Jonas 1

Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ pa tar are Jonase, ngonn le Amitay na:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 « In taar, aw Ninibe ke to tɔku bbe, ila mber are dewje ke me bbe te le, mba me-maji ang lede tee nɔm te.»
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Jonase in taar mba kayn kaw Tarsise ddew ew ke Nje-kisi ke ndɔ ndɔ. N̂-ddisi naw Japa ngaa ninga mare tɔku to ke aw aw ke Tarsise, nuka to le ngaa nal ke dewje ke Tarsise mba kaw ddew ew ke Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 A Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ are tɔku lel ula dɔ ba te ngaa bamburanbo in dɔ ba te le. To le a ta tete danna.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Bbel dda nje-yelje-to le. Dede kara kara tɔyn daw n̂-nɔje ke rɔ kɔrje te lede ddem, n̂-tilaje ne-kotoje ke me to te le maânn mba kare tɔku to le wɔle. Jonase ddisi kete aw kutu to te le beer to nangê ngaa bbi tɔle.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Mbay le nje-yelje to le ddee saa ngɔsi ngaa pa are na: « Mbata ddi bba aw e-tibbi wa? In taar, e-nɔ ke rɔ kɔr te lei! A du ang, wungu laa ke dɔje te a gayn a ja koyje ang.»
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Nje-yelje to le paje areje naa na: « E-ddeeje areje n-ddaje elemteen mba gere ne dew ke ila ndɔ dɔje te neenn.» N̂-ddaje elemteen le ngaa elemteen le oso dɔ Jonase te.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yeenn a, n̂-paje dareje na: «E-pa areje joo na njaa gate a to nje-kila ndɔ dɔje te neenn wa? Aw dda kula ddi wa? In dda wa? Bbe lei dda wa? Geli in dda wa?»
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Nilade te na: « M-to hebere, ngaa maw m-polo Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, Lubba ke darâ ke nje-dda ba, ke dɔ nange.»
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Bbel dda dewje le ngaa n̂-paje dare na: « Ne ddi a e-dda toke be wa!» Dewje le gereje to naw nayn Nje-kisi ke ndɔ ndɔ, mba Jonase ɔru gel tar le arede.
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 N̂-dujeje na: « Ddi a ja dda sei bba ba le a kew rɔe ta lenge ke je wa?» Mbata ba le aw lenge ke singa ke kete kete.
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Nilade te na: «Unnumje ilamje me ba te a, ba le a kew rɔe lenge ke se, mba m-gere to ema njaa m-dda bba bamburanbo neenn ingase.»
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Dewje le ɔruje hay mba tee ta kongo te a, duma ne pin, mba ba le aw lenge ke de ke singa singa.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Baann a, n̂-dujuje Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ na: « Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, n-dda rɔje to ndoo rɔi te, areje joy wɔju dɔ kula dda dingaw neenn ang, ngaa are tar yo le dew neenn ke dda ke je ne ang uwa dɔje ang! Mba ei, Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, e-dda ne lei to ke mei ndiki.»
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Yeenn a, dunnje Jonase dilaeje me ba te a, ba ke aw lenge ke singa le ew rɔe.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Bbel le Nje-kisi ke ndɔ ndɔ dda dewje le. Dareje ne-polo Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ ddem, dunnje ndude ddem.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.