Jonas 1
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs NTLH
1 Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ pa tar are Jonase, ngonn le Amitay na:
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 « In taar, aw Ninibe ke to tɔku bbe, ila mber are dewje ke me bbe te le, mba me-maji ang lede tee nɔm te.»
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Jonase in taar mba kayn kaw Tarsise ddew ew ke Nje-kisi ke ndɔ ndɔ. N̂-ddisi naw Japa ngaa ninga mare tɔku to ke aw aw ke Tarsise, nuka to le ngaa nal ke dewje ke Tarsise mba kaw ddew ew ke Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ.
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 A Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ are tɔku lel ula dɔ ba te ngaa bamburanbo in dɔ ba te le. To le a ta tete danna.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Bbel dda nje-yelje-to le. Dede kara kara tɔyn daw n̂-nɔje ke rɔ kɔrje te lede ddem, n̂-tilaje ne-kotoje ke me to te le maânn mba kare tɔku to le wɔle. Jonase ddisi kete aw kutu to te le beer to nangê ngaa bbi tɔle.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Mbay le nje-yelje to le ddee saa ngɔsi ngaa pa are na: « Mbata ddi bba aw e-tibbi wa? In taar, e-nɔ ke rɔ kɔr te lei! A du ang, wungu laa ke dɔje te a gayn a ja koyje ang.»
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 Nje-yelje to le paje areje naa na: « E-ddeeje areje n-ddaje elemteen mba gere ne dew ke ila ndɔ dɔje te neenn.» N̂-ddaje elemteen le ngaa elemteen le oso dɔ Jonase te.
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Yeenn a, n̂-paje dareje na: «E-pa areje joo na njaa gate a to nje-kila ndɔ dɔje te neenn wa? Aw dda kula ddi wa? In dda wa? Bbe lei dda wa? Geli in dda wa?»
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Nilade te na: « M-to hebere, ngaa maw m-polo Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, Lubba ke darâ ke nje-dda ba, ke dɔ nange.»
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Bbel dda dewje le ngaa n̂-paje dare na: « Ne ddi a e-dda toke be wa!» Dewje le gereje to naw nayn Nje-kisi ke ndɔ ndɔ, mba Jonase ɔru gel tar le arede.
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 N̂-dujeje na: « Ddi a ja dda sei bba ba le a kew rɔe ta lenge ke je wa?» Mbata ba le aw lenge ke singa ke kete kete.
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 Nilade te na: «Unnumje ilamje me ba te a, ba le a kew rɔe lenge ke se, mba m-gere to ema njaa m-dda bba bamburanbo neenn ingase.»
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Dewje le ɔruje hay mba tee ta kongo te a, duma ne pin, mba ba le aw lenge ke de ke singa singa.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 Baann a, n̂-dujuje Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ na: « Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, n-dda rɔje to ndoo rɔi te, areje joy wɔju dɔ kula dda dingaw neenn ang, ngaa are tar yo le dew neenn ke dda ke je ne ang uwa dɔje ang! Mba ei, Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, e-dda ne lei to ke mei ndiki.»
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 Yeenn a, dunnje Jonase dilaeje me ba te a, ba ke aw lenge ke singa le ew rɔe.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 Bbel le Nje-kisi ke ndɔ ndɔ dda dewje le. Dareje ne-polo Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ ddem, dunnje ndude ddem.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 — ausente —
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.