Atos 27
Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NTLH
1 Ʋ ‑yra la꞊a nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑a di mu la 'lɩ Rɔmʋ, 'kɩ 'lɩ Yitaliblʋgba 'kwli, 'ʋ ‑ha 'lɩ Pɔlʋ kɔ ꞊jɩklapʋ ‑bɩ 'hʋɛn‑, 'ʋ ꞊tu 'lɩ ꞊nʋ 'sɛyo a ye'nanyɔ ‑bɩ ‑jɩ' bʋ, ‑ɛ mɔ 'sɛyo a nyiblo gbagbʋ a ‑sɛkɛ, ɛ 'mʋ ꞊nʋ Rɔmʋdɩɔ 'kwli gba. 'Sɛyo a ye'nanyɔ a 'mʋ a 'nyrɛ mɔ Suliusɩ. 'Kɩ ɛ nɩ 'lɩ Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ a 'sɛyo 'nyɩ.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 ‑A 'ya 'lɩ 'mɩɩ 'kwli. 'Mɩɩ a 'mʋ, 'kɩ ɛ ‑hɔn 'lɩ Adramitɩdɩɔ 'kwli. Ɛ kɔ bʋ 'yraa Asiblʋgba ꞊hlɔn lɛ, ‑ɛ di꞊e nu, ɛ 'mʋ blɛ ‑nyɩnyra ‑nɩ, 'kɩ 'ʋ Asiblʋgba a 'wafɩ a gblegble yɩ blɛ. ‑Tɛ ‑a yɩ nɩ mi, ‑a kɔ Alitakɩ 'hʋɛn‑, ‑a mʋ ‑mu. 'Kɩ nyɩbɛyu a 'mʋ, ɛ kɔ 'lɩ Tesalonikɩ, 'kɩ 'lɩ Masedʋanɩblʋgba 'kwli.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 ‑Tɛ ‑nyrɛ ‑nyɛ, ‑ɛ ‑bɩ ‑a nyre 'lɩ Sidɔdɩɔ 'kwli nɩ. 'Sɛyo a ye'nanyɔ Suliusɩ ‑nɩ wɛn, ɛ nʋɛ Pɔlʋ a dɛ nɩ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ɛ ‑ha꞊a mɛ lɛ, 'ɛ 'hrɩ 'lɩ 'mɩɩ 'kwli, ‑ɛ di꞊e nu, ɛ 'mʋ 'a nɩnatumupʋ 'ye, ‑tɛblɩ nɩ ‑tie ‑mʋ', ɛ 'yɩ ‑kɔ, ʋ 'mʋ ꞊nɛ꞊ɛ ‑nyi.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 ‑Tɛ ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ ‑a bi 'hru wlɔn. Kɛɛ, pepe ‑wɛn ‑a mʋ yɩ dɩakɩ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, ꞊a 'bɛɛ kɩ, ꞊a naa 'lɩ Sipreblʋgba 'hʋɩ. Ɛ mɔ 'niedugbo gbagbʋ ꞊nɩɔ. Ɛ nɔ‑ kɔ 'kɩbɩa ‑bɩ, 'kɩ ‑a na 'lɩ, ‑tɛ pepe 'yɩ 'lɩ ‑hʋʋ ‑nɩ a ‑tɩ.