Mateus 22

Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ‑Ɛ ‑bɩ 'kɩ ‑Yusu nɛɛ 'lɩ 'ledʋɩ 'kwli de, 'ɛ ‑hɩhɩɛ ‑Juukʋɛ* a naanyʋ, ‑ʋ 'bɛti wɛn꞊ɛ klɛ, ɛ wɛn:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 «Nyɩsʋa 'bʋ kɔɔ nyibli win kɩ, dɛ ɛ 'wɩ yɩ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ: Ɛ kɔ la bodɩɔ ꞊dʋ. Ɛ nɔ‑ lee nɛ 'a ‑kʋannunyibli, 'kɩ bʋ pi a 'yu a 'blɩpadiidɛ,
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 'ɛ da nyibli ‑bɩ dididɛ a 'mʋ kɩ. ‑Tɛ dɛditi nyre 'ʋ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ lee nɛ 'a ‑kʋannunyibli nɩ, ɛ wɛn: Ba mu, ba da nyibli ‑nɩ wɛn. ‑Tɛ ʋ ‑mu, ʋ yɛɛ 'ʋ ꞊nʋ bʋ, 'ʋ lee ꞊nʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: ‑A hɩa nɩ, ‑a 'nɩ ‑di꞊e 'lɩ.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 ‑Ɛ ‑bɩ ɛ lee nɛ 'a ‑kʋannunyibli ‑bɩ de, ɛ wɛn: Ba mu, ba lee nyibli ‑mʋ', 'n da wɛn, 'na didi‑tɛblɩ ‑wɛ ‑mɔ, 'n 'la 'na blo kɔ 'na nʋnʋabloyonʋ 'hʋɛn‑ nɩ. ‑Tɛblɩ a pɛpɛ ‑wɛ ‑mɔ. 'A ‑tɩ, bʋ di 'lɩ, ʋ 'mʋ 'blɩpadiidɛ a 'mʋ di.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Kɛɛ, nyibli a 'mʋ, ʋ ‑da, ‑sɔgblɔlɛ a ‑tɩ, 'ʋ 'yɩ ‑di, 'ʋ mu 'waa ‑kʋan ‑mɔ lɛ, nyiblo ‑bɩ nɩ 'ʋ, 'ɛ mu 'lɩ 'a ‑ci kɩ, ‑ɛ ‑bɩ nɩ 'ʋ, 'ɛ mu plo mɔ,
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 ‑ʋ ‑bɩ nɩ 'ʋ, ‑kʋannunyibli a 'mʋ, ‑ʋ mu ꞊nʋ da mɔ, 'ʋ klɔ ꞊nʋ, 'ʋ bi ꞊nʋ ‑bibi, 'ʋ 'lɩla ꞊nʋ lɛ.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 ‑Tɛ bodɩɔ a 'mʋ, ɛ 'wɩn ‑tɩ a 'mʋ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ bi yrʋ', 'ɛ lee nɛ 'a 'sɛyo, 'kɩ bʋ 'la 'crɛkɔnyibli a 'mʋ, kɔ, bʋ pʋ 'waa 'dɩɔ 'tɔ.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ɛ pʋ 'a ‑kʋannunyibli yɩ de: 'Blɩpadiidɛ ‑wɛ ‑mɔ, kɛɛ, dididɛ a 'mʋ, ɛ 'yɩ nyibli ‑bʋ, 'n da wɛn yɩ ‑blɛɛ ‑nɩ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ba mu 'lɩ ‑tɩtɛ ‑mʋ', nyibli ‑hʋʋ 'lɩ, nyibli a pɛpɛ ‑mʋ', a di 'lɩ bʋ ‑yɛɛ ‑nɩ, ba da ꞊nʋ, bʋ di 'blɩpadiidɛ kɩ.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ɛ nɔ‑ mɔ ‑kʋannunyibli a 'mʋ bʋ mu, bʋ 'kukue nyibli a pɛpɛ ‑mʋ' lɛ, ʋ yɛɛ 'ʋ bʋ, ‑ʋ mɔ nyibli ‑mʋ', ‑ʋ ꞊tui 'ʋ Nyɩsʋa, kɔ nyibli ‑mʋ', ‑ʋ 'yɛ nɩ ꞊tuu 'ʋ Nyɩsʋa. (Nyibli a pɛpɛ ‑mʋ', ʋ ‑da, ‑ʋ ‑di, ʋ ‑nyi ꞊nʋ 'blɩpawlawlʋ, ʋ 'mʋ꞊ʋ pʋ.) Nyiblidʋ a 'mʋ, ʋ nʋ‑ ‑wɛ ti kɩ. Ɛ nu꞊o nɩ, 'blɩpakayu ‑mʋ', 'ɛ 'yii 'lɩ, 'kɩ 'ʋ nyibli ‑mɔ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ‑Ɛ ‑bɩ bodɩɔ pa nɩ, ɛ 'mʋ nyibli ‑mʋ', ʋ ‑da 'ye. ‑Tɛ ɛ pa 'kɩ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ 'ye꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, 'kɩ 'lɩ nyibli a 'mʋ, ʋ ‑da 'nyɩ, nyiblo nɩ ‑do nɩ 'lɩ, 'ɛ 'yɩ 'blɩpawlawlʋ ‑pʋ.