Lucas 14

Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maza kwaizkulmu payura Jesúsne Fariseo ɨninmikawa yalta kwan ɨrɨt. Mamaztuzne us kimtu aizpa izara.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Suane Jesús iztakin kiparɨt ampune tuara.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Jesúsne Moisés parɨt aizpa kamtamtuzakas Fariseo awaruzakas mɨmanara:
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Uspane puñain paarɨt. Suasne ussa piz kit parawane, Jesúsne ishtura kakulnin kit paiña yalta ɨninta.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Jesúsne usparuza mɨmanara:
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Uspane chinkas sɨnkamanamarɨt.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Pishtara akwattuzne ayukta nappat kit an wat uzmuruza naara. Jesús akwattuz an wat uzmukin naarɨt iztawane, Jesúsne an kamtam kwinta kaiznara:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 — ausente —
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 — ausente —
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Sunkana mɨnpazha nua pishtara akwanakane, ɨt kit minpa uzmura uztawa. Nu minpa uzmura uztuasmin, akwatmikane ka kizshinai: ‘Izmuruz. An wat uzmura uztain.’ Suasne wan akwarɨttuzne nuwa anza tɨnta i minñamɨznazi.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Mɨnpazha ussain anza tɨnta namtashitne, Diosne ussa an we tɨnta namnintɨnazi.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Jesúsne an akwatmikasha kaizta:
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Sunkana pishta kumira sarane, puizaruzakas, chasachi inturuzakas, mittɨ kwailtuzakas, kasu sɨptɨttuzakas akwanarain.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Sun kitne, une wat kulanazi. Uspane ukasa kumira maizasachi. Diosne wat uztuza kuhsninnanazi. Sun kuhstu payura Diosne umɨza chiwazha mɨlnanazi, nukasa chinkas maizsachiruza pishtara akwanarɨt akwa.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Mazane Jesúskasa misharɨkin uzta. Us Jesús kaizta aizpa mɨrawane, ussa kaizta:
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Jesúsne ussa sɨnkara:
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Kumira kumtu urara usne paiña kiwaintuza akwarɨttuza ɨninnara ka kizna: “Arain. Kumira kapal sarɨt. Kwanpain.”
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Sunkana wanne “nane asachish” kizamɨzta. An ñanchamikane kiwainmikasha ka kaizta: “Nane mamaz su pairau. Nane izna ɨrɨmtus. Ɨmtukine, up anpatta paikwatpa, nawa wat kulnapa.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Mamazkas kaizta: “Nane diez wakara pairau. Nane usparuza izna ɨrɨmtus, kal kiamtuasmin. Ɨmtukine, up anpatta paikwatpa, nawa wat kulnapa.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Mamazkas kaizta: “Mamin nane ashampakasa kasara kirau. Katmizna nane ɨsachish.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Suasne kiwainmikane paiña anpatta ɨt kit sun awa sɨnkara aizpa piankamninta. Suasne yalpamikane usparuza aliz pat kit kiwainmikasha kaizta: “Azain pɨpulura katsa miwarakas ainki miwarakas ɨtpa. Tas puizaruzakas, chasachi inturuzakas, mittɨ kwailtuzakas, kasu sɨptɨttuzakas, yaltakima kararain, kuanapa.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Kiwainmika tas kailtawane, kaizta: “Anpat. Nu kaizta aizpa kirau. Mama nan wai.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Anpatne kiwainmikasha kaizta: “Attish miwara ainki miwara ɨt kit awara akwanat kit kararain, ap yalta akkwan awa punanapa.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Nane umɨza kaiznamtus. An ñancha akwattuzne na kumira sarɨt aizpa kuamanazi.”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Akkwan awane ussa kanpaara. Jesúsne puij kit usparuza kaiznara:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Mɨnpazha ap kanpammika namshitne, usne nawa mamazpakin an akkwan pashitpa. Usne paiña papihshtakas akkuhshtakas ashamparakas pashparakas aimpihshtakas kwampihshtakas usminkas an we pashitpa. Usparuza nakin an pashimtumikane ap kammumika namsachi.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ap kanpammikane nakana naizshitchine, ap kammumika namsachi.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Mɨnpazha katsa yal min kit sashitne, usne an ñancha yawa muin wian iztu. Usne usmin mɨmamtu: ‘¿Kapal pailnapain mɨjish?’
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Wan wiantuchine, yal sana masarawane, wan yal pailmanamtɨkane, wan awane sun izat kit yal sammikasha ishananazi.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Ka kaizanazi: ‘Yal sana masaramikane, yal pailmanamtɨt.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 An mɨrain. Katsa mikwane mamaz katsa mikwara waya kishitne, an ñancha usne ka min kit mɨmamtu: ‘Mamaz katsa mikwa veinte mil awa mɨjne, ¿nane diez mil awakasa waya kitne, kana kishinasa?’
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Kana kimanamtɨkane, mamaz katsa mikwa attishtas amtuasmin, usne paiña pit ɨnin kit ussa paikumtu, izmuruz namnapa, waya kiamanpa.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Katmizna, mɨnpazha wan mɨj aizpa chɨhkamtukine, usne ap kanpammika namsachi.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Nawa kanpamtuchimakane tɨh ñamkana i. Mane ñamne wari. Sunkana tɨh ñamne, mamasa ñam kulsachi.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Kwail ñamne chiwa palichi. Awane sun kiakpɨntɨm. U kail waj akwa, na kaiztu aizpa mɨrain.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.