Atos 13
Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NVT
1 'Kɩ 'lɩ ‑Yusu a nyibli ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'lɩ Atiɔsɩ 'nyɩ, ɛ kɔ nyibli ‑bɩ, 'ʋ pɩ nyibli ‑Yusu a ꞊haantitie, ‑ʋ ‑bɩ 'ʋ tʋɛ 'waa 'bio ‑Yusu a nyibli. Nyibli a 'mʋ, ʋ nʋ‑ mɔ Banabasɩ, kɔ Simeɔ, ‑ɛ kɔ kɩbʋhlanyrɛ ‑mɔ Nyɩyrʋgbʋ, kɔ Lusiusɩ, ‑ɛ kɔ 'lɩ Silɛnɩ, ɛ kɔ Manaɛ, ‑ɛ kɔ 'kɩɩn Helɔdɩ 'hʋɛn‑, ʋ naa 'lɩ 'kayu nɩ ‑do bʋ, ɛ kɔ Sɔlʋ 'hʋɛn‑.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 ‑Nyrɔwɔ ꞊dʋ 'kwli, bʋ yɩ 'cʋɛ nɩ pʋɛ, bʋ yɩ nɩ ꞊ci*, 'kɩ 'ʋ Nyɩsʋa a dɩda a ‑ta', 'kɩ Nyɩsʋa a ‑Hihiu* hlee 'lɩ ꞊nʋ ‑mɔ, ɛ wɛn: «Ba pʋ Banabasɩ kɔ Sɔlʋ 'hʋɛn‑ 'kɩbɩa kɩ, ‑ɛ di꞊e nu, ‑kʋan ‑bʋ, ‑kɔtɩ 'nɩ pʋ lɛ ba pʋ ꞊nʋ 'kɩbɩa kɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ nu.»
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 ‑Tɛ ʋ 'wɩn windʋ a 'mʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ ꞊tui 'ʋ 'klɩ, 'ʋ yɩ ꞊ci, 'ʋ dɛ Nyɩsʋa, 'ʋ pʋ Banabasɩ kɔ Sɔlʋ dabʋɩ 'lu blɛ, 'tɩ‑ 'ʋ tɛ ꞊nʋ bʋ, 'kɩ bʋ mu Nyɩsʋa a ‑kʋan nu.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 — ausente —
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 ‑Tɛ ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ ʋ 'bɛ 'blʋgba a pɛpɛ a 'mʋ 'kwli ꞊tɩɔ, 'ʋ nyre 'lɩ Pafɔsɩ. 'Kɩ ʋ yɛɛ 'lɩ ‑pinanyɔ bʋ. 'A 'nyrɛ mɔ Balɩjesu, Glɛkɩkʋɛ 'ʋ dɛɛ ꞊nɛ Elimasɩ. ‑Juukʋɛyu ꞊nɩɔ. Ɛ dɛɛ nɛ 'a dɩɔnʋ winwlɔn‑hanyɔ*.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ɛ nɔ‑ mɔ 'blʋgba a 'mʋ a ‑gʋlʋnʋma a nɩnatumu. ‑Gʋlʋnʋma a 'mʋ, 'a 'nyrɛ mɔ Sɛgusɩ Polusɩ. Ɛ mɔ nyɩbɛyu ꞊nɩɔ, 'ɛ kɔ 'sɛsɩ. Ɛ nɔ‑ da Banabasɩ kɔ Sɔlʋ 'hʋɛn‑, ɛ 'mʋ Nyɩsʋa a ‑tɩ 'wɩn a ‑tɩ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Kɛɛ, ‑pinanyɔ Elimasɩ ‑nɩ wɛn, ɛ ‑tʋa 'waa yɩ‑wʋnwɔn, 'ɛ pɩ 'lɩ 'klɩ lɛ, ‑ɛ di꞊e nu, ‑gʋlʋnʋma a 'mʋ, ɛ 'nɩ ꞊ha ‑Yusu ꞊wlʋ yɩ ‑kuo ‑nɩ.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 ‑Tɛ Sɔlʋ, ʋ dɛɛ Pɔlʋ, ɛ 'ye dɛ a 'mʋ, Nyɩsʋa a ‑Hihiu kɔɔ ꞊nɛ win kɩ pɛpɛ, 'ɛ ‑tʋa ‑pinanyɔ a 'mʋ a 'yie‑hrʋʋlɛ,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ‑ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «Sʋʋ‑, ‑yrʋkʋkɔnyɔ, 'crɛkɔnyɔ, ꞊wɩ 'kuo ‑hʋɩn* a nyiblo gbagbʋ a 'yu yɩ. ‑Mɔ ‑mʋ', ‑ɛ yraa ‑tɩ a ‑tɛɛ, ‑mɔ ‑hɛ Nyɩsʋa a win kle lɛ. Ti a 'dɩ ‑bɩ ‑kɔ 'yri ‑di 'kee ‑nɩ 'lɩ?