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ɛ pɩ꞊ɩ yɩ: 'Bɩhɩan o, ‑mɔ ‑bʋ, ‑ɛ 'yɩ 'blɩpawlawlʋ ‑pʋ, ꞊yɩ yɩ ‑blɛɛ ‑nɩ, ‑bʋ pa 'nɛ‑. Kɛɛ, ‑tɩ bʋ di꞊e klɛ ‑hɩhɩa ‑nɩ, ɛ 'yɩ꞊ɩ ‑yi.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Ɛ nɔ‑ mɔ bodɩɔ bʋ lee nɛ 'a ‑kʋannunyibli, ɛ wɛn: Ba mʋa nɛ 'a bʋɩ kɔ 'a dabʋɩ. Ba pʋ 'lɩ꞊ɩ ‑patʋ', 'kɩ 'lɩ halɔ 'nyɩ. 'Kɩ ɛ di 'lɩ ꞊hien ‑wee ‑nɩ, kɔ, 'kɩ ɛ di 'ʋ yrʋ ‑pʋʋ ‑nɩ ‑wɛ.»
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ‑Yusu pɩ de, ɛ wɛn: «Nyɩsʋa dɛ nyibli ‑hʋɔhʋɩ, 'kɩ bʋ wɛn, bʋ kɔɔ ꞊nʋ win kɩ, kɛɛ, nyibli nɩ ‑do ‑mʋ', ‑ʋ wɛɛn dɛ a 'mʋ kɩ, ʋ nʋ‑ ɛ ‑ha 'lɩ, 'kɩ ɛ 'mʋ ꞊nʋ win kɩ ‑kɔɔ ‑nɩ.»
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 ‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ Falisi꞊tumu* a nyibli, ʋ mu ‑gbolugbo kɔ mɔ, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ 'hru lɛ ꞊mʋɔ, ‑tɛ ʋ di ‑Yusu a lɛ'bɛtilɛ nu, 'tɩ‑ a ꞊wɔn꞊tutuo 'kwli, ʋ 'mʋ 'lɩ ‑naa ‑nɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ ‑tɩ ‑yɛɛ ‑nɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ klɔ.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 ‑Tɛ ʋ ‑yra dɛ a 'mʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ tɛ 'waa ‑nagbopʋ ‑bɩ bʋ, kɔ nyibli ‑bɩ 'hʋɛn‑, ‑ʋ mɔ 'kɩɩn Helɔdɩ a ꞊tumu a nyibli, 'kɩ bʋ mu 'lɩ ‑Yusu 'hʋɩ. ‑Tɛ ʋ nyre 'lɩ꞊ɩ ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Tɔɔnyɔ o, ‑a yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑hlɛ ‑tɩ a ‑tɛɛ, ꞊nɩ tʋɛ ‑tɩ a ‑tɛɛ, 'kɩ 'ʋ dɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑hʋɛ ‑a mʋ a ‑ta'. 'Bʋ mɔ, ꞊nɩ yɩ꞊ɩ nɩ hlɛ, ꞊nɩ ‑pie꞊e hʋannʋ, 'kɩ 'ʋ ‑tonyiblo a 'lulɛ‑hihie a ‑ta', 'ye ꞊bɩɩ ɛ mɔ nyiblo gbagbʋ.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 'A ‑tɩ o, lee nɛ ‑a mʋ ‑na 'lulɛ‑hihie, 'kɩ 'ʋ ‑tɩ ‑bʋ, ‑a di ‑mʋ 'bɛti ‑nɩ kɩ: ꞊Bɩ Nyɩsʋa a tete wɛn 'nɩ, ‑ba ‑ha 'blʋwli, ‑ba ‑nyi꞊e Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ, ‑ʋ'ʋ‑, ‑a 'yɩ yɩ ‑blɛɛ ‑nɩ, ‑ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ?»