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 'Tɩ‑, 'yrukʋtɩɔ ‑mʋ', ‑ɛ nɩ 'ʋ Silisiblʋgba kɔ Pafiliblʋgba a ‑gbati, ꞊a 'bɛ꞊ɛ ꞊tɩɔ, ꞊a nyre 'lɩ Mila, 'kɩ 'lɩ Lisiblʋgba 'kwli.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 'Kɩ 'sɛyo a ye'nanyɔ ‑nɩ wɛn, ɛ 'yee 'lɩ 'mɩɩ ‑bɩ. 'Kɩ ɛ ‑hɔn 'lɩ Alɛsadrɩ, 'kɩ 'lɩ Esipʋblʋgba 'kwli. 'Kɩ ɛ mi 'lɩ Yitaliblʋgba 'kwli. 'Mɩɩ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ kɔ 'kwli 'sɛyo a ye'nanyɔ 'yaa 'lɩ ‑a mʋ 'lɩ.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 'Kɩ 'lɩ ‑nyrɔwɩ ‑hʋɔhʋɩ 'kwli, ‑aan ‑nɛ 'mɩɩ 'nɩ ‑hu꞊o la. 'A ‑tɩ, ‑a 'ye ꞊hɩʋɛn ‑yeye, ꞊a 'bɛ Kinidɩdɩɔ 'yi. ‑Tɛ pepe 'yɛ nɩ wɛn ‑a mʋ, 'kɩ ‑ba 'sii 'ʋ yɩ, ‑ba mu, ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ ꞊a 'bɛɛ kɩ, ꞊a naa 'lɩ Klɛtɩblʋgba 'hʋɩ, ‑ɛ mɔ 'niedugbo gbagbʋ, ꞊a naa 'lɩ 'a 'kɩbɩa ‑bɩ 'mʋ kɩ, ‑ɛ kɔ kɩ pepe 'yɩ 'lɩ ‑hʋ dɩakɩ, ꞊a ‑hi Salʋmɔnɩ lɛ.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Pepe a ‑tɩ, ꞊a ni ꞊hɩʋɛn a 'yiye lɛ, ꞊a mi gbɛɛgbɛ, ꞊a nyre 'lɩ 'wafɩ ‑mʋ', ʋ dɛɛ ꞊Haan'wafɩ yɩ, ‑ɛ 'mʋɛ Lasɛdɩɔ yrɛ.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 'Yru a yɩnyre‑tɩ, ‑a 'waan la ti ‑hʋɔhʋɩ 'hru wlɔn. Ti ‑mʋ' ‑kɔ 'yri pepe yɩ 'ʋ ‑hii ‑nɩ dɩakɩ, nɔ‑ nyre 'ʋ. 'A ‑tɩ, 'mɩɩ a gbʋgba 'yakla nɩ dɩakɩ. Ti ‑mʋ', ‑Juukʋɛ* yɩ 'ʋ ꞊cii* ‑nɩ, 'a ti ‑hi la nɩ. Ɛ nɔ nu꞊o, Pɔlʋ 'ɛ ‑gbɛɛ ꞊nʋ, ɛ wɛn:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 «‑A 'bio ‑na o, 'n yɩ꞊ɩ 'nɩ 'ye, ‑ɛ mɔ, 'dagba ‑bʋ, ɛ di 'nɩ 'yakla ‑nɩ. 'Mɩɩ ‑bʋ, ɛ kɔ 'a gbʋgba‑tɛblɩ, kɔ ‑a mʋ 'hʋɛn‑, ‑a ‑wɛ 'lɩ ‑ba ‑wɛ bʋ nɩ.»
