Marcos 11
Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NVT
1 ‑Tɛ ‑Yusu kɔ 'a ‑nagbopʋ* 'hʋɛn‑, ʋ mi la Jrusrɛdɩɔ 'kwli, bʋ 'mʋɛ 'dɩɩ ‑bʋ, ‑ʋ mɔ Bɛtɩfase kɔ Betani 'hʋɛn‑ yrɛ, 'kɩ 'ʋ dʋgba ‑mʋ' ꞊hlɔn, ‑ɛ kɔ 'lu olifieti nɩ 'lɩ, ‑ɛ ‑bɩ ‑Yusu lee nɛ 'a ‑nagbopʋ nɩ 'hʋɛn ‑bɩ nɩ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Kɛ‑ ɛ pɩ ꞊nʋ yɩ, ɛ wɛn: «'Dɩɔ ‑mʋ', ‑ɛ nɩ 'lɩ 'a mʋ ye', ba mu 'lɩ꞊ɩ 'kwli. 'Bʋ mɔ, 'ba 'ya 'dɩɔ, a di yɛɛ 'ʋ 'kasrayu, ʋ mʋa ‑nɩ bʋ. Nyiblo ꞊dʋ 'yɩ ‑hʋan 'ʋ 'kasrayu a 'mʋ kɩ nɩ 'yɛ. 'Ba yɛ 'ʋ꞊ʋ bʋ, ba ꞊wlɛ꞊ɛ, ba ya 'mɔ꞊ɔ yɩ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 'Bʋ mɔ, nyiblo ꞊dʋ 'bʋ 'bɛti 'a mʋ, 'bʋ pʋ lɛ: Dɛ a 'dɩ ‑bɩ a ni 'lɩ? ‑ɛ ‑bɩ kɛ‑ ba pʋ꞊ʋ yɩ: Kʋkɔnyɔ, ɛ nɔ‑ ‑hʋɛ꞊ɛ. Ɛ di 'lɩ꞊ɩ 'nɩ ya, ‑tɛ ti nɛ ‑bʋ.»
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 ‑Tɛ ʋ ‑mu, ʋ 'ya 'dɩɔ a 'mʋ 'kwli, 'ɛ mɔ ꞊han‑tɩ, 'ʋ yɛɛ 'ʋ 'kasrayu a 'mʋ, ʋ mʋa bʋ, 'kɩ 'ʋ ꞊hʋan.yɩ, ‑nagbopʋ nɩ 'hʋɛn a 'mʋ, 'ʋ ꞊wlɛ꞊ɛ. 'Kɩ 'ʋ ꞊hʋan.yɩ a 'mʋ, 'kɩ nyibli ‑hʋɔhʋɩ nɛɛ 'ʋ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 'Kɩ 'lɩ nyibli a 'mʋ 'nyɩ, 'kɩ ‑ʋ ‑bɩ nɩ 'lɩ, 'ʋ 'bɛti ꞊nʋ, ʋ wɛn: «Dɛ a 'dɩ ‑bɩ a ni 'lɩ? Dɛ‑ kɔ 'kasrayu ‑bʋ 'a ꞊wʋwlɛ 'lɩ?»
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 ‑nagbopʋ a 'mʋ 'ʋ lee ꞊nʋ ‑tɩ ‑bʋ, ‑Yusu lee wɛn ꞊nʋ, ‑ɛ ‑bɩ nyibli a 'mʋ, ʋ ‑ha ꞊nʋ mɛ lɛ, 'ʋ ‑mu,
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 'ʋ ya 'kasrayu a 'mʋ ‑Yusu yɩ. ‑Tɛ ʋ nyre 'lɩ, 'ʋ pʋ 'ʋ 'waa danɩ kɔ 'waa wlawlɩ 'kasrayu a 'mʋ kɩ blɛ, ‑ɛ di꞊e nu, ‑Yusu 'bʋ 'ya 'ʋ꞊ʋ kɩ, ɛ 'mʋ danɩ a 'mʋ kɩ bʋ nɩ. (‑Ɛ nu꞊o, ɛ tʋɛ ꞊nɛ nyibli yɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ nɔ‑ mɔ bodɩɔ ‑mʋ', ‑ɛ 'yɛ nɩ ya 'lɩ tʋ, kɛɛ, ‑ɛ yɛ 'lɩ kɩbʋwɛɛnlɛ. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ 'ɛ 'yɛ 'ʋ 'kasra a 'mʋ kɩ.)