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Kɛɛ, ‑Yusu yi 'waa 'lulɛ‑hihie ‑hʋan nɩ. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ 'ɛ yɩ ꞊nʋ ‑lee ‑nɩ, ɛ wɛn: «Dɛ‑ kɔ 'mɔ a yɩ 'bɛti ‑nɩ, 'a yɩ 'ʋ 'mʋ lɛ ꞊tɛɛ ‑nɩ, 'a mʋ ‑bʋ, ‑ʋ nɛɛ 'li nɩ 'hʋɛn 'lɩ? ꞊Bɩ a 'mʋ꞊ʋ 'ye, 'bʋ mɔ, 'nɩ yɩ Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ a ‑tɩ lɛ nɩ ‑hɛɛ ‑nɩ, ɛ kɔ Nyɩsʋa a ‑tɩ 'hʋɛn‑, a 'mʋ 'mʋ ‑tɩ ‑yɛɛ ‑nɩ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ba tɔɔ 'mʋ 'wli a 'mʋ, a ni, 'a yɩ 'blʋwli 'pɛɛ ‑nɩ,» 'a 'wliyɔkɔ a 'yɛɛ nɩ ‑do yɩ, 'ʋ ya꞊a 'a 'yɛɛ nɩ ‑do yɩ.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 ‑Ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ kɔ yigbakla ‑nɩ 'ʋ꞊ʋ kɩ 'lɩ? Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ kɔ 'nyrɛ ʋ 'crɩɩ 'ʋ ‑wɛ 'lɩ?»
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 ‑Ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ ꞊nɩɔ.» ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ‑Yusu pɩ 'kɩ ꞊nʋ yɩ, ɛ wɛn: «'A ‑tɩ o, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ blɛɛ 'kɩɩn gbagbʋ yɩ, ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ, ɛ kɔ, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ blɛɛ Nyɩsʋa yɩ, ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ ‑wɛ.»
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 ‑Tɛ ʋ 'wɩn ‑tɩ a 'mʋ, ‑Yusu ‑hɩhɩa ꞊nʋ klɛ, ɛ kɛɛ 'waa ꞊wlɩ lɛ. Ɛ nɔ‑ mɔ bʋ hie 'ʋ꞊ʋ bʋ, bʋ mu.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 'Kɩ 'lɩ Jrusrɛdɩɔ 'kwli, ɛ kɔ la ꞊tumu ꞊dʋ. 'A 'nyrɛ mɔ Sadusɩ꞊tumu*. Ʋ nʋ‑ hlɛ꞊ɛ, ‑ɛ mɔ, 'bʋ mɔ, nyiblo 'bʋ 'kʋ, ɛ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ ‑hɔn 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ. Ʋ nʋ‑ kɔ nyibli ‑mu 'ʋ ‑Yusu 'hʋɩ, 'kɩ 'lɩ ‑nyrɔwɔ nɩ ‑do a 'mʋ 'kwli, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ꞊ʋ lɛ 'bɛti ‑nɩ. ‑Tɛ ʋ nyre 'kɩ 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ wɛn:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 «Tɔɔnyɔ o, 'ye tete ‑bɩ, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ Moise 'crɩ la, ɛ hie la ‑a mʋ lɛ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ: Nyɩbɛyugbe 'bʋ kɔ nʋgba, 'tɩ‑ muu 'lɩ ye', nyɩbɛyugbe a 'mʋ, 'bʋ 'kʋ, 'bʋ 'yɩ 'ʋ 'yonʋ bʋ ‑hie, ‑ɛ ‑bɩ nyɩbɛyugbe a 'mʋ, ‑ɛ 'kʋ, 'bʋ kɔ 'dɩayɩ nyɩbɛhɩan, ɛ nɔ‑ blɛɛ yɩ, ‑bʋ kɔ 'a nʋgba a 'mʋ, ɛ kɔ꞊ɔ 'hʋɛn‑, ʋ 'mʋ 'yonʋ kɔ, 'kɩ 'ʋ 'a 'dɩayɩ ‑mʋ', ‑ɛ 'kʋ a ‑ta'. Kɛ‑ Moise a tete pɩ.»