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 'Ye kɛ, Nyɩsʋa di pʋʋ ‑mʋ yrʋ lɛ. ‑Na 'yii di 'nɩ 'dɔ. ꞊Yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, ‑bʋ yru lɛ, ɛ 'mʋ ti gba.» Ti nɩ ‑do a ti 'yri, ‑ɛ ‑bɩ 'a 'yii 'dɔ nɩ, 'ɛ 'kee lɛyuyruo, 'ɛ nɩ 'lɩ halɔ 'nyɩ, 'ɛ ꞊hɩɛn ‑mɔ lɛ, 'ɛ dʋdʋɛ lɛ, 'ɛ ꞊mʋɛ nyibli lɛ, ‑ʋ di 'a dabʋ kʋa 'ble, ‑ʋ di꞊e ‑naa ‑nɩ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Dɛ a 'mʋ, ‑ɛ mu 'lu ‑mɔ, ‑tɛ ‑gʋlʋnʋma 'ye꞊e, ‑ɛ ‑bɩ Nyɩsʋa a win, kɔ 'a 'klɩ 'hʋɛn‑, ʋ ‑hrɛn 'a ꞊wlʋ lɛ, 'ɛ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ yɩ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 ‑Tɛ ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ Pɔlʋ kɔ 'a 'bio 'hʋɛn‑, ʋ ‑ha 'lɩ 'mɩɩ Pafɔsɩ, 'ʋ mu 'lɩ Pɛsɩdɩɔ 'kwli, ‑ɛ nɩ 'lɩ Pafiliblʋgba 'kwli. ‑Tɛ ʋ nyre 'lɩ, ‑ɛ ‑bɩ Saan Makɩ ‑nɩ wɛn, ɛ hie 'lɩ ꞊nʋ bʋ, 'ɛ ‑mɛ kle, 'ɛ mu 'lɩ Jrusrɛ.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pɔlʋ kɔ Banabasɩ ‑mɔ ‑bɩ, ʋ 'tɩɛ gbɛ 'waa 'dagba 'lu ‑mɔ, 'ʋ nyre 'lɩ Atiɔsɩ, ‑ɛ nɩ 'lɩ Pisidiblʋgba 'kwli. ‑Tɛ ‑Juukʋɛ* a ‑wuwle‑nyrɔwɔ* nyre 'ʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ mu 'lɩ Nyɩsʋa a 'kayu bʋ, 'ʋ nɩ bʋ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Nyiblo ꞊dʋ, nɔ‑ ‑hre Moise a 'crɩɩn a 'kʋtɩɔ ‑bɩ, ɛ kɔ Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyʋ* a 'crɩɩn a 'kɛtɩ ‑bɩ ‑wɛ. ‑Tɛ ɛ ‑wɛ 'a ‑hihre ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ Nyɩsʋa a 'kayu a ye'nanyʋ tɛ 'ʋ ꞊nʋ nyiblo 'hʋɩ, ʋ wɛn: «'Dɩayɩnʋ ‑na, 'ba kɔ ꞊tɔwin gbi, ‑bʋ pʋ nyibli 'klɩ yra lɛ, a ‑wɛ 'lɩ ba pʋ win nɩ,»
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pɔlʋ 'ɛ 'du ye', 'ɛ nu dabʋ, ‑ɛ di꞊e nu, nyibli 'mʋ꞊ʋ nʋa yɩ bʋ pʋ, ɛ wɛn: «'A mʋ 'dɩayɩnʋ Yisraɛkʋɛ, kɔ 'a mʋ hɩapʋnyibli, ‑ʋ nɩ 'lɩ ꞊nʋ 'nyɩ, ‑ʋ dɛ Nyɩsʋa ‑wɛ, ba pʋ 'mʋ nʋa yɩ bʋ.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Nyɩsʋa ‑mʋ', ‑a mʋ Yisraɛkʋɛ, ‑a dɛ, nɔ‑ ‑ha 'lɩ ‑aan 'baɩnʋ 'lɩ, 'tɩ‑ ti ‑mʋ', ‑ɛ kɔ 'yri ‑aan dakɔ nɩ la 'lɩ dakɔ ‑bɩ a 'bli, ‑ɛ mɔ Esipʋblʋgba 'kwli, Nyɩsʋa a 'mʋ, nɔ‑ nu꞊o, 'ʋ ‑hɛ dakɔ gbagbʋ, 'tɩ‑ 'ɛ ‑ha 'lɩ ꞊nʋ 'blʋgba a 'mʋ 'kwli, 'kɩ 'lɩ 'klɩke 'kwli.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 ‑Tɛ ʋ nu la 'yrɩ a ‑wlɩ nɩ 'hʋɛn, 'kɩ 'lɩ ‑tʋtʋkʋtɩɔ ‑mʋ', ‑ɛ kɔ kɩ nyiblo ꞊dʋ 'yɩ 'lɩ 'ti, ɛ nɔ‑ kikle ꞊nʋ lɛ,
