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Sunkana kwisha wari pishta sana, wat kulana. Aune up aimpihsh irɨtka mintamakpas. Ma uztu. Usne mamaz sumal ɨt kit karɨt. Manta wanmal ish,’ ” kizta.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.