Romanos 9
Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NVT
1 ‑Tɩ ‑bʋ, 'n hlɛ, ɛ mɔ ꞊han‑tɩ ꞊nɩɔ, ‑kɔtɩ 'mɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ a nyiblo ꞊nɩɔ, 'nɩ ‑nu꞊o hɩ. Nyɩsʋa a ‑Hihiu* tʋɛ 'mɔ꞊ɔ nɩ ‑wɛ, ‑ɛ mɔ, 'na pʋpʋwin mɔ ꞊han‑tɩ ꞊nɩɔ, kɔ, 'na ꞊wlʋ 'nɩ ‑yɛɛ꞊ɛ 'mʋ ‑tɩ.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 'Wɛn 'nɩ, 'kla‑wliye'yɩya ‑hi 'mʋ wlɔn dɩakɩ, kɔ, 'na ꞊wlʋ 'mʋɛ bʋ,
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 'kɩ 'ʋ 'na dakɔ, ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ ‑mɔ, ‑ʋ mɔ 'na 'dɩayɩnʋ a ‑ta'. 'Bʋ mɔ, 'hru 'bʋ pɛ wɛn 'ʋ bʋ, 'n di wɛn꞊ɛ 'nɩ hla ‑wɛ, 'kɩ Nyɩsʋa bʋ pʋ wɛn 'mʋ 'jrɔ yɩ, kɔ, bʋ ‑hɩhɩa wɛn ‑a mʋ yrɛ, 'n kɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ 'hʋɛn‑, 'bʋ mɔ, 'bʋ ‑wɛ 'lɩ bʋ wa wɛn 'na 'dɩayɩnʋ ‑mʋ', ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ʋ mɔ Yisraɛ a 'yonʋ a 'yonʋ, ‑ɛ mɔ Yisraɛkʋɛ a 'baɩ. Nʋ‑ Nyɩsʋa pʋ 'kɩbɩa kɩ, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ 'a 'yonʋ' pa, 'ɛ tɔɔ ꞊nʋ 'a ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa, 'ɛ ꞊tu 'yrɩ a gblegble, ɛ kɔ ꞊nʋ 'hʋɛn‑, 'ɛ ‑nyi ꞊nʋ tete, kɔ, 'ɛ tɔɔ ꞊nʋ 'hru, ‑tɛ ʋ di 'a dɩda nu, ɛ kɔ, ‑tɛ ʋ di 'ʋ 'a 'ʋ꞊tuulɛ nu, kɔ, 'ɛ lee ꞊nʋ dɛ ‑mʋ', ɛ di nu, 'kɩ 'ʋ ꞊nʋ ‑mɔ'.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Nʋ‑ mɔ ‑aan 'baɩ gbagbʋ Abrahamʋ a 'yonʋ a 'yonʋ. Nʋ‑ kɔ 'nyɩ ʋ kɔɔ 'lɩ ‑Yusu 'Klɩsʋ, ‑ɛ mɔ Nyɩsʋa a 'Yu, ‑ɛ kɔɔ nɛ 'a ‑nɛ ꞊dedede win kɩ. ‑Ba pʋ Nyɩsʋa 'nyrɛ lɛ 'a ‑nɛ ti. Kɛ‑ bʋ nɩ 'mʋ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ɛ 'yɩ 'nyrɛ ꞊hɛn, ‑ɛ mɔ, dɛ Nyɩsʋa pʋ la 'lɩ, ɛ 'yɩ꞊ɩ ‑nu. Dɛ Nyɩsʋa pʋ la 'lɩ, ɛ nyre 'ʋ nɩ, 'ye ꞊bɩɩ ɛ 'yɩ Yisraɛ a 'yonʋ a pɛpɛ, ʋ 'yɩ Nyɩsʋa a ‑tɛɛ a dakɔ a nyibli 'pa‑.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Abrahamʋ, ɛ kɔ la 'yonʋ ‑hʋɔhʋɩ, kɛɛ, ɛ 'yɩ 'waa pɛpɛ, ʋ 'yɩ Abrahamʋ a ‑tɛɛ a 'yonʋ 'pa‑. Ti ‑hi la a ti 'yri, kɛ‑ Nyɩsʋa pʋ la Abrahamʋ yɩ: «‑Na ‑tɛɛ a 'yonʋ, nʋ‑ mɔ ‑na 'yu Yisakɩ a 'yonʋ.»
