Marcos 12
Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NVT
1 (‑Yusu 'tɩɛ yɩ 'lɩ Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ* gbagbɩ, kɔ tetetɔɔnyʋ, kɔ ‑Juukʋɛ* a naanyʋ ‑bɩ 'hʋɛn‑ ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ a ‑yaa 'kwli.) 'Kɩ 'lɩ 'ledʋɩ 'kwli, 'kɩ ɛ yɩ 'lɩ ꞊nʋ ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ, ɛ wɛn: «Ɛ kɔ la 'dʋdɔnyɔ ꞊dʋ. Ɛ nɔ‑ ‑ci la 'a ‑ci. ‑Ci a 'mʋ kɩ, ɛ 'dɔɔ 'lɩ 'lili ꞊dʋ. 'A 'yɔ, ɛ tʋɩ, ʋ dɛɛ ꞊nɛ rɛsɛn. 'Dʋdɔnyɔ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ‑ha 'a ‑ci a 'mʋ yɩ, 'ɛ 'blu 'lɩ 'hɩɔ gbɛtɛɛ 'kwli lɛ, ‑ɛ di꞊e nu, 'bʋ yɩ 'a 'yɔ a 'mʋ nɩ 'plʋɛ, 'a 'nie 'mʋ 'lɩ 'hʋɔ a 'mʋ 'kwli lɛ bi, ʋ 'mʋ꞊ʋ nɔ ‑mɔ' nu. Ɛ nu 'hɩ‑gbɔ ‑wɛ, ‑ɛ kɔ kɩ ɛ di 'ʋ bʋ nyra, ɛ 'mʋ ‑ci 'yie ꞊tu, 'yiyrinyibli a ‑tɩ. ‑Tɛ ɛ ‑wɛ ‑kʋan a pɛpɛ a 'mʋ ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ lee ‑kʋannunyibli ꞊dʋ, bʋ nu ‑ci a 'mʋ 'a ‑kʋan, ‑ɛ di꞊e nu, 'dʋdɔ‑tɛblɩ 'bʋ ‑tʋ, ʋ 'mʋ꞊ʋ 'a 'kɩbɩa ‑nyi, ‑kʋannunyibli a 'mʋ, 'waa 'mumu, ʋ 'mʋ 'waa ‑nɛ 'kɩbɩa kɔ. ‑Cikɔnyɔ a 'mʋ, ‑tɛ ɛ ‑wɛ ‑kʋan a yɩblɛ꞊tutulɛ ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ mu 'dagba blɔblʋ.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 ‑Tɛ 'dʋdɔ‑tɛblɩ a 'cɩcɛti nyre 'ʋ, ‑ɛ ‑bɩ ‑cikɔnyɔ a 'mʋ, ɛ lee nɛ 'a lɛlenyɔ ‑bɩ, 'kɩ bʋ mu 'lɩ ‑ci'yie꞊tunyʋ ‑mɔ, ʋ 'mʋ꞊ʋ 'cɩcɛ‑tɛblɩ a 'kɩbɩa ‑mʋ', ‑ɛ blɛɛ ‑cikɔnyɔ yɩ ‑nyi, ɛ 'mʋ ꞊nɛ꞊ɛ yɩ ya.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 ‑Tɛ lɛlenyɔ a 'mʋ, ɛ nyre 'lɩ, ‑ɛ ‑bɩ ‑ci'yie꞊tunyʋ a 'mʋ, ʋ klɔ꞊ɔ nɩ, 'ʋ bi꞊e ‑tɛɛ, 'kɩ ʋ 'yɩ꞊ɩ ꞊dedede ‑nyi, 'ʋ ‑mɩa ꞊nɛ kle.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 ‑Ɛ ‑bɩ ‑cikɔnyɔ le 'a lɛlenyɔ ‑bɩ de, 'ʋ klɔ꞊ɔ ‑wɛ, 'ʋ pʋ 'ʋ꞊ʋ dɛ 'lu, 'ʋ ‑ha꞊a 'yri lɛ, 'ʋ ‑mɩa ꞊nɛ kle,
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 ‑cikɔnyɔ a 'mʋ, 'ɛ tɛ 'lɩ ‑ɛ ‑bɩ de, 'ʋ klɔ꞊ɔ, 'ʋ 'la꞊a, 'ɛ le ‑ʋ ‑bɩ de, 'ʋ bi ‑ʋ ‑bɩ, 'ʋ 'la ‑ʋ ‑bɩ.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Nyiblo nɩ ‑do, ɛ nɔ‑ hie 'kɩ 'ʋ ‑cikɔnyɔ a 'mʋ 'hʋɩ. Nyiblo a 'mʋ, ɛ nɔ‑ mɔ 'a 'yu, ɛ nʋɛ ‑nɩ, ‑cikɔnyɔ 'ɛ le 'lɩ ꞊nʋ꞊ʋ ‑mɔ, ‑ɛ nu꞊o, 'a ꞊wlʋ wɛn 'nɩ: ‑Tɛ ɛ mɔ 'na 'yu, ʋ di kɔ 'a 'ʋ꞊tuulɛ.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 ‑Tɛ ɛ waan 'lɩ, ‑ɛ ‑bɩ kɛ‑ ʋ pɩ, 'kɩ 'lɩ 'waa dɩɔnʋ 'nyɩ, ʋ wɛn: Nyiblo ‑bʋ, ‑ɛ di ‑ci ‑bʋ kɔ ‑nyrɔwɔ ꞊dʋ, ɛ nɔ‑ yɩ 'lɩ di. 'A ‑tɩ, ‑ba 'la꞊a, ‑a 'mʋ ‑ci ‑bʋ gba,