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 'ɛ ‑wɛ dakɔ nɩ ꞊hlon'hʋɛn bʋ, 'kɩ 'lɩ Kanaablʋgba 'kwli, 'tɩ‑, 'ɛ ‑ha 'lɩ 'waa 'blʋgba a 'mʋ, 'ɛ ‑nyi꞊e Yisraɛkʋɛ, ʋ 'mʋ꞊ʋ kɔ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Kʋɛ 'lɩ ti ‑mʋ', ‑ɛ kɔ 'yri ‑aan 'baɩnʋ mu la 'lɩ Esipʋblʋgba 'kwli 'yie bʋ, ‑bʋ mu ‑mumu, ‑bʋ yɛ ti ‑mʋ', ‑ɛ kɔ 'yri Nyɩsʋa ‑nyi ꞊nʋ Kanaablʋgba a pɛpɛ, ɛ ‑wɛ 'lɩ 'yrɩ a (450) ‑hɔtrʋwɩ nɩ ‑hɛn nɩ lɛ 'yrɩ a ‑wlɩ nɩ 'hʋɛn ꞊tu 'ʋ ‑pu.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Samuɛlɩ a 'mʋ, 'a ti 'yri, 'kɩ ʋ ‑hʋa 'ʋ bodɩɔ, Nyɩsʋa 'ɛ ‑ha Saulɩ, 'kɩ bʋ mɔ 'waa bodɩɔ. Saulɩ a 'mʋ, ɛ mɔ Kisɩ a 'yu ꞊nɩɔ, 'ɛ kɔ 'lɩ Bɛsamɛ a ꞊tugba 'kwli. Ɛ nu bodɩɔdɛ, 'kɩ 'lɩ 'yrɩ a ‑wlɩ nɩ 'hʋɛn 'kwli,
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 'tɩ‑ Nyɩsʋa 'ɛ ‑ha꞊a bodɩɔdɛ a 'mʋ kɩ, 'ɛ pʋ 'ʋ Dafidɩ. Kɛ‑ Nyɩsʋa ‑pʋ, 'kɩ 'ʋ Dafidɩ a 'mʋ, 'a ‑ta', ɛ wɛn: Dafidɩ, ‑ɛ mɔ Yisai a 'yu, nɔ‑ mɔ 'na ꞊wlʋ a nyiblo. 'A ‑nɛ dɛ, 'n ‑hʋɛ bʋ nu, ɛ di꞊e 'nɩ nu.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 'Kɩ 'lɩ Dafidɩ a 'yonʋ a 'yonʋ 'nyɩ, 'kɩ Nyɩsʋa ‑ha 'lɩ Yisraɛkʋɛ a Wanyɔ, ꞊wɩ yɩ, ‑tɛ ɛ nu la 'a hɩhla. Wanyɔ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ mɔ ‑Yusu.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 'Tɩ‑ ɛ 'mʋ ‑kʋan ‑wlu ꞊tu mɔ mu, Saan, nɔ‑ yɩ Yisraɛkʋɛ Nyɩsʋa a ‑tɩ ‑lee ‑nɩ, ɛ wɛn: Ba hie 'ʋ ‑tɛblɩ 'kukui, a ni bʋ, ba ‑nyi 'aan 'klɔ a pɛpɛ Nyɩsʋa, 'mʋ 'a mʋ 'nie 'lu lɛ pʋ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 'Tɩ‑ Saan a 'mʋ, ɛ 'mʋ 'a ‑kʋan 'lu ‑yra mɔ mu, ‑ɛ ‑bɩ kɛ‑ ɛ pɩ nyibli yɩ, ɛ wɛn: 'N 'yɩ nyiblo ‑bʋ 'pa‑, 'aan ꞊wlɩ pʋ lɛ, 'n ‑mɔ, ‑ɛ mɔ Wanyɔ ‑mʋ', Nyɩsʋa pʋ la lɛ, ɛ di la ya. Kɛɛ, ba 'ye kɛ, 'bʋ mɔ, 'nɩ ‑yra 'na ‑kʋan 'lu, 'tɩ‑ Wanyɔ a 'mʋ, ɛ 'mʋ di. 'Mɔ ‑bʋ, a yɩ 'ye, 'n 'cɩmɩ nɩ dɩakɩ, 'kɩ ꞊bʋ nu 'a ‑kʋan 'cɩmɩɛ gbe ꞊dʋ.»