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 ‑Tɛ ʋ yɩ 'lɩ nɩ di, nyibli ‑hʋɔhʋɩ 'ʋ pʋ 'ʋ 'waa danɩ 'hru wlɔn blɛ. ‑Ʋ ‑bɩ nɩ 'ʋ, 'ʋ 'bɛ ‑hugbi, 'ʋ pʋ 'ʋ꞊ʋ 'hru wlɔn blɛ ‑wɛ, ‑Yusu 'ɛ nɛ꞊ɛ klɛ,
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 nyibli 'ʋ nɛ꞊ɛ ye' lɛ, ‑ʋ ‑bɩ 'ʋ yɩ꞊ɩ ꞊wien lɛ kʋɛ. Kɛ‑ ʋ ni, 'ʋ 'yɛɛ 'lɩ win, ʋ wɛn: «‑Na 'wio, ‑mɔ ‑bʋ, ‑ɛ yɩ 'lɩ di, 'kɩ 'lɩ Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa a 'nyrɛ 'kwli. Nyɩsʋa bʋ ‑nyi ‑mʋ ‑tɩ a 'yi'bʋalɛ!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Ba pʋ Nyɩsʋa 'nyrɛ lɛ, ‑ɛ nu꞊o, ɛ nɔ‑ di ‑a mʋ win kɩ kɔɔ mɔ, ‑tɛ ‑aan 'baɩ gbagbʋ bodɩɔ Dafidɩ nu la nyibli a win a kɩkɔɔlɛ. Nyɩsʋa bʋ kɔ ‑tɩ a 'yi'bʋalɛ, 'kɩ 'lɩ yakɔ 'kwli!»
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 ‑Tɛ ‑Yusu 'ya 'kɩ Jrusrɛdɩɔ 'kwli, ‑ɛ ‑bɩ 'kɩ ɛ mu 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ bʋ, 'ɛ 'ye ‑tɛblɩ a pɛpɛ ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'lɩ. ‑Tɛ 'tɔ yɩ nɩ ‑wɛn, ‑ɛ ‑bɩ ɛ kɔ 'a ‑nagbopʋ nɩ ‑pu ꞊tu 'ʋ 'hʋɛn a 'mʋ 'hʋɛn‑, ʋ ꞊hɩan ‑mɔ, 'ʋ mu 'lɩ Betanidɩɔ 'kwli.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 ‑Tɛ ‑nyrɛ ‑nyɛ, ‑ɛ ‑bɩ ‑Yusu kɔ 'a ‑nagbopʋ* 'hʋɛn‑, ʋ ‑hʋɛn 'lɩ Betanidɩɔ 'kwli nɩ, 'ʋ mi. ‑Tɛ ʋ yɩ 'dɩɔ a 'mʋ 'kwli nɩ ꞊tɩ, ‑ɛ ‑bɩ 'kanʋ bi 'lɩ ‑Yusu 'kwli.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Bʋ ta 'lɩ ye' lɛ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ 'ye tugbɛdʋ ‑mʋ', ʋ dɛɛ figie nɩ. Tugbɛ a 'mʋ, ɛ hlɔɔ ꞊nʋ ‑mɔ lɛ, hawi 'ɛ ‑hʋ 'lɩ꞊ɩ yra, ‑Yusu 'ɛ mu 'ʋ꞊ʋ ꞊hlɔn, ‑ɛ di꞊e nu, ɛ 'mʋ꞊ʋ 'ye, 'bʋ mɔ, 'bʋ tʋ 'kui. Bʋ nyre 'kɩ 'ʋ꞊ʋ ꞊hlɔn, ‑ɛ ‑bɩ hawi nɩ ‑do ɛ yɛ 'lɩ꞊ɩ yra bʋ, ‑ɛ nu꞊o, ɛ 'yɩ wɛn 'ʋ 'a tʋtʋʋ a ti 'yri nɩ nyre.