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Kɛ‑ ʋ pɩ de, ‑ɛ mɔ: «Ɛ kɔ la 'dɩayɩ nyɩbɛpʋ nɩ ꞊hlon'hʋɛn, 'kɩ 'nɛ‑ ‑a mʋ 'nyɩ, 'waa yɩ‑hɛnyiblo, ɛ nɔ‑ kɔ nʋgba, nyɩbɛhɩan a 'mʋ, 'ɛ 'yɩ 'ʋ 'yu bʋ ‑hie, 'ɛ 'kʋ, 'ɛ ‑hie 'a nʋgba 'a 'dɩayɩnʋ a 'hʋɛn a nyiblo lɛ.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Dɛ nɩ ‑do a 'mʋ, ɛ nɔ‑ nu 'hʋɛn a nyiblo, kɔ ta a nyiblo 'hʋɛn‑, 'ɛ mu 'lu ‑mɔ ‑mumu, 'ɛ yɛ ꞊hlon'hʋɛn a nyiblo kɩ.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 ‑Tɛ 'waa pɛpɛ, ʋ 'kʋ 'kɩ, ‑ɛ ‑bɩ nʋgba a 'mʋ, ɛ 'kʋ nɩ ‑wɛ.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 ‑Tɩ ‑a di 'bɛti mɔ, ‑a ‑hʋɛ ‑bʋ ‑hɩhɩa ‑a mʋ klɛ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ: ‑Nyrɔwɔ ‑kɔ 'kwli nyibli di 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ ‑hɔn, ʋ di 'klɔ 'hrɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ, nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, 'kɩ 'lɩ nyɩbɛpʋ nɩ ꞊hlon'hʋɛn ‑mʋ' 'nyɩ, ‑ɛ di 'kɩ nʋgba a 'mʋ kɔ 'lɩ, ‑ɛ nu꞊o, ‑tɛ ʋ nɩ la 'nɛ‑ ‑tʋtʋ kɩ, nyɩbɛpʋ a pɛpɛ a 'mʋ, ʋ kɔ la꞊a nɩ?»
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu ꞊tu ꞊nʋ ꞊wɔn, ɛ wɛn: «A kɛ nɩ, ‑ɛ nu꞊o, a 'yɩ Nyɩsʋacrɩɛn ‑yi, 'a 'yɩ꞊ɩ ‑yi ‑wɛ, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa nɩ 'klɩ kɩ.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ti ‑mʋ', ‑ɛ kɔ 'yri nyibli di 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ ‑hɔn, ʋ di 'klɔ 'hrɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ, nyɩbɛpʋ kɔ nʋgbɩ 'hʋɛn‑, ʋ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ kʋkɔ ‑nɩ. Kɛɛ, ‑tɛ Nyɩsʋa a lɛlenyʋ nɩ 'mʋ, kɛ‑ ʋ di 'mʋ nɩ ‑wɛ.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 'Ya 'ʋ 'lu de, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ mɔ nyibli bʋ ‑hɔn 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'n yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑tɩ ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑hla, 'kɩ 'ʋ꞊ʋ kɩ, a ‑hre꞊e nɩ, 'kɩ 'lɩ 'a 'crɩɛn 'kwli. Kɛ‑ Nyɩsʋa pʋ la:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 'Mɔ ‑mɔ Nyɩsʋa ‑bʋ, Abrahamʋ dɛ, ɛ kɔ Yisakɩ, kɔ Sakɔbʋ 'hʋɛn‑. Ɛ 'wɩ yɩ, ti ‑mʋ', ‑ɛ kɔ 'yri Nyɩsʋa yɩ la 'lɩ Moise ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ, Abrahamʋ, kɔ Yisakɩ, kɔ Sakɔbʋ 'hʋɛn‑, ʋ 'kʋ la nɩ see la. Kɛɛ, ‑a yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ 'yɩ 'kʋkʋnyibli 'pa‑, ʋ 'nɩ ‑da꞊a lɩ Nyɩsʋa, kɛɛ, 'klɔnɩnyibli, ʋ nʋ‑ dɛ꞊ɛ. ('A ‑tɩ, 'ba pʋ lɛ, ‑ɛ mɔ, nyiblo 'bʋ 'kʋ, ɛ 'nɩ 'hrɩ꞊ɩ 'klɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ, ɛ 'yɩ ꞊han‑tɩ 'pa‑.)» Kɛ‑ ‑Yusu ‑pʋ.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Nyibli a pɛpɛ ‑mʋ', ‑ʋ pʋ ‑Yusu nʋa yɩ bʋ, 'waa ꞊wlɩ kɛɛ lɛ, tɔɔlɛ a 'mʋ, 'a ‑tɩ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 ‑Tɛ Falisi꞊tumu* a nyibli 'wɩn, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu ꞊tu Sadusɩ꞊tumu* a nyibli ꞊wɔn, 'ɛ nu꞊o, 'kɩ ʋ 'yɩ 'kɩ ‑tɩ ꞊dʋ 'ye, bʋ hla. Ɛ nɔ ‑mɔ bʋ 'kukue lɛ, bʋ mu 'ʋ ‑Yusu 'hʋɩ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 'Kɩ 'lɩ ꞊nʋ 'nyɩ, tetetɔɔnyɔ ꞊dʋ nɩ 'lɩ. Ɛ nɔ‑ 'bɛti ‑Yusu, ‑ɛ di꞊e nu, ɛ 'mʋ 'ʋ꞊ʋ lɛ ꞊tɛɛ ‑nɩ, ɛ 'mʋ ka, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa ye', ɛ wɛn:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 «Tɔɔnyɔ o, tete a pɛpɛ ‑bʋ, Nyɩsʋa ‑nyi ‑a mʋ, 'a dɛ a 'dɩ ‑bɩ ‑mɔ tete gbagbʋ, ‑ɛ ‑hi 'ʋ 'a 'bio 'ʋ 'lɩ?»