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Kɛ‑ Pɔlʋ pɩ de: «'Dɩayɩnʋ ‑na, 'a mʋ ‑Juukʋɛ, ‑ʋ mɔ ‑aan 'baɩ gbagbʋ Abrahamʋ a 'yonʋ a 'yonʋ, ɛ kɔ 'a mʋ ‑mʋ', ‑ʋ 'yɩ ‑Juukʋɛ 'pa‑, kɛɛ, ‑ʋ dɛ Nyɩsʋa ‑wɛ, ‑aan pɛpɛ, ‑a mʋ kɔ Nyɩsʋa a titie ‑mʋ', ‑ɛ hlɛ꞊ɛ, ‑tɛ Nyɩsʋa a 'mʋ, ɛ ni ‑aan wʋwa.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ɛ mɔ ꞊han‑tɩ, Jrusrɛdɩɔ a nyibli, ɛ kɔ 'waa ye'nanyʋ 'hʋɛn‑, ʋ 'yɩ꞊ɩ' lɛ ‑yru, nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑Yusu pa 'mʋ, ɛ kɔ, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ a win ‑mʋ', ʋ yɩ ‑hre 'a ‑nɛ ‑wuwle‑nyrɔwɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'kayo blɛ, ʋ 'yɩ꞊ɩ' lɛ ‑yru. Kɛɛ, ti ‑mʋ' ‑kɔ 'yri ʋ 'la la ‑Yusu, ‑ɛ ‑bɩ ‑tɩ ‑mʋ', Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ hla la, ti ‑hi la a ti 'yri, ɛ mu la 'lu ‑mɔ.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 ꞊Han‑tɩ ꞊nɩɔ, ‑Yusu 'yɩ ꞊dedede ‑nu, ‑bʋ blɛɛ 'kʋkʋʋ yɩ, kɛɛ, ʋ ‑hʋa꞊a Pilatɩ nɩ, 'kɩ bʋ 'la ‑Yusu.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 ‑Tɛ ʋ nu la ‑tɛblɩ a pɛpɛ ‑mʋ', ‑kɔtɩ Nyɩsʋacrɩɛn hla la, ‑ɛ kɔ ‑bʋ mu la 'lu ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ ‑ha la 'ʋ꞊ʋ tugbɛ 'yie nɩ, 'ʋ pʋ la 'lɩ꞊ɩ 'dabio 'kwli.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Kɛɛ, Nyɩsʋa ‑ha la 'lɩ꞊ɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ nɩ, 'ɛ ‑ha꞊a 'klɔ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 ‑Tɛ ‑Yusu 'hrɩ 'klɔ, ‑ɛ ‑bɩ 'kɩ 'lɩ ‑nyrɔwɩ ‑hʋɔhʋɩ 'kwli, ɛ 'hrɩɩ 'a nyibli ‑mʋ' yrɛ, ‑ʋ kɔ꞊ɔ 'hʋɛn‑, ‑ʋ ‑hɔn la 'lɩ Galileblʋgba 'kwli, ‑ʋ mu la 'lɩ Jrusrɛ. Nyibli a 'mʋ, ‑tɛblɩ a pɛpɛ, ‑Yusu ‑nu, ʋ 'ye꞊e nɩ. Ʋ nʋ‑ yɩ kɛ 'a ‑tɩ Yisraɛkʋɛ ‑lee ‑nɩ.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Nyɩsʋa hla la꞊a nɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ di 'lɩ꞊ɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ 'nɩ ‑ha, ɛ 'mʋ꞊ʋ 'klɔ ‑ha, ‑ɛ di꞊e nu, 'a ‑plahʋɩ 'nɩ ꞊ha ꞊hɔn, 'ʋ 'crɩ la꞊a, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Nɔ‑ kɔ ‑tɩ 'ʋ 'crɩ la꞊a de, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a ‑wlablecrɩɛn 'kwli, ‑ɛ mɔ:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Ɛ 'yɩ Dafidɩ a 'mʋ a ‑tɩ 'pa‑, ɛ 'nɩ ‑hla꞊a lɩ꞊ɩ, ‑ɛ nu꞊o, ‑tɛ Dafidɩ a 'mʋ, ɛ ‑yra la ‑kʋan ‑mʋ' 'lu, Nyɩsʋa pʋ lɛ, bʋ nu la, ‑ɛ ‑bɩ ɛ 'kʋ la nɩ, 'ʋ ‑ha la 'ʋ꞊ʋ, 'ʋ pʋ la 'ʋ꞊ʋ 'a 'baɩnʋ 'hʋɩ bʋ, 'a ‑plahʋɩ 'ɛ ꞊hɔɔn la 'lɩ 'dabio 'kwli.