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 'ʋ klɔ꞊ɔ, 'ʋ 'la꞊a, 'ʋ 'du꞊o ye', 'ʋ ‑ha 'lɩ꞊ɩ ‑ci 'kwli, 'ʋ pʋ꞊ʋ 'wan.»
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn 'nɩ de: «'A mʋ 'n yɩ 'bɛti ‑nɩ, nyiblo a 'mʋ, ‑ɛ kɔ ‑ci a 'mʋ, 'bʋ 'wɩn ‑tɛblɩ a pɛpɛ a 'mʋ, ‑ɛ mu 'lu ‑mɔ, dɛ a 'dɩ ‑bɩ ɛ di nu 'lɩ? 'A 'mumu, ɛ di 'nɩ di, ɛ 'mʋ ‑ci'yie꞊tunyʋ a 'mʋ 'la, 'tɩ‑ ɛ 'mʋ 'lɩ ‑ci a 'mʋ 'lɩ ‑ha, ɛ 'mʋ꞊ʋ nyibli ‑bɩ ‑nyi.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ‑Tɩ ‑bʋ, ʋ 'crɩ la, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, 'n pʋ꞊ʋ ꞊haan‑tɩ, a ‑hre꞊e nɩ. ‑Tɩ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, ɛ nɔ‑ nu꞊o,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 'Tɩ‑ ‑Yusu 'mʋ ‑yrɛ, ‑ɛ ‑bɩ ‑Juukʋɛ a naanyʋ, ‑ʋ nɩ 'ʋ, ʋ yru꞊o nɩ, ‑ɛ mɔ, ʋ nʋ‑ ‑Yusu pʋ 'ledʋ a 'mʋ yɩ. ‑Tɛ ʋ yru dɛ a 'mʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ ꞊mʋɛ 'a kʋklɔ a 'hru lɛ, ʋ 'mʋ꞊ʋ 'la. Kɛɛ, ‑tɛ ʋ yɩ nyibli a hʋannʋ pie, ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ʋ ‑ha꞊a mɛ lɛ, 'ʋ ‑mu.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 ‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ ‑Juukʋɛ* a naanyʋ tɛ Falisi꞊tumu* a nyibli, kɔ nyibli ‑bɩ 'hʋɛn‑ bʋ, ‑ʋ mɔ 'kɩɩn Helɔdɩ a ꞊tumu a nyibli. Ʋ nʋ‑ mu 'ʋ ‑Yusu 'hʋɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ lɛ 'bɛti ‑nɩ, ‑ɛ di꞊e nu, 'kɩ 'lɩ 'a ꞊wɔn꞊tutuo 'kwli, ʋ 'mʋ 'lɩ ‑naa ‑nɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ ‑tɩ ‑yɛɛ ‑nɩ, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ꞊ʋ klɔ.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 ‑Tɛ ʋ nyre 'kɩ 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Tɔɔnyɔ o, ‑a yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑hlɛ ‑tɩ a ‑tɛɛ. 'Bʋ mɔ, ꞊nɩ yɩ꞊ɩ nɩ hlɛ, ꞊nɩ ‑pie꞊e hʋannʋ, 'kɩ 'ʋ ‑tonyibli a 'lulɛ‑hihie a ‑ta', 'ye ꞊bɩɩ ɛ mɔ nyiblo gbagbʋ. Kɛɛ, ‑tʋɛ ‑tɩ a ‑tɛɛ, 'kɩ 'ʋ dɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑hʋɛ a ‑ta'. Lee 'kɩ ‑a mʋ, ꞊bɩ Nyɩsʋa a tete wɛn 'nɩ, ‑ba ‑ha 'blʋwli, ‑ba ‑nyi꞊e Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ, ‑ʋ'ʋ‑, ‑a 'yɩ yɩ ‑blɛɛ ‑nɩ, ‑ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ?»
