Atos 22

Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 «'Dɩayɩnʋ ‑na, 'baɩnʋ ‑na, ba pʋ 'mʋ nʋa yɩ bʋ, 'mʋ 'a mʋ klɛ ‑hɩhɩa ‑nɩ, ‑ɛ mɔ, 'n 'yɩ dɛ ‑hʋan ꞊dʋ ‑nu.»
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 ‑Tɛ ʋ 'wɩn, ‑ɛ mɔ, ɛ pɩ ‑Juukʋɛwin, ‑ɛ ‑bɩ ʋ nu ‑blii. ‑Ɛ ‑bɩ Pɔlʋ wɛn 'nɩ de:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «'Mɔ ‑Juukʋɛyu ꞊nɩɔ. 'Kɩ 'lɩ Tasɩ, 'kɩ 'n kɔ 'lɩ, 'kɩ 'lɩ Silisiblʋgba 'kwli. Kɛɛ, 'kɩ 'n kuu 'nɛ‑ Jrusrɛ. Nyiblo ‑bʋ, ‑ɛ tɔɔ 'mʋ, 'a 'nyrɛ mɔ Gamaliɛlɩ. Ɛ nɔ‑ tɔɔ la 'mʋ tete a pɛpɛ ‑mʋ', ‑aan ‑nɛ 'baɩnʋ ‑Juukʋɛ ꞊tui 'ʋ, ‑ɛ di꞊e nu, 'mʋ 'ʋ꞊ʋ 'ʋ ꞊tuu ‑nɩ ‑tɛɛ. ‑Tɛ a ni, 'aan ꞊wlɩ 'ʋ ‑hʋɛ꞊ɛ, 'kɩ ba nu Nyɩsʋa a ‑kʋan ‑tɛɛ, kɛ‑ nɩ ‑do 'na ꞊wlʋ ni la 'a ‑hʋhʋa ‑wɛ.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ɛ nɔ‑ nu꞊o, nyibli ‑mʋ', ‑ʋ kuo Kʋkɔnyɔ ‑Yusu ꞊wlʋ yɩ, 'nɩ ꞊tui la ꞊nʋ ꞊hɩʋɛn. Nʋgbɩ kɔ nyɩbɛpʋ 'hʋɛn‑, 'n kwlɛ la ꞊nʋ nɩ, 'nɩ pɩ la ꞊nʋ ꞊jɩ' lɛ, kɔ, 'nɩ 'lɩlɛ la ꞊nʋ lɛ.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 ‑Tɩ ‑bʋ, 'n hlɛ, ‑cɔhlʋnpinyʋ* a nyiblo gbagbʋ, kɔ 'blʋgba a ye'nanyʋ 'hʋɛn‑, ʋ ‑wɛ 'lɩ bʋ hla꞊a nɩ, ‑ɛ mɔ, 'n hlɛ ‑tɩ a ‑tɛɛ. Ti a 'mʋ 'yri, ʋ ‑nyi la 'mʋ 'crɩɩn, 'kɩ ꞊bʋ gba 'lɩ꞊ɩ ‑aan 'dɩayɩnʋ ‑Juukʋɛ ‑mɔ, 'kɩ 'lɩ Damasɩdɩɔ 'kwli, ‑ɛ di꞊e nu, ‑Juukʋɛ a 'mʋ, ʋ 'mʋ 'mʋ kɩ bi, ‑a 'mʋ ‑Yusu a nyibli klɔ. 'Kɩ 'lɩ Damasɩ a 'mʋ, 'kɩ 'n mi la 'lɩ, 'mʋ la ‑Juukʋɛ ‑mʋ' klɔ, ‑ʋ nɩ 'lɩ, ‑ʋ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ yɩ, 'mʋ la ꞊nʋ Jrusrɛ ya, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ la ꞊nʋ ‑bati lɛ ‑pʋʋ ‑nɩ.»
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 «‑Tɛ 'n bi 'hru wlɔn, 'n 'mʋɛ Damasɩ yrɛ, ‑ɛ ‑bɩ ti nɩ ‑do a ti 'yri, mu 'ʋ 'yrʋ bʋ nyra bʋ a ti 'yie, ‑nyrɛ gbagbʋ, nɔ‑ ‑hɔn 'lɩ yakɔ 'kwli, 'ɛ pʋ 'lɩ 'mʋ ꞊gbɛ.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ti nɩ ‑do a ti 'yri, ‑ɛ ‑bɩ 'n bi ꞊hlɔn, 'nɩ 'wɩn win, 'ɛ hlee 'lɩ 'mʋ ‑mɔ. Kɛ‑ ɛ pɩ: Sɔlʋ o, dɛ‑ kɔ ‑tɩ ꞊nɩ ꞊tui 'mʋ ꞊hɩʋɛn 'lɩ?