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ‑Yusu pɩ tugbɛ a 'mʋ yɩ: «Kʋɛ mɔ ‑nyrɔwɔ ‑bʋ 'yie bʋ, ꞊nɩ 'tʋʋ 'kɩ 'kui nɩ de, nyibli 'nɩ ꞊ha꞊a di.» Win a 'mʋ, ‑Yusu ‑pʋ, 'a ‑nagbopʋ 'wɩn꞊ɩ nɩ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 ‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ ʋ nyre 'lɩ Jrusrɛdɩɔ 'kwli nɩ, ‑Yusu 'ɛ ‑mu, 'ɛ pa 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ a ‑yaa 'kwli. 'Kɩ 'lɩ ‑yaa a 'mʋ 'kwli, 'kɩ puplonyibli nɩ 'lɩ, 'ʋ ple 'wlugba‑tɛblɩ, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋn* a pipie a ‑ta'. 'Kɩ 'wli'cɩcɩnyibli nɩ 'lɩ ‑wɛ, 'ʋ yɩ hɩapʋwli 'cɩcɩ ‑nɩ. ‑Tɛ ‑Yusu yɛɛ 'ʋ puplonyibli a 'mʋ bʋ, ʋ kɔ nyibli ‑mʋ', ‑ʋ ‑tʋɛ ‑tɛblɩ 'hʋɛn‑, ‑ɛ ‑bɩ ɛ ‑tʋa 'waa lɛbʋbla, 'ɛ yɩ 'wli'cɩcɩnyibli a 'teble blɛ ꞊jijri ‑nɩ, kɔ, 'ɛ 'nyrɛɛ 'lɩ ‑hungboplonyʋ a gbatɩ yrɛ, 'ʋ yɩ ꞊hlɔn lɛ bi,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 'ɛ 'yɩ nyiblo ꞊dʋ mɛ lɛ ‑ha, 'kɩ bʋ 'ble dɛ, bʋ 'bɛ ‑yaa a 'mʋ 'kwli ꞊tɩɔ,
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 'tɩ‑ 'ɛ ‑tʋa 'kɩ 'waa tɔɔlɛ, ɛ wɛn: «Ʋ 'crɩ꞊ɩ nɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ: Nyɩsʋa wɛn 'nɩ: 'Na 'kayu nɩ 'ʋ nɩ, 'kɩ 'klɔ ‑bʋ a dakɔ a pɛpɛ 'mʋ 'lɩ 'mʋ ‑daa ‑nɩ.» ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn 'nɩ de: «Kɛɛ, 'a mʋ ‑mɔ ‑bɩ, a nu 'kayu a 'mʋ 'yiyrinyibli a 'kayu ‑mɔ'.»