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Kɛɛ, ‑tɩ ‑mʋ', 'mɩɩnaanyɔ gbagbʋ, kɔ 'mɩɩkɔnyɔ 'hʋɛn‑, ʋ ‑hla, ɛ nɔ‑ 'sɛyo a ye'nanyɔ kuo ꞊wlʋ yɩ, 'ɛ ‑hi 'ʋ ‑tɩ ‑mʋ', Pɔlʋ hla wɛn.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 'Wafɩ a 'mʋ yɩ, ɛ 'yɩ ‑tɛɛ ‑nu, 'kɩ 'mɩɩ bʋ nɩ 'ʋ, cɛ kɔ pepe gbagbʋ a ti bʋ nyre 'ʋ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, nyibli ‑hʋɔhʋɩ, ‑ʋ nɩ 'lɩ 'mɩɩ a 'mʋ 'kwli, 'ʋ hlɛ꞊ɛ, ‑ɛ mɔ, bʋ ‑hɔn 'ʋ ‑tɛ a 'mʋ ‑wlu, ‑ɛ di꞊e nu, 'bʋ ‑wɛ 'lɩ꞊ɩ, ʋ 'mʋ 'lɩ Fenisɩdɩɔ a 'wafɩ yɩ nyre, ‑ɛ nɩ 'lɩ Klɛtɩblʋgba nɩ ‑do a 'mʋ 'kwli. ‑Tɛ 'wafɩ a 'mʋ, ɛ nɩ 'ʋ, 'kɩ 'yru pʋ 'lɩ ‑gbu, 'kɩ 'lɩ 'yrʋ a bʋpɛɛlɛ a diidɛkɩbɩa kɩ, kɔ 'a kamlakɩbɩa kɩ 'hʋɛn‑. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'kɩ pepe 'yɛ nɩ ‑hii 'lɩ dɩakɩ, 'mɩɩ a nyibli 'ʋ pʋ lɛ: «Ɛ nu ‑tɛɛ, ‑ba nyre 'lɩ, 'tɩ‑ cɛ kɔ pepe gbagbʋ a ti 'mʋ 'ʋ nyre.»
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ti a 'mʋ 'yri, ‑ɛ ‑bɩ pepe gbi ‑hɔn 'lɩ 'yrʋ a bʋnyraalɛ', 'ɛ ‑tʋa ‑hihie. ‑Ɛ ‑bɩ nyibli ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'lɩ 'mɩɩ 'kwli, 'waa ꞊wlɩ 'ye꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, dɛ ‑mʋ', ʋ pʋ wɛn 'lɩ, ɛ nɔ‑ ʋ di nu. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'mɩɩ a du ‑mʋ', ‑ɛ ni꞊e, 'mɩɩ 'ɛ nyrɛ bʋ, 'ʋ ‑ha꞊a 'nie, ꞊a ‑tʋa mumuo, ꞊a 'yrɛɛ Klɛtɩblʋgba ꞊hlɔn lɛ.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 ‑Tɛ ‑a yɩ 'kɩ nɩ mi, ti nɩ ‑do a ti 'yri, ‑ɛ ‑bɩ duduo ‑hɔn 'lɩ 'yrʋ a 'hrɩɩlɛ a kamlakɩbɩa kɩ, 'kɩ 'lɩ dʋgba 'lu, 'ɛ ‑tʋa ‑huhuo dɩakɩ,
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 'ɛ ‑tʋa 'lɩ 'mɩɩ a yɩblɛ'bliilɛ, 'kɩ 'lɩ 'yru kɩ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, ꞊a 'yɩ 'lɩ 'a yɩ‑wʋnwɔn 'lɩ ‑wɛ. 'A ‑tɩ, ‑a ‑ha pepe a 'mʋ mɛ lɛ, ‑tɛ ɛ 'yee 'lɩ, 'ɛ gba 'lɩ ‑a mʋ.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 ‑Tɩ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ nu꞊o, ꞊a naa 'lɩ 'nɩdugbo, ʋ dɛɛ Koda, 'a 'yrʋ a bʋnyraalɛ'. 'Kɩ pepe 'yɩ 'lɩ ‑hʋ. 'Kɩ 'lɩ 'mɩɩ a ‑moko 'yri, ɛ kɔ 'blagbɩ, 'ɛ mʋɛ 'lɩ bʋ. ‑A 'ye ꞊hɩʋɛn, ꞊a ‑jri 'blagbɩ a 'mʋ, ꞊a 'yaa 'lɩ꞊ɩ 'mɩɩ 'kwli, ꞊a mʋa꞊a bʋ, ‑ɛ di꞊e nu, 'yru a 'dʋɩ 'nɩ ꞊ha꞊a yɩ nyre.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 ‑Tɛ ʋ 'yaa ꞊nɛ, 'ʋ nu 'patɩ, 'ʋ ꞊glaa 'lɩ꞊ɩ 'mɩɩ lɛ. Ʋ yɩ pie hʋannʋ, 'kɩ bʋ bi 'lɩ Libiblʋgba a 'yrukʋtɩɔ ‑mʋ', ‑ɛ kɔ kɩ 'pʋwɔn ‑hʋʋ 'lɩ. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ 'mɩɩ a danʋ ‑mʋ', ʋ pʋ yɔ', 'ʋ ꞊tɩɔ ꞊nɛ, 'ʋ ‑ha pepe mɛ lɛ, ‑tɛ ɛ 'yee 'lɩ, 'ɛ gba 'lɩ ‑a mʋ.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Pepe a 'mʋ, ɛ 'tɩɛ ‑wɛn ‑a mʋ yɩ dɩakɩ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, ‑tɛ ‑nyrɛ ‑nyɛ, 'ʋ ‑tʋa 'mɩɩ a gbʋgba‑tɛblɩ ‑bɩ a 'nie a lɛpʋpʋʋ.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 ‑Tɛ ‑nyrɛ ‑nyɛ de, ‑ɛ ‑bɩ ʋ pʋ 'mɩɩ a ‑tɛblɩ ‑bɩ 'nie lɛ de, danɩ bi 'lɩ yɩ, 'patɩ, kɔ ti.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 ‑A 'yɩ 'yrʋ kɔ nyahro 'hʋɛn‑ 'ye, 'ɛ gba ‑nyrɔwɩ. Pepe bʋ 'tɩɛ nɩ 'klɩ kɩ a ‑tɩ, ‑a 'yɩ 'kɩ꞊ɩ ꞊wlʋ yɩ ‑kuo ‑nɩ, ‑ba di 'ʋ wlɔn ꞊ta.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nyiblo ꞊dʋ 'yɩ dɛ ‑di, 'ɛ gba ‑nyrɔwɩ, ‑ɛ ‑bɩ Pɔlʋ 'du ye', 'ɛ nyra bʋ, ɛ wɛn: «‑A 'bio ‑na, ‑tɛ 'n hlɛ mɔ꞊ɔ, ‑ɛ mɔ, ‑ba nɩ mɔ 'lɩ Klɛtɩblʋgba bʋ, a kɔ ba pʋ mɔ 'mʋ nʋa yɩ bʋ. 'Bʋ mɔ, 'ba pʋ mɔ 'mʋ nʋa yɩ bʋ, ‑a 'yɩ wɛn 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, ‑ba 'ye wɛn ꞊hɩʋɛn ‑bʋ, ‑a yɩ 'kɩ 'ye.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 'N nyɛɛ nɛ 'a mʋ lɛ, 'aan ꞊wlɩ 'nɩ 'bie 'lɩ ꞊hlɔn, ‑ɛ nu꞊o, nyiblo ꞊dʋ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ bʋ 'waan nɛ 'a ‑hʋnhlʋn, kɛɛ, 'mɩɩ nɩ ‑do ‑bʋ, ɛ nɔ‑ di 'wan.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ɛ mɔ ꞊han‑tɩ ꞊nɩɔ, ‑kɔtɩ Nyɩsʋa ‑bʋ, ‑ɛ mɔ 'na Kʋkɔnyɔ, kɔ, ‑ɛ kɔ ‑kʋan 'n ni, 'a lɛlenyɔ 'hrɩɩ 'mʋ yɩ, 'kɩ 'lɩ 'tɔlʋwɔ ‑bʋ 'kwli,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 'ɛ lee 'mʋ, ɛ wɛn: Pɔlʋ, ꞊nɩ 'pie 'lɩ hʋannʋ. ‑Blɛɛ yɩ, ‑bʋ nyre 'lɩ Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ yɩ. 'Ya 'ʋ 'lu de, Nyɩsʋa 'wɩn ‑na lɛnyaawin nɩ, 'ɛ wɛn꞊ɛ kɩ. 'A ‑tɩ, nyibli a pɛpɛ ‑bʋ, ‑ʋ kɔ ‑mʋ 'hʋɛn‑, a nɩ 'nɛ‑ 'mɩɩ ‑bʋ 'kwli, 'waa 'yɛɛ ꞊dʋ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ bʋ 'kʋ.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 'A ‑tɩ, ‑a 'bio ‑na, 'aan ꞊wlɩ 'nɩ 'bie 'lɩ ꞊hlɔn. 'N kuo Nyɩsʋa ꞊wlʋ yɩ. ‑Tɩ ‑bʋ, 'a lɛlenyɔ lee 'mʋ, ɛ di 'nɩ ‑nue ‑nɩ.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Kɛɛ, ‑aan ‑nɛ 'mɩɩ ‑bʋ, 'kɩ 'lɩ 'nɩdugbo ꞊dʋ 'yie, 'kɩ ɛ di 'lɩ ‑wɛɛ ‑nɩ.»