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Kɛɛ, ‑Yusu yi꞊e nɩ, dɛ‑ mɔ 'waa 'lulɛ‑hihie, 'ʋ yɩ ꞊nɛ꞊ɛ 'yi kɩ ‑hlii ‑nɩ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «Dɛ‑ kɔ 'mɔ a yɩ 'bɛti ‑nɩ, 'a yɩ 'ʋ 'mʋ lɛ ꞊tɛɛ ‑nɩ 'lɩ? ꞊Bɩ a 'mʋ꞊ʋ 'ye, 'bʋ mɔ, 'nɩ ‑hɛɛ Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ kɔ Nyɩsʋa 'hʋɛn‑ a ‑tɩ lɛ, a 'mʋ 'mʋ ‑tɩ ‑yɛɛ ‑nɩ? Ba ya 'mʋ 'wliyɔkɔ a 'yɛɛ nɩ ‑do yɩ, 'mʋ꞊ʋ 'ye»,
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 'ʋ ya ꞊nɛ꞊ɛ yɩ. ‑Ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ kɔ yigbakla ‑nɩ 'ʋ꞊ʋ kɩ 'lɩ? Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ kɔ 'nyrɛ ʋ 'crɩɩ 'ʋ ‑wɛ lɩ?» ‑Ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ ꞊nɩɔ.»
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ‑Yusu pɩ 'kɩ ꞊nʋ yɩ, ɛ wɛn: «'A ‑tɩ o, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ blɛɛ 'kɩɩn gbagbʋ yɩ, ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ, ɛ kɔ, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ blɛɛ Nyɩsʋa yɩ, ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ ‑wɛ». ꞊Wɔn a 'mʋ, ‑Yusu ꞊tu ꞊nʋ, ɛ kɛɛ ꞊nʋ ꞊wlɩ lɛ.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 'Kɩ 'lɩ Jrusrɛdɩɔ 'kwli, ɛ kɔ la ꞊tumu ꞊dʋ. 'A 'nyrɛ mɔ Sadusɩ꞊tumu*. Ʋ nʋ‑ hlɛ꞊ɛ, ‑ɛ mɔ, 'bʋ mɔ, nyiblo 'bʋ 'kʋ, ɛ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ ‑hɔn 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ. Ʋ nʋ‑ kɔ nyibli ‑mu 'ʋ ‑Yusu 'hʋɩ, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ꞊ʋ lɛ 'bɛti ‑nɩ. ‑Tɛ ʋ nyre 'kɩ 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ wɛn:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 «Tɔɔnyɔ o, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ* Moise 'crɩ la tete ‑bɩ, 'ɛ hie la꞊a ‑a mʋ lɛ. Tete a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ: Nyɩbɛyugbe 'bʋ nɩ 'ʋ, 'bʋ kɔ nʋgba, 'tɩ‑ nyɩbɛyugbe a 'mʋ, 'bʋ 'yɩ 'ʋ 'yonʋ bʋ ‑hie, 'bʋ 'kʋ, nyɩbɛyugbe a 'mʋ, ‑ɛ 'kʋ, 'bʋ kɔ 'dɩayɩ nyɩbɛhɩan, ɛ nɔ‑ blɛɛ yɩ, ‑bʋ kɔ 'a nʋgba a 'mʋ, ɛ kɔ꞊ɔ 'hʋɛn‑, ʋ 'mʋ 'yonʋ kɔ, 'kɩ 'ʋ 'a 'dɩayɩ ‑mʋ', ‑ɛ 'kʋ a ‑ta'. Kɛ‑ Moise a tete pɩ.»
