Atos 27
Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs ACF
1 Minpa uspane aumɨza Italia sura ɨninnashiara. Festone Pablorakas mamaz sɨptɨttuzakas Julio muntɨtmikasha chɨhkanara, usparuza iznanapa. Julione Augusto suldaru muntuza ɨninnara.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Suasne aune katsa kanuara waaiznash. An kanua pimamin Adramitio pɨpuluras arɨt. An kanua Asia suwara pimawarain ɨnpain. Aristarcokas aukasa tuazi. Usne Macedonia suras Tesalónica pɨpuluras arɨt.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Tɨlawara Sidón pɨpulura pianaiznash. Suane Julione Pablora wat kira, izmuruzpara izna ɨnpa, Pablora kiwainapa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Sidón pɨpuluras puzarawane, tɨnta inkwa pamtu akwa, aune Chipre su pi paizkakin mamarain pɨnaiznash, inkwa aumɨza nuppainmanpa.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Katsa piwara ɨamtuasmin, aune Cilicia su makiminkas Panfilia su makiminkas pɨnaiznash. Mira pɨpulura Licia sura pianarawane, aune kanuaras kihshaiznash.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Suane suldarura ɨninmumikane, Julione, Alejandría pɨpuluras kanuara wanmalta. An kanua Italia sura ɨmtu akwa, aumɨza kanuara waaninpailnash.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tɨnta inkwa pamtu akwa, akkwan payukima impara impara ɨaiznash, kasha Gnido pɨpulu makin piannankima. Tɨnta inkwa pamtu akwa, Salmona su makin pɨn kit Creta su pi paizkakin pɨlzaaiznash.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Puijna kal akwa, Creta su pimawarain imparain ɨaiznash, kanua piannamkin piannankima. Sun piannamkin Buenos Puertos muntɨt. Lasea pɨpulu kashain uz.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Impara ɨamtu akwa, akkwan payu parɨt. (Sua tɨriztuasmin, Pascua pishta taizta.) Katsa alu kishimtu akwa, inkwa tɨnta pashimtu akwa, piwara ɨashichi. Kanua paltainshina. Katmizna Pablone kurunnara:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Izmuruz, nawa mɨrain. U kanuawara ɨamɨztune, akkwan kwail aumɨza kirɨnazi. U kanuakas kanuara kwa aizpakas kashina. Aukas ishinamakpas.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Suldaru ɨninmumikane, Julione, Pablora mɨrachi. Usne kanuawamika kuruntu aizpa mɨra. Kanua puijmuruz kuruntu aizpa mɨra.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Alu kimtu akwa, inkwa pamtu akwa, uspane an kanua piannamkin akkwan payu nukkulashitchi. Kwinta kimtuasmin, an akkwanne tas puzna minñara. Fenice kanua piannamkin Creta su pi paizkakin ɨshiara, ta piannashina. Uspane alu palnakima inkwa pailnakima sua mashiara. An kanua piannamkis mazane pamals puzshina. Pa payapmura kaiwarain azi.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Suasne África suras inkwa impara pamɨzkane, uspane ɨn minñara. Pi ayuktas uk tainak kit kasha Creta suwara ɨamɨzta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Sun urain an tɨnta inkwa Creta suras pamɨz kit kanuara nuppainta. Pa puzmumals pamtu.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Tɨnta inkwa pamɨz kit kanuara paltainmɨzkane, aune kanuara inkwa akwa puijsachimakpas. Au kanuara puijsachi akwa, inkwane nuppain kit aumɨza mɨlta.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Aune Cauda su pi paizkakin, inkwa tɨntachi pamtukin, pɨnaiznash. Akkwan kal kitpane, aune ainki kanuara tain kit katsa kanuara watsaaiznash.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ainki kanua katsa kanuara ɨsal nuarawane, katsa kanuara tɨtkasa sam kuhara. Suasne Sirte ksuwara pul piwara ɨamtuasmin, uspane ishkuarɨt, inkwa nupamtu akwa. Uspane pĩnkas taizninñara, an azain ɨmanpa. Suasne inkwain aumɨza nuppainta.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Tɨlawara inkwa tɨnta pamɨztuasmin, uspane uspa chiwazha kanuara wintɨt aizpa kanuaras pira kiakpɨnamɨzta.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Kutña payura uspane uspa chihtɨkasain pĩnkas wan tɨkas tɨtkas kiakpɨnara.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Akkwan payukima aune pakas kɨmakas izamanash. Inkwa kwisha tɨnta pamɨztuasmin, kanua paltainmɨzta. Minpara aune auruzpain watcha inapain minaiznash.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Au kwisha akkwan payukima kuarachi akwa, Pablone uspa paizkakin kun kit kaiznara: Pablo katsa kanuakin tu, inkwa nupaintuasmin|src="cn02042b.tif" size="span" copy="©David C. Cook Foundation" ref="ACT 27.21"
