João 8
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 [Ta an óo an naayet ta ti enuufoo, Yéesu naakaay ti cítintiŋ ca enca nkasok ca Olif.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Eti kacom eteyyo mpucom mic, naañoho ti hank ha hiti \+w ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa\+w*, pakan paka púlooŋ nkayeno ékey teyoo, akina naayeno apiyeniyii kakalaŋan.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 \+w Pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha\+w* hiti Móyiis niŋ \+w Pufalisaay\+w* pa nkácoopii aal eenimiye aŋa nkaminte ti pahaaño niŋ áyiin, nkasiiŋanoo hátikin pakan paka púlooŋ.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Nkasok Yéesu: “Ahámpaatiin, aal a aŋe amintee ti pahaaño niŋ áyiin.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Ti \+w hilim ha heesiiŋanee ha\+w* hiti \+w Móyiis\+w*, kiiceekiic nii pakaal paka payenkuu fiyuu kañaŋee himuku ti \+w kaanunkalee\+w* niŋ pukumpa. Fiye awe, eeheyme ansoke?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Kasokaasok eehuu kati kakuuc Yéesu nkáyiniyoo hinooku. Pale Yéesu náasitan naayeno hikiicu niŋ hisiikoo t’etaam.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Pikalaŋana pa niŋ Pufalisaay pa nkatowiyoo ti kaacakanool, fiye Yéesu naalito naasokii: “An taaluu aŋa ataapala amuuyen, átikin anunkoo ekumpa.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Púful toko, nene ásitan apiyeno hikiicu t’etaam.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Ta nkásiye ta kilim enkuu, kéecoopii ka aal a nkayeno epuutalo oonool oonool, púcook ti keefale ka fo towo Yéesu lamma niŋ aal a eesiiŋanee ya ti pututa pa.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Yéesu nene alito naacakan aal a: “Aaluu, poko unkey? Fo an asiiŋanuti ti pisiya?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Aal a naañahanoo: “Haani Ahámpaatiin.” Yéesu naasokoo: “Inci lompo etisiiŋani ti pisiya, kaay pale timpi nene muuyen.”]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Yéesu nene asok pakan paka: “Inci yem ecaaŋ ya eti púlunta pa, an óo an eenapanaam ataloŋ ti énimaan pale afaataak ecaaŋ ya eyya newufan ya eloŋ ya.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Fiye Pufalisaay pa nkasokoo: “Awe yem eetantake ya ati faŋi, ooto eeha ansok ha hiti pánipani tom!”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Yéesu naañahanii: “Háati inci íyyemi eetantake ya ati faŋam, eeha inci insok ha hiti pánipani, kaatuko méyimeyi pa inci ínfulii niŋ pa inci iyyem ti pikaayu. Pale aluu, nímiit pa inci ínfulii, nímiit lompo pa inci iyyem ti pikaayu.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Aluu, ínnihinaa kíiti, innisincan-sincan lamma eeha nihicukee ha. Iyyema inci, hínantoo kíiti an.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Apan niŋ inci hínaa kíiti, necoonool-coonool, kaatuko yeniyantoo lamayam, pale Paapaa ya éepoñiyaam ya nayenoyeno niŋ inci.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Kiiceekiic ti hilim ha heesiiŋanee ha hitaaluu nii, niŋ keetantake pákasupak kasokaa hoonool huu, eeha nkasoke ha hiti pánipani.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Inci yem eetantake ya atoom, Paapaa ya éepoñiyaam ya ayem eetantake ya atoom lompo.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Pufalisaay pa nkacakanoo: “Paapaa atii uwwey?” Yéesu naañahanii: “Nímiitam, nímiit lompo Paapaa atoom. Niŋ nímeyiyaam-méyi, anti nímeyi Paapaa atoom lompo.”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Yéesu naasokii kilim enkuu ta naayeniye ta kakalaŋan ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, pukol la nkawas la mañ ma miti kawun ka. An acokutoo kaatuko caanak ca citeyoo ciloot cícolii.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Yéesu nene asok Pufalisaay pa: “Inci fakaay, efiniŋesam, pale efiniket niŋ kaamuuyen ka kitaaluu. Pa inci iyyem pa ti pikaayu, étiniyini po ékey.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Fiye, Pusuwif pa nkasok: “Fo emukoolo naakaakaay? Kaatuko asok: 'Niyinaat pikaayu pa inci inkaakaay pa.'”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Yéesu nene asokii: “Aluu pakati t’etaam, inci ati patiila; aluu pakati púlunta pa, inci ati púlunta pa tom.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Ekina ewune inci insok aluu: 'Efiniket niŋ umuuyen wa utaaluu.' Niŋ níyinanut nii Inci Yem aŋa inci iyyem ya, efiniket niŋ umuuyen wa utaaluu.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Nkañahanoo: “Fo awe yem ayme?” Yéesu naañahanii: “Aŋa inci iyyem ya aluu ti hisoku kápiliŋ ti púcook.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Hícump waah inci intaake uti hisoku kitaaluu niŋ uti íhinu aluu kíiti, pale aŋa éepoñiyaam ya ati pánipani. Eeha inci ínsiye ha teyoo, hikina inci insok púlunta pa.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Kámiit nii hiti Paapaa ya naayemii ti hisoku.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Fiye Yéesu naasokii: “Niŋ níseepinaam, inci, Añii An, éfinimeyi nii Inci Yem aŋa inci iyyem ya. Innímeyi lompo nii hínantoo waah inci faŋam, pale eeha Paapaa ya naakalaŋanaam ha, hikina inci insok.