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Dɛ a 'mʋ, ‑ɛ mu 'lu ‑mɔ, Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ* gbagbɩ, ʋ kɔ tetetɔɔnyʋ 'hʋɛn‑, ʋ 'wɩn꞊ɩ nɩ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ʋ ꞊mʋɛ 'hru lɛ, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ ‑Yusu 'la, ‑ɛ nu꞊o, dakɔ nʋɛ nɛ 'a tɔɔwin nɩ dɩakɩ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, nyibli gbagbɩ a 'mʋ 'ʋ ꞊tui ‑Yusu ca ‑mɔ.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 ‑Tɛ 'tɔ yɩ nɩ ‑wɛn, ‑ɛ ‑bɩ ‑Yusu kɔ 'a ‑nagbopʋ* 'hʋɛn‑, ʋ ꞊tɩ 'dɩɔ, 'ʋ mu 'lɩ ‑tɩtɛ ‑bɩ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 ‑Nyrajru', ‑tɛ ʋ yɩ 'kɩ kle nɩ ‑mɛ, ‑ɛ ‑bɩ tugbɛ, ‑ɛ mɔ figie, ‑Yusu pʋ 'tʋ 'jrɔ ‑mɔ, ɛ nɔ‑ kɔ 'hʋɩ ʋ nɛɛ 'ʋ de. ‑Tɛ ʋ nyre 'kɩ 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ, kʋɛ 'lɩ 'a 'lu 'yri bʋ, ‑bʋ yɛ 'a bʋɩ kɩ, 'a pɛpɛ 'kʋ nɩ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 ‑Ɛ ‑bɩ dɛ ‑mʋ', ‑ɛ mu 'tʋ 'lu ‑mɔ, ɛ bi 'lɩ Piɛlɩ 'kwli, ɛ wɛn: «Tɔɔnyɔ, 'ye tugbɛ ‑bʋ, ‑pʋ 'tʋ 'jrɔ ‑mɔ, ɛ 'kʋ nɩ.»
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn: «'N yɩ 'a mʋ 'nɩ ‑lee ‑nɩ, ba kuo Nyɩsʋa ꞊wlʋ yɩ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 'Bʋ mɔ, 'ba kuo Nyɩsʋa ꞊wlʋ yɩ, a ‑wɛ 'lɩ ba lee dʋgba ‑bʋ nɩ: ‑Hɔn mɔ ‑tɛ ‑bʋ, ‑bʋ bi 'lɩ 'yru ‑mɔ. 'Bʋ mɔ, 'ba 'yɛ nɩ pʋ gblɛ, 'kɩ 'lɩ 'aan ꞊wlɩ kɩ, kɛɛ, 'ba pʋ꞊ʋ ꞊haan‑tɩ, ‑ɛ mɔ, ‑tɩ ‑mʋ', a ‑hla, ɛ di mu 'lu ‑mɔ, 'ɛ mɔ ꞊han‑tɩ, Nyɩsʋa di꞊e 'nɩ nu, ɛ 'mʋ 'lu ‑mɔ mu.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'nɩ yɩ 'a mʋ ‑lee ‑nɩ, 'ba yɩ Nyɩsʋa dɛ nɩ ‑hʋɛ, ba kuo ꞊nɛ ꞊wlʋ yɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ ‑wɛ 'a mʋ dɛ a 'mʋ, 'a ‑nyinyie ‑mɔ. 'Bʋ mɔ, 'ba kuo ꞊nɛ ꞊wlʋ yɩ, ɛ mɔ ꞊han‑tɩ, ɛ di 'a mɔ꞊ɔ 'nɩ ‑nyi.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Kɛɛ, 'ba yɩ Nyɩsʋa nɩ dɛ, nyiblo 'bʋ nu 'a mʋ yɩnyredɛ ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ ba ‑hru 'a yɩnyredɛ a 'mʋ a ‑tɩ ‑mɔ, ‑ɛ di꞊e nu, 'aan 'Baɩ Nyɩsʋa, ‑ɛ nɩ 'lɩ yakɔ 'kwli, ɛ 'mʋ 'aan ‑nɛ yɩnyre‑tɛblɩ a ‑tɩ ‑mɔ ‑hru ‑wɛ. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Kɛɛ, yɩnyre‑tɛblɩ ‑mʋ', nyibli nu 'a mʋ ‑mɔ, 'bʋ mɔ, 'ba 'yɛ nɩ ‑hru 'waa ‑tɩ ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ 'aan 'Baɩ Nyɩsʋa, ‑ɛ nɩ 'lɩ yakɔ 'kwli, ɛ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ ‑hru 'aan ‑nɛ yɩnyre‑tɛblɩ a ‑nu a ‑tɩ ‑mɔ ‑wɛ.]»