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, 'kɩ 'lɩ Abrahamʋ a 'yonʋ 'nyɩ, ɛ 'yɩ 'waa pɛpɛ, ʋ 'yɩ Nyɩsʋa a 'yonʋ 'pa‑. Kɛɛ, ‑ɛ ‑bɩ 'yonʋ ‑mʋ', Abrahamʋ ‑kɔ, ꞊wɩ yɩ, ‑tɛ Nyɩsʋa nu la 'a ‑hʋhʋa, ʋ nɩ ‑do, ʋ nʋ‑ Nyɩsʋa dɛɛ nɛ 'a ‑tɛɛ a 'yonʋ.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Dɛ Nyɩsʋa lee la Abrahamʋ, nɔ‑ mɔ: «'Yrʋ, ‑a di kɩ bi, ti nɩ ‑do ‑bʋ 'yri, 'n di 'nɩ di de. 'Kɩ Sara di 'ʋ 'yu nyɩbɛyu ‑kɔɔ ‑nɩ.»
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Kɛ‑ ɛ nɩ la 'mʋ, 'kɩ 'ʋ Rebeka ‑mɔ'. Rebeka a 'mʋ, ɛ mɔ la Abrahamʋ a 'yu Yisakɩ a nʋgba ꞊nɩɔ. Ɛ nɩ la ꞊yrupʋyonʋ a 'kwli.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ɛ nɔ‑ ʋ 'crɩɩ la 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa wɛn 'nɩ: «Sakɔbʋ*, nɔ‑ 'n ‑ha 'lɩ, 'kɩ 'ʋ 'na ‑kʋan a ‑ta', ɛ 'yɩ Esau 'pa‑.»
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Dɛ a 'dɩ ‑bɩ ɛ ꞊hɛn 'kɩ 'nyrɛ 'lɩ? ꞊Bɩ ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa a nunu‑tɛblɩ 'yɩ 'ʋ yɩ 'sii ‑nɩ? 'Ʋʋn‑, ɛ 'yɩ 'mʋ lɛ ‑nɩ.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ti ‑hi la a ti 'yri, kɛ‑ ɛ pʋ la Moise yɩ, ‑ɛ mɔ: «'Mɔ Nyɩsʋa, nyiblo ‑bʋ, 'n ‑hʋɛ ꞊bʋ nu ꞊haandɛ ‑mɔ, ɛ nɔ‑ 'n di꞊e ‑mɔ nu, ɛ kɔ, nyiblo ‑bʋ, ‑ɛ kɔ nyaɩ 'n ‑hʋɛ ꞊bʋ yru, ɛ nɔ‑ kɔ nyaɩ 'n di yru.»
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Nyɩsʋa 'bʋ ‑ha 'lɩ nyiblo, ɛ 'mʋ꞊ʋ ꞊haandɛ ‑mɔ nu, ɛ ni꞊e nɩ, ‑kɔtɩ ɛ nɔ‑ ‑hʋɛ꞊ɛ, ɛ 'yɩ nyiblo bʋ ‑hʋa꞊a a ‑tɩ 'pa‑, ɛ 'yɩ nyiblo a ‑kʋan, ɛ ni a ‑tɩ 'pa‑ ‑wɛ.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ba 'ye kɛ, ‑tɩ ‑mʋ', Nyɩsʋa lee la Esipʋblʋgba a bodɩɔ, ɛ wɛn: «'N nu ‑mʋ bodɩɔ ‑mɔ, ‑ɛ di꞊e nu, ꞊nɩ 'yɩ 'ʋ 'mʋ 'ʋ ꞊tuu ‑nɩ, 'mʋ꞊ʋ nyibli a pɛpɛ yɩ ‑tɔɔ ‑nɩ, ‑ɛ mɔ, 'n kɔ 'klɩ, 'kɩ 'ʋ ‑mʋ kɩ, 'kɩ 'nɛ‑ ‑na 'blʋgba 'kwli, 'tɩ‑ 'mʋ꞊ʋ nu, 'na 'nyrɛ 'mʋ 'klɔ a pɛpɛ kɩ bʋ 'hɛɛn ‑nɩ.»