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 ‑Ɛ ‑bɩ 'n 'bɛti nɩ, 'wɛn: Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑mɔ 'lɩ? ‑Ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: 'Mɔ Nasalɛtɩ a ‑Yusu ꞊nɩɔ, 'mɔ ꞊tui ꞊hɩʋɛn.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Nyibli ‑bʋ, ‑ʋ kɔ 'mʋ 'hʋɛn‑, ‑a mi la, ʋ 'ye la ‑nyrɛ a 'mʋ nɩ, kɛɛ, nyiblo ‑mʋ', ‑ɛ yɩ la 'lɩ 'mʋ ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ, ɛ nɔ‑ kɔ win ʋ 'yɛ nɩ 'wɩn la.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ɛ nɔ‑ mɔ ꞊bʋ 'bɛti꞊e: Kʋkɔnyɔ o, dɛ a 'dɩ ‑bɩ ‑hʋɛ ꞊bʋ nu 'lɩ? ‑Ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: 'Du ye', ‑bʋ mu 'lɩ Damasɩdɩɔ 'kwli. Dɛ Nyɩsʋa ‑hʋɛ ‑bʋ nu, 'kɩ ʋ di 'lɩ ‑mɔ꞊ɔ 'lɩ ‑lee ‑nɩ.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 ‑Tɛ ‑nyrɛ gbagbʋ ‑mʋ', ‑ɛ 'bɛɛ 'lɩ 'mʋ 'yii, ɛ yɩ la wlɩn dɩakɩ, ɛ nu꞊o nɩ, 'na 'yii 'ɛ 'dɔ la. Ɛ nɔ‑ kɔ ‑tɩ nyibli ‑mʋ', ‑ʋ kɔ 'mʋ 'hʋɛn‑, ‑ʋ mi, 'ʋ 'ble 'na dabʋ kʋa, 'ʋ gba 'mʋ Damasɩ.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 'Kɩ 'lɩ Damasɩ a 'mʋ, nyiblo ꞊dʋ nɩ la 'lɩ. 'A 'nyrɛ mɔ Ananiasɩ. Ɛ nʋɛ la Nyɩsʋa nɩ dɩakɩ, 'ɛ ꞊tui la 'ʋ ‑a mʋ ‑Juukʋɛ* ‑aan tete a pɛpɛ 'ʋ, ‑Juukʋɛ ‑mʋ', ‑ʋ nɩ la 'lɩ Damasɩ 'kwli, ʋ hlɛ la 'a ꞊haan‑tɩ.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Nɔ‑ di la 'lɩ 'mʋ ‑mɔ, ɛ wɛn: 'Na 'dɩayɩ Sɔlʋ, ‑na 'yii bʋ klɛ yɩ. ‑Ɛ ‑bɩ ti nɩ ‑do a ti 'yri, 'n ‑tʋa lɛ yuyruo.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Kɛ‑ Ananiasɩ pɩ꞊ɩ yɩ de, ɛ wɛn: Nyɩsʋa ‑mʋ', ‑aan 'baɩnʋ dɛ la, ɛ nɔ‑ ‑ha 'lɩ ‑mʋ 'lɩ, ‑ɛ di꞊e nu, dɛ ‑bʋ, ɛ ‑hʋɛ, ꞊mʋ꞊ʋ yi, ɛ kɔ, 'a 'Yu ‑mʋ', ‑ɛ kɔ ‑do 'sii 'ʋ yɩ, 'kɩ 'ʋ꞊ʋ ye', ꞊mʋ꞊ʋ 'ye, ɛ kɔ, ꞊mʋ 'a wlɔn bʋ a win 'wɩn.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Dɛ ‑bʋ, ɛ ‑nu, ꞊ye, kɔ, ‑tɩ ‑mʋ', ɛ ‑hla, ꞊wɩn, ‑blɛɛ yɩ ‑bʋ lee nyibli a pɛpɛ lɛ.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 ‑Tɛ ti nɛ ‑bʋ, ꞊nɩ 'plee 'kɩ ti ꞊dʋ. Mu ‑bʋ da Nyɩsʋa, ꞊mʋ ‑na ‑tɛblɩ 'kukui a pɛpɛ yru, 'kɩ 'ʋ꞊ʋ ye', ʋ 'mʋ ‑mʋ 'nie 'lu pʋ, Nyɩsʋa 'mʋ ‑na ‑tɛblɩ 'kukui a 'mʋ 'wʋwla ‑nɩ.»