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ʋ pɩ de, ʋ wɛn: «Ɛ kɔ la 'dɩayɩ nyɩbɛpʋ nɩ ꞊hlon'hʋɛn ꞊dʋ, 'waa yɩ‑hɛnyiblo, nɔ‑ kɔ la nʋgba. Nyɩbɛyu a 'mʋ, ɛ 'yɩ 'ʋ 'yu bʋ ‑hie, 'ɛ 'kʋ,
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 'hʋɛn a nyiblo 'ɛ kɔ꞊ɔ, 'ɛ 'yɩ 'ʋ 'yu bʋ ‑hie ‑wɛ, 'ɛ 'kʋ. Dɛ nɩ ‑do a 'mʋ, ɛ nɔ‑ nu ta a nyiblo.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ɛ nɔ‑ mu 'lu ‑mɔ ‑mumu, ꞊hlon'hʋɛn a nyiblo 'ɛ kɔ꞊ɔ ‑wɛ, 'ɛ 'yɩ 'ʋ 'yu bʋ ‑hie, 'ɛ 'kʋ ‑wɛ. ‑Tɛ 'waa pɛpɛ, ʋ 'kʋ 'kɩ, ‑ɛ ‑bɩ nʋgba a 'mʋ, ɛ 'kʋ nɩ ‑wɛ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ɛ nɔ‑ mɔ ‑tɩ ‑mʋ', ‑a di wɛn ‑mʋ 'bɛti mɔ, ꞊mʋ ‑a mʋ klɛ ‑hɩhɩa ‑nɩ. ‑Nyrɔwɔ ‑kɔ 'kwli nyibli di 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ ‑hɔn, ʋ di 'klɔ 'hrɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ, nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑di 'kɩ nʋgba a 'mʋ kɔ 'lɩ, ‑kɔtɩ ‑tɛ ʋ nɩ la 'nɛ‑ ‑tʋtʋ kɩ, nyibli nɩ ꞊hlon'hʋɛn a 'mʋ, ʋ kɔ la꞊a nɩ.»
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu ꞊tu ꞊nʋ ꞊wɔn, ɛ wɛn: «A kɛ nɩ, ‑kɔtɩ a 'yɩ Nyɩsʋacrɩɛn ‑yi, 'a 'yɩ꞊ɩ ‑yi, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa nɩ 'klɩ kɩ.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ti ‑mʋ' ‑kɔ 'yri nyibli di 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ ‑hɔn, ʋ di 'klɔ 'hrɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ, nyɩbɛpʋ kɔ nʋgbɩ 'hʋɛn‑, ʋ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ kʋkɔ ‑nɩ. Kɛɛ, ‑tɛ Nyɩsʋa a lɛlenyʋ nɩ 'mʋ, kɛ‑ ʋ di 'mʋ nɩ ‑wɛ.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 'Ya 'ʋ 'lu de, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ mɔ nyibli bʋ ‑hɔn 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'n yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, a ‑hre Nyɩsʋacrɩɛn ‑mʋ', Moise 'crɩ la nɩ. Ɛ 'crɩ la dɛ, Nyɩsʋa lee la꞊a, ‑tɛ Nyɩsʋa a 'mʋ, ɛ nɩ la 'lɩ ‑gbakuo 'kwli, ‑ɛ yɩ la wlɩn, 'tɩ‑ ‑tɛ ɛ yɩ la 'lɩ Moise a 'mʋ ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ. Nyɩsʋa wɛn 'nɩ: 'Mɔ mɔ Nyɩsʋa ‑bʋ, Abrahamʋ dɛ, ɛ kɔ Yisakɩ, kɔ Sakɔbʋ 'hʋɛn‑. Kɛ‑ Nyɩsʋa pʋ la.