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 U sun kiarɨtkas, wat min kit tɨnta kultain. Mɨnminkas iamanazi. Kanuarain azpian kit karɨnazi.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nane Diospa kiwainmika ish. Ma amta usne paiña ángelta nawa ɨninta. Nawa izpamtuasmin,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ángelne nawa kaizzi ish: “Pablo. Ishkumun. Nune katsa Romano mikwara, Cesarta, ɨtpa. Diosne nu akwa wan kanuara waruza kiwainanazi, iamanpa.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Katmizna, ap izmuruz, ishkuman. Nane Diosta nɨjkultus. Paiña ángel nawa kaizta aizpa watcha i pianish.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Inkwane aumɨza mamaz su pi paizkara nuppainnanapas.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Paas domingo pɨntawane, inkwane kanuara nuppainmɨzta Adriático piwara. Kakwamtane kanua kiwaintuzne nɨjkulara, pilta piannanpain.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Uk tɨtkasa pi ayuktakima kiain izara, yawa ainkihkas anizna. Viente sa anizara. An kwiztane mamasa anizara. Quince sa anizara.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Katsa ukta patkirɨn akwa, ishkuat kit ampara kwisha katsa uk kuh kit kanua pɨlmal kiainñara, an azain chi ɨmanpa. Ishkuat kit tɨrizara, kɨnnakima.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Kanua kiwaintuz kanuaras ɨashimtu akwa, uspane katsa kanua pitkis ainki kanua pira inkihshamɨzta. Uk tɨt kuhtɨt kiaintukanain kiara.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pablone Juliorakas, suldaru ɨninmikashakas, suldaruruzakas kainanat kit kaiznara:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Suasne Suldaruruzne ainki kanuawa tɨt tɨttat kit kanua pira taizninñara.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Tɨlawain kɨnmɨzkane, Pablone wanta kurunara, chiwazha kuaiznapa. Usparuza kaiznara:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nane uruza paikumtus, chiwazha kuaiznapa. Une kuarawa, najamanpa. Mɨnminkas iamanazi. Chinkas naizamanazi.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Sun kiztawane, Pablone pan chihtɨkin mut kit wan iztakin Diosta aishtaish kiz kit kuara.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Suasne pan nailtawane, wanne wat kulat kit kuamɨzta.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Aune kanuara 276 awa wamanash.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Uspa kwashit aizpa kuarawane, uspane wan chara pippa pira kiakpɨnnara, kanua an ɨsalmin pɨla kirɨnpa.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kɨnmɨzkane, kanua kiwainmuruzne sun pil piankamarachi. Ainki pi wankin izamtuasmin, uspane kanuara puijshiara, pi ksurakima.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Katsa uk kuhtɨt tɨttat kit pira taizninñara. Tailmu tɨkas puijmu tɨkas chɨhtara. Suasne inkwa nupaim pĩn kanua pitkin panaara, kanua pi ksurakima ɨmɨznapa.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Paas pi wankin ɨmtuasmin, kanua pi ayukta ksura tɨnta uz kira. Kanua pitmalne pi ksura naptɨt. Ɨchiwal. Tɨnta inkwa pamtu akwa, pine kanua pɨlmal azpianmɨzta.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Suasne suldaruruzne kuhtɨttuza piantashinara, pi kamtawara ɨamanpa.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Suldarura ɨninmikane, Julione, Pablora kiwainshira, imanpa. Katmizna ussa piantashitchi. Usne pi kammuruza an ñancha ɨninnara, pira taizanapa, pilta piannaanapa.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Kwiztane mamaztuza ɨninnara, tapɨlara ɨanapa, kanua pittira ɨanapa. Sunkana wanne pilta watmin pianaara. Awakas Pablokas pi ksukin putnamtu|src="cn02047b.tif" size="span" copy="©David C. Cook Foundation" ref="ACT 27.44"
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.