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ɛ mɔ la 'kɩ 'tɔlʋwɩ nɩ ‑pu ꞊tu 'ʋ ‑hɛn a 'tɔlʋwɔ ꞊nɩɔ, kɛɛ, pepe 'tɩɛ gbɛ 'lɩ ‑a mʋ 'yru kɩ. 'Yrukʋtɩɔ a 'mʋ, ʋ dɛɛ ꞊nɛ Adria. Muu 'ʋ 'tɔ‑hɛyri 'yie, ‑ɛ ‑bɩ 'mɩɩnaanyʋ yru꞊o nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑a yɩ 'mʋɛ 'gbahlɔn yrɛ,
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 'ʋ mʋa 'plɩkuo 'patɩ ‑mɔ bʋ, 'ʋ pʋ꞊ʋ 'nie, ‑ɛ di꞊e nu, ‑tɛ 'nie nu 'kwlibʋhʋhlɔ, ʋ 'mʋ꞊ʋ 'ye. ‑Ɛ ‑bɩ ʋ 'ye꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, 'yrukʋtɩɔ a 'mʋ, 'a 'kwlibʋhʋhlɔ mɔ 'mɛtrɩwɩ a (37) ‑wlʋ ꞊tu 'ʋ ‑pu ꞊tu 'ʋ ꞊hlon'hʋɛn. ‑Tɛ 'mɩɩ mu 'lɩ ye' dɛ gbe, ‑ɛ ‑bɩ ʋ pʋ꞊ʋ 'nie de. ‑Tɛ ʋ pʋ꞊ʋ 'nie, ‑ɛ ‑bɩ ʋ 'ye꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, 'a 'kwlibʋhʋhlɔ mɔ 'mɛtrɩwɩ a (28) ‑wlʋ ꞊tu 'ʋ ꞊blɩɛn꞊blɩɛn.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ʋ yɩ pie hʋannʋ, 'kɩ ‑aan ‑nɛ 'mɩɩ bʋ ꞊gbɛɛ 'hɩ yrɛ. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ 'ʋ pʋ 'mɩɩ a dui nɩ ‑hɛn 'nie, 'kɩ 'lɩ 'mɩɩ a 'mʋ a ‑moko 'yri, 'ʋ nɛɛ 'kɩ ꞊wlɩ lɛ, 'ʋ ‑hʋɛ꞊ɛ, 'kɩ ‑nyrɛ bʋ ‑nyɛ 'wʋwlɩ.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 'Mɩɩnaanyʋ ‑hʋɛ꞊ɛ nɩ, bʋ bi 'lɩ 'blagbɩ 'kwli, bʋ 'gba cigbɛ. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ, 'ʋ pʋ 'blagbɩ a 'mʋ 'nie. Ɛ mɔ 'lɩ ‑yrʋkʋ 'kwli ꞊nɩɔ, ʋ nu 'lɩ꞊ɩ 'lɩ. ꞊Nɩ 'ye꞊e ‑wɛn, 'mɩɩ a dui nɩ ‑hɛn a 'mʋ, ‑ʋ nɩ 'lɩ 'a ‑moko 'yri, ɛ nɔ‑ ʋ mi ꞊wlɛ mɔ, ʋ 'mʋ 'lɩ꞊ɩ 'lu 'yri gba.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Kɛɛ, kɛ‑ Pɔlʋ pɩ 'sɛyo a nyiblo gbagbʋ, ɛ kɔ 'a 'sɛyo 'hʋɛn‑ yɩ, ɛ wɛn: «'Bʋ mɔ, nyibli ‑bʋ 'bʋ 'yɩ 'nɛ‑ 'mɩɩ ‑bʋ 'kwli bʋ ‑nɩ, a 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, ba wa.»