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 «‑Tɛ dɛ a 'mʋ, ɛ ‑hi 'kɩ, ‑ɛ ‑bɩ 'n ꞊hɩan ‑mɔ, 'nɩ mu 'lɩ Jrusrɛdɩɔ 'kwli, 'nɩ pa 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ bʋ. ‑Tɛ 'n yɩ Nyɩsʋa nɩ dɛ, ‑ɛ ‑bɩ 'n yɩ 'ye dɛ, ‑ɛ 'wɩ ‑tɛ ‑tonyiblo 'yɛ nɩ 'ya yanie,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Kʋkɔnyɔ 'ɛ 'hrɩɩ 'mʋ yɩ, ɛ wɛn: 'Kɩka ‑nɩ, ‑bʋ ꞊tɩ Jrusrɛdɩɔ 'kwli, ‑ɛ nu꞊o, ‑tɩ ‑bʋ, ‑di hla, 'kɩ 'ʋ 'mʋ kɩ, 'dɩɔ ‑bʋ a nyibli 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ wɛn꞊ɛ kɩ.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ 'n pɩ: Kʋkɔnyɔ, 'waa 'mumu, ʋ yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, 'n nɛ la Nyɩsʋa a 'kayo blɛ, nyibli ‑mʋ', ‑ʋ kuo ‑mʋ ꞊wlʋ yɩ, 'nɩ pɩ la ꞊nʋ ꞊jɩ' lɛ, kɔ, 'nɩ ni la lɔkɔ, 'nɩ yɩ la ꞊nʋ bi.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Etiɛnɩ ‑bʋ, ‑ɛ yɩ la nyibli ‑na ‑tɩ ‑tɔɔ ‑nɩ, ti ‑kɔ 'yri ʋ 'lɛ la, 'kɩ 'n nɩ la 'ʋ. Nyibli ‑bʋ, ʋ 'lɛ la꞊a, ʋ kɔ 'mʋ 'hʋɛn‑, ‑a mʋ pɛ la, 'nɩ ꞊tui la 'waa wlawlɩ 'yie.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ Kʋkɔnyɔ pɩ 'mʋ yɩ de, ɛ wɛn: Mu ‑hɔn 'nɛ‑ Jrusrɛ, 'kɩ 'n di 'lɩ ‑mʋ ‑tɩtɛ blɔblʋ tɛ, 'kɩ 'lɩ dakɔ ‑mʋ' ‑mɔ, ‑ʋ 'yɩ ‑Juukʋɛ 'pa‑.»
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 ‑Tɩ a pɛpɛ ‑mʋ', Pɔlʋ hlɛ, nyibli ‑hʋɔhʋɩ, nʋ‑ pʋ꞊ʋ nʋa yɩ bʋ. Kɛɛ, ‑tɛ ɛ pʋ lɛ'bɔɔwin a 'mʋ, 'kɩ 'ʋ dakɔ ‑mʋ', ‑ʋ 'yɩ ‑Juukʋɛ 'pa‑ a ‑ta', ‑ɛ ‑bɩ ʋ ‑tʋa ‑cici a lɛpʋpʋʋ, ʋ wɛn: «‑Ha 'nɛ‑ ‑a mʋ nyiblo ‑bʋ 'nyɩ, ‑bʋ 'la꞊a. Ɛ 'yɩ yɩ ‑blɛɛ ‑nɩ, bʋ pʋ ‑hʋnhlʋn!»
