Lucas 19

Kuloonaay (KRX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Púful toko, Yéesu naanako ti saatee ya eti Jeriko. Apiyeno himuusu saatee ya,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 intaako toko áyiin aŋa nkasok Sakaay, akee ti ñíhampaatiin pisayoola kúncoo ya, naayeno usaanum.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Náalafi hicuku ayme ayem Yéesu, pale patameyoo mpuwun ayinaat kamma kayoŋ ka.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Fiye, naatey hátikin pa Yéesu naañaŋe pa himuusu, naasilo ti enuun kati acukoo. Sakaay patiila ti enuun|alt="Zacchaeus in tree" src="LB00313B.TIF" size="col" loc="19:3-6" copy="Knowles" ref="19:4"
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yéesu ápucolii toko náahaafin naasokoo: “Sakaay, wánoonii mpacas, kaatuko fíyooy, fo inci wanan pati awe.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Sakaay náawanoonii mpacas, naawanan Yéesu niŋ pásuuma.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Pakan paka púlooŋ kapucuk eehuu nkáyaañ káakumutool kapusok: “Pati amuuyena naakaaye apuwanan.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Pale Sakaay naasiiŋo, naasok Ateeteyo: “Sincan, Ahámpaatiin! Inci fawufan kancaŋ hisaanumate ha hitoom keeleke ka, an óo an aŋa ammeya nii inci lípoolip, fañahanoo fo ñapaakiil aŋa inci incoope ya teyoo.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yéesu naasokoo: “Fíyooy kafakan ka kúcoliyoo ti ekumpaan eyye, kamma aŋe lompo naayem ati miin ma miti Abraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kaatuko inci, Añii An, kéyyookey hiŋes niŋ kafakan keelinciye ka.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Yéesu fa naalohane fa Jerusalem, pakan paka incukii nii etikamp Pútuun pa efipisiiŋan cáwii etempo. Ekina ewune, poko ti káasiitanoo ka, Yéesu naapenanii hícantiitu eehe.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Naasokii: “Taakaataak áyiin eemaka eeyeniye pikaayu ti mah méelaaŋe, pa naakaakaayee hicoku amansa ya ati mah ma miteyoo, niŋ apayaa náañohoonii.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Akáayum, náayonkalii ŋaasuwan ti pimiikan pa pakateyoo naawufan an óo an sanoo yoonool naasokii: 'Niyesanool nempo fo ta inci fáñohoonii.'
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Pale, pakan paka pakati saatee ya kanatoonat, nkapoñ pusonoo pakan kapica kasok nii: 'Unii úlafiit áyiin a aŋe apiyeno amansa ya atoonii.'
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Pale toko fiyaaw, náayenoonii amansa ya, náañohoonii ti mah ma miteyoo. Naayonkal pimiikan pa payenkuu naawufane ka pisanoo kati ámeyi puume nkataakale.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ayáañ a náakey naasokoo: 'Ahámpaatiin, sanoo ya etii epukaa sikee sisanoo ŋaasuwan.'
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Amansa ya naasokoo: 'Aáhinaa kata, awe amiikan eenape! Páawoo aacoonoolaa-coonool niŋ waah wenkilis, inci fáhini ati hikaw ati sisaatee ŋaasuwan.'
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Asúpiyenu ya náakey, naasokoo: 'Ahámpaatiin, sanoo ya etii epukaa sikee sisanoo isak.'
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Amansa ya naasokoo: 'Awe lompo inci fáhini ati hikaw ati sisaatee isak.'
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Akee amiikan náakey, naasokoo: 'Ahámpaatiin, ehe sanoo ya eyya awwufanaam ya, inci túkaatuk yo ti cifaal immank yo.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Inci feyuufe, kamma ayyem áyiin eefete. Ansasa waah ewwa ayyenanut, immaañ waah ewwa ansukut.'
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Amansa ya naañahanoo: 'Ti pákupali inci inkaakaay íhinuyi kíiti, awe amiikan eenaput! Iyyoo! Aámeyimeyi nii inci áyiin eefete, insasa waah ewwa inci iyyenanut, immaañ waah ewwa inci insukut.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Weyme uwune aanakanut sanoo ya etoom ti émankuma mañ, ancuk niŋ inci ñóhooniyoo, insa yo niŋ waah weenanfe teyyo?'