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Kɛɛ, nyiblo ‑mʋ', ‑ɛ mɔ ‑Yusu, Nyɩsʋa ‑ha 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ nɩ, ɛ ‑ha 'klɔ, ‑Yusu a 'mʋ, 'a ‑plahʋɩ 'yɩ 'lɩ 'dabio 'kwli ꞊hɔɔn ‑nɩ.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 'A ‑tɩ, 'dɩayɩnʋ ‑na, ba kɔ 'a yiyie, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu a 'mʋ, ɛ nɔ‑ Nyɩsʋa naa 'lɩ, ‑tɛblɩ 'kukui ‑mʋ', ‑a ‑nu, 'ɛ yɩ꞊ɩ 'wʋwla ‑nɩ.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 'A ‑nɛ nyiblo 'bʋ nɩ 'ʋ, 'bʋ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ yɩ, Nyɩsʋa kɔ bʋ ꞊gblɛ꞊ɛ, 'kɩ 'ʋ 'a ‑tɛblɩ 'kukui, ɛ ‑nu a ‑ta'. Tete ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑nyi la Moise, ɛ 'yɩ la 'lɩ nyiblo ꞊dʋ a ꞊gbʋgblɛ ‑wɛ.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 'A ‑tɩ, ba ꞊tu 'aan dɩɔnʋ 'yie, ‑ɛ di꞊e nu, ‑tɩ ‑mʋ', Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ hla la, ɛ 'nɩ ꞊ha 'a mʋ nu. ‑Tɩ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 'A mʋ ‑mʋ', ‑ʋ yraa ‑tɩ a ‑tɛɛ,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 ‑Tɛ Pɔlʋ ‑yrɛ, ʋ yɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'kayu bʋ nɩ ‑hʋɛn, ‑ɛ ‑bɩ nyibli lee Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hʋɛn‑ nɩ, 'kɩ bʋ di 'lɩ de, ‑wuwle‑nyrɔwɔ ‑bɩ ‑mʋ', ‑ɛ di 'lɩ di, ‑tɩ ‑mʋ', ʋ ‑hla, ʋ 'mʋ꞊ʋ ‑mɔ lɛ na de.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 ‑Tɛ ‑gbolugbo ‑wɛ 'lɩ, ‑ɛ ‑bɩ ‑Juukʋɛ ‑hʋɔhʋɩ, ɛ kɔ nyibli ‑mʋ', ‑ʋ ‑hɛ ‑Juukʋɛ, ʋ kʋɛ Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hʋɛn‑ ꞊wien, ʋ 'mʋ toto pʋ. Ʋ nɩ 'hʋɛn a 'mʋ, ʋ pɩ ꞊nʋ ꞊tɔ', 'kɩ ꞊haandɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa nu ꞊nʋ ‑mɔ, 'kɩ 'lɩ dadʋke 'kwli, ʋ 'nɩ 'hɩaa 'lɩ꞊ɩ kɩ.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 ‑Tɛ ‑wuwle‑nyrɔwɔ* ‑nɩ wɛn, ɛ nyre 'kɩ 'ʋ, ‑ɛ ‑bɩ 'dɩɔ a nyibli a pɛpɛ ‑wɛ ti kɩ, ʋ 'mʋ Nyɩsʋa a win 'wɩn.