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 ‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ ‑Yusu kɔ 'a ‑nagbopʋ* 'hʋɛn‑, ʋ 'tɩɛ gbɛ 'waa 'hru, ‑ɛ mi Jrusrɛdɩɔ 'kwli 'lu ‑mɔ. ‑Tɛ ʋ ‑nyre 'kɩ, ‑ɛ ‑bɩ ‑Yusu mu 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ a ‑yaa 'kwli. Bʋ yɩ 'lɩ lɛ nɩ 'dɛɛ ‑nɩ, ‑ɛ ‑bɩ Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ* gbagbɩ, kɔ Nyɩsʋa a tetetɔɔnyʋ, ʋ kɔ ‑Juukʋɛ a 'blʋ a nyibli ‑bɩ 'hʋɛn‑, ʋ nyre 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 'ʋ 'bɛti꞊e, ʋ wɛn: «Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑nyi 'kɩ ‑mʋ 'klɩ, 'kɩ ‑bʋ bla ‑tɛblɩplonyibli ‑bʋ lɛ 'lɩ? Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑lee ‑mʋ ‑wɛ, ‑bʋ nu ‑tɛblɩ a pɛpɛ ‑bʋ, ‑ni 'lɩ?»
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn: «'N di 'bɛti 'a mʋ dɛ nɩ ‑do ‑wɛ. 'Bʋ mɔ, 'ba ‑hɩhɩa 'mʋ klɛ, 'tɩ‑ 'mʋ 'a mʋ klɛ ‑hɩhɩa ‑nɩ ‑wɛ.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 'A mʋ 'n yɩ 'bɛti ‑nɩ: Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑lee la Saan, bʋ pʋ la nyibli 'nie 'lu lɛ 'lɩ? ꞊Bɩ Nyɩsʋa ꞊nɩɔ, ‑ʋ'ʋ‑ ‑tonyibli ꞊nɩɔ? Ba ‑hɩhɩa 'mʋ klɛ.»
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 ‑Ɛ ‑bɩ ʋ ‑tʋa lɛ'bɛtilɛ, 'kɩ 'lɩ 'waa dɩɔnʋ 'nyɩ, ʋ wɛn: «‑Bɩ' ‑a di 'kɩ pʋ? 'Bʋ mɔ, ꞊ba pʋ lɛ, Nyɩsʋa ‑lee la 'nɛ꞊ɛ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ di ꞊hɩan ‑mɔ, ɛ 'mʋ ‑a mʋ 'bɛti ‑nɩ: ‑Tɩ ‑mʋ', Saan hlɛ la, dɛ‑ kɔ ‑tɩ 'a 'yɩ 'kɩ꞊ɩ ꞊haan‑tɩ ‑pʋ 'lɩ?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Mɔ, 'bʋ mɔ, ꞊ba pʋ lɛ, ‑tonyibli ꞊nɩɔ, ‑ɛ ‑bɩ nyibli kɔ bʋ yɛɛ nɛ ‑a mʋ ‑tɩ.» Kɛ‑ ʋ pʋ 'bɛtilɛ, ‑ɛ nu꞊o, nyibli pʋ꞊ʋ ꞊haan‑tɩ, ‑ɛ mɔ, Saan mɔ la Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ* ꞊nɩɔ.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ʋ ꞊tu ‑Yusu ꞊wɔn, ʋ wɛn: «‑A 'yɩ 'a ꞊dedede ‑yi.» ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn: «'Na 'mumu, 'n 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ ꞊bʋ lee nɛ 'a mʋ ‑wɛ, nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ ‑nyi 'mʋ 'klɩ, 'kɩ ꞊bʋ nu ‑tɛblɩ a pɛpɛ ‑bʋ, 'n ni.»
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.