Jonas 1

Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ pa tar are Jonase, ngonn le Amitay na:
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 « In taar, aw Ninibe ke to tɔku bbe, ila mber are dewje ke me bbe te le, mba me-maji ang lede tee nɔm te.»
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Jonase in taar mba kayn kaw Tarsise ddew ew ke Nje-kisi ke ndɔ ndɔ. N̂-ddisi naw Japa ngaa ninga mare tɔku to ke aw aw ke Tarsise, nuka to le ngaa nal ke dewje ke Tarsise mba kaw ddew ew ke Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 A Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ are tɔku lel ula dɔ ba te ngaa bamburanbo in dɔ ba te le. To le a ta tete danna.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Bbel dda nje-yelje-to le. Dede kara kara tɔyn daw n̂-nɔje ke rɔ kɔrje te lede ddem, n̂-tilaje ne-kotoje ke me to te le maânn mba kare tɔku to le wɔle. Jonase ddisi kete aw kutu to te le beer to nangê ngaa bbi tɔle.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Mbay le nje-yelje to le ddee saa ngɔsi ngaa pa are na: « Mbata ddi bba aw e-tibbi wa? In taar, e-nɔ ke rɔ kɔr te lei! A du ang, wungu laa ke dɔje te a gayn a ja koyje ang.»
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Nje-yelje to le paje areje naa na: « E-ddeeje areje n-ddaje elemteen mba gere ne dew ke ila ndɔ dɔje te neenn.» N̂-ddaje elemteen le ngaa elemteen le oso dɔ Jonase te.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yeenn a, n̂-paje dareje na: «E-pa areje joo na njaa gate a to nje-kila ndɔ dɔje te neenn wa? Aw dda kula ddi wa? In dda wa? Bbe lei dda wa? Geli in dda wa?»
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Nilade te na: « M-to hebere, ngaa maw m-polo Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, Lubba ke darâ ke nje-dda ba, ke dɔ nange.»
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Bbel dda dewje le ngaa n̂-paje dare na: « Ne ddi a e-dda toke be wa!» Dewje le gereje to naw nayn Nje-kisi ke ndɔ ndɔ, mba Jonase ɔru gel tar le arede.
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 N̂-dujeje na: « Ddi a ja dda sei bba ba le a kew rɔe ta lenge ke je wa?» Mbata ba le aw lenge ke singa ke kete kete.
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Nilade te na: «Unnumje ilamje me ba te a, ba le a kew rɔe lenge ke se, mba m-gere to ema njaa m-dda bba bamburanbo neenn ingase.»
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Dewje le ɔruje hay mba tee ta kongo te a, duma ne pin, mba ba le aw lenge ke de ke singa singa.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Baann a, n̂-dujuje Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ na: « Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, n-dda rɔje to ndoo rɔi te, areje joy wɔju dɔ kula dda dingaw neenn ang, ngaa are tar yo le dew neenn ke dda ke je ne ang uwa dɔje ang! Mba ei, Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, e-dda ne lei to ke mei ndiki.»
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Yeenn a, dunnje Jonase dilaeje me ba te a, ba ke aw lenge ke singa le ew rɔe.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Bbel le Nje-kisi ke ndɔ ndɔ dda dewje le. Dareje ne-polo Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ ddem, dunnje ndude ddem.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.