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 'A ‑tɩ, ‑a yɩ꞊ɩ 'nɩ 'ye, ‑ɛ mɔ, nyiblo ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑hʋɛ bʋ nu ꞊haandɛ ‑mɔ, ɛ nɔ‑ ɛ ni ꞊haandɛ ‑mɔ, kɔ, nyiblo ‑mʋ', ‑ɛ kɔ ꞊wlʋ Nyɩsʋa ‑hʋɛ ‑bʋ 'gboklo ‑nɩ, ɛ ni꞊e nɩ, nyiblo a 'mʋ, 'a ꞊wlʋ 'ɛ yɩ 'gboklo ‑nɩ.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 ‑Ʋ ‑bɩ di 'nɩ 'bɛti ‑nɩ: Nyibli 'bʋ yɩ yɩnyre‑tɛblɩ nɩ ni, dɛ a 'dɩ ‑bɩ ‑kɔ ‑tɩ Nyɩsʋa 'ɛ yɩ ꞊nʋ ‑mɔ 'plɛ 'lɩ? 'Bɩ dɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑hʋɛ, nyiblo ꞊dʋ 'yɩ 'lɩ 'a yɩ‑wʋnwɔn 'lɩ ‑wɛ.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 'Wɛn 'nɩ: Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑mɔ 'lɩ, ‑mɔ a 'mʋ, ‑ɛ ni 'lɩ Nyɩsʋa a ‑mɔhleelɛ lɛ 'lɩ? ꞊Bɩ ya ‑bʋ, ʋ ‑mue, ɛ ‑wɛ 'lɩ bʋ lee nɛ 'a mumuenyɔ nɩ, ‑ɛ mɔ: «Dɛ‑ kɔ ‑tɩ ꞊nɩ nu 'na nunuo lɛ 'lɩ?» 'Ʋʋn‑, ɛ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Nyiblo ‑mʋ', ‑ɛ ni yɩ, ɛ kɔ 'klɩ, 'kɩ bʋ nu bʋɛ, bʋ nu 'a ‑nɛ ya, ɛ ‑hʋɛ. 'Bʋ yɩ꞊ɩ nɩ ‑hʋɛ, bʋ nu ya ‑mʋ', ‑ɛ kɔ 'mini, ɛ nɔ‑ ɛ di nu, mɔ, 'bʋ yɩ꞊ɩ nɩ ‑hʋɛ, bʋ nu ya ‑mʋ', ‑ɛ 'yɩ 'mini ‑kɔ, ɛ nɔ‑ ɛ di nu.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 ‑Ɛ ‑bɩ Nyɩsʋa 'bʋ yɩ꞊ɩ nɩ ‑hʋɛ, bʋ 'wɩ‑ yɩnunyɔ yɩ, ꞊bɩ ‑kɔ 'lɩ꞊ɩ ‑mɔ? Nyɩsʋa ‑hʋɛ꞊ɛ nɩ, nyibli bʋ yi꞊e, ‑ɛ mɔ, ɛ ‑wɛ 'lɩ bʋ pʋ yrʋ nɩ ‑wɛ, kɔ, 'ɛ nɩ 'klɩ kɩ. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ, 'ɛ kɔ ꞊wlʋ a 'lɩla dɩakɩ, 'kɩ 'ʋ nyibli ‑mʋ', ɛ pɩɩ yrʋ lɛ ‑mɔ, 'tɩ‑ ‑ʋ blɛɛ 'kʋkʋʋ yɩ.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Nyɩsʋa ‑hʋɛ꞊ɛ nɩ ‑wɛ, 'kɩ nyibli bʋ yi꞊e, ‑ɛ mɔ, ɛ kɔ ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa dɩakɩ, 'tɩ‑ ɛ ‑hʋɛ bʋ ‑nyi ‑a mʋ ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 ‑A mʋ mɔ nyibli a pɛpɛ ‑mʋ', ɛ ‑da, 'kɩ ‑bʋ mɔ 'a nyibli. Ɛ 'yɩ 'lɩ ‑Juukʋɛ* nɩ ‑do 'nyɩ 'pa‑, ɛ 'yɩ 'lɩ nyibli ‑ha. Kɛɛ, 'kɩ 'lɩ dakɔ ‑bɩ 'nyɩ, ɛ ‑ha 'lɩ nyibli ‑wɛ.