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ɛ nɔ‑ mɔ 'sɛyo bʋ 'bɛ 'patɩ ‑mʋ', ʋ ‑nu, ʋ mʋa 'blagbɩ a 'mʋ blɛ, 'ʋ ‑ha꞊a mɛ lɛ, 'ɛ ‑mu.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 ‑Tɛ ‑nyrɛ yɩ nɩ ‑nyɛ, ‑ɛ ‑bɩ Pɔlʋ da nyibli a pɛpɛ nɩ, ɛ wɛn: «'N nyɛɛ nɛ 'a mʋ lɛ, ba di dɛ, ‑ɛ nu꞊o, ‑tɛ a 'kee la 'lɩ dɛ a didie, ɛ ‑wɛ 'kɩ 'lɩ ‑nyrɔwɩ nɩ ‑pu ꞊tu 'ʋ ‑hɛn.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 'A ‑tɩ, 'n nyɛɛ nɛ 'a mʋ lɛ, ba di dɛ. 'Ba ‑hʋɛ ba pʋ ‑hʋnhlʋn, ‑ɛ ‑bɩ ba di dɛ. 'N yɩ 'a mʋ 'nɩ ‑lee ‑nɩ, ‑ɛ mɔ, nyiblo ꞊dʋ a 'lu‑pupui a 'yɛɛ nɩ ‑do 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ bʋ 'wan.»
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Bʋ pʋ 'kɩ lɛ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ 'du 'flɔɔ ye', 'ɛ ‑nyi Nyɩsʋa 'wio, 'kɩ 'ʋ nyibli a pɛpɛ ye', 'ɛ 'bɛ꞊ɛ ꞊tɩɔ lɛ, 'tɩ‑ 'ɛ ‑tʋa 'a didie.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ti nɩ ‑do a ti 'yri, 'klɩ bi nyibli a pɛpɛ yra lɛ, 'ʋ ‑tʋa dɛ a didie.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 ‑A mʋ nyibli a pɛpɛ ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'lɩ 'mɩɩ a 'mʋ 'kwli, ‑a ‑wɛ 'lɩ nyibli a (276) ‑hɔtrʋwɩ nɩ 'hʋɛn nɛ nyibli a ‑wlɩ nɩ ta ꞊tu 'ʋ ‑pu ꞊tu 'ʋ ꞊hlon‑do.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 ‑Tɛ ʋ di dɛ, ʋ ꞊mla, ɛ nɔ‑ mɔ dii‑tɛblɩ a blɛ a pɛpɛ ‑mʋ', ‑ɛ nɩ 'lɩ 'mɩɩ 'kwli, bʋ pʋ꞊ʋ 'nie lɛ, ‑ɛ di꞊e nu, 'mɩɩ 'mʋ 'huhue ‑nɩ.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 ‑Tɛ ‑nyrɛ ‑nyɛ, ‑ɛ ‑bɩ 'mɩɩnaanyʋ tɛɛ 'lɩ 'gbahlɔn nɩ, kɛɛ, 'blʋgbakʋtɩɔ bʋ di 'lɩ kɩ 'hrɩɩ ‑nɩ, ʋ 'yɩ꞊ɩ ‑yi. Kɛɛ, ʋ 'ye꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, 'yru pʋ 'lɩ ‑gbu, 'tɩ‑ 'yrukʋtɩɔ a 'mʋ, ɛ dʋa kɩbʋwɛɛnlɛ. ‑Ɛ ‑bɩ ʋ ‑yra꞊a nɩ, bʋ ꞊tɛ꞊ɛ 'yi, bʋ nu꞊o, 'mɩɩ bʋ ‑gbi ‑tɩtɛ ‑mʋ', 'nie 'yɩ 'ʋ 'kwli bʋ ‑hlɔɔ ‑nɩ,