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Ɛ 'wɩ yɩ, ti ‑mʋ' ‑kɔ 'yri Nyɩsʋa yɩ la 'lɩ Moise ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ, Abrahamʋ kɔ Yisakɩ kɔ Sakɔbʋ 'hʋɛn‑, ʋ 'kʋ la nɩ see la. Kɛɛ, ‑a yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ 'yɩ 'kʋkʋnyibli 'pa‑, ʋ 'nɩ ‑da꞊a lɩ Nyɩsʋa, kɛɛ, 'klɔnɩnyibli, ʋ nʋ‑ dɛ꞊ɛ. 'A ‑tɩ, 'bʋ mɔ, 'ba pʋ lɛ, nyiblo 'bʋ 'kʋ, ɛ 'nɩ 'hrɩ꞊ɩ 'klɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ, ‑ɛ ‑bɩ 'a dɛ a 'mʋ, a kaa ꞊nɛ 'yri nɩ pɛpɛ.» Kɛ‑ ‑Yusu ‑pʋ.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Tetetɔɔnyɔ ‑bɩ, ‑ɛ nɩ ‑tuo kɩ, ɛ 'wɩn ‑tɩ a pɛpɛ ‑mʋ', ʋ ‑hla nɩ. Bʋ 'wɩn 'kɩ, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu ꞊tu Sadusɩ꞊tumu* a nyibli ꞊wɔn ‑tɛɛ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ 'yɩya 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ bʋ, 'ɛ 'bɛti꞊e, ɛ wɛn: «Tete a pɛpɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑nyi ‑a mʋ, 'a dɛ a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ nɩ 'ʋ tete a pɛpɛ 'lu yɩ 'lɩ?»
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu ꞊tu꞊o ꞊wɔn, ɛ wɛn: «Nyɩsʋa a tete ‑mʋ', ‑ɛ nɩ 'ʋ tete a pɛpɛ 'lu yɩ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ: Ba pʋ 'ʋ nʋa bʋ, 'a mʋ Yisraɛkʋɛ: ‑Aan ‑nɛ Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, ɛ nɔ‑ mɔ Nyɩsʋa nɩ ‑do. 'Bɛ 'ʋ꞊ʋ kɩ, nyɩsʋa ꞊dʋ 'yɩ 'kɩ 'ʋ ‑nɩ de.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 ‑Blɛɛ yɩ, ‑bʋ nʋɛ ‑na Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, 'kɩ 'lɩ ‑na ꞊wlʋ a pɛpɛ kɩ, kɔ 'kɩ 'lɩ ‑na 'lulɛ‑hihie a pɛpɛ 'kwli, kɔ 'kɩ 'lɩ ‑na 'klɩ a pɛpɛ 'kwli.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Nyɩsʋa a tete, ‑ɛ kʋɛ 'ʋ꞊ʋ ‑mɔ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ: ‑Blɛɛ yɩ, ‑bʋ nʋɛ ‑na 'bɩ ‑tonyiblo, ꞊wɩ yɩ, ‑tɛ ‑nu ‑na dɩɔnʋ a nʋɛlɛ. Ɛ 'yɩ Nyɩsʋa a tete ꞊dʋ ‑kɔ, ‑bʋ nɩ 'ʋ ʋ nɩ 'hʋɛn a 'mʋ 'lu yɩ.»