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn: «‑Blɛɛ yɩ ‑bʋ nʋɛ ‑na Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, 'kɩ 'lɩ ‑na ꞊wlʋ a pɛpɛ kɩ, kɔ, 'kɩ 'lɩ ‑na 'lulɛ‑hihie a pɛpɛ 'kwli.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ɛ nɔ‑ mɔ Nyɩsʋa a tete gbagbʋ, 'kɩ 'lɩ tete a pɛpɛ 'nyɩ. Ɛ nɔ‑ nɩ 'ʋ tete a pɛpɛ 'lu yɩ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Tete, ‑ɛ blɛ 'ʋ꞊ʋ ke', ‑ɛ mɔ Nyɩsʋa a tete gbagbʋ ‑wɛ, ɛ nɔ‑ mɔ: ‑Blɛɛ yɩ ‑bʋ nʋɛ ‑na 'bɩhɩan ‑tonyiblo, ꞊wɩ yɩ ‑tɛ ‑nu ‑dɩɔnʋ a nʋɛlɛ.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Tete nɩ 'hʋɛn a 'mʋ, ʋ nʋ‑ kɔ 'kwli Moise a tete a pɛpɛ ‑hʋɛn 'lɩ ‑wlu, ʋ kɔ Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyʋ* a tɔɔlɛ 'hʋɛn‑.»
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 ‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ Falisi꞊tumu* a nyibli 'kukue lɛ, ‑Yusu 'ɛ yɩ ꞊nʋ lɛ 'bɛti ‑nɩ, ɛ wɛn:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 «Dɛ a 'dɩ ‑bɩ a yɩ 'lu ‑mɔ lɛ ‑hie, 'kɩ 'ʋ Wanyɔ ‑mʋ', Nyɩsʋa pʋ la lɛ, ɛ di la ya a ‑ta' 'lɩ? Nyɔ‑ mɔ 'a 'baɩ gbagbʋ 'lɩ?» ‑Ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Wanyɔ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ mɔ bodɩɔ Dafidɩ a 'yonʋ a 'Yu.»
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 ‑Ɛ ‑bɩ ɛ 'bɛti ꞊nʋ nɩ, ɛ wɛn: «'Bʋ nɩ 'mʋ lɛ, ‑bɩ' Nyɩsʋa a ‑Hihiu* ‑nu, Dafidɩ 'ɛ daa Wanyɔ a 'mʋ 'a Kʋkɔnyɔ, 'ɛ hla꞊a, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa lee 'na Kʋkɔnyɔ nɩ, ‑ɛ mɔ:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn 'nɩ de: «‑Tɛ Dafidɩ a ꞊gbɛtʋ, ɛ dɛɛ Wanyɔ a 'mʋ, 'a Kʋkɔnyɔ, ‑bɩ' Wanyɔ a 'mʋ, ɛ ‑wɛ 'lɩ bʋ nu 'kɩ Dafidɩ a 'Yu a pʋpa 'lɩ?»
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Nyibli ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'ʋ, ɛ 'yɩ nyiblo ꞊dʋ ‑kɔ, 'kɩ 'lɩ ꞊nʋ 'nyɩ, ‑ɛ ‑wɛ 'lɩ bʋ ‑hɩhɩa ‑Yusu klɛ. Kʋɛ 'ʋ ‑nyrɔwɔ a 'mʋ 'yie bʋ, nyibli yɩ pie hʋannʋ, 'kɩ bʋ 'bɛti꞊e ‑tɩ ꞊dʋ.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.