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ɛ nɔ‑ mɔ ‑tɩ ‑mʋ', ɛ hla la, 'kɩ 'lɩ winwlɔn‑hanyɔ* Hose a 'crɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 ‑Tɛ ‑mʋ', ʋ lee la 'ʋ ꞊nʋ, ‑ɛ mɔ:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ Esai, kɛ‑ ɛ pʋ la, 'kɩ 'ʋ dakɔ, ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ a ‑ta', ‑ɛ mɔ: «'Ye ꞊bɩɩ Yisraɛkʋɛ bʋ ‑hʋ wɛn, ꞊wɩ yɩ 'pʋwɔn ‑mʋ', ‑ɛ 'wlɛ 'ʋ 'yru wien bʋ, ba yi꞊e, ‑ɛ mɔ, 'waa nyibli ‑mʋ', Nyɩsʋa di wa, ʋ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ ‑wɛ, bʋ ‑hʋ, 'waa 'cɩmɩɩ gbi nɩ ‑do, nʋ‑ ɛ di wa.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa di di 'nɛ‑ 'klɔ kɩ, 'wʋwlɩ kɩ, ɛ 'mʋ ‑tɩ a pɛpɛ ‑mʋ', ʋ hla la nu, ɛ 'mʋ nyibli a pɛpɛ, ‑ʋ nɩ 'nɛ‑ 'klɔ kɩ, ‑bati lɛ ‑pʋʋ ‑nɩ.»
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 'Ya 'ʋ 'lu de, kɛ‑ Esai pʋ la ‑wɛ, ti ‑hi la a ti 'yri:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ‑Bɩ' ‑a di 'kɩ pʋ de 'lɩ? Kɛ‑ ‑a di pʋ, nyibli ‑mʋ', ‑ʋ 'yɩ ‑Juukʋɛ* 'pa‑, ʋ 'nɩ ꞊mʋɔ꞊ɔ la Nyɩsʋa a 'hru lɛ, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ la 'ʋ yɩ 'sii ‑nɩ, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa ye'. Kɛɛ, ‑tɛ ti nɛ ‑bʋ, ʋ 'sii 'ʋ yɩ, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa ye', ‑kɔtɩ ʋ kuo ꞊nɛ ꞊wlʋ yɩ.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 ‑Juukʋɛ ‑mɔ ‑bɩ, ʋ ꞊mʋɛ la 'hru lɛ, ‑ɛ kɔ 'yri ʋ di la 'ʋ ‑naa ‑nɩ, 'tɩ‑ ʋ 'mʋ la 'ʋ yɩ 'sii ‑nɩ, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa ye'. Kɛɛ, ʋ ꞊mʋɛ la tete lɛ, ‑ɛ di la꞊a nu, ʋ 'mʋ la 'ʋ yɩ 'sii ‑nɩ, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa ye'. Kɛɛ, ʋ 'yɩ 'lɩ ‑nyre.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Dɛ a 'dɩ ‑bɩ ‑kɔ ‑tɩ, 'kɩ ʋ 'yɩ 'lɩ ‑nyre 'lɩ? Ʋ nʋ‑ ‑mɔ ‑bɩ, ʋ daa ꞊nɛ, ‑ɛ mɔ, ʋ di 'sii 'ʋ yɩ, 'waa nunu‑tɛblɩ a ‑tɩ, 'tɩ‑ ʋ 'yɩ Nyɩsʋa ꞊wlʋ yɩ ‑kuo ‑nɩ. 'A ‑tɩ, 'waa bʋ bi 'hɩɔ yɩ. 'Hɩɔ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ mɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ 'ʋ 'crɩɩ la 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.