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 ‑Ɛ ‑bɩ tetetɔɔnyɔ a 'mʋ, ɛ wɛn: «‑Tɩ ‑mʋ', ‑hla, 'a ‑tɛɛ ꞊nɩɔ. ‑Aan ‑nɛ Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, ɛ nɔ‑ mɔ Nyɩsʋa nɩ ‑do. 'Bɛ 'ʋ꞊ʋ kɩ, nyɩsʋa ꞊dʋ 'yɩ 'kɩ 'ʋ ‑nɩ de.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 ‑Tonyiblo blɛɛ yɩ, bʋ nʋɛ Nyɩsʋa, 'kɩ 'lɩ 'a ꞊wlʋ a pɛpɛ kɩ, kɔ 'kɩ 'lɩ 'a 'lulɛ‑hihie a pɛpɛ 'kwli, kɔ 'kɩ 'lɩ 'a 'klɩ a pɛpɛ 'kwli. Ɛ blɛɛ yɩ ‑wɛ, bʋ nʋɛ nɛ 'a 'bɩ ‑tonyiblo, ꞊wɩ yɩ, ‑tɛ ɛ nu 'a dɩɔnʋ a nʋɛlɛ. Ɛ nɔ‑ mɔ dɛ gbagbʋ, ‑ɛ ‑hi 'ʋ bʋ pi 'a ‑nɛ 'wlugba‑tɛblɩ a ‑cɔhlʋn* a gblegble ꞊dʋ, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa ye'.»
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 ‑Yusu bʋ 'ye꞊e, ‑ɛ mɔ, tetetɔɔnyɔ a 'mʋ, ɛ ꞊tu꞊o ꞊wɔn, 'kɩ 'lɩ ꞊tɔ 'kwli, ‑ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «Ɛ hie 'ʋ ‑mʋ dɛ nɩ ‑do, ꞊mʋ Nyɩsʋa yrɛ 'mʋɛ ‑nɩ, 'kɩ bʋ kɔɔ ‑mʋ win kɩ.» ‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi, nyiblo ꞊dʋ 'yɩ 'kɩ꞊ɩ 'bɛti ‑nɩ de, ‑ɛ di꞊e nu, 'kɩ 'lɩ 'a ꞊wɔn꞊tuwin 'kwli, ʋ 'mʋ 'lɩ ‑naa ‑nɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ ‑tɩ ‑yɛɛ ‑nɩ.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 ‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ ‑Yusu ‑tʋa nyibli Nyɩsʋa a ‑tɩ a tɔɔlɛ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ bʋ. ‑Tɛ ɛ yɩ 'kɩ ꞊nʋ nɩ ‑tʋɛ ‑nɩ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «Tetetɔɔnyʋ* wɛn 'nɩ: Wanyɔ ‑mʋ', Nyɩsʋa pʋ la lɛ, ɛ di la ya, Wanyɔ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ mɔ bodɩɔ Dafidɩ a 'yonʋ a 'Yu. 'A mʋ 'n yɩ 'bɛti ‑nɩ: Dɛ‑ kɔ ‑tɩ 'ʋ hlɛ꞊ɛ 'lɩ?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 ‑kɔtɩ Nyɩsʋa a ‑Hihiu* nu꞊o nɩ, bodɩɔ Dafidɩ, 'ɛ hla꞊a, 'ʋ 'crɩ꞊ɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn 'nɩ de: «‑Tɛ Dafidɩ a 'mʋ, ɛ dɛɛ Wanyɔ a 'mʋ Kʋkɔnyɔ, ‑bɩ' Wanyɔ a 'mʋ, ɛ ‑wɛ 'lɩ bʋ nu 'kɩ Dafidɩ a 'Yu a pʋpa 'lɩ?»