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 ‑Ɛ ‑bɩ 'waa lɛ꞊mʋmalɛ bii kɩ, 'ʋ ‑hɛ 'waa 'luyɩwlawlɩ, 'ʋ ‑tʋa 'a yɔ'lɛpʋpʋʋ, ɛ kɔ, 'ʋ pɩ 'pupu yɔ' lɛ.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 ‑Ɛ ‑bɩ Romakʋɛ a 'sɛyo a nyiblo gbagbʋ ‑nɩ wɛn, ɛ ‑ha 'sɛyo, bʋ pa 'lɩ Pɔlʋ 'kayu bʋ, bʋ bii ꞊nɛ lɔkɔ, ‑ɛ di꞊e nu, ‑tɩ ‑mʋ', ‑kɔtɩ nyibli ‑mʋ', 'ʋ ꞊mʋmʋɛ lɛ, 'kɩ 'ʋ꞊ʋ kɩ, ɛ 'mʋ꞊ʋ hla.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 ‑Tɛ ʋ mʋa ꞊nɛ, ʋ 'mʋ 'kɩ꞊ɩ bi, ‑ɛ ‑bɩ Pɔlʋ lee 'sɛyo a ye'nanyɔ ‑mʋ', ‑ɛ mɔ 'sɛyo a nyiblo gbagbʋ a ‑sɛkɛ, ɛ wɛn: «Romakʋɛyu, 'bʋ 'yɩ꞊ɩ ‑bati lɛ ‑pʋʋ ‑nɩ, ꞊bɩ tete ꞊nɩɔ, 'kɩ bʋ bii ꞊nɛ lɔkɔ? 'Mɔ Romakʋɛyu ꞊nɩɔ.»
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 ‑Tɛ ɛ pʋ 'kɩ lɛ, ‑ɛ ‑bɩ 'sɛyo a ye'nanyɔ a 'mʋ, ɛ mu 'a nyiblo gbagbʋ lee mɔ, ɛ wɛn: «Nyiblo ‑bʋ, ɛ mɔ Romakʋɛyu ꞊nɩɔ. ‑Bɩ' ‑di nu 'lɩ?»
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 ‑Tɛ 'sɛyo a nyiblo gbagbʋ 'wɩn ‑tɩ a 'mʋ, ɛ mu 'ʋ Pɔlʋ 'hʋɩ, 'ɛ 'bɛti꞊e, ɛ wɛn: «Lee 'mʋ, ꞊bɩ sɛyɩ ‑mɔ Romakʋɛyu ꞊nɩɔ?» ‑Ɛ ‑bɩ Pɔlʋ wɛn: «Iin.»
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 ‑Ɛ ‑bɩ 'waa nyiblo gbagbʋ a 'mʋ, ɛ wɛn de: «'Na 'mumu ‑bʋ, 'n 'pɛɛ 'wli ‑hʋɔhʋɩ, ‑ɛ di꞊e nu, 'mʋ Romakʋɛyu ‑hɛ a ‑tɩ.» ‑Ɛ ‑bɩ Pɔlʋ wɛn: «'Na 'mumu ‑bʋ, 'mɔ Romakʋɛyu ꞊nɩɔ, ‑ɛ nu꞊o, 'na 'baɩ mɔ Romakʋɛyu.»
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 'Tɩ‑ ɛ 'mʋ ‑yrɛ mɔ mu, ‑ɛ ‑bɩ 'sɛyo ‑mʋ', ‑ʋ mi wɛn꞊ɛ bi mɔ, ʋ hlɔɔ ꞊nɛ ‑mɔ lɛ. ‑Tɛ 'sɛyo a nyiblo gbagbʋ a 'mʋ, ɛ 'ye꞊e, ‑ɛ mɔ, Pɔlʋ mɔ Romakʋɛyu ꞊nɩɔ, 'tɩ‑ 'ɛ nu꞊o, 'ʋ mʋa ꞊nɛ 'cɩɩn, ‑ɛ ‑bɩ hʋannʋ bi 'lɩ꞊ɩ 'kwli.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 'Sɛyo a nyiblo gbagbʋ a 'mʋ, ‑tɩ ‑mʋ', ‑Juukʋɛ yɩ Pɔlʋ ‑yɛɛ ‑nɩ, ɛ nɔ‑, ɛ ‑hʋɛ bʋ yru' lɛ ‑tɛɛ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, ‑tɛ ‑nyrɛ ‑nyɛ, 'ɛ lee nɛ 'a 'sɛyo, bʋ ꞊wlɛ꞊ɛ, kɔ, 'ɛ lee Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ* gbagbɩ, ɛ kɔ ‑Juukʋɛ a ‑gbolugbo a nyibli a pɛpɛ bʋ 'kukue lɛ. ‑Tɛ ʋ 'kukue 'kɩ lɛ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ 'du Pɔlʋ ye', 'ɛ gba꞊a, 'ɛ ꞊tu 'ʋ ꞊nʋ꞊ʋ ye' bʋ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.