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 'ʋ ꞊wlɛ 'mɩɩ a dui, 'ʋ hie 'lɩ ꞊nʋ 'yru ‑mɔ blɛ, 'tɩ‑ 'ʋ ꞊wlɛ wanɩ ‑mʋ', ‑ɛ pɩ 'ʋ 'mɩɩ 'hru wlɔn lɛ, 'ʋ pʋ danʋ yɔ', 'kɩ 'lɩ 'mɩɩ a 'mɩa 'yri, ‑ɛ di꞊e nu, pepe 'mʋ 'lɩ 'mɩɩ 'gbahlɔn yɩ ‑gbaa ‑nɩ, 'ʋ mi 'lɩ 'gbahlɔn yɩ.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Kɛɛ, 'niekʋtɩɔ ꞊dʋ, ‑ɛ kɔ ‑mɔ 'pʋwɔn ‑hʋʋ 'lɩ, 'kɩ ʋ nyre 'ʋ 'nɩ‑hlɩn 'yaklɩ nɩ 'hʋɛn ‑gbati. 'Kɩ 'ʋ ‑tɩtɛ a 'mʋ, 'kɩ 'mɩɩ ‑gbii 'ʋ. 'A 'luyɩkʋtɩɔ, nɔ‑ bi 'lɩ 'pʋwɔn 'nyɩ. Ɛ nu꞊o nɩ, 'mɩɩ a 'mʋ, 'ɛ 'yɩ 'lɩ ‑ta'‑hʋnhɔn 'lɩ ‑wɛ. 'A ‑tɩ, 'a ke'dɛ, nɔ‑ 'yru a 'dʋɩ wʋwa lɛ.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 ꞊Jɩklapʋ a pɛpɛ ‑mʋ', 'sɛyo ‑hʋɛ bʋ 'lɩla ꞊nʋ lɛ, ‑ɛ di꞊e nu, 'a nyiblo ꞊dʋ 'nɩ ꞊ha lu, ɛ 'nɩ ꞊ha ꞊nʋ ‑jɩ' ꞊ta.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Kɛɛ, Romakʋɛ a 'sɛyo a ye'nanyɔ ‑mʋ', ɛ nɔ‑ ‑mɔ ‑bɩ, ɛ ‑hʋɛ bʋ wa Pɔlʋ, ‑kɔtɩ ɛ nʋɛ nɛ 'a dɛ nɩ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ɛ 'yɩ 'sɛyo mɛ lɛ ‑ha, 'kɩ dɛ ‑mʋ', ʋ yɩ 'lu ‑mɔ lɛ ‑hie, bʋ nu꞊o. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ, 'ɛ lee nyibli ‑mʋ', ‑ʋ yi lulɛ, bʋ mɔ yɩ‑hɛnyibli ‑mʋ', ‑bʋ bi 'nie, ʋ 'mʋ 'lɩ 'gbahlɔn mu.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 ‑Ʋ ‑bɩ ‑mʋ', ‑ʋ 'yɩ lulɛ ‑yi, ʋ kɔ bʋ pɛ 'ʋ 'plaɩnkabɩ kɩ blɛ, ɛ kɔ 'mɩɩ a tikabɩ 'hʋɛn‑, ʋ 'mʋ 'lɩ 'gbahlɔn mu. Dɛ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ 'waa pɛpɛ, ʋ ‑nu, 'ʋ mu 'lɩ 'gbahlɔn. ꞊Dedede 'yɩ nyiblo ꞊dʋ lɛ ‑hrɛn.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.