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Kɛ‑ ɛ pɩ ꞊nʋ yɩ, 'kɩ 'lɩ 'a tɔɔwin 'kwli: «Ba ꞊tu 'aan dɩɔnʋ 'yie, 'kɩ 'ʋ tetetɔɔnyʋ a ‑ta', ʋ 'nɩ ꞊ha 'a mʋ ‑kaa ‑nɩ. Ʋ nʋɛ 'kɩ nyibli bʋ daa ꞊nʋ nyibli gbagbɩ. 'Bʋ yɩ lɛ nɩ nɛ, ʋ pɩ nyibli gbagbɩ a wlawlɩ, ‑ɛ di꞊e nu, nyibli 'mʋ ꞊nʋ 'ye. 'Bʋ yɩ 'ʋ ‑tɩtɛ ꞊dʋ nɩ mi, ‑tɛ nyibli ‑hʋʋ 'ʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ ‑hʋɛ꞊ɛ nɩ, nyibli bʋ pʋ ꞊nʋ 'wio blɛ, 'kɩ 'ʋ 'waa 'ʋ꞊tuulɛ a ‑ta',
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 'ʋ nʋɛ ꞊nɛ nɩ ‑wɛ, 'bʋ mu 'lɩ Nyɩsʋa a 'kayu bʋ, 'kɩ bʋ nɩ 'lɩ ye' bʋ, ‑ɛ di꞊e nu, nyibli a pɛpɛ 'mʋ ꞊nʋ 'ye. Dɛ nɩ ‑do a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ʋ ni, 'bʋ da ꞊nʋ dididɛ ‑mɔ.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ʋ nɩ ‑do a 'mʋ, ʋ nʋ‑ ‑hɛ ‑tʋgbanʋgbɩ kʋkɔ‑tɛblɩ a pɛpɛ ꞊jrɛ. 'Tɩ‑, tetetɔɔnyʋ a 'mʋ, 'bʋ yɩ Nyɩsʋa nɩ dɛ, 'waa Nyɩsʋa a dɩda hlɔ kɩ bʋ, ‑ɛ di꞊e nu, nyibli 'mʋ lɛ pʋ, ʋ mɔ ꞊haannyibli ꞊nɩɔ. 'N yɩ 'a mʋ 'nɩ ‑lee ‑nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑bati ‑mʋ', Nyɩsʋa di ꞊nʋ lɛ ‑pʋʋ ‑nɩ, ɛ di nɩ 'klɩ kɩ, ɛ 'mʋ 'ʋ nyibli ‑bɩ a ‑bati 'ʋ ‑hi.»
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 ‑Tɛ ‑Yusu ‑wɛ hihle ‑mɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ bʋ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ nɩ bʋ, 'kɩ 'ʋ dukwli ‑mʋ' 'hʋɩ, ‑ɛ kɔ 'kwli nyibli pɩ 'lɩ 'wli lɛ, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa a ‑kʋan a ‑ta'. ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu yɩ꞊ɩ 'nɩ 'ye, ‑tɛ nyibli ni 'lɩ 'wli a lɛpʋpʋʋ. 'Kɩ 'lɩ dukwli a 'mʋ 'kwli, dɛkɔnyʋ ‑hʋɔhʋɩ pɩ 'lɩ 'wli lɛ.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ɛ kɔ ‑tʋgbanʋgba ꞊dʋ, ꞊hɩʋɛn ni. Ɛ nɔ‑ nyre 'ʋ, 'ɛ pʋ 'lɩ 'wliyɔkɔ a 'yɔ nɩ 'hʋɛn, ‑ʋ 'yɩ 'lɩ ꞊dedede a ‑tʋtɔ 'lɩ ‑wɛ.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 ‑Tɛ ‑Yusu 'ye꞊e, ‑ɛ ‑bɩ ɛ da 'a ‑nagbopʋ* nɩ, ɛ wɛn: «'N yɩ 'a mʋ 'nɩ ‑lee ‑nɩ, ‑ɛ mɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa 'yi, ꞊hɩʋɛnnʋgba ‑bʋ, ɛ pʋ 'lɩ 'wliyɛ, 'ɛ ‑hi 'ʋ nyibli a pɛpɛ ‑bʋ 'ʋ,
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 ‑kɔtɩ nyibli a pɛpɛ ‑bʋ, 'wliyɛ ‑mʋ', ‑ɛ 'yɩ ‑kʋan ‑kɔ, 'kɩ 'ʋ ꞊nʋ ‑mɔ, ɛ nɔ‑ ʋ pʋ 'lɩ lɛ. Nʋgba ‑bʋ, ɛ nɔ‑ ‑mɔ ‑bɩ, ꞊han‑tɩ, ꞊hɩʋɛn 'ɛ ni꞊e, kɛɛ, kɛ‑ ɛ nɩ 'mʋ, 'wliyɛ a pɛpɛ ‑mʋ', ɛ di wɛn nu, ɛ 'mʋ wɛn 'a dɩɔnʋ yɩ ‑wɔn, ɛ nɔ‑ ɛ pʋ 'lɩ.»
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.