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Eépoñiyaam ya oopa niŋ inci, akatanutam lamayam. Kaatuko héesuumoo ha inci ínhin tan óo tan.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ta naayeniye ta káakup kilim enkuu, hícump pakan nkáyinan teyoo.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Yéesu naasok Pusuwif pa kéeyinane ka teyoo: “Niŋ nitowiyaa ti kanapan kilim ka kutoom, efiniyeno pinapana pa pakatoom pánipani.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Efínimeyi pánipani ya, apan pánipani ya efeeyihan aluu ti himiikanate.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Nkañahanoo: “Unii pakati miin ma miti Abraham, utaapala uyeno pimiikan an. Fiye awe, puume áafayini hisoku unii nii: 'Efiniyihanee'?”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, an óo an eemuuyene, akina amiikan ati kaamuuyen.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Amiikan ayeniyantoo ati miin fo cancowiyaaw, pale añii ya, ati toko fo cancowiyaaw.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Ooto niŋ Añii ya ayihanaa aluu, efiniyih pánipani.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Inci méyimeyi nii aluu pakati miin ma miti Abraham. Pale hiŋes himukuyam inniyaake kaatuko taaluu hilimam hilehut ti saan aluu.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Inci hisoku aluu eeha inci incuke ha ti Paapaa atoom iyyaake. Pale aluu eeha ínnisiye ha ti paapaa ataaluu inniyem ti íhinu.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Nkañahanoo: “Paapaa atoonii ayem Abraham.” Yéesu naasokii: “Niŋ aluu epuuk Abraham anti níhin samat nii Abraham.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Inci, pánipani ya eyya inci ínsiye ya ti Pútuun pa iyyem aluu ti hisoku, pale aluu ínniyemi ti hiŋes himukuyam, Abraham kaloŋayoo, ataapala áhin eehuu.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Pale aluu, íhinu samat nii paapaa ataaluu inniyaake.” Nkañahanoo: “Unii upukutee ti pihaañiya, Paapaa oonool nuutaake akina ayem Pútuun pa.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Yéesu naasokii: “Niŋ Pútuun pa piyem Paapaa ataaluu, anti nílafiyam. Kaatuko inci pati Pútuun pa ínfulii, fiye íyyemi le. Inci kéyyoot ti faŋam pale pikina púpoñiyaam.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Weyme uwune hilim ha hitoom hicaaŋut aluu? Kaatuko niyinaat hicoonu eeha inci insok ha.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Paapaa ataaluu ayem áhampaatiin a ati piseetaani pa, ínnilafi íhinu eeha níhisuum ha paapaa ataaluu. Akina amukala kápiliŋ ti púcook pa. Ataapala asiiŋo ti pánipani ya, kaatuko pánipani ya eneetaat teyoo. Niŋ acaamaa, pacukoo, kaatuko akina nincaama, náayemi paapaa ya ati kincaam ka.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Pale inci pánipani ya inci insok, ekina ewune níyinanutam.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Ayme taaluu ayina káyisan nii inci muuyenaamuuyen? Niŋ pánipani ya inci insok, weyme uwune níyinanutam?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 An ati Pútuun, násiitansiitan eeha Pútuun pa mpusok ha, pale aluu nísiitanutam kamma innineetaat pakati Pútuun pa.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Pusuwif pa nkasok Yéesu: “Fo pánipani tom nuusoke nii awe ati Samali, hísaalumant híwuuliyuu?”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Yéesu naañahanii: “Haani hísaalumant híwuuliitam, pale inci mákiyanaa-mákiyan paapaa atoom, aluu nímakiyanutam.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Inci tom láfiye pakan paka kati kámakiyanam. Taakaataak aŋa éelafiye pakan paka kati kámakiyanam, akina ayem áhina ya kíiti.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Inci pusok aluu pánipani ya, niŋ an átuulaa hilim ha hitoom ataket.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Pusuwif pa nkasok Yéesu: “Fiye úmeyimeyi nii hísaalumant híwuuliyuu. Abraham aketaaket, piyaamakoola pa lompo nkaket, pale awe insok nii, aŋa éetuule hilim ha hitii ataket.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Awe, fo aahaŋa Abraham paapaa atoonii? Akina aketaaket, piyaamakoola pa lompo nkaket. Fo weyme ancoke faŋi?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Yéesu naañahanii: “Niŋ inci mákiyanooliyaa, hamake ha hitoom hitaakut nafaa. Paapaa atoom ámakiyanaam, aŋa innisoke ya nii akina ayem Pútuun pa pitaaluu,
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 pale nímiitoo. Inci méyiyoomeyi; niŋ inci sokaa nii míitoo fayeno nincaama samat nii aluu. Pale méyiyoomeyi, íntuul hilim ha hiteyoo.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Abraham paapaa ataaluu, ti pásuuma naayeniye kaatuko ámeyimeyi nii afaacuk hinoom eeha inci inkaakaay ha écolii. Acukaacuk ho ínsuumoo.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Pusuwif pa nkasok Yéesu: “Aaloot taak fala sitiil áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (50) insok nii aacukaacuk Abraham?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, Abraham ápukumee, Inci Yem.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Ta nkásiye ta eehuu, nkayesal pukumpa kati kanunkaloo pale Yéesu naayolo náaful ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.