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 ‑Tɛ ‑Juukʋɛ a nyibli gbagbɩ 'ye꞊e, ‑ɛ mɔ, nyibli ‑hʋɔhʋɩ, nʋ‑ pɩ Pɔlʋ nʋa yɩ bʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ ꞊tui ca, 'ʋ ‑wɛn Pɔlʋ yɩ, 'ʋ ‑hɛ꞊ɛ 'yri lɛ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Kɛɛ, Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hʋɛn‑, ʋ 'nɩ ‑pie꞊e hʋannʋ, kɛ‑ ʋ pɩ ꞊nʋ yɩ: «Ɛ nɔɔ 'ʋ lɛ, 'kɩ 'a mʋ ‑Juukʋɛ, ba mɔ yɩ‑hɛnyibli, ‑bʋ 'wɩn Nyɩsʋa a win. Kɛɛ, ‑tɛ a pʋ lɛ, a 'nɩ ‑hʋa꞊a lɩ꞊ɩ, 'kɩ ba kɔ 'klɔ yrayrʋ ‑mʋ', ‑ɛ 'yɛ nɩ ‑wɛ 'lɩ, 'a ‑tɩ, nyibli ‑mʋ', ‑ʋ 'yɩ ‑Juukʋɛ 'pa‑, ʋ nʋ‑ kɔ ‑mɔ ‑a di 'kɩ 'lɩ mu, ‑a 'mʋ ꞊nʋ ‑tɩ a 'mʋ ‑lee ‑nɩ,
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 ‑ɛ nu꞊o, dɛ Kʋkɔnyɔ lee nɛ ‑a mʋ, ‑ba nu, ɛ nɔ‑ ‑bʋ:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Nyibli ‑bʋ, ‑ʋ 'yɩ ‑Juukʋɛ 'pa‑, ‑tɛ ʋ 'wɩn ‑tɩ a 'mʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ ni dɔdʋ, 'ʋ pɩɩ Kʋkɔnyɔ 'nyrɛ lɛ, 'a win a ‑tɩ, 'tɩ‑ nyibli a pɛpɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑ha 'lɩ, 'kɩ bʋ kɔ 'klɔ yrayrʋ ‑mʋ', ‑ɛ 'yɛ nɩ ‑wɛ 'lɩ, 'ʋ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ yɩ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 ‑Ɛ ‑bɩ Kʋkɔnyɔ a win 'hɛɛn 'blʋgba a pɛpɛ kɩ bʋ.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kɛɛ, 'dɩɔ a nʋgbɩ ‑mʋ', 'yie yɩ 'ye ‑tɛɛ, kɔ, ‑ʋ dɛ Nyɩsʋa, ʋ kɔ 'dɩɔ a ye'nanyʋ 'hʋɛn‑, nʋ‑ ‑Juukʋɛ a nyibli gbagbɩ bi 'lɩ ke', 'kɩ bʋ bla Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hʋɛn‑ lɛ, 'kɩ 'lɩ 'waa 'dɩɔ 'kwli, 'ɛ mɔ ‑tɛɛ, 'ʋ ꞊tɩɔ ꞊nʋ 'dɩɔ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 ‑Tɛ ʋ ꞊tɩ 'kɩ 'dɩɔ, ‑ɛ ‑bɩ Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hʋɛn, ʋ bʋbla 'waa bʋɩ nɩ, ‑ɛ di꞊e nu, 'waa 'dɩɔ a 'pupu 'mʋ ꞊nʋ bʋɩ lɛ ‑hɔn, ʋ 'mʋ꞊ʋ nyibli ‑tɔɔ ‑nɩ, ‑ɛ mɔ, 'bʋ mɔ, Nyɩsʋa a yrʋ 'bʋ klɔ nyibli gbagbɩ a 'mʋ, 'waa ꞊gbɛtʋ nu꞊o 'waa dɩɔnʋ ‑mɔ. ‑Tɛ ɛ ‑hi, ‑ɛ ‑bɩ 'kɩ ʋ mu 'lɩ Yikɔnɩdɩɔ 'kwli.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 ‑Yusu a nyibli ‑mʋ', Pɔlʋnʋ hie 'lɩ Atiɔsɩdɩɔ 'kwli bʋ, ʋ ni dɔdʋ dɩakɩ, kɔ, Nyɩsʋa a ‑Hihiu* 'ɛ kɔɔ ꞊nʋ win kɩ pɛpɛ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.