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Fiye, naasok keeyeniye ka toko: 'Nicoop sanoo ya eteyoo inniwufan yo aŋa eetaake ya sisanoo ŋaasuwan.'
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Nkasokoo: 'Ahámpaatiin, aŋuu apayaapa hitaaku sisanoo ŋaasuwan!'
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Naañahanii: 'Inci pusok aluu: An óo an eetaake, afaapenanee, pale an óo an eetaakut, háati caahinkilis ya eyya naataake ya efeesayee teyoo.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Pale pikamoolam keesoke ka kálafiit inci kati yeno amansa ya ateyii, nikaay nípicoopiyii le hátikinam innimukii.'”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yéesu ta naapaye ta hisoku eehuu, naanow kayoŋ ka hátikin, apiyeno pisilo Jerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ta nkalohane ta Petifake niŋ Betani, la nkasok la cítintiŋ ca enca nkasok ca Olif, naapoñ pákasupak ti pinapana pa pakateyoo,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 naasokii: “Nikaay ti cisaatee ca ceeyem ca hátikin aluu, niŋ ninakiyaa tenco efinitook cífali ceecenkee toko enca an ataapala alapo tenco, níkopinii co, ínnicoopiyam co.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Niŋ an acakanaa aluu: 'Weyme uwune ínniyemi co ti kákopin?' Inniñahanoo: 'Ahámpaatiin a asoolahe co.'”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Keepoñee ka nkakaay incakatook samat nii fa Yéesu naasokii fa.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Kapiyeno kákopin cífali ca, pakateete co nkacakanii: “Weyme uwune ínniyemi co ti kákopin?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Nkañahanii: “Ateeteyo asoolahe co.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nkácoopii co Yéesu, nkalemp kúsool ka kiteyii kenfakat ka ti cífali ca, nkalapanoo tenco.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Akina ti pikaayu pa, pakan paka nkatanaloo kúsool ka kiteyii kenfakat ka ti pítin pa.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Apulohan Jerusalem, ti pítin pa piti eliiŋoon ya eti cítintiŋ ca enca nkasok ca Olif, kayoŋ ka púlooŋ kiti pinapana pa pakateyoo nkimeeŋ niŋ pásuuma, nkíyaañ kaanimpan Pútuun pa niŋ kilim keeceeke kamma nkacuke waah weecukantee.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Nkasok:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Pakakee Pufalisaay pa keeyeniye ka ti kayoŋ ka nkasok Yéesu: “Ahámpaatiin, fet ti pinapana pa pakatii kapifatan!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu, niŋ kafatanaa, pínankiin pa éfipiceekii!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yéesu apihaŋ naalohane Jerusalem, naacuk saatee ya, naakooŋ kiteeteyyo.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Naasok: “Niŋ awe lompo Jerusalem aameya ti hinoom eehe waah ewwa éfuucoopiyi kásuumaay ka! Pale fiye eehuu hiyoleeyol ti ñíkini.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Hileeŋi kamma ámmiit, kaatuko caanak unca ti ékey ta pikamooli éfikakiiti púlooŋ, nkákinkooli, nkakincooli ti upii wa púlooŋ.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Efikatuncalooli niŋ epuuki; etikakat énankiin eenaŋiye ti ekee, kamma ankiiwut ta Pútuun pa mpíkeyii ta kafakani.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ta Yéesu naacole ta Jerusalem, naanako ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, náayaañ hiyaanu punoomana pa.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Naasokii: “Kiiceekiic ti hilim ha hiti Pútuun pa nii: 'Ekumpaan ya etoom ekumpaan éluumuma,' pale aluu inniyesan yo 'éyolowuma pikanca'.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Naayeno kakalaŋan hinak óo hinak ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya. Ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis niŋ pakakee ñíhampaatiin ti pakan paka, nkálafiyoo himuku.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Pale, kámiit fa nkakaakaay íhinu, kamma pakan paka púlooŋ nkayemoo ti káasiitan meemak.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.